Salamander TV – deel 3

Eind december vorig jaar heb ik hier wat video-opnamen gepubliceerd van de salamanders in onze vijver: Salamander TV – deel 1 en Salamander TV – deel 2  Nu de eerste salamander weer is opgedoken in onze vijver, is het tijd om ook deel 3 het daglicht te laten zien. Zo’n ontspannend filmpje kan in deze coronacrisis geen kwaad, lijkt me. En dat is al helemaal het geval nu het ineens weer zo koud is Dat geeft mij bovendien de kans om me vandaag even rustig te positioneren voor de komende week.

Fijne zondag verder en veel plezier met ‘Salamander TV – deel 3’

Hemelse verschijnselen

Gisteravond heb ik voor het eerst sinds lange tijd weer eens een paar foto’s gemaakt van de passage van het het Internationale Ruimtestation ISS. Een mens moet zich tenslotte toch zien te vermaken in dit duistere coronatijdperk. Op de onderstaande foto zie je aan de linkerkant een lichtende streep. Dat is het ISS, dat om 20:43 uur vanuit west-zuidwestelijke voor mij zichtbaar werd. De foto is gemaakt met een sluitertijd van 15 seconden.

Helemaal rechts op de foto zie je de planeet Venus, op dit moment het helderste hemellichaam aan het firmament. Rechtsboven zie je een klein groepje sterren bijeen staan, dit zijn de Pleiaden, ook wel het Zevengesternte genoemd. Met het blote oog zie je in een stedelijke omgeving 5 of 6 sterren. Maar in een volledig donkere omgeving zijn met scherpe ogen wel 9 of 10 sterren zichtbaar; door een verrekijker of telescoop – afhankelijk van de sterkte – zelfs tientallen tot honderden …

De tweede foto is 3 minuten later gemaakt. De ruim 4 minuten durende passage was toen al duidelijk over het hoogtepunt heen. Op deze foto ligt het start punt rechtsboven. Het ISS vliegt hier in oost-zuidoostelijke richting, waarbij je het ruimstation langzaam ziet vervagen, omdat het in de schaduw van de aarde komt …

Bij helder weer is er vanavond vlak voor acht uur opnieuw een langdurende en hopelijk heldere passage te zien.
“Maar Jan, hoe weet je nou hoe laat je welke kant op moet kijken om hem te zien?” hoor ik vragen. Wel, daar is een mooie website voor: Heavens Above. Als je daar een account maakt, dan kun je precies zien wanneer het ISS bij jou te zien is.

In de onderstaande tabel kun je zien dat het ISS vanuit onze tuin vanavond tussen 19:52 en 19:58 uur te zien is. Het ruimtestation verschijnt na 19:52 uur vanuit zuid-zuidwestelijke richting. Het trekt vervolgens vrijwel recht over ons heen, om rond 19:58 langzaam te vervagen in oostelijke richting.

En als je vanavond niet kunt kijken, vanwege slecht weer of andere bezigheden, dan kun je in de de tabel zien, dat er t/m 3 april dagelijks een herkansing is. Als je wilt kijken, dan raad ik je voor iedere dag aan om naar de eerste passage te kijken, want dat is vrijwel steeds de hoogste en de helderste passage …

Foto’s maken kan alleen m.b.v. een statief. En dan nog is het een kwestie van voorzichtig en oplettend opereren. Dit gebeurde er toen ik het statief bij het maken van een foto even aantikte in de duisternis …   😉

Tot slot:

Wil je nog quarantaine-tips, dan kun je vanmiddag om 16:00 uur op ESA Web TV kijken naar een vraag- en antwoordsessie met de astronauten André Kuipers en zijn Belgische collega Frank De Winne. Zij zullen het hebben over de langdurige quarantainesituatie tijdens hun verblijf aan het ISS.

 

Fotomaatje op afstand

Tien dagen geleden heb ik hier een Ode aan onze zorgverleners gebracht. Vandaag doe ik dat in zekere zin nog eens. En sterker nog; vanaf nu ben ik van plan om dat op iedere woensdag te doen. Mijn fotomaatje Jetske is één van de vele verpleegkundigen die er alles aan zullen doen om mensen die getroffen worden door het virus er doorheen te slepen. De komende woensdagen staat Jetske hier centraal …

Ik was bijna een jaar aan het bloggen, toen ik in augustus 2006 een bijzondere reactie kreeg: “Je maakt prachtige foto’s, Jan. Neem jij wel eens iemand mee op je fotokuiers? Nu de kinderen uit de luiers zijn, heb ik een oude hobby opgepakt: fotografie. Van digitale fotografie en fotobewerking heb ik echter geen kaas gegeten. Misschien zou jij me het nodige kunnen leren op dit vlak …,” luidde het belangrijkste deel van de inhoud …

We wisselden een aantal mailtjes, waarin Jetske haar leerpunten met me deelde. Daarnaast heb ik Jetske er nadrukkelijk op gewezen dat ik MS had en dat eventuele fotokuiers daarom maar zelden lang zouden zijn. Daar was Jetske zich goed van bewust, maar dat leek haar geen probleem. In september maakten we een eerste afspraak voor een fotokuier bij Jetske in de Weerribben …

Drie weken later kwam Jetske bij mij voor een fotokuier in wat toen mijn favoriete locatie was: de pingoruïne of dobbe in het Weinterper Skar. Van die fotokuier zien jullie vandaag wat foto’s. Terwijl Jetske wat rondstruinde aan de waterkant, ging ik diep door de knieën om wat macro’s te maken. Ik geloof dat daar in zekere zin Jetskes’ latere liefde voor macro’s is gelegd, maar dat terzijde. Tegenwoordig is het andersom en maakt Jetske tijdens onze gezamenlijke fotokuiers de meeste macro’s, omdat ik steeds minder goed overeind kan komen …

Vanaf het begin werd de tijd op onze gezamenlijke dagen nuttig besteed. Fotograferen hoefde ik Jetske niet meer te leren, dat was al snel duidelijk. Na de kuier en een lichte lunch zaten we vaak samen achter de pc waar ik Jetske het nodige heb getracht bij te brengen op het vlak van fotobewerking en bestandsbeheer. En tussen de bedrijven door leerden we elkaar in gezellige gesprekken langzaam maar zeker wat beter kennen …

Om een lang verhaal kort te maken: in die dagen werd de basis gelegd voor wat is uitgegroeid tot een bijzondere vriendschap, die intussen bijna 14 jaar duurt. Nog steeds gaan we 1 of 2 keer per maand samen op stap, de ene keer in Fryslân, de andere keer in de Kop van Overijssel. Onder normale omstandigheden zouden we vandaag samen op pad gegaan zijn. Maar de omstandigheden laten het niet toe. Ook al zouden we op twee meter afstand van elkaar lopen, dan nog zou Jetske niet het risico willen lopen om mij te besmetten. Dat ze zelf in deze hectische tijd in de Tjongerschans intussen besmet is geraakt, is zeker niet denkbeeldig …

Lieve Jetske, lief fotomaatje op afstand,
Als ik vandaag in mijn uppie ergens een fotokuiertje maak – en dat zal toch wel? – dan zal ik zeker even aan jou en je vele collega’s denken. Jullie staan nog steeds voor een immense klus. Aan jullie inzet en toewijding zal het niet liggen. Maar hoe het met jullie eigen bescherming en zaken als beademingsapparatuur zit, is een tweede. Pas daarom de komende tijd behalve op jullie patiënten vooral ook goed op jezelf en elkaar. Zonder jullie redden we het niet. Nogmaals heel veel sterkte de komende tijd!

Oogverblindend

De laatste dagen ben ik wat in een dipje gesukkeld. Waar ik normaal gesproken niet zoveel moeite heb om de juiste woorden te vinden, lukt dat nu niet echt. Daarom laat ik het voorlopig maar eens een tijd je bij wat foto’s zonder verder commentaar. Ook in mijn reacties elders zal ik wellicht wat minder woorden gebruiken dan normaal …

Ongepland primeurtje

Omdat het toch op de route lag, heb ik dinsdag onderweg even een tussenstop gemaakt aan de Bonke bij Leeuwarden. Daar stond de boel net als elders ook aardig op de kop …

Terwijl Nils en ik op de steiger geheel volgens de regels der kunst op ruim twee meter afstand van elkaar even stonden bij te praten, probeerde de jongste kleinzoon achter de dubbele beglazing om zich voor de tweede dag op rij achter de laptop de kunst van het thuis leren eigen te maken. De spontane begroeting, zoals we die anders steevast hebben, moest helaas achterwege blijven. Mij beviel dat absoluut niet, en ik geloof dat Pepijn het ook maar niets vond …

Ook hier trok de natuur zich niets aan van onze coronacrisis. Vanuit een ooghoek zag ik een fuut naderen. Veel tijd gunde hij me niet, maar net voordat hij weer onderdook, kon ik dit plaatje schieten. Dat geeft het leven dat toch weer even wat kleur en glans …

Vlak voordat ik in de auto zou stappen om op weg te gaan naar de Ryptsjerksterpolder, zag ik drie gevechtsvliegtuigen naderen, die op weg waren naar de vliegbasis. De grote internationale oefening Frisian Flag is afgelast, maar de reguliere surveillance en trainingsvluchten gaan gewoon door. Thuis zag ik, dat ik voor het eerst een F35 JSF had gefotografeerd …