Ongepland primeurtje

Omdat het toch op de route lag, heb ik dinsdag onderweg even een tussenstop gemaakt aan de Bonke bij Leeuwarden. Daar stond de boel net als elders ook aardig op de kop …

Terwijl Nils en ik op de steiger geheel volgens de regels der kunst op ruim twee meter afstand van elkaar even stonden bij te praten, probeerde de jongste kleinzoon achter de dubbele beglazing om zich voor de tweede dag op rij achter de laptop de kunst van het thuis leren eigen te maken. De spontane begroeting, zoals we die anders steevast hebben, moest helaas achterwege blijven. Mij beviel dat absoluut niet, en ik geloof dat Pepijn het ook maar niets vond …

Ook hier trok de natuur zich niets aan van onze coronacrisis. Vanuit een ooghoek zag ik een fuut naderen. Veel tijd gunde hij me niet, maar net voordat hij weer onderdook, kon ik dit plaatje schieten. Dat geeft het leven dat toch weer even wat kleur en glans …

Vlak voordat ik in de auto zou stappen om op weg te gaan naar de Ryptsjerksterpolder, zag ik drie gevechtsvliegtuigen naderen, die op weg waren naar de vliegbasis. De grote internationale oefening Frisian Flag is afgelast, maar de reguliere surveillance en trainingsvluchten gaan gewoon door. Thuis zag ik, dat ik voor het eerst een F35 JSF had gefotografeerd …

Terug naar normaal

Het kleurige vogelvoersnoer van Pepijn hangt op een prominent plekje in de tuin aan de pergola te wachten op vogels en op winter …

Pepijn zelf is terug naar de thuisbasis. Daar heeft hij een tweede vogelsvoersnoer opgehangen en de laatste uren van de vakantie zal hij wel goeddeels doorbrengen in zijn kleurrijke gamewereld. Morgen wacht school weer …

En ik …? Ik dommel met ‘Top Gear’ op de buis na alle activiteit van de afgelopen af en toe even heerlijk weg …

Een actieve logé

Tot voor kort wilde onze jongste kleinzoon Pepijn alleen samen met zijn grote broer Tijmen bij ons logeren. Deze kerstvakantie nam hij zich voor om nu toch eindelijk maar eens alleen een weekendje naar pake en beppe te gaan. En zo geschiedde het dat hij zich gistermorgen met zijn goed gevulde weekendtas bij ons meldde. Om te beginnen werd de vriendschapsband met Doerak aangehaald …

Aan het begin van de middag zetten Pepijn en beppe zich bij de tafel om, met het oog op het echte winterweer dat vast nog komt, een paar feestelijke vogelvoersnoeren te maken met pinda’s, gedroogde abrikozen en rozijnen …

Nadat hij vol bewondering mijn dagelijkse workout op de hometrainer had zitten aanschouwen, leek het Pepijn wel wat om ook eens een stukje ‘in China te fietsen’ …

Na gedane arbeid was er aan het eind van de dag tijd om nog even lekker te chillen met de iPad aan en de koptelefoon op. Het was een mooie en gezellig dag geweest, vonden we alle drie …

De taarten van het jaar

2017 was weer een goed taartenjaar. Daarbij heb ik het dan niet over de baksels uit ‘Heel Holland bakt’, maar over de taarten die Pepijn en Tijmen dit jaar ieder op hun verjaardag mochten aansnijden. Ze waren weer niet alleen mooi, maar ook erg lekker …

170811-1346x

Op de taart van Pepijn was de hoofdrol dit jaar weggelegd voor Yoda.
Tijmens’ taart werd gesierd door Super Mario & Bowser …

171223-1355x

Ik wens jullie allen gezellige Kerstdagen met mooie lichtjes en lekkere hapjes en zo … 😉

How time flies …

Tjongejonge, alweer een maand voorbij zonder ook maar enige activiteit op mijn weblog. Het wordt tijd dat daar weer verandering in komt. Die inactiviteit strekt zich overigens ook verder uit. Mijn leven is de laatste maanden vooral getekend door vermoeidheid. Als ik nu niet oppas, dan vrees ik dat die vermoeidheid langzaam over dreigt te gaan in luiheid, en dat kan toch niet de bedoeling zijn. Hopelijk kan het bloggen me binnenkort weer aanzetten tot het ontplooien van wat meer activiteit …

170811-1501x

In het vorige logje vertelde ik dat Tijmen en Pepijn een paar dagen bij ons logeerden. Een week of vier later hadden wij het genoegen om bij hen te logeren. Omdat de jongens in april zijn verhuisd – samen met hun ouders Nils en Marianne, dat gelukkig wel – vroegen Nils en Marianne ons of we in het nieuwe huis een weekendje op de jongens èn hun nieuwe aanwinst Oskar wilden passen …

170916-1844x

Dat idee sprak ons wel aan, want ze hebben echt een prachtige nieuwe stek gevonden. Ik had in april meteen al gezien dat ik daar bij de juiste omstandigheden niet snel uitgekeken zal raken. Dat kwam in dit weekend meteen goed van pas, want het weekend van de jongens was goeddeels gevuld met diverse activiteiten buitenshuis en verder vonden die bengels het vooral leuk om pake wat te plagen tijdens het fotograferen … 😉

170916-1845x

Morgen meer over deze voor mij absoluut uitdagende locatie.

En nu weer verder …

Het was de afgelopen weken eigenlijk wel lekker bloggen met die vakantie op Terschelling nog vers in het geheugen en enkele honderden foto’s in het archief. Eigenlijk zou ik de draad nu weer enigszins normaal moeten zien op te pakken, maar dat zit er nog niet in …

Om te beginnen hebben de kleinzonen Tijmen en Pepijn besloten om de eerste dagen van mijn zestigste levensjaar op feestelijke wijze luister bij te zetten door hier maar weer eens een paar dagen te logeren. Nadat Aafje vanmorgen het ochtendprogramma voor haar rekening had genomen met Memory en andere bezigheden, ben ik vanmiddag met de mannen naar het speeltuintje getogen. Daar hebben we eerst de bal een paar maal rond laten gaan, waarna ik lekker op het bankje ben gaan zitten. De jongens vermaakten zich intussen wel …

Daar komt nog bij dat Aafje vandaag is begonnen aan de tweede helft van haar vakantie. Als de MS en de Acnes zich wat blijft gedragen zoals dat de afgelopen week het geval is, dan zullen we er na afloop van de logeerpartij van de jongens samen waarschijnlijk ook nog wel eens een dagje op uit trekken. Kortom: van enig vast ritme is vooreerst nog geen sprake, maar we vermaken ons wel. 🙂