Naar de uitgang

Moe, maar absoluut voldaan over alle moois dat we hadden gezien in Park Vijversburg, besloten we op die mooie dag in mei tegen vier uur ’s middags op zoek te gaan naar de uitgang. En dat viel nog niet eens mee …

In een eerder logje schreef ik al: “Groot Vijversburg was dus eigenlijk een bos om de hoek. In het park waren vernuftige slingerpaden en kronkelende vijverpartijen aangelegd, zodat er lange wandelingen gemaakt konden worden zonder dat de wandelaars in de gaten hadden dat ze verschillende keren (bijna) langs dezelfde plek liepen …”

Uit eigen ondervinding kan ik zeggen dat de landschapsarchitect indertijd goed werk heeft gedaan, want wij kwamen helaas ook een paar maal op hetzelfde punt uit zonder dat we een stap dichter bij de auto waren gekomen. En dat terwijl ik intussen al knap moe was en ook flink dorstig. Het was aanlokkelijk om maar even op één van de bankjes te gaan zitten, die daar heel verleidelijk in de zon stonden. Maar behalve aanlokkelijk was het ook gevaarlijk. Wanneer ik in zo’n fase van mijn vermoeidheid ‘even’ ga zitten, dan maak ik het mezelf niet echt gemakkelijker. Want om dan weer overeind te komen en de weg te vervolgen … pfff …

Nee, ik stelde voor om eerst maar naar de oude ingang van het park te lopen (want die wist ik wel te vinden) en dan maar verder te zien. Dat bleek een goed idee, want toen we daar bijna waren, zag ik een auto naderen die op het punt stond om het terrein te verlaten. Terwijl het ijzeren hek open draaide, zetten wij zo goed en zo kwaad als het ging de pas er even flink in. Tot ons geluk konden we mooi bij de auto aansluiten, voordat het hek achter ons weer werd gesloten …

Aan de overkant van de weg stond een muurtje onder een lommerrijke boom. Dat was een fijn plekje om even lekker te zitten, terwijl Jetske de auto haalde. Die stond op de parkeerplaats bij de nieuwe ingang van het park, 200+ m verderop. Daarmee kwam er een onvoorzien eind aan ons bezoek aan Park Vijversburg. Een bezoek, dat wat mij betreft overigens zeker voor herhaling vatbaar is …

En zo heeft Jetske me ook dit jaar weer een paar maal door een mooie, maar vermoeiende fotokuier heen geholpen. Dankjewel, Jetske, ik zou me geen beter fotomaatje kunnen wensen!

“Doet u mij maar een boer”

Tijdens een ritje naar de Jan Durkspolder zag ik het bord op de onderstaande foto staan. In schepijs had ik even geen zin en kaas hadden we thuis nog wel. Maar wat zou er gebeuren, wanneer ik me bij de deur meld en vervolgens wijzend naar het bord tegen de boerin zeg: “Dogge jo my mar in boer …”

Einde zomerstop

Het heeft even geduurd, maar nu wordt het toch zo langzamerhand tijd om een eind aan mijn zomerstop te maken. Die lange stop had ik ook wel even nodig in deze lange, warme zomer. Om te beginnen dank aan allen die de afgelopen periode belangstelling en zorg toonden voor mijn gezondheidssituatie. Het warme weer heeft mijn benen weer geen goed gedaan, maar verder ben ik er aardig doorheen gerold …

180809-0950x

Het laatste deel van de warmte hebben we doorstaan in onze datsja aan de noordkant van Leeuwarden. Met water rondom is dat ook ’s zomers voorwaar geen verkeerde plek. Het levert mij echter steevast één probleem op: ik kom na elk verblijf daar met veel teveel foto’s thuis, zo ook nu weer …

180816-2106x

Tja, en waar begin je dan mee? Een mooie serie van onze trouwe vakantievriend Oskar? Of een serie van één van de vele mooie zonsondergangen? Of toch maar een fotoverslag van onze reis naar de reuzen …?

180820-1457x

En om de keuze nog wat moeilijker te maken, heb ik vanmorgen ook nog weer een mooie serie gemaakt van de lepelaars en een blauwe reiger in de Jan Durkspolder. Vandaag volsta ik met een klein voorproefje van wat er hier de komende periode zoal te zien zal zijn …

180829-1148x

As it kwik sakket

Het kwik bleef vandaag opnieuw tot het middaguur onder het vriespunt steken …

170126-1204x

En dus heb ik in de loop van de ochtend nog maar eens een kijkje in de Jan Durkspolder genomen, want …

170126-1205x

Erg druk was het er niet, maar ook nu de winter echt op zijn laatste benen lijkt te lopen, waren er nog vermetele ridders van het ijs actief …

170126-1207x

In het weekend volgen nog wat sfeerplaatjes.

Er gaat IETS boven Groningen

Vorig jaar werd er bij Nationaal Park Lauwersmeer een groot metalen bord geplaatst met daarop de naam van het park. Op zich niets mis mee, zou je zeggen, ware het niet dat het bord aan de Friese kant van het Lauwersmeer was geplaatst …

170103-1255x

Niet alleen de naam van het park stond op het bord, maar onderaan het bord prijkte ook de verfoeilijke tekst “Er gaat niets boven Groningen“, en dat kan dus niet op Friese bodem. Daarom besloot de oudejaarsploeg “Stiekem mei alles” uit Nijega actie te ondernemen. Begin december werd het bord weggehaald om – enigszins gewijzigd – later te worden herplaatst …

170103-1252xx

Om duidelijk te maken dat er wel degelijk iets boven Groningen gaat, werden er om te beginnen een paar Friese pompeblêden op het bord aangebracht. Daarnaast verscheen aan weerszijden van de naam van het park in grote letters de tekst “Fryslân boppe”. Dat laat niets aan duidelijkheid te wensen over …

170103-1253x

Restte nog één kleinigheidje … Er gaat niets boven Groningen? Jawel! Een klein stukje bijpassende roestend metaal werd over de ‘N’ geplakt. Er gaat wel degelijk iets boven Groningen … Fryslân Boppe! 🙂

170103-1251x

In het programma “Noord Vandaag” van RTV Noord vertelde de Groningse historicus en medeblogger Harry Perton alias Groninganus maandag 2 januari het een en ander over de goedmoedige animositeit die al jaren gaande is tussen Groningers en Friezen, en die zo nu en dan weer even de kop opsteekt. Het ruim 5 minuten durende gesprek over de Fries-Groningse strijd is hier vanaf 9:45 min te zien: “Noord Vandaag, 2 januari 2017” …

170103-1254x

En dat bord? Dat staat intussen waarschijnlijk alweer keurig aan de Friese kant in het Nationaal Park Lauwersmeer. 🙂

Poolshoogte bij de Headammen

Zodra er wat winter in de lucht zit, neem ik al sinds vele jaren even poolshoogte bij de Headammen aan de zuidkant van Nationaal Park de Alde Feanen …

160108-1231x

Omdat deze winter pas sinds de jaarwisseling af en toe een wat winters gezicht toont, was ik er ditmaal pas op 8 januari, toen de wegen weer begaanbaar waren nadat we als gevolg van zware ijzel hier in het noorden van het land drie dagen goeddeels aan huis gebonden waren …

160108-1218x

De aanblik van het gebied was op zijn minst verontrustend. Er lag weliswaar een dun laagje ijs op de Ald Headamsleat, maar daar was ik niet echt voor gekomen …

160108-1220x

Een stuk verderop in het land was een rupskraan aan het werk …

160108-1217x

Toch maar eens kijken wat er op dat bord staat … Aha, men is bezig met het herstel van waterriet in het voormalige polderland …

160108-1211x

Dat is op zich natuurlijk een goede zaak, maar het is toch wel jammer dat het hele gebied daarvoor in deze tijd van het jaar is drooggelegd …

160108-1225x

Onder normale omstandigheden ligt het er hier ongeveer zo bij in de winter, ondergelopen land zo ver het oog reikt …

071204-1320x

Zodra het een paar nachten licht tot matig heeft gevroren, wagen de eerste schaatsers uit Drachten en omgeving zich hier op het ijs, zoals te zien is op de onderstaande foto van 14 januari 2013 …

130114-1333x

En als de vorst wat langer aanhoudt, stappen veel liefhebbers hier op de schaats om een tochtje te maken door Nationaal Park de Alde Feanen in, dat is goed te zien op de volgende foto, die ik hier op 28 januari 2006 heb gemaakt …

060128-1400x

Voorlopig zitten dergelijke tochtjes er niet in, niet alleen omdat het ondergelopen land in elk geval tijdelijk is drooggelegd, maar ook omdat er naar mijn idee nog geen echt schaatsweer in zicht is, want eind deze week lijken de temperaturen weer op te lopen …

Donkere wolken boven de torenvalk

Er trokken gisteren vrijwel de hele dag regelmatig felle buien over de provincie. Omdat Aafje desondanks weer fier op de fiets naar haar werk was gegaan, besloot ik aan het begin van de middag maar even een ritje te maken door het weidegebied ten westen van Drachten …

160113-1257x

Terwijl er vanuit het noordwesten weer een flinke bui naderbij kwam, zag ik aan de Peansterdyk bij Goëngahuizen al van enige afstand een torenvalk op het bord van melkveebedrijf ‘Heechhiem’ zitten …

160113-1320x

Om te voorkomen dat hij weg zou vliegen, voordat ik hem op de gevoelige plaat had kunnen vastleggen, liet ik de auto heel langzaam uitrollen tot de uitrit van het bedrijf …

160113-1322x

Tot mijn grote vreugde bleef de vogel geduldig op de paal zitten, totdat hij zich liet verjagen door een langzaam passerende bestelbus. Maar toen was ik al klaar met dit fraaie fotomodel. Het was lang geleden dat ik voor het laatst een torenvalk zo mooi voor de lens had, dus ik ben hier weer erg tevreden mee …

160113-1324x