Het voorjaar lonkt. Dat lijkt ook bij de reeën ook het geval te zijn. Deze reebok was in ieder geval op pad zonder de sprong, die zich meestal rond dit tijdstip hier ergens in de wei of in het maïsland in de Jan Durkspolder ophoudt …
Mijn aanwezigheid bleef niet lang onopgemerkt. Terwijl hij aan de slootkant stond, hief hij zijn kop naar me op. Nadat we enkele seconden oog in oog hadden gestaan, draaide hij zich om …
Af en toe een paar happen gras plukkend, liep hij naar het midden van het weiland. Ik heb hem rustig laten lopen en vervolgde zelf ook mijn weg …
Een mooie waarneming en een dito serie.
Misschien is deze uit de sprong gekickt omdat het gewei niet compleet was. 😉
Dat kan ook een verklaring zijn.
Deze hert kwam weiland te snuffelen. Vaak komen daar niet. Misschien verdwaald? Je treft het wel om mooie foto’s te maken. Wat is daar mooie gebied. Mooie foto’s. Fijne week.
Nee hoor, hij is niet verdwaald. Hij woont in een stukje bos iets verderop, en hier komt hij regelmatig om even te grazen.
Fijne zondag verder.
Telkens een fijn moment als je ze treft onderweg
Ja, dat blijven mooie momentjes.
Ze zijn lang niet meer zo schichtig als een paar jaar geleden.
Cool… 😉
Dat zijn van die momentjes die je dag helemaal maken 👍
Ja, dat verveelt nooit, Dirk.
Altijd weer opnieuw een mooi moment 🙂
Fijn weekend Jan.
Zo lang ik ze zie, blijf ik ze delen, Rudi.
Prettig weekend verder.
Een paar mooie shots van die reebok Jan ! Prachtige beesten !
Dankjewel, Marc, zo’n treffen verveelt nooit zoals je zelf ook weet.
Prachtig dier!
Dat is zeker weer, ik geniet er elke keer weer van.
Hier een ongewoon tafereel. Mooie foto
Ik tref ze hier regelmatig. Pas wanneer de maïs weer op hoogte is, blijven ze meer uit zicht.
Peaceful views.
Heerlijk Jan om ze te kunnen bekijken. Zo mooi.
Ja, ik geniet elke keer weer van die ranke dieren.
Zou ik ook doen.
Het zijn in ieder geval mooie beesten…
Dat is een waar woord.
Hij staat er mooi op. Altijd bijzonder zo’n ontmoeting!
Ja, dat verveelt nooit. Daarom neem ik er ook altijd even rustig de tijd voor.
Een leuke ontmoeting en die lijkt helemaal niet van van je.
Twee reebruine ogen.
Elkaar liefdevol in de ogen staren… het dier was niet bang voor jou. Of zat je in de auto?
Ik zat inderdaad in mijn mobiele schuilhut, maar zoals ik hieronder al schreef, waarschijnlijk had ik hem ook zo kunnen fotograferen als ik op de fiets was geweest. Ze zijn wel gewend aan passanten op de plattelandswegen hier.
O, hier zijn ze juist heel schuw. Hun familie is net iets te vaak als hertenbiefstuk op het bord bij Het Oude Jachthuis beland.
Ze zijn wel altijd attent en bij onraad zijn ze ook zo weg. Maar ze lopen hier in de buurt ook rustig een boerenerf op. 🙂
Ik zie ze hier vaak lopen als ik langs het kanaal fiets, maar zodra je afremt zijn ze weg. Of ze zijn sowieso te ver weg. De rust in het dier heb je mooi vastgelegd.
Ik was in mijn mobiele schuilhut, dat maakt het altijd wat makkelijker. Maar ook als ik er op de fiets langs gekomen zou zijn, had ik hem waarschijnlijk wel zo kunnen fotograferen. Ze zijn wel gewend aan passanten op de plattelandswegen hier.