Droogte aan de Alde Ie

Afgelopen woensdag bereikte de temperatuur in ons tuintje voor het eerst dit jaar de zomers 25 graden. Daarmee was het de eerste echt zomerse dag van 2019. Omdat er die dag een fotokuiertje met mijn fotomaatje op het programma stond, stelde ik voor om een kijkje te nemen bij de Alde Ie. Dit is het voor autoverkeer afgesloten landweggetje ten westen van Gorredijk, omgeven door plasdras, waar ik vorige week een aantal grutto’s had gefotografeerd. Die foto’s waren de dag daarna te zien in mijn ‘Skywatch Friday 462’

Woensdag hadden we helaas minder geluk. Het was er nog steeds mooi en stil. Het was er zelfs te stil voor de tijd van het jaar. In tegenstelling tot een week eerder was er geen vogel meer te horen. En als ze niet te horen zijn, dan weet je dat de kans ook erg klein is dat je ze te zien zult krijgen …

Nog wat beter rondkijkend was al snel duidelijk wat de oorzaak was: van plasdras was geen sprake meer. De bodem was volledig uitgedroogd. Zo droog heb ik het hier rond deze tijd van het jaar niet eerder gezien. En dat is geen wonder. Na de droge zomer van vorig jaar hadden we eind vorig jaar een watertekort van ongeveer 300 mm. Dat is in de afgelopen winter maar gedeeltelijk weggewerkt. De 20 mm regen die hier sinds woensdagavond is gevallen, zet geen zoden aan de dijk. Op dit moment hebben we nog steeds een tekort van zo’n 180 mm. Daarmee lijken we de zomer met een nog groter probleem te starten dan vorig jaar …

Vogels kregen we dus niet te zien aan de Alde Ie ditmaal. Het meest spannend was in feite nog de eerste waterjuffer van het jaar, die op Jetskes’ korte broek neerstreek. Toen ik ter plekke kwam, was het juffertje helaas al gevlogen, maar Jetske heeft er zelf een aantal heel aardige macro’s van gemaakt. Die foto’s hebben een plekje gekregen in haar logje ‘Geen weidevogels maar wel een waterjuffer’

Op de langebaan

Vandaag staat in Sotsji het echte langebaanschaatsen op het programma, de 10 km voor mannen. De race waarin Sven Kramer en Gerard Kemkers ongetwijfeld revanche willen nemen voor de foute wissel tijdens de 10 km van Vancouver. Voor die afstand kun je op de kleine petgaten bij Earnewâld of op de bevroren plassen bij de Merskenheide natuurlijk niet uit de voeten, daarom ben ik op 31 januari ook nog even naar de Alde Ie tussen Gorredijk en Langezwaag gereden. Daar lag tot mijn geluk een prachtig laagje ijs op de lange Nieuwe Vaart …





Nu de angstige Noren Havard Bøkko en Sverre Lunde en de verwende Rus Ivan Skobrev zich hebben afgemeld voor deelname aan de 10 km lijkt er echt sprake te zijn van een veredeld Open Nederlands Kampioenschap. Mijn prognose voor het podium: 1. Sven Kramer, 2. Jorrit Bergsma, 3. Bob de Jong. Kortom: er lonkt weer een mooi oranje podium, waarop de 20e medaille voor Team NL zal schitteren …




Skywatch Friday 222

Op zoek naar herfstkleuren, kwam ik woensdag langs de molen ‘De Weyert’ in Makkinga (kaartje Google Maps)…

Looking for autumn colours, I passed the windmill ‘De Weyert’ in a village called Makkinga on Wednesday (Google Maps)

De molen is gebouwd in 1868 en heeft oorspronkelijk gediend als houtzaagmolen in Gorredijk …

The mill was build in 1868 en was originally used for the sawing of wood in a small village called Gorredijk …

In 1913 werd de molen in Gorredijk afgebroken en weer opgebouwd in de buurtschap Twytel bij Makkinga, waar hij ging dienen als korenmolen …

In 1913 the mill was pulled down in Gorredijk and rebuild in a small township called Twytel near Makkinga, where it was used for the crushing of corn …

In 1925 werd de molen verplaatst naar de huidige locatie in Makkinga …

In 1925 the mill was moved to the current location …

De molen is in 1984 gerestaureerd en wordt door vrijwilligers van de Stichting de Weyert als levend maalbedrijf op windkracht in bedrijf gehouden …

De mill was renovated in 1984 and volunteers keep it running …

Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo ...

Skywatch Friday

Prettig weekend! … – … Enjoy your weekend!

De rietkever van de Alde Ie

Op deze winderige en akelig frisse zondag neem ik jullie nog maar weer even mee naar één van mijn favoriete plattelandsweggetjes in de omgeving, de Alde Ie ten westen van Gorredijk. Op 23 mei schreef ik hier dat deze weg binnenkort grotendeels wordt afgesloten voor gemotoriseerd verkeer. Ik schreef toen dat motorvoertuigen, bromfietsen, snorfietsen en zelfs rolstoelen met in werking zijnde motor er niet meer in mogen, landbouwverkeer wel. Bron voor deze informatie is de plaatselijke krant “De Woudklank”. Het onderstaande artikel kreeg ik via de mail van Geert

Het westelijke deel van de Alde Ie (op de kaart geel ingekleurd) blijft toegankelijk voor de bewoners van de vier woningen, c.q. boerderijen ter plekke. Het rode deel wordt afgesloten voor letterlijk alle gemotoriseerde verkeer met uitzondering van landbouwverkeer. Misschien moet ik maar een oude tractor op de kop zien te tikken …

Het westelijke gedeelte van de Alde Ie is in het vroege voorjaar voorzien van een mooi nieuw betonnen wegdek. Dat ziet er nu zo uit …

Ter hoogte van de Nieuwe Vaart gaat de weg over in het oorspronkelijke klinkerwegdek …

De resterende kilometer van de weg slingert zich groen begroeid door het landschap. Ik kan mij niet aan de indruk onttrekken dat de afsluiting van de Alde Ie niets anders is dan een domme bezuinigingsmaatregel en dat de gemeente Opsterland zich wil vrijwaren van schadeclaims. Een gemotoriseerde rolstoel zou eens kunnen kantelen …

Hoe dan ook, ergens aan dit prachtige weggetje vond ik op 11 mei de kever met de mooie glanzende dekschilden

Intussen is duidelijk dat het hier gaat om een rietkever (Donacia spec.). Met dank aan ieder die zowel hier als bij Nederpix heeft meegedacht …

Zo lang de Alde Ie nog open is, zal ik er de komende tijd nog regelmatig eens langs gaan. Tegen de tijd dat de weg wordt afgesloten moet ik zo af en toe maar eens ‘op bezoek’ bij een van de aanwonenden, zodat ik toch nog eens kan rondscharrelen bij de altijd rijkelijk van krabbescheer voorziene Nieuwe Vaart …