Badende grutto’s

Wat was het altijd fijn om aan het eind van de vakantie na een lange reis thuis weer onder de eigen vertrouwde douche te stappen en daarna met een koel pilsje even lekker onderuit te zakken. Dat laatste mag sinds gisteren niet meer, want dan schijn je onvermijdelijk een half uur eerder te sterven. Wat voor implicaties dat met terugwerkende kracht op mijn leven heeft, valt onmogelijk meer te becijferen, maar daar gaat het nu ook niet om …

Ik stel me zo voor, dat het voor de grutto’s ook heerlijk moet zijn om na een lange reis vanuit hun Afrikaanse winterkwartier weer terug te keren in It Heitelân en dan even heerlijk te badderen in het frisse Friese water …

Toen ik woensdag tijdens een ritje door de omgeving even een tussenstop maakte in de Jan Durkspolder, trof ik daar het beeld van zich uitgebreid wassende grutto’s aan …

De ‘Kening fan de Greide’ is terug en de eerste foto’s van deze fraaie weidevogel zijn weer gemaakt. Vanaf nu is het uitkijken naar een grutto die vanaf een dampaal de omgeving scherp in de gaten houdt …

Weerbeeld maart 2018

Met een gemiddelde temperatuur van 3,8 °C in ons tuintje, tegen normaal ca 5,0 °C over de periode 1971-2000, was maart koud. De eerste dagen werd het koude weer van februari voortgezet. ’s Nachts kwam het met -9 à -10 °C net niet tot strenge vorst en ook overdag kwam de temperatuur bij een snerpend koude oostenwind niet boven het vriespunt, zodat ik twee maartse ijsdagen kon noteren. Het gevolg was dat er op de eerste vier dagen van de maand in Fryslân op diverse plaatsen kon worden geschaatst op ijsbanen en ondiepe sloten en plassen …

Op 4 maart kwam er een eind aan de heerschappij van De ‘Russische beer’ over het weer in ons land. Daarna volgde een wat zachter weertype met af en toe wat regen. Op 10 maart kwamen we eindelijk in een zuidelijke stroming terecht, zodat het kwik in ons tuintje op 12 maart voor het eerst (en meteen ook voor het laatst) deze maand de 15 graden kon passeren. Daarmee waren we echter nog steeds niet van de kou verlost, want een week later zaten we ’s nachts weer in de matige vorst en kwam de maximumtemperatuur enkele dagen maar net boven nul …

Ook in de laatste decade van maart bleef het kwik onder het gemiddelde, maar uiteindelijk durfden de eerste krokussen en sneeuwklokjes het toch aan om bovengronds te komen en hun schoonheid tentoon te spreiden …

Maart was met een gemiddelde temperatuur van 3,8 ºC zelfs eens kouder dan januari, want toen kwam de gemiddelde temperatuur uit op 4,6 ºC. Hoe koud maart was, wordt duidelijk met behulp van een grafiekje met de gemiddelde temperaturen in maart, zoals ik die sinds 2003 in ons tuintje heb opgetekend. De gemiddelde maarttemperatuur komt over de periode 2003-2018 uit op 5,5 ºC en dat is dan toch weer een halve graad hoger dan het gemiddelde van 5,0 ºC over de periode 1971-2000 …

Volgens het KNMI viel er landelijk iets minder neerslag dan gemiddeld, 60 tegen normaal 68 mm. De meeste neerslag viel in het zuidwesten (90 mm in Zeeland), in het noorden viel aanzienlijk minder neerslag. In ons tuintje heb ik uiteindelijk 37 mm opgevangen, tegen normaal ca. 60 mm over de periode 1971-2000 …

Intussen ligt de eerste week van april achter ons en heb ik gisternacht toch opnieuw wat lichte vorst kunnen noteren. Maar vanaf vandaag lijken we echt het voorjaar in te gaan. Als het meezit gaan we vanmiddag richting 20 °C, in het midden en zuiden misschien nog net een graadje hoger …

Kortom: ik zal straks eens een poging doen om in de tuin wat vitamine D bijeen te sprokkelen … 🙂
Maak er een mooi weekend van!

Skywatch Friday 416

Woensdagmiddag hingen er enige tijd donkere wolken boven zuidoostelijke kant van de Jan Durkspolder …

On Wednesday afternoon some dark clouds hung over the southeastern side of the Jan Durkspolder for some time …

Aan de noordkant zag de lucht er een stuk vriendelijker uit …

On the north side the sky looked a lot friendlier …

Er waren nog steeds honderden brandganzen in het gebied. Zouden ze hier blijven of wachten ze tot de kou in het noorden van Europa echt uit de lucht is …?

There were still hundreds of barnacle geese in the area. Would they stay here or wait till winter is really over in the northern parts of Europe …?

Ik had gehoopt dat een grote groep in één keer op zou vliegen, maar ze hadden het allemaal veel te druk met grazen …

I had hoped that a large group would fly in one go, but they were all too busy with grazing …

Regelmatig kwamen er nieuwe groepjes die de landing inzetten …

Regularly new groups came to the landing …

Ik sluit af met dit tweetal dat ook op zoek was naar een plekje om te landen …

I finish with this pair that was also looking for a place to land …

Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo

Skywatch Friday

Prettig weekend! … – … Enjoy your weekend!

In de boom

In mijn kindertijd speelden we in het plantsoen of in het bos wel eens ‘boompje verwisselen’. Dat spel leek zich hier voor mijn ogen en mijn camera plotseling ook te voltrekken in de vogelwereld …

De blauwe reiger was aan de linkerkant van de boom nog maar nauwelijks los van de grond, toen ik rechts van de boom een gestalte zag naderen …

Geruisloos streek er een prachtige buizerd in de boom neer. Hij bleef precies lang genoeg zitten om mij deze drie foto’s te laten maken, daarna volgde hij het voorbeeld van de reiger en verdween uit zicht …

Mijn dag was meteen goed!

Onder de boom

Terwijl ik vanaf het parkeerplaatsje bij de Hooidamsbrug mijn blik even over de zuidkant van de Jan Durkspolder liet glijden, kwam er vanuit de sloot aan de andere kant van de weg ineens een reiger tevoorschijn …

Nadat hij even om zich heen had gekeken, stapte hij onder het bruine bladerdek van de boom door in de richting van de open vlakte …

Na enkele parmantige passen hield hij halt. Reikhalzend keek hij even omhoog, waarna hij er met ferme wiekslagen vandoor ging …

Tegelijkertijd streek er vanaf de andere kant een grote vogel in de boom neer …

– wordt vervolgd –

Het raadsel van de takkenzooi

Vorige week publiceerde ik een logje met foto’s over een raadselachtige takkenzooi die ik begin oktober aantrof in de windmotor aan de Westersanning in de Jan Durkspolder. Wat was daar aan de hand …? Waren die takken er in geblazen door de wind? Was het ’t werk van baldadige jongelui …?

Nadat ik gistermiddag eindelijk weer eens met een voldaan gevoel terugkwam van een bezoekje aan het ziekenhuis, heb ik even een ritje gemaakt naar de Jan Durkspolder …

Een stukje noordelijker dan bij de Westersanning heb ik ditmaal de benen even gestrekt aan de Manjepetswei ter hoogte van de Alde Geau. Vanaf deze kant fotografeer ik de bewuste windmotor normaal gesproken alleen ’s winters wanneer er geschaatst wordt …

Zoals ook vanaf deze afstand goed te zien is, zijn de takken weer uit draaiende delen verdwenen. En intussen kan ik dankzij een reactie die dinsdagavond binnenkwam het raadsel rond de takkenzooi ook ontsluieren. De windmotor moest tijdelijk gecamoufleerd worden …

Lezer M. Wijma schreef dinsdagavond: “Er is daar een film opgenomen ‘Redbad‘. Die film is in de tijd dat er nog geen windmolens waren. Zo hebben ze geprobeerd om hem wat te camoufleren. Er zijn daar ook alle hekjes, telefoonkastjes langs de weg, gemaal, etc gecamoufleerd met riet, takken zo dat het niet opvalt in de film …”

Stom!!! Dat wist ik immers ook wel. Ik had nota bene ’s avonds bij Omrop Fryslân TV een item gezien over de opnamen van de spektakelfilm ‘Redbad’ waar in totaal ruim 600 figuranten en 150 paarden meewerkten. “Het is een jongensdroom, vroeger speelden we altijd al riddertje” en “Once in a lifetime” waren een paar reacties van de deelnemende figuranten.

Een stijlvol bankje

Enkele minuten nadat ik een paar foto’s had gemaakt van de takkenzooi in de windmotor aan de Westersanning bij Oudega zag ik opnieuw een opvallend onderwerp opdoemen. In de berm van de Manjepetswei tussen Oudega en Earnewâld stond ineens een kleurrijk bankje …

Dat herinnerde mij er ineens aan dat 2017 is uitgeroepen tot het ‘Stijljaar‘. Door heel Nederland wordt aandacht besteed aan het jubileum van De Stijl. Omdat er in de geschiedenis van De Stijl een prominente plaats is voor Drachten, had ik me begin dit jaar voorgenomen om daar in mijn weblog ook af en toe wat aandacht te besteden, maar dat is er vanwege mijn gezondheidsperikelen helaas niet van gekomen …

Dit bankje heeft in opdracht van Doarpsbelang Aldegea in mei een kleurrijke make-over gekregen van cliënten van dagbesteding Tierelantuintje. Met de strakke lijnen en de herkenbare primaire kleuren van De Stijl brengt Oudega een mooie ode aan kunstenaar Theo van Doesburg die Drachten met zijn abstracte kunst internationaal op de kaart zette …

Theo van Doesburg had zijn eerste grote opdracht in Drachten. In 1921 mocht hij de kleurschema’s ontwerpen voor zestien middenstandswoningen in de Torenstraat. In deze straat, die in de volksmond de ‘Papegaaienbuurt’ wordt genoemd, zijn die stijlkleuren nog steeds terug te zien. Museum Dr8888 heeft een van de woningen teruggebracht in de originele staat en geopend voor het publiek. Als ik eraan denk, zal ik in de resterende maanden van het jaar proberen hier nog eens wat van de Stijlelementen in Drachten te tonen …