Zwemmende passanten

We hadden wel weer alle geluk van de wereld. Net als vorig tijdens onze vakantie op Terschelling werd het ook nu weer prachtig zomers weer. Al op dag twee was het mogelijk om in de luwte van het huis lekker in de zon te zitten. En dan blijkt dat er niet alleen in de verte van alles te zien is, maar dat er ook dichtbij in alle rust van alles gebeurt …

Regelmatig zwom één van de meerkoeten voorbij, op zoek naar wat lekkers voor zichzelf en de partner …

Een wat treurig ogende fuut, die zonder partner door het leven leek te gaan, kwam ook enkele malen voorbij …

En dan was er nog de stoere woerd, die we later in de week nog eens te zien krijgen, maar dan wat minder fraai …

Tot slot zou ik nog bijna de school vissen vergeten, die ik enkele malen voorbij zag zwemmen, terwijl ik lekker op de steiger zat …

Futen bij het prieeltje

Sinds half augustus ben ik een keer of drie, vier even bij het prieeltje op de oever van de Leijen bij Doktersheide geweest. Elke keer zwom er een futenkoppel met een jong in de buurt van de op palen staande hut …





Over het algemeen gaven ze me niet zoveel kans om ze netjes op de foto te zetten, want zodra ze door hebben dat er één of meerdere personen in de hut zijn, zoeken de futen meestal een plekje ergens in de rietkraag …





De eerste drie foto’s heb ik op 23 augustus gemaakt. Nadat één van de ouders in rustig tempo met het jong bij de hut langs was gezwommen, kwam de andere ouder er even later als een heuse racefuut in hoog tempo achteraan …





Op 14 augustus was ik er getuige van dat één van de ouders met een pas gevangen visje in de snavel voorbij zwom, de andere fuut en het jong lieten zich op die dag niet zien …





En zo zag het jong er vorige week vrijdag uit …




Een futendansje

Eigenlijk dobberden de twee futen veel te ver bij me vandaan op het zacht rimpelende oppervlak van de Leijen …





Toen ze korte tijd later met elkaar begonnen te flirten, heb ik toch maar even post gevat tegen de vrij hoge omheining van het prieeltje bij Doktersheide …





Op zo’n moment ben ik toch wel weer erg blij met de 50 x zoomfunctie van mijn Powershot SX50 HS …





Van het minnespel van een paar futen kan ik altijd weer genieten, ook als het eigenlijk net wat te ver weg is …





Net als vorig jaar bleef het ook ditmaal helaas weer beperkt tot wat inleidende avances …





Na een korte kuur van een minuutje of zo verdwenen ze weer in de rietkraag …




Waar blijf je nou …?

Een rustige decemberochtend aan de waterkant …





Een juveniele fuut zwom rimpeltjes trekkend over het verder vrijwel roerloze wateroppervlak …





Even hield hij in en draaide zich om, alsof hij wilde zeggen: “Waar blijf je nou …?”





Nadat een tweede fuut zich bij hem had gevoegd, zwommen de twee futen gebroederlijk verder …




Waterballet in het Easterskar

Het was een mooie dag om weer eens een ritje wat verder van huis te maken. Zonder vooropgezet plan kwam ik rond het middaguur terecht bij de vogelkijkhut “de Skiere Goes” in het Easterskar bij St. Johannesga (kaartje Google Maps). Daar heb ik genietend van het uitzicht eerst maar eens een broodje gegeten …





Veel bijzonders viel er vanuit de hut niet te zien. De vogelkijkhut deed zijn naam eer aan, want er waren vooral grauwe ganzen te zien. Na enige tijd doken er ineens twee futen op, die niet al te ver bij de hut vandaan een waterballet begonnen op te voeren …





Een paar minuten lang leek het erop dat ik eindelijk de balts van de futen weer eens van dichtbij zou kunnen bekijken. Dat was voldoende reden om de camera maar even in de videomodus te zetten. Nadat ik ruim een minuut gefilmd had, dook het speelse tweetal echter onder water om pas veel verderop weer op te duiken. Daarmee doofde het waterballet als de spreekwoordelijke nachtkaars …




Een zomermiddag bij de Leijen

Het was een mooie middag om eens even lekker uit te waaien bij de Leijen. Terwijl ik bij Doktersheide door het rietland naar het prieeltje aan de oever van het meertje liep, zag ik dat er een scholekster op het dak van het prieeltje stond …

Bij het prieeltje aangekomen was de vogel gevlogen, en dus kon ik in alle rust een tijdje lekker tegen de balustrade hangend van het uitzicht genieten. Juist op dat moment dreven er even wat wolken voor de zon langs …

Toen de zon even later weer scheen, werd ik verrast door een fuut die vlak voor het prieeltje langs zwom …

Blijkbaar werd deze fraaie watervogel op zijn beurt verrast door mijn aanwezigheid, want zodra hij de klik van mijn camera had gehoord, zwom hij terug in de richting waar hij vandaan was gekomen …

Korte tijd later kwam er vanuit de rietkraag een eend tevoorschijn die even een ommetje maakte …

Met deze foto’s was mijn missie in feite al geslaagd, daarom ben ik vervolgens lekker met de voeten vlak boven het water bengelend op de steiger gaan zitten …

Gewoon even een tijdje lekker in zon en wind genieten van het uitzicht over de watervlakte, en van de aanblik van de waterlelies en helaas wat voorbij drijvend afval vlak voor me. Maar ja, het is ook zo moeilijk om zo’n plastic zakje mee te nemen naar huis en daar in de afvalemmer te gooien …   😦

Het was een heerlijk uurtje daar aan de waterkant.

Schijnbewegingen

Even dacht ik in De Deelen eindelijk weer eens getuige te zijn van de paringsdans van een futenpaartje …





Het kon niet mooier, want er stond nog een bankje aan de waterkant ook, en dus ging ik er eens goed voor zitten …





Het werd helaas een tegenvaller, ze lieten het bij een paar schijnbewegingen en zwommen daarna nog even treiterig voor me langs …





Een stuk verderop verdwenen ze samen met een paar kuifeenden uit beeld …