Langs de vaart

We hebben er lang op moeten wachten, maar nu is het dan toch eindelijk echt herfstweer met regen en wind. Op dit weblog zal daar voorlopig nog weinig van te merken zijn. Weeronline meldde gisteren dat het met 461 zonuren tegen 320 uur normaal de zonnigste herfst sinds het begin van de metingen was …

Dat was de afgelopen weken ook goed te zien aan mijn foto’s. Omdat ik sinds begin oktober weer goeddeels pijnvrij door het leven ga, ben ik mij sindsdien te buiten gegaan aan zonnige autoritjes en fotokuiertjes. Tegen die overdaad aan activiteit is mijn lichaam de laatste dagen voorzichtig in opstand gekomen. Niet dat ik nu weer veel pijn heb, maar de fatigue oftewel de MS-vermoeidheid wijst me er vriendelijk edoch dringend op dat het misschien beter is om eerst weer even wat gas terug te nemen. En eerlijk is eerlijk, dat is geen straf met dit weer …

En bovendien heb ik genoeg foto’s in mij recente archief om hier nog even vooruit te kunnen. Vandaag en morgen publiceer ik een paar foto’s van een ritje langs de Opsterlandse Compagnonsvaart. Dat ritje eindigde uiteindelijk bij de Ecokathedraal bij Mildam. Volgende week neem ik jullie op virtuele wijze mee op een meerdaagse zwerftocht door dat bijzondere stukje Fryslân …

De rietzanger betrapt

Vrijdagmiddag heb ik weer eens een kijkje genomen bij het prieeltje op De Leijen bij Doktersheide (Google Maps). Ik was er snel uitgekeken, want behalve een ganzenfamilie in de verte was er helemaal niets te zien. Nadat ik er een kwartiertje had gezeten, ben ik langs de vaart teruggelopen richting auto …









Halverwege het pad hoorde ik aan de overkant van het water een vogel zingen. Na enig rondkijken kreeg ik hem bij het struikgewas aan de andere kant van het water in beeld, de rietzanger …









Het beestje bleef lustig riedelend af en aan vliegen tussen de struikjes en het rietkraagje iets verderop. Na een paar minuten kon ik hem bij de struiken nog eens fotograferen, ditmaal met een vlinder en een paar vette rupsen in de snavel …









Omdat de struikjes bepaald geen fijn ogend decor vormden, ben ik even later een stukje verderop gaan staan, daar heb ik de beide laatste foto’s van het actieve diertje kunnen maken …









Hiermee was het gebrek aan activiteit op het water rond het prieeltje wat mij betreft al ruimschoots goedgemaakt, maar bij het hek aan het eind van het pad zou me nog een prettige verrassing ten deel vallen …









Daarover morgen meer …   🙂



De Zwanen van Belvédère

Als we onze weg naar de ingang van Museum Belvédère vervolgen, komen we langs een aantal zwanen die rustig liggen te dobberen in de vaart, ook wel het Grand Canal genoemd, waar het museum overheen is gebouwd …





De Vlaamse kunstenaar Roger Raveel maakte in 1971 voor een triënnale in Brugge vier levensgrote platte houten knobbelzwanen en liet ze dobberen in de wateren van de stad. De uitgespaarde en zwart omrande vierkanten in de lijven gaven verrassende doorkijkjes. Het werk was bedoeld als een aanklacht tegen de vervuiling die echte zwanen het leven onmogelijk maakte. Politici verweten Raveel echter Brugge in een kwaad daglicht te stellen en lieten de vogels verwijderen. Maar het had effect gehad: de vervuiling werd aangepakt …





Vijfentwing jaar later, in 1996, liet Raveel opnieuw vier zwanen te water in Brugge. Dit keer ter gelegenheid van een tentoonstelling aldaar. De zwanen waren replica’s van het vorige werk. “Als een zwaan sterft moet hij vervangen worden,” verklaarde de kunstenaar …





In 2008 zijn de zwanen neergestreken in het Grand Canal bij Museum Belvédère, opnieuw ter gelegenheid van een expositie. Hun verblijf is (behalve bij vorst) permanent, hoewel … in februari 2015 is een van de vier vogels gevlogen. Tegenwoordig zijn het dus niet meer de Zwanen van Brugge, maar de Zwanen van Belvédère …





Bron: http://www.buitenbeeldinbeeld.nl/Musea/Raveel.htm

 

Landelijk wonen

Je zult toch op zo’n mooi plekje midden op het platteland wonen …





Een klein, maar fijn terrasje aan het water …





En aan je voeten een doorlopende voorstelling, uitgevoerd door eenden, zwanen en meerkoeten …





Blijven dromen, altijd maar blijven dromen …   🙂

Familiereünie

Hoe verdrietig de aanleiding vaak ook is, naar mate de jaren verstrijken gaan begrafenissen en crematies steeds meer de rol van familiereünies vervullen …





Dat was ook gisteren na afloop van de indrukwekkende afscheidsdienst voor nicht Corrie weer het geval …





Het was goed om diverse familieleden weer even te zien en wat bij te praten met deze en gene …





Of deze zwanen in de Vlierboschsloot bij Warniahuizen ook op een familiereünie waren, weet ik niet, maar het had er zeker alle schijn van …




De langebaan in tegenlicht

Wat een fenomenale 10 km gisteren. Wat een spanning en wat een ontknoping. De volgorde van de nummers 1, 2 en 3 waren weliswaar anders dan ik en vele anderen hadden verwacht, maar het resulteerde wel weer in een mooi oranje podium met Jorrit Bergsma op het hoogste schavot …





Vanmiddag staat de 5.000 m voor de vrouwen op het programma. Ook daar moeten één of twee medailles weer tot de mogelijkheden behoren, maar in een geheel oranje podium geloof ik ditmaal niet echt …





Aan de ijsvloer hoeft het ook vandaag weer niet te liggen. Er ligt weliswaar een eendenwak in de Nieuwe Vaart richting Langezwaag , maar daar kunnen ze makkelijk langs, de eenden moeten maar even een paar uurtjes een ander plekje zoeken …





Ook de bovenstaande foto’s zijn op 31 januari aan de Alde Ie tussen Gorredijk en Langezwaag gemaakt.

Op de langebaan

Vandaag staat in Sotsji het echte langebaanschaatsen op het programma, de 10 km voor mannen. De race waarin Sven Kramer en Gerard Kemkers ongetwijfeld revanche willen nemen voor de foute wissel tijdens de 10 km van Vancouver. Voor die afstand kun je op de kleine petgaten bij Earnewâld of op de bevroren plassen bij de Merskenheide natuurlijk niet uit de voeten, daarom ben ik op 31 januari ook nog even naar de Alde Ie tussen Gorredijk en Langezwaag gereden. Daar lag tot mijn geluk een prachtig laagje ijs op de lange Nieuwe Vaart …





Nu de angstige Noren Havard Bøkko en Sverre Lunde en de verwende Rus Ivan Skobrev zich hebben afgemeld voor deelname aan de 10 km lijkt er echt sprake te zijn van een veredeld Open Nederlands Kampioenschap. Mijn prognose voor het podium: 1. Sven Kramer, 2. Jorrit Bergsma, 3. Bob de Jong. Kortom: er lonkt weer een mooi oranje podium, waarop de 20e medaille voor Team NL zal schitteren …