Ecokathedrale fotokuier 29

In de loop van april 2020 begonnen we wat te wennen aan de coronacrisis. De anderhalvemetersamenleving had zijn intrede gedaan, en dat was ook in de Ecokathedraal intussen merkbaar.

Nadat we elkaar een aantal weken niet hadden gezien vanwege die ellende, besloten fotomaatje Jetske en ik op een mooie voorjaarsdag weer eens wat bij te praten in de Ecokathedraal. Natuurlijk maakten we ook even een rondje door de ontluikende natuur te midden van de gestapelde bouwwerken …

Terug naar de rotswand

– Virtueel naar Frankrijk 55 –

Gisteren waren er voor de zoveelste keer mensen die om de een of andere reden dachten dat de virtuele vakantie voorbij was. Niets is echter minder waar. Wie mij hier de afgelopen 15 jaar een beetje heeft leren kennen, weet dat ik een eenmaal begonnen verhaal netjes afrond. En dat is ditmaal niet anders. Nog even volhouden, na dit logje logje volgen er nog vier …

Via een kortere, maar niet eenvoudige weg keerden we tijdens de laatste strandwandeling na verloop van tijd weer terug naar de rotswand …

Terwijl de beide vrouwen heel verstandig even rust inbouwden, zocht J. het alvast wat hogerop …

Aan ’t begin van de laatste etappe terug naar het huis, werd ik nog getrakteerd op een boeket gele hoornpapaver …

Halverwege het pad langs de krijtrots trof ik dit stukje huisvlijt van een beginnend (graffiti)artiest nog aan …

– wordt vervolgd –

Mobiliteitsinvesteringen

Mijn iPhone 6 was al enige tijd niet meer echt betrouwbaar. En dus werd het tijd voor vervanging, want als je ergens op moet kunnen vertrouwen, dan is het toch wel je mobieltje. Omdat Aafje onlangs m.b.v. het fietsplan op haar werk had geïnvesteerd in haar mobiliteit, heb ik maar geïnvesteerd in mijn digitale mobiliteit …

De vergelijking van refurbished toestellen waarbij ik een stapje voorwaarts kon maken met de nieuwe iPhone SE 2020, viel al snel uit in het voordeel van de iPhone SE 2020. Het toestel werkt niet alleen in alles weer net even sneller en prettiger, vooral met de camera ben ik zeer content. De afgelopen dagen heb ik er in de tuin wat plaatjes mee geschoten om een eerste indruk te krijgen en te geven …

Mijn week van de grutto (5)

Niet veel verderop zag ik nog een grutto op een dampaal staan. Ook deze skries – zoals de grutto in Fryslân wordt genoemd – bleef fier op zijn plek aan de linkerkant van de weg staan, terwijl ik langzaam dichterbij kwam …

Hij hield me wel goed in de gaten, dat was duidelijk. Omdat ik toch al aan de rechterkant van de weg in de berm liep, ben ik daar achter de eerste de beste bos fluitenkruid gekropen. En zo kreeg ik de kans om nu eens een grutto in een bloemrijke omlijsting vast te kunnen leggen …

Op en in de blauwe druifjes

Nadat ik woensdagavond een telefonisch exit-consult had gehad met de pijnpoli m.b.t mijn acnesklachten, besloot ik gistermiddag de bloemetjes eens op kleinschalige wijze buiten te zetten. En waar kun je dat in april nu beter doen dan bij de blauwe druifjes …?

Uitgerekend op het moment dat ik daar even met de camera neerstreek, besloot een klein insect hetzelfde te doen. Een tijdlang kroop het beestje van het ene bloemetje naar het andere. Steeds ging hij even naar binnen om even later met weer wat meer stuifmeel naar buiten te komen. Een prima bestuivertje, lijkt me …

De nood en de deugd

Het was alweer een tijdje geleden dat ik hier wat druppels in het zonnetje had gezet. Omdat er genoeg druppels te vinden waren in de tuin, heb ik gistermiddag van de nood maar weer eens een deugd gemaakt …

Ik heb geprobeerd om het geheel een zo fris en kleurig mogelijk aanzien te geven, waarbij ik vandaag maar eens eindigen met vlammend oranje …

Orchissen ‘in beweging’

Hoewel ik na enig zoekwerk toch nog een paar echte koekoeksbloemen en zelfs twee brede orchissen had gevonden, liep ik enige tijd later toch enigszins teleurgesteld terug naar de auto. Ik was in het verleden beter gewend hier. Vlak voordat ik bij de parkeerplaats was, besloot ik nog even een paar stappen zijwaarts te maken. ’t Idee was om nog even wat plaatjes te scoren van de zee aan boterbloemen daar…

De boterbloemen werden al snel bijzaak. Zodra ik een paar voorzichtige stappen in het veld met de boterbloemen had gezet, zag ik het paars van een brede orchis tussen het groen en geel door schemeren. En al snel werd duidelijk dat er nog veel meer stonden. Ik kon maar tot één conclusie komen: de orchissen waren het oude pad overgestoken om zich opnieuw te vestigen aan de andere kant. En zo te zien hebben ze het daar prima naar de zin …