Langs de waterlijn

“Binnen zitten, kunnen we thuis ook wel …,” zei Jetske nadat ze haar bagage een plekje had gegeven in ‘ons huis voor een week’. En dus togen we gedrieën opnieuw naar het strand …

Een boei op het strand is geen baken op zee …

Jetske en Aafje op het strand …

Een eenzame meeuw boven een schuimende zee …

Er was helaas weinig bijzonders te vinden langs de waterlijn, deze dode krab was zo ongeveer het meest fotogenieke object dat ik er heb aangetroffen …

De fotograaf aan het werk …

Nadat we een tijdje langs de waterlijn hadden gebanjerd, eindigde deze strandwandeling op een plekje in de luwte op het terras van de plaatselijke strandtent. De koffie ging er goed in ….

Weerzien met het strand

Nadat we ons hadden geïnstalleerd in ons stulpje voor de komende week, zijn we in de loop van de middag op pad gegaan om datgene te doen waarvoor we eigenlijk waren gekomen: het strand weer eens zien en de zee weer eens horen …

Om dat te bereiken moest ik meteen flink aan de bak, want om zee en strand weer te kunnen zien, moesten we bij één van de strandopgangen eerst een knap stukje klimmen om de duinenrij te overwinnen. Eenmaal boven lagen zee en strand in hun volle omvang aan onze voeten …

Met amper 15 graden op de thermometer was het bepaald geen strandweer, maar dat vond ik helemaal niet zo erg. Dankzij de regen van dag ervoor en het uitblijven van de zon nadien, lag het strand er lekker hard bij en dat maakte het lopen een stuk makkelijker dan het rulle zand dat we later in de week zouden treffen …

Onder een stemmig grijs wolkendek wierp Oerol in de verte zijn schaduw vooruit met de bouw van een indrukwekkende stellage op het strand …

Aan de vloedlijn stapten heel toepasselijk een paar scholeksters heen en weer. Waarom dat toepasselijk is …? Wel, de scholekster heet in het Fries ‘strânljip’. Als we dat letterlijk vertalen, dan is dat een ‘strandkievit’, want strand is in het Fries ‘strân’ en de kievit heet in het Fries ‘ljip’ …  😉

Daarachter wierp de kolkende watermassa voortdurend grote plakken schuim op het strand …

Voordat we het strand weer achter ons lieten, was een eenzame meeuw bereid om nog even voor me te poseren …

Groetnis fanôf Skylge

Het heeft opnieuw even geduurd, maar daar ben ik dan weer … terug van weggeweest. En dat heeft in dit geval een dubbele betekenis. Om te beginnen ben ik eindelijk weer eens even terug op mijn weblog. Dat dat zo lang heeft geduurd, heeft in dit geval niet alleen te maken met mijn gezondheidssituatie, maar ook met het feit dat we voor het eerst sinds vele jaren weer eens even echt zijn weggeweest. Maar laat ik maar weer bij het begin beginnen …

Toen ik het vorige bericht schreef, was ik herstellende van de tweede priksessie met corticosteroïden die me van mijn buikklachten af moeten helpen. Dat herstel verliep vervolgens voorspoedig. De specialist heeft echt een stukje maatwerk geleverd, want precies aan het begin van onze vorig jaar al geplande vakantieweek eind mei/begin juni op Terschelling was ik weer even van de ergste pijn verlost. Daardoor heeft de Acnes een heerlijke week op Terschelling niet in de weg gestaan. Jullie krijgen dan ook allemaal de vriendelijke groeten vanaf Terschelling …

Intussen zijn we alweer anderhalve week thuis. Een week geleden werd ik door de specialist in Nij Smellinghe toch nog verrast met een derde priksessie. Terwijl mijn opnieuw blauw geprikte buik daarvan nu de laatste naweeën ondervindt, doe ik nog maar eens een poging om de draad weer op te pakken. De komende tijd zal ik proberen om aan de hand van een zonnige fotoserie verslag te doen van de geweldige en weldadige week die we op Terschelling hebben gehad. Misschien kan dat helpen om het bloggen weer wat op te pakken. Want nu ik al een paar maanden helemaal uit mijn gewone ritme en routine ben, merk ik dat het niet meevalt om zaken als mijn fotokuiers en het bloggen weer op te pakken. De wil is er, maar lichaam en geest werken nog niet altijd mee …

Vluchten kan niet meer

In de eerste 15 jaar van onze relatie zochten Aafje en ik in de vakanties vaak de warmte op in Frankrijk. Meestal genoten we daar ook volop van, maar soms werd het ook toen wel eens wat teveel van het goede. Zo hebben we in augustus 1990 onze vakantie aan de Franse zuidwestkust vroegtijdig beëindigd, omdat ik min of meer werd lamgelegd als gevolg van een hittegolf die daar over ons heen rolde. Een paar jaar later hebben we midden in de vakantie de oversteek van de Auvergne naar de westkust gemaakt om de hitte te ontvluchten. Uiteindelijk vonden we in 1994 een heerlijk ruime plek met zon en schaduw op de camping ‘Laborde’ in het departement Lot-et-Garonne. Aan de vele vakanties die we daar sindsdien hebben doorgebracht, bewaren we nog steeds warme herinneringen in de goede zin van het woord …
20000805-1500x
Aan die reeks fijne Franse vakanties kwam een eind, toen bij mij in oktober 2004 MS werd vastgesteld. Eén van de eerste adviezen van de behandelend neuroloog luidde: “Het lijkt me verstandig om de warmte maar niet teveel weer op te zoeken, want dat is bij MS vaak vragen om problemen.” Sindsdien zijn we het vaak zinderende Zuid-Frankrijk voorgoed gaan mijden …
160825-2228x
Het voordeel van de Franse hitte was, dat je er aan kon ontkomen door wat vroeger te vertrekken of door verder te reizen naar koelere oorden. Hier in Fryslân is vluchten geen optie. In de lange, warme nazomer van 2016 restte nog slechts een zacht wiegend verblijf in mijn hangmat en stil verlangen naar verkoeling, overdag veelal in de nog lang relatief koele woonkamer bij de sport op tv, ’s avonds na een uur of negen in de tuin aan de rand van de vijver bij de muizen en de kikkers …
160826-0002x
Dat was dan ook de reden dat het hier zo lang stil bleef. Mijn toenmalige behandelend neuroloog had gelijk. Eén of twee dagen warmte kan ik nog wel aan, maar wanneer de warmte zo lang aanhoudt, dan zuigt dat me zowel mentaal als fysiek helemaal leeg. Zelfs nu, eind oktober, ben ik er nog niet volledig van hersteld. Voorlopig zit er niets anders op dan keuzes te maken en prioriteiten te stellen, daarom zal ik het vooreerst ook in weblogland nog rustig aan blijven doen. Maar ik ben er in elk geval weer, en ik zet mijn tocht geleidelijk en vol goede moed voort.

Een terugtrekkende beweging

Een beetje blogger heeft geen vakantie, is over het algemeen mijn motto. Maar nu Aafje een paar weken vakantie heeft, lijkt het mij wel een sympathiek gebaar om daar enige solidariteit mee te tonen. Daarom trek ik me voorlopig even voorzichtig terug uit weblogland …









Grote plannen hebben we niet. Aafje is intussen begonnen met het wegwerken van wat achterstallige klussen in en rond huis, en verder zullen we weer eens wat vaker samen een uitstapje maken de komende tijd. We vliegen er in elk geval niet uit om warmere oorden elders in Europa onveilig te maken, die zijn tenslotte zonder mij al onveilig genoeg tegenwoordig …









Wie weet, misschien nemen we nog wel even een kijkje bij het skûtsjesilen, want zaterdag is de tweede reeks wedstrijden begonnen, ditmaal georganiseerd door de IFKS (Iepen Fryske Kampioenskippen Skûtsjesilen) …









Of … wat ook kan, is dat we weer eens samen een zonsondergang proberen mee te pikken, want dat is ook al weer een tijdje geleden …









Misschien zetten we zelfs de bloemetjes nog wel eens even buiten …









Je weet het niet, want een zwevende zeepbel kan nu eenmaal niet dienen als kristallen bol …









Misschien gluur ik de komende tijd in een verloren moment nog wel eens ergens om het hoekje, maar veel meer dan een *like* zal ik dan niet achterlaten. Ik wens jullie een goeie tijd en tot later!



Skywatch Friday 378

Nadat we vorige week vrijwel elke dag een strak blauwe lucht hadden, was het deze week de beurt aan saaie grijze luchten om het beeld te bepalen. Daarom heb ik met het oog op het Paasweekend een paar foto’s uit mijn archief gehaald …

After we had only clear blue skies last week, this week dull gray skies were there to set the scene. That’s why I took a few pictures from my archive with a view to the Easter weekend … …





Deze foto’s heb ik in augustus 2001 gemaakt in Penne d’Agenais, een klein dorpje aan de rivier de Lot in zuidwest Frankrijk …

I made these pictures in August 2001 in Penne d’Agenais, a small village at the river Lot in southwest France …




Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo ...

Skywatch Friday

Vrolijk Pasen! … – … Happy Easter!


De handschoen weer opgenomen

Langzaam maar zeker herneemt het leven hier in het noorden weer zijn dagelijkse gang nu de vakanties weer ten einde lopen. In het centrum van Drachten kon je tijdens de bouwvak weer regelmatig een kogel afschieten, zonder dat je bang hoefde te zijn om iemand te raken. Bij verschillende bouwputten langs de N381 werd mondjesmaat door een man of wat doorgewerkt, maar sinds afgelopen week wordt de handschoen vrijwel overal weer opgenomen.

Tijd om weer eens weer wat foto’s te plaatsen van de vorderingen rond de bouw van de tunnel aan de Peelrug: Tunnelbouw N381 – Peelrug – deel 3 (29 april – 30 juni 2015) …





Wie meer wil zien van de werkzaamheden aan de Peelrug, kan terecht in 2 eerder gepubliceerde fotoalbums met in totaal intussen 1000 foto’s over dit project:

Tunnelbouw N381 – Peelrug, deel 1: 19 februari – 19 maart 2015

Tunnelbouw N381 – Peelrug, deel 2: 20 maart – 24 april 2015