Reeën in wit en groen land

In mijn weeroverzicht van januari liet ik twee foto’s zien van de snelle conversie van de sneeuw- en ijsvlakte bij de vogelkijkhut in de Jan Durkspolder naar een grote watervlakte. In de omringende weilanden was het al niet anders. Zo was het er even wit, enkele dagen later was ’t alweer groen …

Hoe dan ook, ik prijs me rijk om in een gebied te wonen waar reeën zich ongeacht de weersomstandigheden bijna met de regelmaat van de klok laten zien. Omdat ik weet dat er verschillende volgers zijn die zelden of nooit een ree te zien krijgen, meteen maar even een mooie serie …

Want hoe vaak je ze ook ziet, ’t is altijd weer een bijzonder en feeëriek schouwspel om die ranke dieren te zien …

Een koepel met witte randjes

Net als vrijwel alle gestapelde bouwwerken in de Ecokathedraal, krijgt ook het meest recente bouwwerk – de koepel die bijna vooraan op het terrein staat – extra cachet door de witte randjes …

Het is zeker met dat mooie laagje sneeuw rondom, van binnen en van buiten een indrukwekkend bouwwerk. Ook de blik van binnen naar buiten biedt een andere aanblik dan in oktober. Op de laatste foto wuift een zestal handen van één of meer voorgaande bezoekers ons ten afscheid toe. Maar dat zal geen langdurig afscheid zijn …

De Deelen: wit en gevaarlijk

Naar aanleiding van mijn logje “De Deelen deels afgesloten” van 12 januari jl. kreeg ik enige tijd geleden een reactie van ‘een andere Jan’. Deze ‘andere Jan’ heeft in juni 2014 eens een prachtige fotoserie beschikbaar gesteld van de “Tall Ship Races Harlingen”

Terwijl ik van Earnewâld onderweg was naar de Ecokathedraal bij Mildam, maakte ‘andere Jan’ een wandeling door De Deelen. Bij de onderstaande foto’s schreef hij: “Het is zelfs voor validen hier en daar gevaarlijk een wandeling door het gebied te maken. De gedeeltelijk losse delen en gaas dat omhoog staat, kan de nodige problemen veroorzaken …”

“Afgelopen jaar zijn enkele brugjes geheel vervangen maar een grote brug/vlonder over een van de petgaten is al ruim een jaar niet te gebruiken.” Het is duidelijk dat de leuning van de brug geheel is verdwenen en aan het eind is een paar meter brug zelfs helemaal verdwenen …

Het onderstaande bruggetje verderop in het gebied is onlangs helemaal vernieuwd, aldus ‘andere Jan’. Het wordt tijd dat ook de andere knelpunten woorden aangepakt, @boswachterRoel of meer algemeen @Staatsbosbeheer … …

En tot slot nog even dit … De risico’s zijn in De Deelen net wat groter dan in de Jan Durkspolder, maar ‘andere Jan’ trof ook hier op die 24e januari de eerste vermetele schaatsers aan…

‘Andere Jan’, bedankt voor je aanvullende informatie en de mooie foto’s van de treurige situatie in De Deelen.

De nieuwe witte van De Wilgen

Woensdagochtend had ik in de buurt van De wilgen voor het eerst sinds lange tijd weer eens een ontmoeting met een mooie witte buizerd …

Een jaar of tien geleden zat er op dezelfde locatie ook vaak een grote witte buizerd. Die liet zich indertijd regelmatig zo mooi zien, dat ik hem liefkozend ‘de grote witte van De Wilgen’ ben gaan noemen …

De buizerd die woensdag enige tijd voor me poseerde, draaide na een tijdje zijn kop ten afscheid nog even voorbeeldig naar me toe, waardoor er nog net even een reflectie in het oog oplichtte. Of het een vaste bewoner van de streek is of wordt, weet ik niet, maar ik wil hem toch maar ‘de nieuwe witte van De Wilgen’ noemen …

Overwinteren

“Ga lekker mee naar Fryslân om te overwinteren dit jaar …,” zeiden ze …

“Altijd grazige groene weilanden …,” zeiden ze …

Ja, ja … grijs en grieperig zullen ze bedoelen … zucht …

Ruige rijp op ’t riet

Rijp doet zich in verschillende vormen voor. De meest voorkomende vorm is een witte aanslag die we soms op gras, struiken en voorwerpen als daken, hekken en auto’s zien. Deze rijp ontstaat bij temperaturen onder nul door de overgang van waterdamp in ijs. Rijp ontstaat bij voorkeur tijdens een rustige, heldere nacht op voorwerpen, die snel warmte verliezen door uitstraling naar de ruimte. Als de temperatuur van het voorwerp onder het vriespunt daalt, gaat de waterdamp over in ijskristalletjes. Voorbeelden van deze fijne ijskristalletjes waren hier begin december te zien in mijn bericht ‘Interview te velde‘ …

De afgelopen dagen hadden we te maken met een andere vorm van rijp: ruige rijp. Deze rijp ontstaat bij een combinatie van mist en vorst. Als de temperatuur onder het vriespunt daalt, raken de kleine zwevende waterdruppeltjes waaruit mist bestaat onderkoeld. Ze bevriezen zodra ze ergens tegenaan botsen. In dat geval spreken de weerkundigen van ruige rijp. Deze vorm van rijp komt minder vaak voor dan de gewone rijp, omdat er behalve vorst ook mist nodig is. Wanneer mist en vorst langere tijd aanhouden, kan de ruige rijp tot een laagje van enkele centimeters aangroeien. De aangroeiing gaat tegen de richting van de wind in, de druppeltjes waaien er dus tegenaan en bevriezen dan meteen …

De ruige rijp gaf de wereld een heel ander, af en toe bijna sprookjesachtig aanzien de afgelopen dagen. Of je nu naar de details van een zacht wuivende rietpluim keek of naar het landschap in breder perspectief, het was allemaal betoverend mooi. ’t Enige wat eraan ontbrak was even wat zon en blauwe lucht, maar een kniesoor die daar op let …