– Virtueel naar Frankrijk 59 –
Het was me een genoegen om in deze herfstige coronatijd uitgebreid terug te blikken op onze korte vakantie aan de Noord Franse kust in mei/juni 2005. Met dank aan een fijn digitaal fotoarchief, een nog goed werkend langetermijngeheugen en een ruime fantasie werd het echt een lekkere, 59 dagen durende virtuele vakantie.
De laatste foto die ik van deze vakantie laat zien, is de onderstaande foto. Ik heb hem op 3 juni om 13:49 uur gemaakt, omdat de oceaan op dat moment in noordwestelijke zon, zee en rust uitstraalde, welhaast het ideale vakantiebeeld. Precies twaalf minuten later kwam vanuit het zuidwesten die machtig mooie rolwolk op me af en sloeg het weer ineens weer om. Zo snel kan het gaan daar. Hoe mooi wil je het als fotograaf hebben …!?
Bij het herbeleven van deze vakantie, kwam ik op zoek naar wat extra informatie over de omgeving o.a. uit bij een in Ault wonende fotograaf. Hoewel ik me normaal gesproken verre houd van Facebook, heb ik nu eens een uitzondering gemaakt. Sylvain Coutant struint de omgeving van Ault volgens mij dag & nacht in weer & wind af op zoek naar mooie foto’s van landschap en natuur (vooral ook veel mooie vogelfoto’s). Ik ben zo vrij geweest om een paar van zijn foto’s hier te gebruiken om te laten zien wat wij net gemist hebben. Deze foto’s maken ook meteen duidelijk waarom het haunted house, dat op het randje van de krijtrots op de achtergrond van de laatste drie foto’s stond, intussen is gesloopt. Kijk maar eens hoe de golven daar op de krijtrotsen beuken …
Daarmee ben ik aan het eind van deze serie gekomen. Jullie waren een fijn publiek. Bedankt voor alle reacties en likes!
Beter die rustige dagen je vakantie genieten, dan met het natuurgeweld van deze enorme golven Jan
Toch zou ik zulk stormachtig weer daar ook nog wel eens willen meemaken. Het levert in ieder geval spectaculaire foto’s op.
Dat is zeker, zulke golven heb ik hier aan de kust nog nooit gezien
Wowwww, wat is dit mooi en indrukwekkend. Groot gelijk dat je deze foto’s even hebt geleend. En ach, Sylvain lijkt qua profiel sprekend op jou, dus het moet kunnen. 😜
Jammer dat het is afgelopen.
Brrrr wat een ruig weer bij Sylvain C., ik krijg het er koud van.
Maar het was een mooie serie van de virtuele vakantie, Jan.
Nu weer terug in het kille, grijze Friesland 😉
Hartelijke groeten van Zem.
Het was een genoegen je te volgen,boeiend,schitterende foto’s,dankjewel.
Dankjewel, Judith. De virtuele vakantie is net voor het ingaan van de harde lockdown voorbij. Wat dat betreft had ik er misschien beter een maand later mee kunnen beginnen. Het is niet anders. Maar ik ga natuurlijk wel gewoon door met bloggen, dus je mag gerust blijven volgen. 🙂
Sounds like a wonderful vacation at a beautiful location. The photos by Sylvain Coutant are gorgeous! What a dynamic coastline. I went over to his FB page to check out more!
It really was a wonderful vacation. In the Netherlands we are always fighting against the water. It was great to see in France they have their own battle against the see near that cliffs. The photos of Coutant are awesome.
Beautiful, Jan!
Thank you, William.
Het was heel fijn om met jou (en je mede gezelschap), deze virtuele reis te mogen maken 🙂
Voor mijn part, is dit virtuele reis-idee zeker voor herhaling vatbaar.
De foto’s die Sylvain Coutant heeft gemaakt van het stormweer en de ongelooflijk grote golven die tegen de kust beuken…
WOOOW zeg ik dan ! Zo’n natuurkracht heb ik nog nooit ‘live’ meegemaakt. Ongelooflijk allemaal !
Dikke merci voor dit alles te delen !
Dank je, Dirk. Zelf heb ik er veel plezier aan beleefd, maar gedeeld plezier is dubbel plezier, hè. En dat doet zeker in deze donkere coronatijd deugd, denk ik.
Sylvain Coutant heeft veel meer van dit soort jaloersmakend mooie foto’s gemaakt. Aan zijn foto’s heb ik onlangs ook erg veel plezier beleefd.
De foto’s op zijn Fb account zijn echt een ode aan die Franse kust. Heel genietbare fotografie.
Leuk! Van jou verwachtte ik een dergelijke reactie. 🙂
Fijn om deze reis samen met jou te (her)beleven.
Je hebt een ongelooflijk geheugen, zelf merk ik vaak dat ik me niets meer herinner bij het zien van oude vakantiefoto’s, alsof ik er niet bij was, terwijl ik op de foto sta😦, geen leuk gevoel.
De zee met al zijn geweld is spectaculair op foto, maar wellicht tocht wat angstaanjagend om erbij te zijn.
Dank je wel, Jan, voor het fijne vakantiegevoel, alsof ik erbij was.
Fijn om te horen dat we toch nog een beetje samen op vakantie zijn geweest.
Vanaf ongeveer halverwege de jaren 70 kan ik bij de meeste foto’s het achtergrondverhaal wel schetsen. Met mijn langetermijngeheugen is nog niks mis. Bij het kortetermijngeheugen ligt het wat ingewikkelder, maar daar heb ik dan gelukkig een agenda voor. En mijn fotoarchief is natuurlijk ook een heel fijn extern geheugen. 🙂
Pracht foto’s dankjewel 🙏
Verstuurd vanaf mijn iPhone
>
Dankjewel, Judith, leuk om te horen.
Ik heb genoten van de hele reis. Bedankt om die te delen!
(en lekker egoïstisch voeg ik eraan toe: ik hoop dat je nog zo’n reis hebt om in de winter met ons te delen)
Fijn om te horen!
Ik zit zelf ook al te denken hoe het nu verder moet met mijn weblog. Maar ik ben er nog niet uit. 😉
Grote goedheid, wat een spectaculaire foto’s Jan, grandioos!
Ja, die had ik graag zelf willen maken, Edward.
Zonder het gras aan de onderzijde is het een mooie aquarel…
Ik heb nog even overwogen om het eraf te snijden. 😉
Welkom thuis Jan! 🙂 Ik heb genoten van je foto’s en je verhalen over deze plaats waar ik nog nooit van gehoord had (maar intussen wel al opgezocht op google (maps)). Zo leer je nog eens wat. Het zijn bijzondere gemeenschappen zo aan zo’n kust. Aan de overkant in Engeland is het net zo waarschijnlijk. Je denkt dat je hoog en droog op steen woont, en die steen brokkelt (soms) voor je ogen af. Ik moest ook denken aan onze Waddeneilanden. Die ‘slijten’ ook door strand- en duinafslag. Alleen wij kunnen onze kust repareren. Dat kunnen ze daar niet. Mooie serie!
Dankjewel, Peter, het zal bij Dover inderdaad weinig anders zijn dan hier aan de Franse kust. Ik vond het indertijd een prachtige ervaring om er een week rond te kijken. Maar het was zeker niet minder mooi om een en ander nu nog eens wat nader te bekijken en te onderzoeken.
En nu ben ik nog net op tijd terug voor de lockdown ook. 🙂
Het was een plezier om deze reeks te volgen. Bij deze sluit je ook af met een prachtige apotheose. Wat een foto’s! Zo zie je meteen hoe de natuur aan zee daar kan verschillen. Van schilderachtige rustig tot beukend geweld. Dank je Jan om deze schitterende reeks met ons te delen. Het voelde toch een beetje als vakantie en het was een heel aangename afleiding.
Zoals ik bij een andere reactie al schreef: zelf heb ik er waarschijnlijk nog het meeste plezier aan beleefd, maar het is dan toch leuk om te horen, dat ook andere ervan hebben genoten. 🙂
wow Jan wat een natuurgeweld hé,
wel mooi om mee te maken maar idd.. niet veilig om te wonen,
ik heb genoten Jan…. en zó goedkoop… ben ik nog nooit op vakantie geweest:-)
de foto’s van sylvain zijn ook super powerful.
mooie hobby
Fijn om te horen, klappertje! 🙂
en zo zijn we dit jaar ook eens – zij het virtueel – naar het noorden van Frankrijk geweest Jan
een boeiende en prachtige reeks
waarvoor dank
Het genoegen was geheel mijnerzijds, Willy. En ik ben nog net op tijd thuis voor de lockdown ook. 🙂
Die laatste foto’s zijn supermooi, Jan.
Ja, alleen jammer dat ik die niet zelf gemaakt heb. 😉
Oh wauw, ik vond het heerlijk om mee terug te gaan naar een gebied wat ik niet ken en jouw visie van toen wat mogelijk was. Want ja, wat je hier laat zien, dan moet je kunnen anticiperen natuurlijk en moet je in de buurt wonen! Prachtig mooi, maar het lijkt mij ook best eng als je er woont :O
Dank je wel, voor het meenemen in jouw vakantie van toen!
X
My pleasure.
overweldigend mooi, dank voor de mooie gezamenlijke beleving.
Zoals ik bij een eerdere reactie al zei: het genoegen was geheel mijnerzijds, maar fijn om je horen dat jij er ook van hebt genoten.
Een wereldvakantie en wij waren erbij. ☻
Wat die laatste foto’s betreft, prachtig maar daar is deze kust op de duur niet tegen bestand.
Vergeten te vragen: tot hoever landinwaarts gaat de bodem als van deze krijtrots?
Neem daar is die kust op de lange termijn zeker niet tegen bestand. Sterker nog: dat is nu al zo. Zonder die versterking van beton en natuursteen zou er al een flink stuk meer zijn weggeslagen, denk ik. De strijd tegen het water zal wel altijd gevoerd moeten worden.
Hoe het daar verder zit met de bodemgesteldheid, weet ik niet, Bertie. Dat is een vraag voor een geoloog. 🙂
ha Afanja,
ik vond het een prachtige reis.
En als aanvulling de foto’s van Sylvain … enorm! Wat een power…
Dank je wel, Marlou
Het genoegen was geheel mijnerzijds, Marlou. 🙂
Een zeer mooi einde van deze best wel boeiende reeks. Wil hier ook mijn bewondering uiten voor Sylvain C. wiens foto’s best spectaculair zijn, maar ja, al je er woont, geeft dat natuurlijk veel meer mogelijkheden om zulke momenten vast te leggen. Zijn FB toont inderdaad schitterende werken. Bedankt voor het delen Jan en uiteraard ook voor jouw reeks over Ault.
Dankjewel, Rudi. Best kans dat ik er zelf nog het meest van genoten heb, maar het is goed om te weten dat ik het niet helemaal voor mezelf heb gedaan. 🙂
Het was voor mij een interessant verslag van jouw vakantie daar in 2005. Dat er ondertussen één en ander zal veranderd of verdwenen zijn is te begrijpen. Daar zijn inderdaad mooie foto’s te maken.
Fijne dag nog.
Dankjewel, Suske, jij ook een goeie dag verder!