Zaterdagochtend aan ‘ t water

Thuis ben ik sinds Aafjes’ pensioen ook vaak als eerste uit bed, hier bij dit huisje aan de waterkant heb ik daar toch wel extra van genoten …

Vanaf het terras liet ik mijn blik over en langs de Dwarssloot glijden. Het was er heerlijk rustig en als het aan de overbuurman lag, was het zo te zien de bedoeling dat dat ook zo zou blijven …

De eenden voelden zich intussen zo vrij, dat ze gezellig bij me op het terras kwamen liggen. Lang zou dat overigens niet duren, want de eenden zouden weldra kennismaken met een volgende gast …

De volgende die zich op het terras meldde, was namelijk mijn grote vriend Oskar. Nadat hij de eenden naar hun plek in het water had verwezen, begon hij aan zijn eerste rondgang door de tuin die dag. Het moest natuurlijk wel even duidelijk gemaakt worden wiens territorium dit voorlopig was …

Zie je Oskar, dan is de jongste kleinzoon Pepijn vaak niet ver weg. En zo was het ook die dag. Pepijn verscheen vlak na Oskar in de tuin, en hij had er duidelijk zin in …

Kijk ze nou zitten, Pep en Os … een bijzonder soort twee-eenheid …

Een weekendje weg

Afgelopen vrijdag stapten Aafje en ik halverwege de middag in de auto voor een weekendje met kinderen en kleinkinderen in de Kop van Overijssel. Ter hoogte van Heerenveen begon het zachtjes te regen. Bij ons huisje aangekomen kwam de regen met bakken uit de lucht …

Na een gezellige avond wierp het harde bed me zaterdagochtend al vroeg af. Gelukkig zag het er buiten op dat moment alweer een stuk beter uit, zodat ons weekend geheel conform de weersverwachting niet helemaal in het water leek te vallen …

En zo zat ik, terwijl de rest van de familie het er nog even van nam, al rond half negen ’s ochtends aan de waterkant. Dat overkomt me thuis bij de vijver ook wel eens, maar met dobberende eenden aan je voeten in de Dwarssloot geeft dat toch weer een heel andere ervaring …

Langs de vaart

We hebben er lang op moeten wachten, maar nu is het dan toch eindelijk echt herfstweer met regen en wind. Op dit weblog zal daar voorlopig nog weinig van te merken zijn. Weeronline meldde gisteren dat het met 461 zonuren tegen 320 uur normaal de zonnigste herfst sinds het begin van de metingen was …

Dat was de afgelopen weken ook goed te zien aan mijn foto’s. Omdat ik sinds begin oktober weer goeddeels pijnvrij door het leven ga, ben ik mij sindsdien te buiten gegaan aan zonnige autoritjes en fotokuiertjes. Tegen die overdaad aan activiteit is mijn lichaam de laatste dagen voorzichtig in opstand gekomen. Niet dat ik nu weer veel pijn heb, maar de fatigue oftewel de MS-vermoeidheid wijst me er vriendelijk edoch dringend op dat het misschien beter is om eerst weer even wat gas terug te nemen. En eerlijk is eerlijk, dat is geen straf met dit weer …

En bovendien heb ik genoeg foto’s in mij recente archief om hier nog even vooruit te kunnen. Vandaag en morgen publiceer ik een paar foto’s van een ritje langs de Opsterlandse Compagnonsvaart. Dat ritje eindigde uiteindelijk bij de Ecokathedraal bij Mildam. Volgende week neem ik jullie op virtuele wijze mee op een meerdaagse zwerftocht door dat bijzondere stukje Fryslân …

De rietzanger betrapt

Vrijdagmiddag heb ik weer eens een kijkje genomen bij het prieeltje op De Leijen bij Doktersheide (Google Maps). Ik was er snel uitgekeken, want behalve een ganzenfamilie in de verte was er helemaal niets te zien. Nadat ik er een kwartiertje had gezeten, ben ik langs de vaart teruggelopen richting auto …

160610-1201x

Halverwege het pad hoorde ik aan de overkant van het water een vogel zingen. Na enig rondkijken kreeg ik hem bij het struikgewas aan de andere kant van het water in beeld, de rietzanger …

160610-1154x

Het beestje bleef lustig riedelend af en aan vliegen tussen de struikjes en het rietkraagje iets verderop. Na een paar minuten kon ik hem bij de struiken nog eens fotograferen, ditmaal met een vlinder en een paar vette rupsen in de snavel …

160610-1157x

Omdat de struikjes bepaald geen fijn ogend decor vormden, ben ik even later een stukje verderop gaan staan, daar heb ik de beide laatste foto’s van het actieve diertje kunnen maken …

160610-1207x

Hiermee was het gebrek aan activiteit op het water rond het prieeltje wat mij betreft al ruimschoots goedgemaakt, maar bij het hek aan het eind van het pad zou me nog een prettige verrassing ten deel vallen …

160610-1205x
Daarover morgen meer …   🙂

De Zwanen van Belvédère

Als we onze weg naar de ingang van Museum Belvédère vervolgen, komen we langs een aantal zwanen die rustig liggen te dobberen in de vaart, ook wel het Grand Canal genoemd, waar het museum overheen is gebouwd …

150225-1213x

De Vlaamse kunstenaar Roger Raveel maakte in 1971 voor een triënnale in Brugge vier levensgrote platte houten knobbelzwanen en liet ze dobberen in de wateren van de stad. De uitgespaarde en zwart omrande vierkanten in de lijven gaven verrassende doorkijkjes. Het werk was bedoeld als een aanklacht tegen de vervuiling die echte zwanen het leven onmogelijk maakte. Politici verweten Raveel echter Brugge in een kwaad daglicht te stellen en lieten de vogels verwijderen. Maar het had effect gehad: de vervuiling werd aangepakt …

150225-1214x

Vijfentwing jaar later, in 1996, liet Raveel opnieuw vier zwanen te water in Brugge. Dit keer ter gelegenheid van een tentoonstelling aldaar. De zwanen waren replica’s van het vorige werk. “Als een zwaan sterft moet hij vervangen worden,” verklaarde de kunstenaar …

150225-1217x

In 2008 zijn de zwanen neergestreken in het Grand Canal bij Museum Belvédère, opnieuw ter gelegenheid van een expositie. Hun verblijf is (behalve bij vorst) permanent, hoewel … in februari 2015 is een van de vier vogels gevlogen. Tegenwoordig zijn het dus niet meer de Zwanen van Brugge, maar de Zwanen van Belvédère …

150225-1216x

Bron: http://www.buitenbeeldinbeeld.nl/Musea/Raveel.htm

Landelijk wonen

Je zult toch op zo’n mooi plekje midden op het platteland wonen …

140407-1502x

Een klein, maar fijn terrasje aan het water …

140407-1501x

En aan je voeten een doorlopende voorstelling, uitgevoerd door eenden, zwanen en meerkoeten …

140407-1446x

Blijven dromen, altijd maar blijven dromen …   🙂

Familiereünie

Hoe verdrietig de aanleiding vaak ook is, naar mate de jaren verstrijken gaan begrafenissen en crematies steeds meer de rol van familiereünies vervullen …

140402-1208x

Dat was ook gisteren na afloop van de indrukwekkende afscheidsdienst voor nicht Corrie weer het geval …

140402-1210x

Het was goed om diverse familieleden weer even te zien en wat bij te praten met deze en gene …

140402-1211x

Of deze zwanen in de Vlierboschsloot bij Warniahuizen ook op een familiereünie waren, weet ik niet, maar het had er zeker alle schijn van …

140402-1215x