De zomerse weercijfers van 2018

Nu september ten einde loopt is het tijd om nog eens terug te kijken op de lange, warme zomer van 2018 …

Alle drie de zomermaanden verliepen aanzienlijk warmer dan normaal. In juli was de gemiddelde temperatuur zelfs ruim 4 graden hoger dan normaal in de periode 1971-2000. Uiteindelijk kwam de gemiddelde temperatuur in ons tuintje deze zomer uit op 18,8 ºC, 3 graden hoger dan normaal in de periode 1971-2000.

Bij het KNMI in De Bilt kwam de gemiddelde temperatuur deze zomer uit op 18,9 ºC tegen normaal 15,8 ºC. Daarmee was het de warmste zomer sinds minimaal 1706 …

Landelijk was er sprake van twee hittegolven. We spreken van een hittegolf wanneer er in De Bilt minimaal 5 zomerse dagen (maximumtemperatuur 25,0 °C of hoger) achtereen zijn, waarvan er minimaal drie tropische dagen (maximumtemperatuur 30,0 °C of hoger) zijn. De eerste landelijke hittegolf duurde van 15 t/m 27 juli, de tweede duurde van 29 juli t/m 7 augustus. In het zuiden en zuidoosten eindigde op 8 of 9 augustus een hittegolf die op 12 juli was begonnen, de langste regionale hittegolf ooit.

In ons tuintje heb ik volgens de bovenstaande definitie één hittegolf kunnen vastleggen: van 23 juli t/m 7 augustus. Omdat de buitenmodule van mijn weerstation zo ongeveer op het koudste plekje in de tuin staat, kom ik met een beetje rekkelijkheid net zo makkelijk tot een hittegolf van 15 juli t/m 9 augustus, zoals in het onderstaande grafiekje te zien is.

In totaal heb ik deze zomer 72 warme dagen (maximumtemperatuur 20,0 °C of hoger), 30 zomerse en 8 tropische dagen gemeten, tegen respectievelijk 49, 15 en 4 normaal. De warmste dag was 27 juli met een maximumtemperatuur van 35,4 °C. De minimumtemperatuur kwam die dag niet lager dan 21,9 °C, zodat we een ongekend hoge gemiddelde temperatuur van 28,7 °C hadden …

Behalve warm was het ook erg droog deze zomer. Normaal valt er in onze regio zo’n 200 mm regen in de zomermaanden. Dit jaar bleef de regenval beperkt tot 113 mm. Omdat ook het voorjaar al tamelijk droog was verlopen, liep het landelijk gemiddeld neerslagtekort begin augustus op tot meer dan 300 mm …

Aan de langdurige droogte kwam in ons tuintje op 9 augustus een eind. Op die dag viel er ruim 33 mm. Uiteindelijk kwam de hoeveelheid neerslag in augustus iets boven het langjarig gemiddelde uit. Omdat het ook in september weer aan de droge kant is gebleven, is het neerslagtekort nog lang niet weggewerkt. Maar het gras is al lang weer groen en groeit weer volop, dat dus wel …

Tot slot wil ik deze zomerse cijfers nog even in een ruimer perspectief plaatsen. Met een gemiddelde temperatuur van 18,8 °C was het met stip de warmste zomer die ik sinds 2003 in ons tuintje heb gemeten. Over de periode 2003-2018 komt de gemiddelde zomertemperatuur in ons tuintje uit op 16,8 °C, een graad hoger dan het langjarig gemiddelde van 15,8 °C over de periode 1971-2000 …

Het was zoals gezegd een droge zomer, maar het was niet de droogste zomer ooit gemeten. Die twijfelachtige eer is volgens het KNMI nog steeds weggelegd voor 1976. In mijn meetreeks was overigens ook 2003 droger dan 2018, zowel landelijk als in ons tuintje …

Meer gegevens omtrent het weer in de zomer van 2018 kun je vinden in dit artikel van het KNMI: 2018, de warmste zomer in minimaal 3 eeuwen

Einde zomerstop

Het heeft even geduurd, maar nu wordt het toch zo langzamerhand tijd om een eind aan mijn zomerstop te maken. Die lange stop had ik ook wel even nodig in deze lange, warme zomer. Om te beginnen dank aan allen die de afgelopen periode belangstelling en zorg toonden voor mijn gezondheidssituatie. Het warme weer heeft mijn benen weer geen goed gedaan, maar verder ben ik er aardig doorheen gerold …

Het laatste deel van de warmte hebben we doorstaan in onze datsja aan de noordkant van Leeuwarden. Met water rondom is dat ook ’s zomers voorwaar geen verkeerde plek. Het levert mij echter steevast één probleem op: ik kom na elk verblijf daar met veel teveel foto’s thuis, zo ook nu weer …

Tja, en waar begin je dan mee? Een mooie serie van onze trouwe vakantievriend Oskar? Of een serie van één van de vele mooie zonsondergangen? Of toch maar een fotoverslag van onze reis naar de reuzen …?

En om de keuze nog wat moeilijker te maken, heb ik vanmorgen ook nog weer een mooie serie gemaakt van de lepelaars en een blauwe reiger in de Jan Durkspolder. Vandaag volsta ik met een klein voorproefje van wat er hier de komende periode zoal te zien zal zijn …

Zomerse tussenbalans

Tot dusver doet het lang aanhoudende warme zomerweer nog geen al te grote aanslag op mijn lichaam. Dat is in eerdere warmere perioden wel eens anders geweest. Dat het nu een draaglijke warmte is, heeft alles te maken met het feit dat we dankzij de ligging van hogedrukgebieden gelukkig steeds te maken hebben met een bijna on-nederlandse droge warmte. Oftewel: het is niet van dat plakkerige weer …

De zomerstop op het weblog bevalt me daarbij uitstekend. Lekker in de relatief koele schaduw van de hazelaar liggend of zittend, krijg ik zo af en toe eens gezelschap aan de rand van de vijver. Zo komt er bijvoorbeeld regelmatig een merel om even te badderen of wormen te zoeken. Ook een buurtkat komt zo af en toe eens langs. Die moet ik in de gaten houden, want volgens mij komt die vooral voor de vissen …

Met de insecten in de tuin schiet het nog altijd niet op. Zo af en toe zie ik eens een vlinder – meestal een witje – fladderen, maar even poseren is er ondanks de weelderig bloeiende ijzerhard en de vlinderstruik niet bij. Dan maar even een foto van een passerende zweefvlieg …

Om niet helemaal te verstoffen en te verstijven heb ik een paar maal een ritje met wat korte tussenstops gemaakt. Voor echte fotokuiers is het me te warm en dat is met vrijwel steeds dat toch 150 gram wegende Tens-apparaat aan een bandje rond mijn hals ook niets waard nu.

Tijdens één van die tussenstops heb ik wel ontdekt waar een groot deel van de insecten tegenwoordig zit … op en rond de boerderij blijkbaar …   😉

Ik sluit af met het relatief koel aandoende beeld van een foeragerende lepelaar in de Jan Durkspolder. Een groot deel van de plaatselijke kolonie liet zich daar vanuit de grote vogelkijkhut goed bekijken …

Zo, en nu duik ik met het oog op de naderende hittegolf mijn hangmat weer in, want mijn zomerstop zal zeker nog een week voortduren. Tot een uur of drie lekker in de schaduw met Radio Tour en als het daarna op het terras te zonnig en te warm wordt, nestel ik me in de nog steeds relatief koele woonkamer lekker voor de Tour op tv. Want wat is het spannend en wat kan het nog mooi worden …

Tot later, blijf koel.

Weer en warmte in 2017

Gisteren heb ik hier de blik gericht op de neerslag in 2017, vandaag kijken we naar het temperatuurverloop. Wat in de onderstaande grafiek meteen opvalt, is dat de gemiddelde temperatuur alle maanden aanzienlijk hoger is uitgevallen dan het langjarig gemiddelde over de periode 1971-2000. Alle maanden …? Nee, alleen januari bleef als wintermaand nog dapper weerstand bieden …

Landelijk kwam de gemiddelde temperatuur in januari 2017 uit op 1,6ºC, maar in ons tuintje bleef het kwik steken op 1,1ºC. Het was de koudste januarimaand sinds 2010. Op 7 januari zorgde langdurige ijzel voor grootschalige gladheid. In de tweede helft van de maand ging het landschap schuil onder een dikke laag ruige rijp. Schaatsers tussen de berijpte rietkragen leverden prachtig plaatjes op …

Na enkele dagen was het alweer gedaan met het winterweer. In ons tuintje ben ik uiteindelijk niet verder gekomen dan 6 ijsdagen (max. temp. lager dan 0,0 °C), normaal zijn dat er gemiddeld 11. In totaal heb ik 40 vorstdagen (min. temp. lager dan 0,0 °C) kunnen noteren, tegen normaal ca. 63 …

In de rest van het jaar bleven de temperaturen ruim boven de gemiddelde waarden (zie ook de eerste grafiek). Vooral mei, juni en oktober verliepen erg warm. De hogere gemiddelde temperaturen kwamen naar mijn idee voor een belangrijk deel tot stand door hogere minimumtemperaturen. Wat verder opvalt, is dat 2017 vooral een groter aantal warme dagen kende (max. temp. 20,0 °C of hoger), terwijl in onze omgeving het aantal zomerse en tropische dagen (gelukkig) juist wat lager lag. Stranddagen met een temperatuur rond de 23 graden bevielen me begin juni uitstekend op Terschelling …

Uiteindelijk is de gemiddelde temperatuur in ons tuintje in 2017 uitgekomen op 10,7°C tegen een langjarig gemiddelde van 9,1 °C over de periode 1971-2000. Het KNMI in De Bilt kwam uit op 10,9 °C, tegen normaal ca.9,8 °C. Ja … het begint toch echt knap warm te worden langzamerhand …

Henk Jonkvorst vroeg donderdag: “Het schijnt ook een bovengemiddeld zonnig jaar te zijn geweest, maar ik weet eigenlijk niet of een weerstation ook zon-uren bijhoudt.”
Het gemiddelde weerstation meet geen zonneschijnduur, daarvoor is een pyranometer nodig, en die heb ik niet. Voor informatie daarover ben ik aangewezen op het KNMI, en dat weet te melden dat 2017 met landelijk gemiddeld 1764 uur zon zeer zonnig was. Normaal is 1644 uur. Veel maanden waren zonniger dan normaal, vooral januari en maart sprongen eruit. December was de enige echt sombere maand. Voor mijn gevoel heb ik de zon intussen al zeker twee maanden niet meer echt gezien of gevoeld …

Om de een of andere reden heb ik zelf niet het idee dat 2017 extreem zonnig was. Enerzijds zal dat te maken hebben met het feit dat ik vorig jaar veel minder dan anders op pad ben geweest. Anderzijds heb ik het gevoel dat echt heel zonnige en warme dagen relatief weinig voorkwamen in 2017, en dat we vooral te maken hadden met wisselende bewolking. Dit alles voor wat het waard is.

Het wisselende weer van 2015

Dankzij een pittige eindsprint in de laatste twee maanden van het jaar gaat 2015 met een gemiddelde temperatuur van 10,2 ºC in ons tuintje als een zeer warm jaar de boeken in. Daar leek het echter lange tijd niet op, want 2015 kende een vreemd temperatuurverloop …





Januari en februari verliepen met gemiddelde temperaturen van respectievelijk 3,5 ºC en 2,9 ºC zeer zacht. Van echt winterweer was dan ook nauwelijks sprake. In januari heeft er tijdelijk een dun vliesje ijs op het water gelegen en in februari hadden we een paar dagen, waarop er een sfeervol laagje sneeuw lag, maar daar bleef het dan ook bij. De laagste temperatuur die ik in 2015 in ons tuintje heb kunnen noteren was -6,8 ºC op 23 januari …





Na een zachte winter volgden een koel voorjaar en een kille start van de zomer. Vooral mei en juni verliepen koeler dan we de laatste jaren gewend waren, juni leverde zelfs maar één echte zomerse dag (maximumtemperatuur 25,0 °C of hoger) en één tropische dag (maximumtemperatuur 30,0 °C of hoger) op. Maar dat werd ruimschoots gecompenseerd door juli en augustus …





Juli ging meteen uit de startblokken met een hittegolf. Er is in ons land sprake van een landelijke hittegolf, zodra er bij het KNMI in De Bilt sprake is van een opeenvolgende periode van minstens vijf zomerse dagen (maximumtemperatuur 25,0 °C of hoger), waarvan minstens drie tropische (maximumtemperatuur 30,0 °C of hoger). Zo’n periode startte in De Bilt op 30 juni en duurde in totaal zes dagen. Op 6 juli zakte de temperatuur in De Bilt weer onder de 25,0 °C …

Bij ons duurde de hittegolf 5 dagen met een maximumtemperatuur van 34,2 °C op 2 juli. Op 5 juli kwam er met een felle onweersbui, die in korte tijd 30 mm water in ons tuintje achterliet, een eind aan de hittegolf. De bovenstaande grafiek laat goed zien hoe de maximumtemperaturen in de zomer van 2015 op en neer bleven dansen. Regelmatig werd de warmte tijdelijk verdreven door onweersbuien …

Juist het voortdurend op en neer gaan van de temperaturen zorgde ervoor dat het niet bepaald mijn zomer was. Warmte is voor mensen met MS toch al geen pretje, maar de aanhoudende temperatuurschommelingen maakten het nog net wat moeilijker om daar mee om te gaan. Uiteindelijk heb ik me er weer goed doorheen weten te worstelen. Op naar de zomer van 2016, hopelijk verloopt die iets gelijkmatiger …





2015 was in onze omgeving ook een tamelijk nat jaar. Over de periode 1971-2000 viel hier gemiddeld ongeveer 770 mm per jaar, in 2015 heb ik in ons tuintje 838 mm afgetapt. vooral januari, juli, augustus en november verliepen nat …





In mijn meetreeks over de periode 2003 – 2015 komt het jaar 2015 in ons tuintje samen met 2003, 2005 en 2008 op een gedeelde vierde plaats. Met een gemiddelde temperatuur van 10,2 °C was 2015 ruim 1 graad warmer was dan het gemiddelde over de periode 1971-2000. En met een gemiddelde temperatuur van 10,0°C waren ook de laatste 13 jaar bijna een graad warmer dan het gemiddelde over de jaren 1971-2000. En met die trend zijn we geen uitzondering, want 2015 was ook over heel Europa en wereldwijd het warmste jaar sinds het begin van de metingen …





Tot slot nog een overzicht van kou en warmte in ons tuintje in 2015. De meest opvallende cijfers: we hadden geen enkele ijsdag (een dag waarop het de volle 24 uur blijft vriezen) en maar amper de helft van het normale aantal dagen waarop het tot vorst kwam (36 in plaats van 61). Over strenge vorst hoefden we het in 2015 helemaal niet te hebben …





Het aantal zomerse dagen (maximumtemperatuur 25 °C of hoger) lag met 17 vrijwel gelijk aan het langjarig gemiddelde van 18 over de periode 1971-2000. Het aantal tropische dagen (maximumtemperatuur 30 °C of hoger) lag met 5 een stukje hoger dan het gemiddelde van drie …





Hiermee hoop ik het wisselende, maar uiteindelijk warme weerbeeld van 2015 in onze omgeving aardig te hebben geschetst. Wie nog meer informatie zoekt, kan terecht bij het KNMI in De Bilt.

Worstelen met temperatuurschommelingen

Aan de gemiddelde maximumtemperatuur heeft het in de afgelopen zomer niet gelegen, want die was met 21,2 ºC perfect voor iemand die zich het best voelt bij een temperatuur van ca. 20-22 graden. Nee, het is mis gegaan door de manier waarop die gemiddelde maximumtemperatuur tot stand is gekomen. Voor iemand die als gevolg van MS een ‘defecte inwendige thermostaat’ heeft, is het wekenlang op en neer dansen van de temperaturen tussen 15 en 30+ graden funest, omdat het lichaam steeds weer hard moet werken om zich aan te passen aan de temperatuurschommelingen …





Voeg daar nog de natte perioden bij die ook allerminst een positieve uitwerking hebben op mijn gestel, dan zal duidelijk zijn, dat het voor mij niet echt een prettige zomer was …





In feite laat de zomer van 2015 zich prima vangen in twee foto’s: van droog en warm naar kil en nat …





Nu maar hopen dat we een niet al te natte herfst krijgen, gevolgd door een mooie koude winter, want wat bij hitte niet lukt, lukt bij kou wel: daar kun je je ook als MS-patiënt prima op kleden …





Hoe dan ook, vanaf nu probeer ik het bloggen weer rustig op te pakken, en dan zien we wel wanneer het schip weer strandt.