Handen af van politici en journalisten!

Met viruswaanzinnigen en maskermijders was ik al een tijdje klaar. Het is voor geen van ons allen een fijne en feestelijke tijd, maar we zullen er wel met zijn allen doorheen moeten. Als de maatregelen die daartoe worden getroffen je niet aanstaan, dan mag je daar binnen de wettelijke kaders en met inachtneming van de regels tegen protesteren. Maar van politici en journalisten blijf je met je poten af! En anders dan donder je wat mij betreft maar op. Als je zo nodig wilt protesteren tegen wat volgens jou dictatoriale toestanden zijn, ga dan lekker naar Wit-Rusland of zo …

Dat gezegd hebbende … Nu we weer in een gedeeltelijke lockdown* zitten, wordt het tijd om me maar weer eens terug te trekken op een plekje in de luwte. Toen de intelligente lockdown* in het voorjaar eenmaal was ingedaald, was het in de tuin goed toeven. Met tussendoor af en toe eens een ritje naar de Jan Durkspolder of een ander rustig plekje in de natuur, was de tijd prima om te krijgen. Toen lokte het buitenleven wel, dat is nu met de lagere temperaturen toch even anders …

Daarom ga ik er de komende tijd maar weer even lekker op virtuele wijze tussenuit. De vorige virtuele vakantie leidde naar Terschelling, ditmaal gaan we wat verder van huis. Wie me de komende tijd zoekt, en dat zou best eens even kunnen duren, kan me hier vinden …
* Weet iemand het verschil tussen de ene lockdown en de andere …?

Vruchtbaar Fries vijverwater

Langzaam komt er zowel bij ons als in de ons omringende landen een eind aan de lockdown. De kinderen t/m 12 jaar gaan weer naar school, er mag weer mondjesmaat gesport worden en de kapper is weer open. En zo gaan we als het goed is stapje voor stapje verder. Maar eerlijk is eerlijk, ik ben er niet gerust op hoe het zich de komende tijd zal ontwikkelen. Hopelijk weet iedereen zich te gedragen, want ik zou de komende tijd de zorgverleners op de ic en andere corona-afdelingen zo graag een paar weken rust en vakantie gunnen. Maar als ik hoor hoe lichtzinnig en onnadenkend sommige mensen met de coronaproblematiek omgaan … brrrrr …

Mijn fotomaatje werkt intussen vrijwel helemaal weer volgens haar normale rooster. En dat betekent dat wij in principe weer om de 14 dagen samen op pad gaan om een fotokuier te maken. Vorige week waren we o.a. in Speelbos Sparjebird. Die serie onderbreek ik op deze tussenliggende ‘zorg-woensdag’ even voor een korte terugblik op het begin van onze vriendschap. Zelf blikte Jetske gisteren op haar weblog terug op haar opleiding en carrière in de zorg: ’12 mei – Dag van de Verpleging’

Nadat Jetske en ik in december 2006 een vierde gezamenlijke fotokuier hadden gemaakt, was het tijd om Aafje en Jetske eens aan elkaar voor te stellen. In de kerstvakantie van 2006 diende zich daarvoor een mooie gelegenheid aan. Zoals Jetske in reactie op mijn logje over haar vijver al schreef, was ik indertijd één van de mensen die Jetske en haar eega motiveerden om van hun zitkuil een vijver te maken …

Toen dat besluit eenmaal was genomen, vatte Jetske meteen de koe bij de horens. Voortvarend nam ze schep en andere gereedschappen en materialen ter hand om de zitkuil tot een royale vijver te kneden. Maar als je een grote bak met water hebt, dan heb je nog geen vijver. Daar heb je bacteriën en andere levende organismen voor nodig.

Omdat Jetske en haar eega letterlijk tegen de grens van Fryslân en Overijssel wonen, maar dan toch net aan de verkeerde kant, stelde ik voor om hen van wat levend Fries water uit onze vijver te voorzien. Ook toen was het biologisch evenwicht in onze vijver namelijk al heel goed. En dus togen Aafje en ik op 29 december 2006 samen naar de Kop van Overijssel voor de overdracht van Fries vijverwater …

En kijk eens waar dat uiteindelijk in heeft geresulteerd … het is van voor tot achter en van links tot rechts een prachtige vijver geworden. Ik schreef zaterdag dan wel plagerig: “Maar wij hebben salamanders in de vijver, en die heb ik bij Jetske nog niet kunnen ontdekken …”. Maar daar staat dan weer tegenover dat Jetske bij haar vijver libellen en waterjuffers ziet, waar ik bij onze vijver alleen maar van kan dromen …

Niet alleen de vijver heeft het overigens goed gedaan. Kijk ook eens naar dat kleine mannetje in zijn rode jas, dat op de laatste foto in de serie van drie zo aandachtig toekijkt bij deze plechtige handeling. De zoon van Jetske en haar echtgenoot is intussen een boomlange kerel,  die tegenwoordig studeert aan de VU in Amsterdam.   🙂

Bloemen in de Ecokathedraal

Terugblikkend op de afgelopen periode, ontdekte ik nog een fotoserie die ik begin april in de Ecokathedraal bij Mildam heb gemaakt. Daar heb ik me in de eerste weken van de corona-lockdown een paar maal teruggetrokken om in alle rust buiten te kunnen zijn …

Normaal gesproken staan vooral de bouwwerken van los op elkaar gestapelde stenen, tegels en stoepranden centraal in mijn fotoseries over de Ecokathedraal. In deze serie wijk ik eens van dat patroon af om jullie te laten zien hoe mooi wilde voorjaarsbloeiers de Ecokathedraal momenteel kleur geven. Loop maar even mee

In de oudere delen ligt op verschillende plaatsen een kleurige en fleurige deken langs het pad en rond de bouwwerken. Je kunt er o.a. bosanemonen (boskanemoanen), speenkruid (bûtergieltsjes), grote sneeuwroem (grutte stjerblom) en gele dovenetel (giele dôvenettel) vinden …