Een zomer voor bikkels

Zelf had ik niet te klagen, ik zat net op tijd weer in de auto …

Maar dat was voor deze amazones en hun begeleider niet het geval, zij waren nog maar net onderweg …

Maar alles is betrekkelijk. Een hittegolf met temperaturen rond de 40°C zoals in Zuidoost Europa is ook niet alles …

Na de horrorzomer van 2020

Dag vrienden en vriendinnen in weblogland,

Hopelijk zijn jullie de horrorzomer van 2020 beter doorgekomen dan ondergetekende …

Juli was nog goed te doen, maar vanaf het moment dat we in augustus in de greep kwamen van een langdurige hittegolf, heb ik af moeten haken. Ruim een week achtereen maximumtemperaturen boven de 30 °C en minima die niet of nauwelijks onder de 20 graden komen, dat is echt teveel voor een mens met MS …

Ik voelde de kracht gestaag uit mijn lichaam vloeien tijdens die hittegolf, en ik heb ‘m nog steeds niet teruggevonden. Nu de R weer in de maand zit, wordt het tijd om mezelf langzaam maar zeker weer in beweging te trekken. Aan fotokuiertjes ben ik voorlopig nog niet toe, daarvoor heb ik nog steeds te weinig kracht in mijn benen …

Mijn hometrainer zal de komende tijd uitkomst moeten brengen om weer wat kracht te verzamelen. En dat is ook helemaal niet zo’n gek idee natuurlijk. De R mag dan wel in de maand zitten, in Frankrijk wordt de Tour gereden alsof het gewoon een frisse julimaand is. En daar kan ik toch echt niet helemaal zonder. Dan maar met de hometrainer voor de tv, en af en toe een blogje tussendoor …

Zomerprogrammering 2020

Ik had me voorgenomen om ook in de zomer gewoon door te bloggen. Dat ben ik eigenlijk ook vrijwel altijd gewend geweest. Vorig jaar kwam het er niet van, omdat de Acnes me vanaf half juli wekenlang ondraaglijke pijn bezorgde. Nu die pijn tot een leefbaar niveau is teruggebracht, is er echter wel weer wat anders dat roet in het eten gooit …

Sinds enige tijd heb ik te maken met een pc die hardnekkige kuren heeft. Bij de minste of geringste handeling of opdracht van enige omvang krijg ik een melding ‘onvoldoende ruimte op de werkschijf’. Intussen heb ik op allerlei manier geprobeerd om ruimte vrij te maken, maar de rek is eruit. Ik ben bang dat hij toe is aan een volledige reset …

Maar ook verder gaat het niet echt lekker momenteel. Het weer van de laatste tijd zal daar niet vreemd aan zijn. ’t Ene moment is het ruim 31 graden, en een paar dagen later mag je blij zijn als de maximumtemperatuur de 16 graden aantikt. Dat is geen doen voor een mens met een defecte inwendige thermostaat. Dat heeft vervolgens weer invloed op mijn fotokuiertjes, want de kracht in de benen is ver te zoeken de laatste dagen. Vanmorgen heb ik nog eens een poging gewaagd, maar waar ik ook kwam, het was overal even grijs en nat. Dat alles komt mijn motivatie en inspiratie om te bloggen momenteel niet ten goede. En dan heb ik het over die rare coronacrisis en de nieuwe pandemie die mogelijk al in de maak is nog niet eens gehad.

Kortom: ik ben moe. Daarom trek ik ’t luikje eerst even dicht. Hoe lang …? Geen idee, maar zodra ik weer inspiratie heb, maak ik misschien in eerste instantie wel een herstart met alleen mijn iPhone en de iPad. Want of mijn pc tegen die tijd weer helemaal klaar is voor de strijd, valt ook nog maar af te wachten.

Tot die tijd wens ik jullie allen een goeie voortzetting van de zomer.
Pas op jezelf en elkaar, en vooral: blijf gezond! Tot ooit!

Acnes – van de wal in de sloot

Wat duurt zo’n reis naar de maan nog lang, hè …
En dan moet ik nog weer terug ook …

Maar alle gekheid op een stokje, mijn langdurig afwezigheid hier is een gevolg van het feit dat wij dankzij de Acnes een tamelijk helse zomer achter de rug hebben. En gek genoeg had ik daar bij het schrijven van het laatste logje voor de zomerstop al een voorgevoel van. Ik heb dat logje op 16 juli niet voor niets afgesloten met “Tot ooit …”.

Jammer genoeg, maar niet geheel onverwachts, bleef het pijn dempende effect van mijn laatste qutenza-behandeling op 15 juli helemaal uit. In de eerste weken viel er nog wel mee te leven, maar na 4 weken was de pijn niet meer te harden. Er restte niets anders dan maar weer af te reizen naar de Pijnpoli …

De details zal ik jullie besparen, maar na een injectie met cortisonen diep in mijn buikwand die helemaal verkeerd uitpakte, belandde ik al snel van de wal in een diepe, stinkende sloot. De volgende dag stond ik op de kop van pijn. Ik kon niet liggen, niet zitten en niet staan … om gek van te worden. Mijn liefste, tevens trouwe mantelzorger, Aafje gooide er nog maar eens een dagje zorgverlof tegenaan om op allerlei niveaus telefonisch overleg te voeren. Probeer in de loop van de vrijdag maar eens een specialist te pakken te krijgen …

Aan het eind van de dag werd ik aan één van de zwaarste en meeste verslavende pijnstillers gezet die er op de markt zijn. In de drie weken dat ze heb geslikt, deden ze weinig tegen de pijn, maar diverse bijwerkingen meldden zich luid en duidelijk. Intussen ben ik na overleg met de huisarts afgelopen weekend overgestapt op een minder riskante pijnstiller. Nu maar afwachten of ik daar baat bij heb …

Gedurende de afgelopen maanden kon ik vanwege de pijn nauwelijks kleding (ver)dragen. Nu was dat in de afgelopen warme zomer voor mij als geboren naturist op zich niet zo’n probleem in onze kleine, maar tamelijk vrije tuin. Maar het heeft mijn wereld wel erg klein gemaakt. Door de aanhoudende pijn en de bijwerkingen van de pijnstiller, zat autorijden er al die tijd niet in, hooguit eens een kort ritje als passagier.

Wat nog het meest steekt, is dat onze sociale contacten de afgelopen jaren als sneeuw voor de zon zijn verdwenen. Mensen vinden het blijkbaar erg moeilijk om om te gaan met complexe ziekten als MS en Acnes. Mijn familie zwijgt me al jaren goeddeels dood. Zelfs enkele van onze beste vrienden, mensen die ik in het verleden nauw terzijde heb gestaan toen zij ooit in de shit zaten, laten het volkomen afweten. En dat vind ik vooral voor Aafje moeilijk te verkroppen …

De actuele stand van zaken is dat ik nu in afwachting ben van wat de nieuwe pijnstillers gaan doen. Dat kan even duren, want ik moet ze gedurende 4 weken opbouwen tot het maximum. Broeken knellen nog steeds en rechtop achter de pc zitten is er nog steeds niet bij, maar de nare bijwerkingen van de vorige pijnstiller ben ik intussen kwijt. Volop bloggen is er voorlopig nog niet bij, maar ik probeer deze week wel weer eens een rondje door weblogland te maken …

Tot die tijd: een hoopvolle groet!

Ik sluit deze update af met een speciaal woord van dank aan mijn fotomaatje Jetske. Zij is in de loop der jaren uitgegroeid tot onze beste vriendin, en ze blijft Aafje en mij onverdroten steunen. In dikke tút foar beide frouju!

De zomerse weercijfers van 2018

Nu september ten einde loopt is het tijd om nog eens terug te kijken op de lange, warme zomer van 2018 …

Alle drie de zomermaanden verliepen aanzienlijk warmer dan normaal. In juli was de gemiddelde temperatuur zelfs ruim 4 graden hoger dan normaal in de periode 1971-2000. Uiteindelijk kwam de gemiddelde temperatuur in ons tuintje deze zomer uit op 18,8 ºC, 3 graden hoger dan normaal in de periode 1971-2000.

Bij het KNMI in De Bilt kwam de gemiddelde temperatuur deze zomer uit op 18,9 ºC tegen normaal 15,8 ºC. Daarmee was het de warmste zomer sinds minimaal 1706 …

Landelijk was er sprake van twee hittegolven. We spreken van een hittegolf wanneer er in De Bilt minimaal 5 zomerse dagen (maximumtemperatuur 25,0 °C of hoger) achtereen zijn, waarvan er minimaal drie tropische dagen (maximumtemperatuur 30,0 °C of hoger) zijn. De eerste landelijke hittegolf duurde van 15 t/m 27 juli, de tweede duurde van 29 juli t/m 7 augustus. In het zuiden en zuidoosten eindigde op 8 of 9 augustus een hittegolf die op 12 juli was begonnen, de langste regionale hittegolf ooit.

In ons tuintje heb ik volgens de bovenstaande definitie één hittegolf kunnen vastleggen: van 23 juli t/m 7 augustus. Omdat de buitenmodule van mijn weerstation zo ongeveer op het koudste plekje in de tuin staat, kom ik met een beetje rekkelijkheid net zo makkelijk tot een hittegolf van 15 juli t/m 9 augustus, zoals in het onderstaande grafiekje te zien is.

In totaal heb ik deze zomer 72 warme dagen (maximumtemperatuur 20,0 °C of hoger), 30 zomerse en 8 tropische dagen gemeten, tegen respectievelijk 49, 15 en 4 normaal. De warmste dag was 27 juli met een maximumtemperatuur van 35,4 °C. De minimumtemperatuur kwam die dag niet lager dan 21,9 °C, zodat we een ongekend hoge gemiddelde temperatuur van 28,7 °C hadden …

Behalve warm was het ook erg droog deze zomer. Normaal valt er in onze regio zo’n 200 mm regen in de zomermaanden. Dit jaar bleef de regenval beperkt tot 113 mm. Omdat ook het voorjaar al tamelijk droog was verlopen, liep het landelijk gemiddeld neerslagtekort begin augustus op tot meer dan 300 mm …

Aan de langdurige droogte kwam in ons tuintje op 9 augustus een eind. Op die dag viel er ruim 33 mm. Uiteindelijk kwam de hoeveelheid neerslag in augustus iets boven het langjarig gemiddelde uit. Omdat het ook in september weer aan de droge kant is gebleven, is het neerslagtekort nog lang niet weggewerkt. Maar het gras is al lang weer groen en groeit weer volop, dat dus wel …

Tot slot wil ik deze zomerse cijfers nog even in een ruimer perspectief plaatsen. Met een gemiddelde temperatuur van 18,8 °C was het met stip de warmste zomer die ik sinds 2003 in ons tuintje heb gemeten. Over de periode 2003-2018 komt de gemiddelde zomertemperatuur in ons tuintje uit op 16,8 °C, een graad hoger dan het langjarig gemiddelde van 15,8 °C over de periode 1971-2000 …

Het was zoals gezegd een droge zomer, maar het was niet de droogste zomer ooit gemeten. Die twijfelachtige eer is volgens het KNMI nog steeds weggelegd voor 1976. In mijn meetreeks was overigens ook 2003 droger dan 2018, zowel landelijk als in ons tuintje …

Meer gegevens omtrent het weer in de zomer van 2018 kun je vinden in dit artikel van het KNMI: 2018, de warmste zomer in minimaal 3 eeuwen

Einde zomerstop

Het heeft even geduurd, maar nu wordt het toch zo langzamerhand tijd om een eind aan mijn zomerstop te maken. Die lange stop had ik ook wel even nodig in deze lange, warme zomer. Om te beginnen dank aan allen die de afgelopen periode belangstelling en zorg toonden voor mijn gezondheidssituatie. Het warme weer heeft mijn benen weer geen goed gedaan, maar verder ben ik er aardig doorheen gerold …

180809-0950x

Het laatste deel van de warmte hebben we doorstaan in onze datsja aan de noordkant van Leeuwarden. Met water rondom is dat ook ’s zomers voorwaar geen verkeerde plek. Het levert mij echter steevast één probleem op: ik kom na elk verblijf daar met veel teveel foto’s thuis, zo ook nu weer …

180816-2106x

Tja, en waar begin je dan mee? Een mooie serie van onze trouwe vakantievriend Oskar? Of een serie van één van de vele mooie zonsondergangen? Of toch maar een fotoverslag van onze reis naar de reuzen …?

180820-1457x

En om de keuze nog wat moeilijker te maken, heb ik vanmorgen ook nog weer een mooie serie gemaakt van de lepelaars en een blauwe reiger in de Jan Durkspolder. Vandaag volsta ik met een klein voorproefje van wat er hier de komende periode zoal te zien zal zijn …

180829-1148x