Een natte strandwandeling

– Virtueel naar Frankrijk 4 –

We zijn intussen aangekomen op het strand aan de noordkant van het dorp. Het is een strand zoals ik dat niet eerder heb gezien of gevoeld, deels kiezels en deels zandstrand. Om het onszelf niet te moeilijk te maken lopen we over het harde zand langs de waterlijn een stukje in zuidelijke richting …

Onderweg doe ik deze vreemde strandvondst. Ik heb geen idee wat het (geweest) is, maar ik vond het samen met het wier fotogeniek genoeg voor een paar opnamen …

Ver kwamen we die middag niet, dat werd ons belet door het opkomende water. En als het vloed wordt, kun je daar maar beter maken dat je weg komt. Maar dat vond ik eerlijk gezegd helemaal niet erg. Voor mij was de wandeling al lang genoeg geweest. En wat belangrijker is: ik had mijn fotografische buit intussen al binnen met het fraai weerspiegelde Ault en de krijtrotsen in de verte …

Roeststrepen

– Virtueel naar Frankrijk 3 –

Ault is een badplaats uit het begin van de twintigste eeuw, de periode waarin badplaatsen alleen voor de welgestelden te bereiken waren. Van de grandeur van weleer is niet veel meer over, maar in het dorp is de oude rijkdom nog steeds te zien en te voelen. Daar zal ik in de loop van deze serie nog wel het een en ander laten zien …

Onderweg naar het strand komen we eerst langs een stukje verval in beeld dat met die oude glans van weleer weinig te maken heeft. Maar in fotografisch opzicht vond ik dit te mooi om achteloos aan voorbij te lopen …

Kennismaking met de krijtrotsen

– Virtueel naar Frankrijk 2 –

Hoewel we de reis nog in de benen hadden, begon het kort na de lunch al te kriebelen om de directe omgeving van het huis maar eens te verkennen. Het huis waar we te gast waren staat op pakweg 25 meter van de rand van de krijtrotsen. Je hebt er een fenomenaal uitzicht over de Atlantische Oceaan …

Via een clandestien paadje daalden we af naar zeeniveau. Al voordat we op het strand waren, hadden we achter ons voor het eerst zicht gekregen op de krijtrotsen die zich naar het zuiden uitstrekten. Een stukje verderop zagen we onder ons hoe een deel van het officiële wandelpad, zo te zien tevens deel van de bescheiden lokale kustverdedigingswerken, door een recente storm deels was weggeslagen …

Via een wat vreemd aangelegd betonpaadje bereikten we op zeker moment het strand. Maar niet voordat ik mijn camera eens goed had losgelaten op het kunstwerk dat weer en wind hier hadden gevormd. Maar dat is voor morgen …

Virtueel naar Frankrijk

– Virtueel naar Frankrijk 1 –

Tot 2005 waren Aafje en ik echte Frankrijkgangers. Daar kwam verandering in nadat ik eind 2004 de diagnose MS had gekregen en we van de neuroloog het welgemeende advies kregen om de warmte maar niet meer op te zoeken. In de loop der jaren begon ik aan den lijve te voelen waarom hij die waarschuwing had gegeven. Ruim 15 jaar nadien is de coronatijd een mooi moment om terug te blikken op onze eerste en laatste trip naar Frankrijk sindsdien.

Nadat we een half jaar aan de gedachte waren gewend, nodigden vrienden ons uit om een week bij hen door te brengen in hun huis aan de Noord-Franse westkust. En zo togen we eind mei 2005 vóór het losbarsten van de zomerwarmte naar het Franse tweelingdorp Ault-Onival. Het mooie grote huis met het leien dak aan het eind van de straat werd ons verblijf gedurende die week …

Het weer was bij aankomst een stuk minder mooi dan de eerste foto doet vermoeden, die foto is dan ook pas twee dagen later gemaakt. Tijdens onze reis was het grijs en licht regenachtig geweest, en dat was bij aankomst weinig anders. De foto’s hieronder waren de eerste foto’s die ik die week heb gemaakt. Er zouden nog vele volgen …

Het was dan wel grijs en kil weer, de plek en het uitzicht waren fenomenaal. En ik was ondanks het weer onder de indruk van het kleurenpalet dat zich in de weidsheid voor me uitstrekte. En dit was nog maar het begin …

Ja … #metoo

Terwijl de slotmuziek van ‘Pauw’ gisteravond al klonk, kreeg Jeroen Pauw van een van zijn tafelgasten de vraag of hij in het kader van #metoo zelf ooit een intieme ervaring had gehad. “Vele”, antwoordde hij met een knipoog, waarna hij vervolgde met: “maar als je een ongewenste intieme ervaring bedoelt … ja, die heb ik ook eens gehad …” Terwijl hij in enkele bewoordingen de gebeurtenis en de situatie schetste, herinnerde ik me ineens dat ik ook ooit een dergelijke ervaring had opgedaan …

We schrijven zomer 1978. Ik was jong, ik had geen verkering en ik wilde wel eens wat. Daarom besloot ik dat jaar in de vakantie, in navolging van andere mensen die daar ervaring mee hadden opgedaan, liftend Europa in te trekken. Zo gezegd, zo gedaan. Omdat ik geen zin had om wellicht meteen al bij een bekende in de auto terecht te komen, legde ik op een zaterdagochtend de eerste etappe naar Heerenveen af met de bus. Daar ging ik met mijn rugzak en een kartonnen bordje met de tekst “VER WEG” aan de kant van de weg staan …

1978-09x

Om een lang verhaal kort te maken: het werd een onvergetelijke vakantie, waarin ik diverse spannende ervaringen heb opgedaan, mooie en minder mooie. Eén van de minst prettige ervaringen deed zich op de terugweg voor.

Vanuit Briançon in de Franse Alpen kreeg ik die donderdag de hele dag alleen maar liften die me maar kleine stukjes huiswaarts voerden. Pas ’s avonds laat kreeg ik net ten zuiden van Lyon een lift die me in één keer mee kon nemen tot Parijs … en wat voor een lift … Er was een grote, niet onooglijke Amerikaanse wagen voor me gestopt. Een oudere man, grijs en kalend – hij zal toen misschien een paar jaar ouder zijn geweest dan ik nu ben – zwaaide de deur aan de passagierskant open. Natuurlijk kon ik meerijden tot Parijs, zei hij lachend op mijn kartonnetje wijzend. Met een joviaal gebaar maakte hij duidelijk dat ik mijn rugzak wel op de achterbank kon leggen. Daar gingen we …

Terwijl we over het Franse asfalt zoefden, voelde ik me de koning te rijk … in één ruk in een grote Amerikaan door naar Parijs, dat schoot tenminste op. Lang duurde die vrolijkheid echter niet. Ik was moe, waardoor een gesprek in het Frans op dat tijdstip niet zo goed meer wilde vlotten. Terwijl ik even wat weg dommelde, voelde ik ineens wat op mijn linker bovenbeen … Wat zouden we nou beleven …?

1978-53x

Nadat ik de hand van de man met een krachtig uitgesproken “Mais non, la main pas la! Comprend!?” had weggeduwd, begon de man tegen me te zemelen … “Aah, mais tu est un grand jeun garçon …”  Toegegeven, ik zag er natuurlijk niet slecht uit in die tijd – zie bovenstaande foto  – maar dit zag ik toch niet zo zitten. Maar het duurde niet lang of ik voelde de rechterhand van de man opnieuw over mijn bovenbeen strelen. Met een tik op zijn vingers maakte ik hem nogmaals duidelijk dat ik hier niet van gediend was. Opnieuw was een slijmerig Frans gemurmel mijn deel.

Intussen nam ik de situatie eens in ogenschouw. Nog bijna 400 km tot Parijs … Dat kwam niet goed op deze manier natuurlijk. Gelukkig werd op de bebording langs de weg intussen aangegeven dat we een benzinestation met restaurant naderden. Mezelf groter en sterker voordoend dan ik in werkelijkheid was, zei ik gebiedend: “Arête la, s’il vous plaît.” Dat leek de man nog niet meteen van plan te zijn, maar nadat ik het nog eens had herhaald, nam hij gelukkig toch de afrit. Zodra we stil stonden, overwoog ik even of ik de contactsleutel van de auto te pakken moest zien te krijgen. Dat bleek echter gelukkig niet nodig. De man bleef wat beteuterd en overdonderd zitten, zodat ik rustig uit kon stappen. Terwijl ik me door het achterportier naar binnen boog om mijn rugzak van de achterbank te pakken, had de man zich omgedraaid. Op zijn knieën zittend boog hij zich over de rugleuning heen met de bedoeling om mij te omhelzen en te kussen …

Nadat ik mezelf èn mijn rugzak in veiligheid had gebracht, heb ik het achterportier dicht gegooid. Daarna ben ik door het nog steeds geopende voorportier nog even lekker in het Fries tegen hem tekeer gegaan en heb ik hem op niet mis te verstane wijze duidelijk gemaakt dat hij heel snel moest maken dat hij weg kwam. En dat deed hij!

In het vervolg van de terugreis waren de goden me gunstig gezind. Ik was nog maar nauwelijks bekomen van de schrik, toen ik opnieuw een lift kreeg. Ditmaal was de chauffeur een vriendelijke dertiger die goed Engels sprak, en de wagen … een gele sportwagen, een tweezitter waarbij mijn rugzak maar net in de bagageruimte paste. Maar het was gezellig en een paar uur werd ik op een gunstige plek aan de noordoost kant van Parijs gedropt. Daar kreeg ik vrijwel aansluitend een lift die me in één keer naar Den Haag bracht. Het liften moe, heb ik daar vandaan de trein naar Fryslân gepakt.

Dus, ja … #metoo
Maar verder was het een geweldige vakantie!

Skywatch Friday 378

Nadat we vorige week vrijwel elke dag een strak blauwe lucht hadden, was het deze week de beurt aan saaie grijze luchten om het beeld te bepalen. Daarom heb ik met het oog op het Paasweekend een paar foto’s uit mijn archief gehaald …

After we had only clear blue skies last week, this week dull gray skies were there to set the scene. That’s why I took a few pictures from my archive with a view to the Easter weekend …

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Deze foto’s heb ik in augustus 2001 gemaakt in Penne d’Agenais, een klein dorpje aan de rivier de Lot in zuidwest Frankrijk …

I made these pictures in August 2001 in Penne d’Agenais, a small village at the river Lot in southwest France …

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Wil je meer Skywatch foto’s zien? Gewoon even op het logo klikken …
Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …

skywatch

Maak er een mooi weekend van!
Wishing you all a wonderful weekend!

 

Skywatch Friday 338 – Eclips!?

Als het weer meewerkt, dan is er vandaag o.a. vanuit Nederland en België een gedeeltelijk zonsverduistering te zien. Rond 10:40 uur zal de zon voor bijna 85% worden verduisterd door de maan. Het wordt voor mij de vijfde (gedeeltelijke) zonsverduistering. Van mijn eerste gedeeltelijke zonsverduistering, die ergens in de 90-jaren plaatsvond, heb ik geen foto’s meer kunnen vinden.
Op 11 augustus 1999 zijn we voor een dag op en neer gereden naar Laon in Noordoost-Frankrijk. Met een beetje geluk zouden we daar een totale zonsverduistering mee kunnen maken, maar die dag zat het niet echt mee, omdat de zon vrijwel de hele ochtend schuil ging achter een dik wolkendek. Vlak na de totale verduisteringsfase begon de lucht op te breken (foto 1) …

If the weather cooperates, we can see a partial eclipse of the sun from the Netherlands, Belgium and other countries today. Around 10:40 a.m. the sun will be eclipsed by the moon for almost 85%. It will be the fifth (partial) solar eclipse for me. Of my first partial solar eclips, which took place somewhere in the years 90, I couldn’t find photos anymore.
On August 11, 1999, we drove up and down Laon in Norteast France. With a little luck we would be able to experience a total solar eclipse overthere. But we didn’t have that much luck, because the sun was hidden throughout the morning behind thck clouds. Shortly after the fase of the total eclipse the clouds began to break up. We could see the darkness and feel the lower temperatures, but we missed the beauty of the total eclips (photo 1) …

990811-1200x

Op 31 mei 2003 was er vanuit Nederland ’s ochtends in alle vroegte een gedeeltelijk eclips te zien bij zonsopkomst. De maximale verduistering was 90%. Voor die gelegenheid ben ik midden in de nacht naar het Wad bij Paesens-Moddergat gereden. Het was sprookjesachtig mooi en ik heb er een uitgebreide fotoserie van kunnen maken (foto 2) …

On May 31, 2003, there was a partial eclipse visible from the Netherlands during sunrise. The maximum eclipse was 90%. For that occasion I drove to the north coast near Paesens-Moddergat. It was beautiful as a fairy tale and I could make an extensive series of photographs (photo 2) …

030531-0524x

Op 3 oktober 2005 ben ik samen met Aafje naar De Veenhoop gereden om daar samen te kijken naar een gedeeltelijke zonsverduistering. Tijdens het hoogtepunt rond vijf minuten over elf ’s ochtends werd ongeveer 60% van de zon bedekt door de maan (foto 3) …

On October 3, 2005, I drove to a small village nearby with my wife Aafje to watch a partial solar eclipse together. During the peak around five minutes past eleven in the morning, approximately 60% of the sun was covered by the moon (photo 3) …

051003-1108x

Die dag hadden we echt geluk, want we konden niet alleen de verduistering goed bekijken door de sluierbewolking, maar er verschenen ook nog eens een paar mooie bijzonnen in de lucht (foto 4)…

That day we were really lucky, because we couldn’t only see the eclips well through the veil clouds, but we saw a few nice sundogs as well (photo 4) …

051003-1052x

Rond het middaguur, vlak nadat de zonsverduistering voorbij was, kwam deze donkere lucht op ons af (foto 5) …

Around noon, just after the eclipse was over, those dark clouds came our way (photo 5) …

051003-1222x

Ik wens iedereen die morgen in de baan van de zonsverduistering zit een mooie helderblauwe lucht en veel plezier! En wees voorzichtig met je ogen, kijk alleen door een eclipsbril, een goed zonnefilter voor je camera, een goede lasbril of evt. door een goed stuk lasglas direct naar de zon. Anders zou het best eens je laatste zonsverduistering kunnen zijn, en dat zou toch zonde zijn!

I wish everyone who is in the path of the eclipse has a beautiful clear blue sky and lots of fun!
And be careful with your eyes. Only look directly at the sun through eclipse glasses, a solar filter for your camera, good welding goggles or possibly a good piece of welding glass. Otherwise this could well be the last solar eclipse you have seen, and that would be a shame!

150320-1200x

UPDATE 12:00 uur:

Helaas, het is alsof de duvel ermee speelt: de hele week was het hier zonnig, maar uitgerekend vandaag was en bleef het bewolkt, zodat ik geen glimpje van de zonsverduistering heb gezien. Nadat ik eerder deze week het poollicht heb gemist, was dit het tweede hemelse gebeuren, dat de mist in ging … 😦

Unfortunately, it is as if the devil is playing with it: the whole week was sunny overhere, but today the sky remained very cloudy, so haven’t seen a glimpse of the eclipse of the sun. After I missed the Aurora Borealis earlier this week, this was the second celestial event I missed … 😦

Wil je meer Skywatch foto’s zien? Gewoon even op het logo klikken …
Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …

skywatch

Maak er een mooi weekend van!
Wishing you all a wonderful weekend!