De laatste strandwandeling

– Virtueel naar Frankrijk 50 –

Na de passage van de rolwolk werd het tegen vier uur ’s middags tijd om een laatste strandwandeling te maken. Via het pad achter het huis daalden we langs de krijtrots af naar het strand …

Het water had zich teruggetrokken. Daarmee was er in de verte weer volop ruimte voor de pierenstekers, en die waren er dan ook weer in groten getale. Verderop zwoegden vissers weer met hun zware netten door het water …

Langs het pad stond deze bloem in weer en wind stoer te bloeien. Iemand een idee wat het is …?

We passeerden het (nog) dichtgetimmerde reddingsstation van Ault-Onival …

En we kwamen nogmaals langs de roze villa met de naam ‘Sans façon’

– wordt vervolgd –

Een rolwolk over de krijtrotsen

– Virtueel naar Frankrijk 49 –

Aan het begin van de middag konden we nog een bijzonder weersverschijnsel aanschouwen …

Vanuit het zuidwesten kwam met hoge snelheid van over de oceaan een rolwolk op ons af …

Fascinerend om dit bijzondere fenomeen gedurende een aantal minuten in volle glorie op ons af te zien komen …

Meestal wijst zo’n rolwolk op de nadering van onweer, maar dat bleef hier uit. Na de passage keerde de rust weer, voor zover er op en aan zee zee ooit sprake is van rust …

– wordt vervolgd –

Buien boven zee

– Virtueel naar Frankrijk 48 –

De laatste volle dag van onze virtuele vakantie begon met een loodgrijze lucht. Laaghangende bewolking belemmerde het uitzicht op de krijtrotsen in de verte. Maar het was droog, nog wel …

Dat laatste duurde echter niet zo heel lang. De volgende uren trokken er regelmatig buien over. Regen en windvlagen toverden daarbij weer een heel ander palet van kleuren op zee tevoorschijn. Ik heb het maar weer samengevat in een diashowtje …

Deze diashow vereist JavaScript.

Zodra het ergste voorbij was, verscheen ons mannetje de visser weer op het strand aan de voet van de krijtrots voor het huis …

– wordt vervolgd –

Mist, wolken en wat wind

– Virtueel naar Frankrijk 42 –

In de loop van de middag begonnen mist, wolken en wat wind samen een mooi spel te spelen …

Ik heb geprobeerd dat spel in een kleine diashow weer te geven …

Deze diashow vereist JavaScript.

Toen tegen ’t eind van de middag ook de zon zich ermee begon te bemoeien, richtte ik mijn blik op de balkondeur …

– wordt vervolgd –

Mannetjes in de mist

– Virtueel naar Frankrijk 40 –

Die middag verdwenen de krijtrotsen in de verte steeds meer in de mist. Maar ook bij mist hoefde ik me niet vervelen bij hetgeen zich in de diepte voor het huis afspeelde …

Na de lunch verscheen de visserman weer op het strand voor het huis. Terwijl ‘ons mannetje’ – zoals ik hem intussen liefkozend was gaan noemen – aan het scheppen en graven was, verscheen er enige tijd later een tweede visser in beeld. Hij liep van noord naar zuid met zijn net door de branding te zeulen …

Ook het brede strand aan de noordkant van het dorp ging intussen goeddeels schuil in de mist …

Daar werd het plotseling druk. Behalve dat er een paar tractoren op het strand verschenen, waarmee bootjes te water werden gelaten, waren ook daar ineens allerlei mannetjes aan het graven geslagen …

Ons mannetje leek intussen de zee in te lopen. Rare jongens, die Fransen …

– wordt vervolgd –

Terug langs de krijtrots

– Virtueel naar Frankrijk 39 –

Na mijn wandeling langs al die mooie gevels in het dorp besloot ik terug te lopen naar het huis via het pad langs de krijtrots, waarlangs we de eerste dag naar het strand waren gelopen …

Daar kreeg ik geen spijt van. Om te beginnen was het waarschijnlijk de kortste weg, maar ik heb er ook weer genoten van een heel ander uitzicht. Het geluid van de branding moeten jullie er maar even bij denken …

Een minuut of tien later was ik weer bij het huis. Kan ik jullie toch nog mooi even de beide balkons tonen, die zo’n magnifiek uitzicht over de Atlantische Oceaan bieden …

Toen ik aan de andere kant van het huis naar de vuurtoren keek, was die intussen in mist gehuld …

– wordt vervolgd –

Zeegezichten – elke dag anders

– Virtueel naar Frankrijk 36 –

De volgende dag – we schrijven intussen dag vijf – begon met zon boven land en wolken boven zee. Daaronder toonde de zee weer een mooie mengeling van zeegroen en marineblauw  …

Het was aanlokkelijk om weer te blijven kijken naar de steeds veranderende zeegezichten, de verderop voorbij drijvende wolken en groepjes meeuwen die zeilden op de wind in die zweem van blauw …

In plaats daarvan maakte ik eerst eens een rondje door het huis. De heer des huizes had zich teruggetrokken in zijn atelier en de beide vrouwen leken zich ook wel te vermaken, daarom besloot ik eens een wandeling door het dorp te maken. Even wat (art deco)geveltjes bekijken …

– wordt vervolgd –