Ja … #metoo

Terwijl de slotmuziek van ‘Pauw’ gisteravond al klonk, kreeg Jeroen Pauw van een van zijn tafelgasten de vraag of hij in het kader van #metoo zelf ooit een intieme ervaring had gehad. “Vele”, antwoordde hij met een knipoog, waarna hij vervolgde met: “maar als je een ongewenste intieme ervaring bedoelt … ja, die heb ik ook eens gehad …” Terwijl hij in enkele bewoordingen de gebeurtenis en de situatie schetste, herinnerde ik me ineens dat ik ook ooit een dergelijke ervaring had opgedaan …

We schrijven zomer 1978. Ik was jong, ik had geen verkering en ik wilde wel eens wat. Daarom besloot ik dat jaar in de vakantie, in navolging van andere mensen die daar ervaring mee hadden opgedaan, liftend Europa in te trekken. Zo gezegd, zo gedaan. Omdat ik geen zin had om wellicht meteen al bij een bekende in de auto terecht te komen, legde ik op een zaterdagochtend de eerste etappe naar Heerenveen af met de bus. Daar ging ik met mijn rugzak en een kartonnen bordje met de tekst “VER WEG” aan de kant van de weg staan …

Om een lang verhaal kort te maken: het werd een onvergetelijke vakantie, waarin ik diverse spannende ervaringen heb opgedaan, mooie en minder mooie. Eén van de minst prettige ervaringen deed zich op de terugweg voor.

Vanuit Briançon in de Franse Alpen kreeg ik die donderdag de hele dag alleen maar liften die me maar kleine stukjes huiswaarts voerden. Pas ’s avonds laat kreeg ik net ten zuiden van Lyon een lift die me in één keer mee kon nemen tot Parijs … en wat voor een lift … Er was een grote, niet onooglijke Amerikaanse wagen voor me gestopt. Een oudere man, grijs en kalend – hij zal toen misschien een paar jaar ouder zijn geweest dan ik nu ben – zwaaide de deur aan de passagierskant open. Natuurlijk kon ik meerijden tot Parijs, zei hij lachend op mijn kartonnetje wijzend. Met een joviaal gebaar maakte hij duidelijk dat ik mijn rugzak wel op de achterbank kon leggen. Daar gingen we …

Terwijl we over het Franse asfalt zoefden, voelde ik me de koning te rijk … in één ruk in een grote Amerikaan door naar Parijs, dat schoot tenminste op. Lang duurde die vrolijkheid echter niet. Ik was moe, waardoor een gesprek in het Frans op dat tijdstip niet zo goed meer wilde vlotten. Terwijl ik even wat weg dommelde, voelde ik ineens wat op mijn linker bovenbeen … Wat zouden we nou beleven …?

Nadat ik de hand van de man met een krachtig uitgesproken “Mais non, la main pas la! Comprend!?” had weggeduwd, begon de man tegen me te zemelen … “Aah, mais tu est un grand jeun garçon …”  Toegegeven, ik zag er natuurlijk niet slecht uit in die tijd – zie bovenstaande foto  – maar dit zag ik toch niet zo zitten. Maar het duurde niet lang of ik voelde de rechterhand van de man opnieuw over mijn bovenbeen strelen. Met een tik op zijn vingers maakte ik hem nogmaals duidelijk dat ik hier niet van gediend was. Opnieuw was een slijmerig Frans gemurmel mijn deel.

Intussen nam ik de situatie eens in ogenschouw. Nog bijna 400 km tot Parijs … Dat kwam niet goed op deze manier natuurlijk. Gelukkig werd op de bebording langs de weg intussen aangegeven dat we een benzinestation met restaurant naderden. Mezelf groter en sterker voordoend dan ik in werkelijkheid was, zei ik gebiedend: “Arête la, s’il vous plaît.” Dat leek de man nog niet meteen van plan te zijn, maar nadat ik het nog eens had herhaald, nam hij gelukkig toch de afrit. Zodra we stil stonden, overwoog ik even of ik de contactsleutel van de auto te pakken moest zien te krijgen. Dat bleek echter gelukkig niet nodig. De man bleef wat beteuterd en overdonderd zitten, zodat ik rustig uit kon stappen. Terwijl ik me door het achterportier naar binnen boog om mijn rugzak van de achterbank te pakken, had de man zich omgedraaid. Op zijn knieën zittend boog hij zich over de rugleuning heen met de bedoeling om mij te omhelzen en te kussen …

Nadat ik mezelf èn mijn rugzak in veiligheid had gebracht, heb ik het achterportier dicht gegooid. Daarna ben ik door het nog steeds geopende voorportier nog even lekker in het Fries tegen hem tekeer gegaan en heb ik hem op niet mis te verstane wijze duidelijk gemaakt dat hij heel snel moest maken dat hij weg kwam. En dat deed hij!

In het vervolg van de terugreis waren de goden me gunstig gezind. Ik was nog maar nauwelijks bekomen van de schrik, toen ik opnieuw een lift kreeg. Ditmaal was de chauffeur een vriendelijke dertiger die goed Engels sprak, en de wagen … een gele sportwagen, een tweezitter waarbij mijn rugzak maar net in de bagageruimte paste. Maar het was gezellig en een paar uur werd ik op een gunstige plek aan de noordoost kant van Parijs gedropt. Daar kreeg ik vrijwel aansluitend een lift die me in één keer naar Den Haag bracht. Het liften moe, heb ik daar vandaan de trein naar Fryslân gepakt.

Dus, ja … #metoo
Maar verder was het een geweldige vakantie!

Skywatch Friday 378

Nadat we vorige week vrijwel elke dag een strak blauwe lucht hadden, was het deze week de beurt aan saaie grijze luchten om het beeld te bepalen. Daarom heb ik met het oog op het Paasweekend een paar foto’s uit mijn archief gehaald …

After we had only clear blue skies last week, this week dull gray skies were there to set the scene. That’s why I took a few pictures from my archive with a view to the Easter weekend … …





Deze foto’s heb ik in augustus 2001 gemaakt in Penne d’Agenais, een klein dorpje aan de rivier de Lot in zuidwest Frankrijk …

I made these pictures in August 2001 in Penne d’Agenais, a small village at the river Lot in southwest France …




Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo ...

Skywatch Friday

Vrolijk Pasen! … – … Happy Easter!


Skywatch Friday 338 – Eclips!?

Als het weer meewerkt, dan is er vandaag o.a. vanuit Nederland en België een gedeeltelijk zonsverduistering te zien. Rond 10:40 uur zal de zon voor bijna 85% worden verduisterd door de maan. Het wordt voor mij de vijfde (gedeeltelijke) zonsverduistering. Van mijn eerste gedeeltelijke zonsverduistering, die ergens in de 90-jaren plaatsvond, heb ik geen foto’s meer kunnen vinden.
Op 11 augustus 1999 zijn we voor een dag op en neer gereden naar Laon in Noordoost-Frankrijk. Met een beetje geluk zouden we daar een totale zonsverduistering mee kunnen maken, maar die dag zat het niet echt mee, omdat de zon vrijwel de hele ochtend schuil ging achter een dik wolkendek. Vlak na de totale verduisteringsfase begon de lucht op te breken (foto 1) …


If the weather cooperates, we can see a partial eclipse of the sun from the Netherlands, Belgium and other countries today. Around 10:40 a.m. the sun will be eclipsed by the moon for almost 85%. It will be the fifth (partial) solar eclipse for me. Of my first partial solar eclips, which took place somewhere in the years 90, I couldn’t find photos anymore.
On August 11, 1999, we drove up and down Laon in Norteast France. With a little luck we would be able to experience a total solar eclipse overthere. But we didn’t have that much luck, because the sun was hidden throughout the morning behind thck clouds. Shortly after the fase of the total eclipse the clouds began to break up. We could see the darkness and feel the lower temperatures, but we missed the beauty of the total eclips (photo 1) …






Op 31 mei 2003 was er vanuit Nederland ’s ochtends in alle vroegte een gedeeltelijk eclips te zien bij zonsopkomst. De maximale verduistering was 90%. Voor die gelegenheid ben ik midden in de nacht naar het Wad bij Paesens-Moddergat gereden. Het was sprookjesachtig mooi en ik heb er een uitgebreide fotoserie van kunnen maken (foto 2) …

On May 31, 2003, there was a partial eclipse visible from the Netherlands during sunrise. The maximum eclipse was 90%. For that occasion I drove to the north coast near Paesens-Moddergat. It was beautiful as a fairy tale and I could make an extensive series of photographs (photo 2) …





Op 3 oktober 2005 ben ik samen met Aafje naar De Veenhoop gereden om daar samen te kijken naar een gedeeltelijke zonsverduistering. Tijdens het hoogtepunt rond vijf minuten over elf ’s ochtends werd ongeveer 60% van de zon bedekt door de maan (foto 3) …

On October 3, 2005, I drove to a small village nearby with my wife Aafje to watch a partial solar eclipse together. During the peak around five minutes past eleven in the morning, approximately 60% of the sun was covered by the moon (photo 3) …





Die dag hadden we echt geluk, want we konden niet alleen de verduistering goed bekijken door de sluierbewolking, maar er verschenen ook nog eens een paar mooie bijzonnen in de lucht (foto 4)…

That day we were really lucky, because we couldn’t only see the eclips well through the veil clouds, but we saw a few nice sundogs as well (photo 4) …





Rond het middaguur, vlak nadat de zonsverduistering voorbij was, kwam deze donkere lucht op ons af (foto 5) …

Around noon, just after the eclipse was over, those dark clouds came our way (photo 5) …





Ik wens iedereen die morgen in de baan van de zonsverduistering zit een mooie helderblauwe lucht en veel plezier! En wees voorzichtig met je ogen, kijk alleen door een eclipsbril, een goed zonnefilter voor je camera, een goede lasbril of evt. door een goed stuk lasglas direct naar de zon. Anders zou het best eens je laatste zonsverduistering kunnen zijn, en dat zou toch zonde zijn!

I wish everyone who is in the path of the eclipse has a beautiful clear blue sky and lots of fun!
And be careful with your eyes. Only look directly at the sun through eclipse glasses, a solar filter for your camera, good welding goggles or possibly a good piece of welding glass. Otherwise this could well be the last solar eclipse you have seen, and that would be a shame!






UPDATE 12:00 uur:

Helaas, het is alsof de duvel ermee speelt: de hele week was het hier zonnig, maar uitgerekend vandaag was en bleef het bewolkt, zodat ik geen glimpje van de zonsverduistering heb gezien. Nadat ik eerder deze week het poollicht heb gemist, was dit het tweede hemelse gebeuren, dat de mist in ging … 😦

Unfortunately, it is as if the devil is playing with it: the whole week was sunny overhere, but today the sky remained very cloudy, so haven’t seen a glimpse of the eclipse of the sun. After I missed the Aurora Borealis earlier this week, this was the second celestial event I missed … 😦

Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo ...

Skywatch Friday

Prettig weekend! … – … Enjoy your weekend!


Requiem voor een auto

Met een gevoel van weemoed hebben we gisteren na elf trouwe dienstjaren afscheid genomen van onze oude trouwe Toyota Corolla 1.6 Liftback. Hij was drie jaar oud, toen we hem in augustus 2003 kochten bij onze vaste garage in Donkerbroek. Tien jaar lang heeft hij ons schadevrij en zonder noemenswaardige problemen gebracht waar we maar wilden zijn. In het afgelopen jaar kwamen er gestaag wat gebreken aan het licht en werd het tijd om ons te oriënteren op een vervanger. Maar dat mag dan ook met ruim 193.000 km op de teller, waarvan wij er 150.000 voor onze rekening hebben genomen.

De Corolla en ik werden al heel snel dikke vrienden, en dat zijn we tot op de dag van vandaag gebleven. Wat hebben we mooie dingen meegemaakt samen … Dat begon al in oktober 2003, toen de Corolla en ik tijdens nachtelijke zwerftochten door Groningen en Fryslân met succes op jacht gingen naar het poollicht …





In de zomer van 2004 bracht hij ons met een kèk bagagewagentje naar de Lot-et-Garonne in Zuidwest-Frankrijk, en in het voorjaar van 2005 brachten we een weekje met hem door aan de Atlantische kust van Noordwest-Frankrijk …





In de zomer van 2005 heb ik opnieuw diverse nachtelijke ritjes gemaakt met de Corolla. Ditmaal ging het om het bekijken van lichtende nachtwolken, en dat was minstens zo geslaagd als onze poollichtjacht …





Maar bovenal is de Corolla de afgelopen elf jaar van grote waarde geweest voor de vele honderden fotokuiertjes, die ik sinds eind 2004 her en der in Fryslân en in de Kop van Overijssel heb gemaakt. Hij zal gemist worden op zijn vaste plekje in de berm van de Nije Heawei in het Weinterper Skar …





Morgen stel ik hier de nieuwe AFANJA-mobiel voor.

Een weekendje Brabant

Net als vorig jaar hadden we met Pinksteren weer een kampeerweekendje in Noord-Brabant met een groepje vakantievrienden, die we in de periode 1994-2004 regelmatig troffen op een camping in het Franse departement Lot-et-Garonne. Naar mate we vorige week vrijdag verder naar het zuiden reden, werd de lucht grijzer en donkerder. Eenmaal ter plaatse troffen we ons weekendverblijf vrijdagmiddag in grijze en kille omstandigheden aan …





Ondanks de tamelijk belabberde weersomstandigheden werd het weer een geslaagd en uiterst gezellig weerzien. Aafje en ik hadden de beschikking over wat wij tot dat moment een tenthuisje noemden. Op de website van de camping heet het een kampeerbungalow te zijn, en die naam verdient het optrekje eigenlijk ook wel. De belangrijkste voordelen t.o.v. de huurcaravan waar we vorig jaar in zaten, waren dat we nu de beschikking hadden over een echt tweepersoonsbed en een gaskachel, en die gaf me dan toch een lekkere warmte! Bovendien was de zitruimte zo groot dat we er makkelijk met zijn tienen konden zitten. En dat hebben we vooral vrijdagavond en zaterdag overdag dan ook veelvuldig gedaan, want man man, wat was het koud op de camping …





Net als een jaar geleden werden gesprekken en gesprekslijnen opgepikt alsof ze vorige week waren gevoerd. Alleen de omstandigheden verschilden nogal met vorig jaar. Toen waanden we ons bij maximumtemperaturen rond de 25 graden weer op de camping in Frankrijk waar we elkaar in de jaren 90 hebben leren kennen, dat lag met maximumtemperaturen rond de 13 graden het afgelopen weekend toch wel wat anders. Dat kon de pret echter niet drukken …





Nadat een zoon van één van onze vrienden, die zich de kunst van het ambachtelijk bakken van Frans (stok)brood eigen heeft gemaakt, zaterdagmiddag een vrachtje zelfgebakken brood had afgeleverd, kon de voorbereiding van de traditionele gezamenlijke maaltijd beginnen …





Ook dit jaar hadden we voor ons etentje weer de beschikking over de deel van de voormalige boerderij op de camping, zodat we droog en warm konden zitten, want we mochten de open haard lekker opstoken …





Terwijl we ons het voorgerecht goed lieten smaken, begonnen de aardappeltjes langzaam, maar zeker lekker te kleuren op de skottelbraai …





Niet veel later lieten die aardappeltjes zich samen met de verse asperges uitstekend smaken …





De gezamenlijke maaltijd werd in stijl afgesloten met kaas, ijs en koffie …





Met wat alcoholische versnaperingen, waaronder het onvolprezen ‘Pompeblêdsje’ was het nog lang gezellig rond het aangenaam knapperende houtvuur …





Zondagochtend werden we wakker onder een strakblauwe lucht en eindelijk wat aangenamere temperaturen, zodat we zelfs op het terras koffie konden drinken …





In de loop van de dag liep de temperatuur zelfs op tot tegen de 20 ºC, zodat er zelfs nog even een zonnig partijtje petanque gespeeld kon worden. Voor mij was dat helaas niet weggelegd, want de plotselinge temperatuursprong was voor mijn benen weer wat teveel van het goede. Maar ook met kijken en fotograferen heb ik me uitstekend vermaakt, en iemand moet tenslotte toch zorgen voor de verslaglegging …





Veel sneller dan ons lief was, brak de maandag aan met opnieuw koud en miezerig weer. Tijd om in te pakken … Voor de bezitters van een caravan of camper en voor ons als huurders van de kampeerbungalow was dat niet zo’n probleem, maar voor de enige èchte kampeerders van ons gezelschap die met een tent op pad waren, kwam de regen wel erg ongelegen …





Na een hartelijk afscheid en een vlotte reis waren we halverwege de middag weer thuis. Ondanks het koude en grijze weer kunnen weer terugzien op een geweldig weekend, want het zijn de mensen die de sfeer maken, en dat zit met dit clubje wel goed!

Opnieuw terug van even weg geweest

Sinds ik behept ben met MS, zijn wij niet meer van die reizigers, simpelweg vanwege het feit dat reizen een nogal vermoeiende bezigheid is, om het maar eens eufemistisch uit te drukken. Desondanks gingen wij, terwijl ik nog maar amper was bijgekomen van ons weekendje in Drenthe, zaterdagochtend opnieuw bepakt en bezakt op pad. Ditmaal stond er een rit van ruim 200 km naar een kleine camping in Noord-Brabant op het programma. Daar werden we verwacht voor een reünie van een groep mensen van diverse pluimage her en der uit Nederland en België, die wij in de periode 1994-2004 met een zekere regelmaat troffen op een camping in Zuid-Frankrijk. Omdat vakanties in Zuid-Frankrijk voor ons geen optie meer zijn, en omdat ook het gesleep met een tent in eigen land er niet meer bij is, was er voor ons een caravan gereserveerd voor het Pinksterweekend, zodat we toch weer eens ouderwets genoeglijk konden bijpraten …

Na een vlotte rit volgde in de loop van de middag een allerhartelijkst weerzien in waarlijk Franse omstandigheden. De zon zweepte de temperatuur op tot hoog zomerse waarden, maar in de schaduw van een grote treurwilg was het goed toeven, en daar droeg in de loop van de middag ook een verkoelend wit wijntje een steentje aan bij. Tegen zessen werd het voor mij tijd om me even tactisch terug te trekken in de caravan. Daar heb ik me heerlijk diagonaal op het wat krap uitgevallen bed uitgestrekt. Al gauw zakte ik weg in een vredig namiddagslaapje. Intussen troffen de overige aanwezige mannen voorbereidingen voor een gezamenlijk maaltijd, zoals we dat ook in Frankrijk zo vaak hadden meegemaakt …

Om ons uit 11 personen bestaande gezelschap de gelegenheid te geven om de avond op feestelijke wijze door te brengen zonder de andere campinggasten te storen, kregen we de beschikking over een multifunctionele schuur op het terrein. Terwijl de aardappeltjes zachtjes pruttelden en de asperges aan de kook werden gebracht, kwamen de eerste tafelgesprekken al snel op gang …

Helaas moesten drie personen om uiteenlopende redenen verstek laten gaan, maar de mensen die er wel waren, raakten probleemloos met elkaar in gesprek. Hoewel Aafje en ik de anderen variërend van 3 tot 8 jaar niet meer hadden gezien of gesproken, werden gesprekken en gesprekslijnen opgepikt alsof ze vorige week waren gevoerd. Ondanks al die jaren klikte het nog steeds als vanouds en het eten liet zich ook nu weer goed smaken …   🙂

Om een lang verhaal maar wat in te korten: het was nog lang gezellig in de schuur, terwijl er op de rest van camping een vredige rust heerste. Ook in dit opzicht leek de tijd stil te hebben gestaan, wij waren -zoals ook in Frankrijk al vaak het geval was- weer de laatsten die het licht uit deden …

De zondag en de maandag verliepen al niet minder mooi en gezellig als de zaterdag, met dien verstande dat de zondag werd afgesloten met een paar ook al weer traditionele partijtjes petanque. Hoewel ik sinds september 2010 geen boule meer had aangeraakt, was ik het nog niet verleerd. Maar na één partij was het voor mijn benen welletjes, gelukkig was een van de anderen bereid om mijn plekje in te nemen, zodat ik nog wat foto’s kon maken …

Na een in alle opzichten warm afscheid zijn wij gistermiddag als eersten huiswaarts gekeerd, maar niet nadat we hadden afgesproken om volgend jaar op herhaling te gaan. Hopelijk is dan de hele groep compleet!

Dat ik me goed heb vermaakt moge blijken uit het feit, dat ik in het weekend geen moment aan bloggen of twitteren heb gedacht. En dat terwijl ik toch echt drie berichtjes in concept klaar had gezet, zodat ik ze met enkele simpele vingerbewegingen vanaf mijn iPad zou kunnen publiceren …
Afijn, des te beter, want ik heb besloten de rest van de week lekker op mijn lauweren te rusten om de vermoeienissen van dit warme en onvergetelijk gezellige weekend weer geleidelijk uit mijn lijf te laten zakken. Ik schotel jullie deze week wat foto’s voor waar ik verder geen moeite meer voor hoef te doen, en wellicht kom ik vanaf morgen weer eens her en der op bezoek om wat bij te lezen. Straks eerst maar even een uurtje bijslapen … 🙂

Skywatch Friday 131

We hebben de zon hier nog maar nauwelijks gezien in 2011, het is al dagen achtereen grijs en regenachtig …

We’ve hardly seen the sun in 2011, it’s been grey and rainy for many days in a row …

Omdat er op de korte termijn ook nog geen verbetering in zicht is, heb ik besloten maar even weg te dromen naar betere tijden …

Because it won’t get better in short term, I decided to dream away to better days …

Deze serie van de zonsondergang heb ik op 10 augustus 2004 gemaakt bij onze tent in de Franse provincie Lot-et-Garonne …

I made this sequence of the sunset on august 10, 2004 near our tent in the French province Lot-et-Garonne …

Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo

Skywatch Friday

Prettig weekend! … – … Enjoy your weekend!