Gesignaleerd: de tureluur

Hoewel het over de gehele linie slecht gaat met de weidevogels, mag ik dit voorjaar niet klagen over het aantal weidevogels dat ik tot dusver voor de lens heb gekregen …

Het is intussen alweer ruim twee weken geleden dat ik de auto tijdens een ritje in de berm heb geparkeerd aan de Wolwarren bij Oudega. De plas-dras bood genoeg gevogelte om een tijdje naar te kijken …

Terwijl ik de bewegingen zo aanschouwde, zag ik na enige tijd een tureluur (Tringa totanus) rondscharrelen. De tureluur staat net als veel andere weidevogels de Rode lijst voor vogels staat. Dat werd met zijn prachtige oranje poten en snavel voor mij de vogel van de dag …

Tussen riet- en weiland

Als je je daar aan de Wolwarren bij Oudega nog eens omdraait, dan kijk je in noordelijke richting uit over een sloot die riet- en weiland hier begrenst. In de verte ligt aan de andere kant van het rietland de vogelrijke Jan Durkspolder. Belangrijke kernwaarden zijn hier nog altijd rust en ruimte …

Wolwarren, bij de boom

Zo, de driemaandelijkse qutenza-behandeling heb ik weer achter de rug. Nu is het eerst weer een kwestie van afwachten. Over een week tot anderhalve week moet het effect weer merkbaar zijn. Tot die tijd schotel ik jullie wat foto’s voor die ik eind februari heb gemaakt tijdens dat hele mooie voorjaarsweer …

Aan de noordkant van de Wolwarren bij Oudega liepen de eerste koeien in de wei, aan de zuidkant lag het water erbij als een perfecte spiegel …

– wordt vervolgd –

“Doet u mij maar een boer”

Tijdens een ritje naar de Jan Durkspolder zag ik het bord op de onderstaande foto staan. In schepijs had ik even geen zin en kaas hadden we thuis nog wel. Maar wat zou er gebeuren, wanneer ik me bij de deur meld en vervolgens wijzend naar het bord tegen de boerin zeg: “Dogge jo my mar in boer …”

Friese paarden in de wei

Donderdag liet ik hier al zien dat de grazige groene weilanden in Fryslân sinds kort weer deels worden bevolkt door gemengd bonte koeien, maar er is meer …

180411-1349x

Bij Manege De Sanninghoevebij Oudega – waar ik ooit mijn eerste en laatste paardrijlessen heb gehad – lopen de Friese paarden weer in de wei. En ook dat is, zeker wanneer er veulens bij zijn, een verrijking van het landschap. Ik heb hier dan ook met genoegen een tijdlang naar staan kijken …

Een stijlvol bankje

Enkele minuten nadat ik een paar foto’s had gemaakt van de takkenzooi in de windmotor aan de Westersanning bij Oudega zag ik opnieuw een opvallend onderwerp opdoemen. In de berm van de Manjepetswei tussen Oudega en Earnewâld stond ineens een kleurrijk bankje …

171004-1104x

Dat herinnerde mij er ineens aan dat 2017 is uitgeroepen tot het ‘Stijljaar‘. Door heel Nederland wordt aandacht besteed aan het jubileum van De Stijl. Omdat er in de geschiedenis van De Stijl een prominente plaats is voor Drachten, had ik me begin dit jaar voorgenomen om daar in mijn weblog ook af en toe wat aandacht te besteden, maar dat is er vanwege mijn gezondheidsperikelen helaas niet van gekomen …

171004-1108x

Dit bankje heeft in opdracht van Doarpsbelang Aldegea in mei een kleurrijke make-over gekregen van cliënten van dagbesteding Tierelantuintje. Met de strakke lijnen en de herkenbare primaire kleuren van De Stijl brengt Oudega een mooie ode aan kunstenaar Theo van Doesburg die Drachten met zijn abstracte kunst internationaal op de kaart zette …

171004-1105x

Theo van Doesburg had zijn eerste grote opdracht in Drachten. In 1921 mocht hij de kleurschema’s ontwerpen voor zestien middenstandswoningen in de Torenstraat. In deze straat, die in de volksmond de ‘Papegaaienbuurt’ wordt genoemd, zijn die stijlkleuren nog steeds terug te zien. Museum Dr8888 heeft een van de woningen teruggebracht in de originele staat en geopend voor het publiek. Als ik eraan denk, zal ik in de resterende maanden van het jaar proberen hier nog eens wat van de Stijlelementen in Drachten te tonen …

171004-1106x