Tropenrooster voor de koeien

Toen we begin augustus na een lange reis hemelsbreed zo’n 540 km ten oordoosten van Parijs bij onze datsja aankwamen, troffen we daar in zekere zin een dooie boel aan. De eens zo groene, grazige weilanden die normaal gesproken rond deze tijd van het jaar altijd worden bevolkt door een koppel koeien, lagen er dor en verlaten bij …

Na een extreem warme en droge juli viel er weinig meer te grazen. De verzengende zon stuwde de temperaturen ook begin augustus overdag met gemak op tot boven de dertig graden. De koeien stonden daarom overdag in hun relatief koele stal. ’s Avonds na zonsondergang mochten ze naar buiten om de benen te strekken. Een typisch tropenrooster voor de koeien …

In de tweede decade van augustus kwam er eind aan de lange hittegolf en het extreem droge weer. Als bij toverslag begonnen de weilanden weer te verkleuren. Op de laatste dag van onze vakantie lagen ze er weer fris en groen bij en werden ze overdag weer begraasd door de koeien …

In een andere wereld

Terwijl Aafje met Oskar aan de wandel ging, besloot ik het hogerop te zoeken om de omgeving weer eens in ogenschouw te nemen vanaf het dakterras …

Even voor alle duidelijkheid: als wij op Oskar passen wanneer de kinderen op vakantie zijn, dan logeert Oskar niet bij ons, maar wij logeren bij Oskar, zodat we ook meteen op het huis kunnen passen …

Wij zijn altijd tevreden geweest met ons tuintje van 5 bij 10 in Drachten, maar tegen de weidsheid rondom het huis waar Tijmen en Pepijn sinds een jaar met hun ouders wonen, kan ons met schuttingen omgeven tuintje niet op …

Rondom grazige groene weiden waar boterbloemen welig tieren en koeien tevreden grazen, met daarboven het uitgestrekte blauwe firmament met alleen her en der wat witte pluizige wolkjes, wat wil een mens nog meer …?

Nou …, wat zou je denken van zicht op het nest van een broedende meerkoet als bonus …? En laat ik het maar vast verklappen: later in de week verschenen er 6 van die prachtige jonkies …

Waarom verzuipt de rietsnijder?



Intussen kom ik al bijna 10 jaar met een zekere regelmaat samen met mijn fotomaatje Jetske in het rietland van haar zwager. De eerste jaren grensden die rietvelden aan een grote oppervlakte boerenland. U kent dat wel: weilanden en akkers, die hier en daar worden doorsneden door sloten en boomsingels. Daar kwam enkele jaren geleden drastisch verandering in …









In 2012 en 2013 was het boerenland aan de Wetering West in opdracht van de gemeente Steenwijkerland, de provincie Overijssel, waterschap Reest & Wieden en Staatsbosbeheer het domein van een enorm leger aan graafmachines, bulldozers en vrachtwagens. Het boerenland werd wat je noemt ‘even grondig op de schop genomen’. In de onderstaande diashow uit maart 2013, is op de achtergrond in de verte het geboomte te zien is, dat de grens met het rietland markeert …




Deze slideshow heeft JavaScript nodig.






Morgen een paar actuele foto’s van het gebied, waarop het resultaat van al dit werk te zien is. Dan zal tevens duidelijk worden waarom de rietsnijder dreigt te verzuipen.

De eerste wintergasten

Na alle fotokuiertjes van de laatste weken met vele kniebuigingen om paddenstoelen te fotograferen, heb ik het me gisteren maar eens wat makkelijker gemaakt …





Ik heb mijn uitje van gisteren beperkt tot het maken van een ritje door het weidegebied ten westen van Drachten. Een paar maal heb ik een tussenstop gemaakt om even de benen te strekken en wat uit te waaien …





Tussen Aldeboarn en De Deelen heb ik de eerste ganzen gefotografeerd, die hier de afgelopen dagen zijn neergestreken om de winter in de grazige Friese weilanden door te brengen …





Attent als ze altijd zijn, schuifelen de ganzen verder het weiland in zodra er een auto stopt op de weg naast het weiland. En dan hoeft er maar weinig te gebeuren of de hele meute gaat de lucht in …





Na een korte rondvlucht strijken de ganzen over het algemeen al snel weer in één van de omringende weilanden neer. Dit zal hier de komende maanden weer een vertrouwd beeld zijn …




De andere kant van ‘It Utein’

Vandaag neem ik jullie nogmaals mee naar de buurtschap It Utein ten noorden van het dorp Oudega in de Friese gemeente Smallingerland …





We vervolgen onze weg van west naar oost over de smalle landweg, die al eeuwenlang wordt bewoond …





Nadat we een paar boerderijen zijn gepasseerd, komen we langs een fraai landhuis met vrij zicht op hemel en horizon …





Daar zou ik het best uit kunnen houden, maar de prijs die er vorig jaar voor werd gevraagd, lag net wat boven ons budget …





Vlak voordat we It Utein aan de oostkant verlaten, komen we opnieuw langs een prachtige weide met moeder en kind …





Is het niet een plaatje …?





Bij het passeren van het witte plaatsnaambord verlaten we de buurtschap It Utein …





Nog een laatste blik op de meest oostelijke bewoning, daarna vervolgen we onze weg richting Oudega …




Buurtschap ‘It Utein’

Eigenlijk is ‘It Utein’ niet meer dan een smalle landweg ten noordwesten van Oudega (gemeente Smallingerland), waar twee auto’s elkaar alleen kunnen passeren door aan weerszijden gebruik te maken van  de berm. Google Maps kent ‘It Utein’ niet, daar staat de buurtschap te boek als ‘Uiteinde’: https://goo.gl/maps/HhiWM





Zodra je vanaf de westelijke kant de bebouwing nadert, maakt een bord duidelijk dat het hier gaat om een buurtschap bestaande uit een handvol boerderijen en enkele huizen …





Tijdens de aanleg van nieuwe asfaltwegen in het kader van de ruilverkaveling Garijp-Wartena werd bij It Utein in oktober 1965 relatief veel 13de en 14de eeuws aardewerk gevonden, dat duidt op een zeer intensieve bewoning in die tijd. Men mag bijna spreken van een klein dorp in aanleg tussen It Utein en de Opperbuorren. Maar door nog niet bekende oorzaak werd die plek eind 14de eeuw verlaten. Werd het veen te nat? Was het niet meer rendabel genoeg om er te wonen? Zijn er andere dingen gebeurd? Het zijn allemaal openstaande vragen ***  …





Ook op een plaats waar men het eerst niet zo zou vermoeden, werden in mei 1966 de resten van een middeleeuwse vervenershut gevonden. Zelfs 12de en 13de eeuwse scherven werden aangetroffen en een aslaag, wat duidt op het voorkomen van een vuurhaard *** …





Ik maak vooral in het voorjaar graag eens een ritje over It Utein vanwege de weelderige bermen en de kruidenrijke weilanden aan weerszijden van de weg, waar eigenlijk altijd wel paarden te zien zijn. Hier trof ik ook het paard (c.q. de pony) en het veulen aan, dat hier gisteren te zien was …





Morgen meer …

*** Bron: Vroegste geschiedenis van Smallingerland tot ca 1500.

 

Luchtshowtje van een buizerd

Het was een mooie en tamelijk zonnige dag, toen ik weer eens een ritje maakte in de buurt van Earnewâld …





Terwijl ik over de ‘Alle Om Slachte’ tussen Oudega en Earnewâld reed, zag ik in de verte een buizerd op een paaltje staan …





Nadat ik een paar foto’s van hem had gemaakt, vloog hij op …





Even hing hij quasi biddend boven een weiland …





Daarna maakte hij een scherpe bocht en kwam hij even recht op me af …





In volle vaart scheerde hij vervolgens voor me langs …





Zodra hij uit zicht verdwenen was, restte nog slechts het beeld van de boerderij in de verte tussen de kruidenrijke weilanden …





Fryslân op zijn mooist. 🙂