Eerst zien of voelen

Na een koud en winderig weekend zijn ons voor deze week ook in het noorden een paar mooie en aangename voorjaarsdagen in het vooruitzicht gesteld. Zekerheidshalve huldig ik tegenwoordig steeds vaker de stelling ‘eerst zien of voelen, dan pas geloven’

Dat geldt zeker ook voor de weersverwachting. Zoals een trein bij ons in Fryslân plotseling een mooie zonsondergang kan verduisteren, zo kan ook het draaien van de wind van zuid naar noord hier in het noorden zomaar een trui schelen …

Op dit moment voelt het met nog geen 12 ºC op de thermometer onder goeddeels bewolkte hemel in ieder geval nog allerminst voorjaarsachtig aan. Ik wacht maar af wat de zonsopkomst morgen brengt, denk ik …

De laatste zonsondergang

– Virtueel naar Frankrijk 57 –

Die avond heb ik tegen tien uur nog een paar foto’s gemaakt van de laatste zonsondergang in deze vakantie, die in werkelijkheid een stuk korter duurde dan de huidige virtuele vakantie …

Tegen middernacht ben ik tot slot nog één keer het balkon op gegaan om een paar foto’s te maken van de twinkelende lichtjes van Cayeux-sur-Mer in de verte en eentje van de nachtelijke hemel in noordelijke richting. Daarmee was het in fotografisch opzicht wel klaar, dacht ik …

Deze diashow vereist JavaScript.

– wordt vervolgd –

De zon gaat weer onder

– Virtueel naar Frankrijk 47 –

Dag vijf was lang, mooi en vermoeiend geweest.

De dag was begonnen met een pittige wandeling, die me bergop bijna tot aan de vuurtoren voerde. De terugweg was in neerwaartse lijn langs vele gevarieerde gevels in het dorp een stuk gemakkelijker. De middag verliep relatief rustig met een mistig zicht op het strand en een rondje langs de kunst in het huis.

De tocht aan het begin van de avond langs het grote kruis op de hoogste krijtrots en het majestueuze uitzicht over kust en oceaan was fantastisch mooi geweest. Het afsluitende bliksembezoek aan het ‘haunted house’, dat balanceerde op het randje van het klif, was huiveringwekkend  …

Thuisgekomen kon ik nog net een laatste blik werpen op dat mooie, glinsterende pad naar de horizon. Terwijl onder me het geruis van de branding de nacht voor zich begon op te eisen, verdween de zon in een dik wolkendek boven de oceaan. Zeer waarschijnlijk viel ik aan het eind van die avond buitengewoon snel in een diepe slaap …

Deze diashow vereist JavaScript.

– wordt vervolgd –

De zon zakt weg in een waaier van wolken

– Virtueel naar Frankrijk 24 –

Hoe het elders in het land en bij onze zuiderburen is, weet ik niet, maar hier in Fryslân lijkt het de goede kant weer op te gaan met het aantal nieuwe besmettingen en het aantal coronapatiënten dat in het ziekenhuis ligt. Dat geeft weer even wat rust, maar dat wil allerminst zeggen dat we er zijn. Nogmaals sterkte voor alle zorgmedewerkers derhalve!
Ook in Amerika was met de verkiezing van het duo Biden/Harris goed nieuws te melden. Nu Donald Trump nog zonder al teveel bijkomende schade uit het Witte Huis zien te krijgen.

Bovenstaande zaken leiden tot een mooi uitgangspunt om dag drie van deze virtuele vakantie lekker rustig af te sluiten met een mooie zonsondergang. Zittend achter mijn statief heb ik er vanaf het balkon weer wat foto’s van gemaakt …

Het mooie van het hoge standpunt is dat je een heel ander zicht op de zonsondergang hebt. Zo is de reflecterende baan licht vanuit de hoogte veel langer en mooier dan vanuit het meer gebruikelijke standpunt. Ik heb ook het idee dat je van bovenaf de lange, rustige deining van de oceaan in het strijklicht kunt zien. Maar dat kan ook verbeelding zijn …

Deze diashow vereist JavaScript.

– wordt vervolgd –

De eerste zonsondergang

– Virtueel naar Frankrijk 15 –

Dag twee van de virtuele vakantie heb ik in fotografisch opzicht ’s avonds afgerond op het balkon …

Terwijl de krijtrotsen in het zuiden een ander kleurtje kregen, zakte de zon in het westen langzaam richting oceaan …

En ook daarbij voltrok zich een mooi kleurenspel …

Deze diashow vereist JavaScript.

 

– wordt vervolgd –

Weer geen groene flits

– Een virtuele vakantie 20 –

Na een tijdje begon ik knap koude handen te krijgen, maar ik had me vast voorgenomen om pas te stoppen als de zon echt onder de horizon was verdwenen. Elke keer wanneer ik de kans heb om een zonsondergang aan zee te fotograferen, hoop ik de groene flits te kunnen vastleggen. De groene flits is een zeldzaam optisch fenomeen dat plaats kan vinden kort na zonsondergang of voor zonsopkomst. Hierbij is boven de opkomende of ondergaande zon even, vaak maar ca. 2 seconden, een groen licht zichtbaar. In andere gevallen kan dit licht als een soort straal omhoog schieten vanaf het punt waar de zon opkomt of ondergaat. Het is mij tot dusver niet gelukt om er een foto van te maken. Ook tijdens deze zonsondergang liet de flits zich weer niet zien. Maar het was wel weer een erg mooie zonsondergang met Bello de Hond in een fraaie bijrol …


Zie de zon zakken

– Een virtuele vakantie 19 –

Toen we na de maaltijd weer naar buiten stapten, wachtte ons een aangename verrassing: de dikke grijze wolken waren volledig weggeblazen. Dat beloofde een nieuwe kans op een mooie zonsondergang. En dus togen we opnieuw naar het strand. Daar wapperden de vlaggen strak in top. De koude noordwesten wind hield de meeste toeschouwers in de luwte van het strandpaviljoen. Ik waagde me vol in de wind voor een uitgebreide fotoserie. Zo vaak ben ik tenslotte niet aan zee om van de zonsondergang te genieten …