Derde nestje merels uitgevlogen

“Kiekeboe!” leek deze jonge merel dinsdagochtend te willen zeggen, toen ik de tuin in liep …


Ik zat er al een paar dagen op te wachten. Op de langste dag van het jaar was het zover: voor de derde keer dit voorjaar had een clubje jonge merels het nestje in de pergola boven de vijver verlaten …

De eerste zat achter in de tuin al op ooghoogte in een struik, de tweede kuierde belangstellend het terras op, en een derde zag ik onverschrokken onder de schuttingdeur doorlopen. Dat was niet slim, want daar kon ik hem niet tegen katten beschermen, en die zijn er nogal wat in de buurt …


Gelukkig hielden pa en ma merel de gang van zaken in en rond de tuin nauwlettend in het oog. Ik geloof zelfs, dat de kleine vrijbuiter weer terug is gelokt met een lekkere worm …

Nummer vier bleef tot de volgende dag in de pergola zitten, waar hij geregeld nog een hapje kreeg toestopt. Twee dagen hoorden en zagen we ze her en der in de tuin rond scharrelen. Intussen hebben ze hun vleugels letterlijk en figuurlijk uitgeslagen. Nu maar hopen dat merels niet aan een vierde leg beginnen, want de klimop rond de pergola moet nu toch echt gesnoeid worden …

3e Merelnest dit jaar

De afgelopen weken vond ik het weer opvallend druk rond de pergola. Het zou toch niet zo zijn dat de merels daar nu al voor de derde maal dit voorjaar broeden? Voor de zekerheid spraken we af om het snoeien van de klimop en ander tuinwerk rond de pergola nog maar even uit te stellen …

Terwijl ik dinsdagochtend in de tuin aan een bakje koffie zat, zag ik weer één van de merels naar het nest vliegen. Met de koffie nog in mijn hand liep ik een paar stappen in de richting van de pergola. En jawel, daar hoorde ik heel zacht het gepiep, dat dit voorjaar al tweemaal eerder te horen was vanuit het nestje in de pergola …

Nu bomen en struiken vol in het blad zitten, zijn de merels nauwelijks of niet te zien, wanneer ze via die weg het nest benaderen. Daarom heb ik woensdagmiddag even mijn post achter de fietsenberging ingenomen. Daar vandaan heb ik mooi zicht op de schuttingdeur, ook daar maken de merels zoals bekend graag even een tussenstop. Zo’n tussenstop leverde me al snel deze drie foto’s op …

Men zal begrijpen, dat we blij zijn met ons kleine, maar kennelijk o zo vogelvriendelijke tuintje. 🙂

Lichte rijp in de tuin

Na een nacht met lichte vorst en wat mist lag er vanmorgen een laagje rijp in de tuin …

Dit haalt het natuurlijk niet bij de echte ruige rijp, maar het geeft toch even een winters gevoel. Lang lijkt dat helaas weer niet te duren, vanaf morgen lijken we in ieder geval een week met maximumtemperaturen in de dubbele cijfers te krijgen …

Tuinklussen (2)

Nadat mijn zwager het zware werk had gedaan, konden Aafje en ik beginnen met de finishing touch. Om te beginnen werd de heksenbol weer op zijn plek gezet. Aafje verrichtte nog wat snoeiwerk rondom de hazelaar …

Daarna gaven we een paar stukken boomstam van de in maart gevelde hazelaar een plekje in de tuin. De tuin heeft die hazelaar jarenlang gevoedt, nu is het tijd voor de restanten van de boom om wat terug te geven …

En zo had het geheel vanaf het terras alweer een heel ander aanzien gekregen …

Ook van dichterbij ziet het er achter in de tuin weer een stuk beter uit nu de erfscheiding opnieuw is opgetrokken. Op de afgezaagde stammen van de hazelaar die zijn blijven staan, heb ik op provisorische wijze een voederplek voor de vogels gemaakt. Daar heb ik nu ook vanaf het terras en vanuit huis mooi zicht op …

En zo ziet het er ’s avonds uit. Laat maar komen die mooie, lange zomeravonden …

Tuinklussen (1)

Ergens in oktober vorig jaar vonden twee van de schuttingdelen in onze tuin het na 25 jaar welletjes. Op zich niet zo’n probleem, want de buren hebben aan hun kant een eigen schutting opgetrokken, toen ze hier een jaar of 8 geleden kwamen wonen. Maar onze tuin is er met het zicht op een stuk zwart zeil en de restanten van de palen niet fotogenieker op geworden. In de winterperiode heb ik zoveel mogelijk geprobeerd om dat buiten beeld te houden, nu laat ik het een keer vol in beeld zien …

Gelukkig heb ik een ontzettend handige zwager, die ons bij dergelijke klussen graag uit de brand helpt. Vorige week lukte het hem om een paar middagen voor ons vrij te maken. In plaats van een paar nieuwe houten schuttingdelen, hadden Aafje en ik ditmaal gekozen voor een constructie met betongaas en heidematten …

Met een paar nieuwe hardhouten palen en het gaas zag het er een paar uur later al heel anders uit …

De volgende dag werden de heidematten aan het gaas bevestigd …

Op mijn verzoek was mijn zwager ook nog wel genegen om het deel van de boomstam dat in maart was blijven staan, nog wat verder in te korten. Daar had ik intussen namelijk ook plannen mee. Morgen het vervolg van deze tuinklussen …

Maar eerst nog even dit …

In het nest van het zeearendkoppel in de Alde Feanen zijn afgelopen weekend twee pluizige grijze kuikens uit het ei gekropen. Ze lijken de ouders nu al luid piepend het vlees uit de snavel te trekken. Je kunt ze hier live volgen:

Zeearend

Meneer Merel gaat in bad

Vorige week schreef ik hier al dat de merels de laatste dagen weer opvallend actief waren in de tuin. Ik had me vrijdag aan het eind van de middag nog maar nauwelijks met mijn camera teruggetrokken achter het fietsenhokje, toen de heer Merel op de klimop neerstreek. Een tijdlang bleven we allebei waar we waren. Een paar maal pikte de merel een besje van de klimop, beide keren was ik te laat met de foto …

Na enkele minuten verhief meneer Merel zich van zijn plekje. Hij vloog onder de pergola door en landde in een ondiep gedeelte van de vijver. Terwijl we elkaar voortdurend in het oog hielden, begon hij daar uitgebreid te badderen. Daarna vloog hij naar een boom bij de buren, waar hij zijn verendek in de late middagzon liet drogen …

Deze diashow vereist JavaScript.

Aan het eind van de sessie draaide hij zich om voor een laatste portretfoto…

De vogels nestelen weer

Het heeft er alle schijn van dat een koppeltje merels weer plannen heeft om een nestje te bouwen in onze tuin. Mevrouw merel scharrelde begin vorige week verschillende keren op en in de klimop aan de schutting rond …

Meneer merel zag ik een paar dagen later in de klimop aan de pergola duiken. Ook heb ik hem al een paar maal zien badderen in de vijver, maar daar heb ik nog geen foto van kunnen maken …

En weet je wie ook weer aan het nestelen zijn …? De zeearenden in Nationaal Park de Alde Feanen!

Al vier keer broedde de zeearend succesvol in de Alde Feanen, maar nog nooit hebben we het mogen zien. Elk jaar werden deze machtige vogels aan het begin van het seizoen al lastig gevallen door andere vogels, zoals de buizerd, haviken en nijlganzen. Het gevolg was dat ze steeds weer uitweken naar een ander nest. Ook in 2020 kozen de zeearenden voor een nieuwe locatie voor hun nest, waar ze twee jongen succesvol groot brachten. Dit is de plek waar dit jaar de nestcam hangt en de eerste beelden zijn veelbelovend!

Het verliefde koppel zit regelmatig samen op het nest en er worden nog dagelijks takken aangevoerd om het enorme nest verder uit te bouwen en te versterken. Het is een vermaak om te zien hoe lang ze af en toe bezig om een tak precies op de goede manier in het nest te verwerken.

Je kunt de lifestream hier volgen: zeearend de Alde Feanen
Het kan natuurlijk gebeuren, dat ze even niet thuis zijn wanneer jij komt kijken, totdat het eerste ei er is zijn er tenslotte nog genoeg andere zaken te doen dan broeden. In dat geval kun je je er altijd nog even vermaken met eerdere opnamen van dit jaar …