Zomerprogrammering 2020

Ik had me voorgenomen om ook in de zomer gewoon door te bloggen. Dat ben ik eigenlijk ook vrijwel altijd gewend geweest. Vorig jaar kwam het er niet van, omdat de Acnes me vanaf half juli wekenlang ondraaglijke pijn bezorgde. Nu die pijn tot een leefbaar niveau is teruggebracht, is er echter wel weer wat anders dat roet in het eten gooit …

Sinds enige tijd heb ik te maken met een pc die hardnekkige kuren heeft. Bij de minste of geringste handeling of opdracht van enige omvang krijg ik een melding ‘onvoldoende ruimte op de werkschijf’. Intussen heb ik op allerlei manier geprobeerd om ruimte vrij te maken, maar de rek is eruit. Ik ben bang dat hij toe is aan een volledige reset …

Maar ook verder gaat het niet echt lekker momenteel. Het weer van de laatste tijd zal daar niet vreemd aan zijn. ’t Ene moment is het ruim 31 graden, en een paar dagen later mag je blij zijn als de maximumtemperatuur de 16 graden aantikt. Dat is geen doen voor een mens met een defecte inwendige thermostaat. Dat heeft vervolgens weer invloed op mijn fotokuiertjes, want de kracht in de benen is ver te zoeken de laatste dagen. Vanmorgen heb ik nog eens een poging gewaagd, maar waar ik ook kwam, het was overal even grijs en nat. Dat alles komt mijn motivatie en inspiratie om te bloggen momenteel niet ten goede. En dan heb ik het over die rare coronacrisis en de nieuwe pandemie die mogelijk al in de maak is nog niet eens gehad.

Kortom: ik ben moe. Daarom trek ik ’t luikje eerst even dicht. Hoe lang …? Geen idee, maar zodra ik weer inspiratie heb, maak ik misschien in eerste instantie wel een herstart met alleen mijn iPhone en de iPad. Want of mijn pc tegen die tijd weer helemaal klaar is voor de strijd, valt ook nog maar af te wachten.

Tot die tijd wens ik jullie allen een goeie voortzetting van de zomer.
Pas op jezelf en elkaar, en vooral: blijf gezond! Tot ooit!

Acnes – van de wal in de sloot

Wat duurt zo’n reis naar de maan nog lang, hè …
En dan moet ik nog weer terug ook …

Maar alle gekheid op een stokje, mijn langdurig afwezigheid hier is een gevolg van het feit dat wij dankzij de Acnes een tamelijk helse zomer achter de rug hebben. En gek genoeg had ik daar bij het schrijven van het laatste logje voor de zomerstop al een voorgevoel van. Ik heb dat logje op 16 juli niet voor niets afgesloten met “Tot ooit …”.

Jammer genoeg, maar niet geheel onverwachts, bleef het pijn dempende effect van mijn laatste qutenza-behandeling op 15 juli helemaal uit. In de eerste weken viel er nog wel mee te leven, maar na 4 weken was de pijn niet meer te harden. Er restte niets anders dan maar weer af te reizen naar de Pijnpoli …

De details zal ik jullie besparen, maar na een injectie met cortisonen diep in mijn buikwand die helemaal verkeerd uitpakte, belandde ik al snel van de wal in een diepe, stinkende sloot. De volgende dag stond ik op de kop van pijn. Ik kon niet liggen, niet zitten en niet staan … om gek van te worden. Mijn liefste, tevens trouwe mantelzorger, Aafje gooide er nog maar eens een dagje zorgverlof tegenaan om op allerlei niveaus telefonisch overleg te voeren. Probeer in de loop van de vrijdag maar eens een specialist te pakken te krijgen …

Aan het eind van de dag werd ik aan één van de zwaarste en meeste verslavende pijnstillers gezet die er op de markt zijn. In de drie weken dat ze heb geslikt, deden ze weinig tegen de pijn, maar diverse bijwerkingen meldden zich luid en duidelijk. Intussen ben ik na overleg met de huisarts afgelopen weekend overgestapt op een minder riskante pijnstiller. Nu maar afwachten of ik daar baat bij heb …

Gedurende de afgelopen maanden kon ik vanwege de pijn nauwelijks kleding (ver)dragen. Nu was dat in de afgelopen warme zomer voor mij als geboren naturist op zich niet zo’n probleem in onze kleine, maar tamelijk vrije tuin. Maar het heeft mijn wereld wel erg klein gemaakt. Door de aanhoudende pijn en de bijwerkingen van de pijnstiller, zat autorijden er al die tijd niet in, hooguit eens een kort ritje als passagier.

Wat nog het meest steekt, is dat onze sociale contacten de afgelopen jaren als sneeuw voor de zon zijn verdwenen. Mensen vinden het blijkbaar erg moeilijk om om te gaan met complexe ziekten als MS en Acnes. Mijn familie zwijgt me al jaren goeddeels dood. Zelfs enkele van onze beste vrienden, mensen die ik in het verleden nauw terzijde heb gestaan toen zij ooit in de shit zaten, laten het volkomen afweten. En dat vind ik vooral voor Aafje moeilijk te verkroppen …

De actuele stand van zaken is dat ik nu in afwachting ben van wat de nieuwe pijnstillers gaan doen. Dat kan even duren, want ik moet ze gedurende 4 weken opbouwen tot het maximum. Broeken knellen nog steeds en rechtop achter de pc zitten is er nog steeds niet bij, maar de nare bijwerkingen van de vorige pijnstiller ben ik intussen kwijt. Volop bloggen is er voorlopig nog niet bij, maar ik probeer deze week wel weer eens een rondje door weblogland te maken …

Tot die tijd: een hoopvolle groet!

Ik sluit deze update af met een speciaal woord van dank aan mijn fotomaatje Jetske. Zij is in de loop der jaren uitgegroeid tot onze beste vriendin, en ze blijft Aafje en mij onverdroten steunen. In dikke tút foar beide frouju!

De zomerse weercijfers van 2018

Nu september ten einde loopt is het tijd om nog eens terug te kijken op de lange, warme zomer van 2018 …

Alle drie de zomermaanden verliepen aanzienlijk warmer dan normaal. In juli was de gemiddelde temperatuur zelfs ruim 4 graden hoger dan normaal in de periode 1971-2000. Uiteindelijk kwam de gemiddelde temperatuur in ons tuintje deze zomer uit op 18,8 ºC, 3 graden hoger dan normaal in de periode 1971-2000.

Bij het KNMI in De Bilt kwam de gemiddelde temperatuur deze zomer uit op 18,9 ºC tegen normaal 15,8 ºC. Daarmee was het de warmste zomer sinds minimaal 1706 …

Landelijk was er sprake van twee hittegolven. We spreken van een hittegolf wanneer er in De Bilt minimaal 5 zomerse dagen (maximumtemperatuur 25,0 °C of hoger) achtereen zijn, waarvan er minimaal drie tropische dagen (maximumtemperatuur 30,0 °C of hoger) zijn. De eerste landelijke hittegolf duurde van 15 t/m 27 juli, de tweede duurde van 29 juli t/m 7 augustus. In het zuiden en zuidoosten eindigde op 8 of 9 augustus een hittegolf die op 12 juli was begonnen, de langste regionale hittegolf ooit.

In ons tuintje heb ik volgens de bovenstaande definitie één hittegolf kunnen vastleggen: van 23 juli t/m 7 augustus. Omdat de buitenmodule van mijn weerstation zo ongeveer op het koudste plekje in de tuin staat, kom ik met een beetje rekkelijkheid net zo makkelijk tot een hittegolf van 15 juli t/m 9 augustus, zoals in het onderstaande grafiekje te zien is.

In totaal heb ik deze zomer 72 warme dagen (maximumtemperatuur 20,0 °C of hoger), 30 zomerse en 8 tropische dagen gemeten, tegen respectievelijk 49, 15 en 4 normaal. De warmste dag was 27 juli met een maximumtemperatuur van 35,4 °C. De minimumtemperatuur kwam die dag niet lager dan 21,9 °C, zodat we een ongekend hoge gemiddelde temperatuur van 28,7 °C hadden …

Behalve warm was het ook erg droog deze zomer. Normaal valt er in onze regio zo’n 200 mm regen in de zomermaanden. Dit jaar bleef de regenval beperkt tot 113 mm. Omdat ook het voorjaar al tamelijk droog was verlopen, liep het landelijk gemiddeld neerslagtekort begin augustus op tot meer dan 300 mm …

Aan de langdurige droogte kwam in ons tuintje op 9 augustus een eind. Op die dag viel er ruim 33 mm. Uiteindelijk kwam de hoeveelheid neerslag in augustus iets boven het langjarig gemiddelde uit. Omdat het ook in september weer aan de droge kant is gebleven, is het neerslagtekort nog lang niet weggewerkt. Maar het gras is al lang weer groen en groeit weer volop, dat dus wel …

Tot slot wil ik deze zomerse cijfers nog even in een ruimer perspectief plaatsen. Met een gemiddelde temperatuur van 18,8 °C was het met stip de warmste zomer die ik sinds 2003 in ons tuintje heb gemeten. Over de periode 2003-2018 komt de gemiddelde zomertemperatuur in ons tuintje uit op 16,8 °C, een graad hoger dan het langjarig gemiddelde van 15,8 °C over de periode 1971-2000 …

Het was zoals gezegd een droge zomer, maar het was niet de droogste zomer ooit gemeten. Die twijfelachtige eer is volgens het KNMI nog steeds weggelegd voor 1976. In mijn meetreeks was overigens ook 2003 droger dan 2018, zowel landelijk als in ons tuintje …

Meer gegevens omtrent het weer in de zomer van 2018 kun je vinden in dit artikel van het KNMI: 2018, de warmste zomer in minimaal 3 eeuwen

Einde zomerstop

Het heeft even geduurd, maar nu wordt het toch zo langzamerhand tijd om een eind aan mijn zomerstop te maken. Die lange stop had ik ook wel even nodig in deze lange, warme zomer. Om te beginnen dank aan allen die de afgelopen periode belangstelling en zorg toonden voor mijn gezondheidssituatie. Het warme weer heeft mijn benen weer geen goed gedaan, maar verder ben ik er aardig doorheen gerold …

180809-0950x

Het laatste deel van de warmte hebben we doorstaan in onze datsja aan de noordkant van Leeuwarden. Met water rondom is dat ook ’s zomers voorwaar geen verkeerde plek. Het levert mij echter steevast één probleem op: ik kom na elk verblijf daar met veel teveel foto’s thuis, zo ook nu weer …

180816-2106x

Tja, en waar begin je dan mee? Een mooie serie van onze trouwe vakantievriend Oskar? Of een serie van één van de vele mooie zonsondergangen? Of toch maar een fotoverslag van onze reis naar de reuzen …?

180820-1457x

En om de keuze nog wat moeilijker te maken, heb ik vanmorgen ook nog weer een mooie serie gemaakt van de lepelaars en een blauwe reiger in de Jan Durkspolder. Vandaag volsta ik met een klein voorproefje van wat er hier de komende periode zoal te zien zal zijn …

180829-1148x

Zomerse tussenbalans

Tot dusver doet het lang aanhoudende warme zomerweer nog geen al te grote aanslag op mijn lichaam. Dat is in eerdere warmere perioden wel eens anders geweest. Dat het nu een draaglijke warmte is, heeft alles te maken met het feit dat we dankzij de ligging van hogedrukgebieden gelukkig steeds te maken hebben met een bijna on-nederlandse droge warmte. Oftewel: het is niet van dat plakkerige weer …

De zomerstop op het weblog bevalt me daarbij uitstekend. Lekker in de relatief koele schaduw van de hazelaar liggend of zittend, krijg ik zo af en toe eens gezelschap aan de rand van de vijver. Zo komt er bijvoorbeeld regelmatig een merel om even te badderen of wormen te zoeken. Ook een buurtkat komt zo af en toe eens langs. Die moet ik in de gaten houden, want volgens mij komt die vooral voor de vissen …

Met de insecten in de tuin schiet het nog altijd niet op. Zo af en toe zie ik eens een vlinder – meestal een witje – fladderen, maar even poseren is er ondanks de weelderig bloeiende ijzerhard en de vlinderstruik niet bij. Dan maar even een foto van een passerende zweefvlieg …

180719-1500x

Om niet helemaal te verstoffen en te verstijven heb ik een paar maal een ritje met wat korte tussenstops gemaakt. Voor echte fotokuiers is het me te warm en dat is met vrijwel steeds dat toch 150 gram wegende Tens-apparaat aan een bandje rond mijn hals ook niets waard nu.

Tijdens één van die tussenstops heb ik wel ontdekt waar een groot deel van de insecten tegenwoordig zit … op en rond de boerderij blijkbaar …   😉

180718-1145x

Ik sluit af met het relatief koel aandoende beeld van een foeragerende lepelaar in de Jan Durkspolder. Een groot deel van de plaatselijke kolonie liet zich daar vanuit de grote vogelkijkhut goed bekijken …

180713-1137x

Zo, en nu duik ik met het oog op de naderende hittegolf mijn hangmat weer in, want mijn zomerstop zal zeker nog een week voortduren. Tot een uur of drie lekker in de schaduw met Radio Tour en als het daarna op het terras te zonnig en te warm wordt, nestel ik me in de nog steeds relatief koele woonkamer lekker voor de Tour op tv. Want wat is het spannend en wat kan het nog mooi worden …

Tot later, blijf koel.

Weer en warmte in 2017

Gisteren heb ik hier de blik gericht op de neerslag in 2017, vandaag kijken we naar het temperatuurverloop. Wat in de onderstaande grafiek meteen opvalt, is dat de gemiddelde temperatuur alle maanden aanzienlijk hoger is uitgevallen dan het langjarig gemiddelde over de periode 1971-2000. Alle maanden …? Nee, alleen januari bleef als wintermaand nog dapper weerstand bieden …

Landelijk kwam de gemiddelde temperatuur in januari 2017 uit op 1,6ºC, maar in ons tuintje bleef het kwik steken op 1,1ºC. Het was de koudste januarimaand sinds 2010. Op 7 januari zorgde langdurige ijzel voor grootschalige gladheid. In de tweede helft van de maand ging het landschap schuil onder een dikke laag ruige rijp. Schaatsers tussen de berijpte rietkragen leverden prachtig plaatjes op …

170118-0959x

Na enkele dagen was het alweer gedaan met het winterweer. In ons tuintje ben ik uiteindelijk niet verder gekomen dan 6 ijsdagen (max. temp. lager dan 0,0 °C), normaal zijn dat er gemiddeld 11. In totaal heb ik 40 vorstdagen (min. temp. lager dan 0,0 °C) kunnen noteren, tegen normaal ca. 63 …

180105-ijsdagen2017

In de rest van het jaar bleven de temperaturen ruim boven de gemiddelde waarden (zie ook de eerste grafiek). Vooral mei, juni en oktober verliepen erg warm. De hogere gemiddelde temperaturen kwamen naar mijn idee voor een belangrijk deel tot stand door hogere minimumtemperaturen. Wat verder opvalt, is dat 2017 vooral een groter aantal warme dagen kende (max. temp. 20,0 °C of hoger), terwijl in onze omgeving het aantal zomerse en tropische dagen (gelukkig) juist wat lager lag. Stranddagen met een temperatuur rond de 23 graden bevielen me begin juni uitstekend op Terschelling …

170601-1402x

Uiteindelijk is de gemiddelde temperatuur in ons tuintje in 2017 uitgekomen op 10,7°C tegen een langjarig gemiddelde van 9,1 °C over de periode 1971-2000. Het KNMI in De Bilt kwam uit op 10,9 °C, tegen normaal ca.9,8 °C. Ja … het begint toch echt knap warm te worden langzamerhand …

180105-jaartemp2003-2017

Henk Jonkvorst vroeg donderdag: “Het schijnt ook een bovengemiddeld zonnig jaar te zijn geweest, maar ik weet eigenlijk niet of een weerstation ook zon-uren bijhoudt.”
Het gemiddelde weerstation meet geen zonneschijnduur, daarvoor is een pyranometer nodig, en die heb ik niet. Voor informatie daarover ben ik aangewezen op het KNMI, en dat weet te melden dat 2017 met landelijk gemiddeld 1764 uur zon zeer zonnig was. Normaal is 1644 uur. Veel maanden waren zonniger dan normaal, vooral januari en maart sprongen eruit. December was de enige echt sombere maand. Voor mijn gevoel heb ik de zon intussen al zeker twee maanden niet meer echt gezien of gevoeld …

170814-1748x

Om de een of andere reden heb ik zelf niet het idee dat 2017 extreem zonnig was. Enerzijds zal dat te maken hebben met het feit dat ik vorig jaar veel minder dan anders op pad ben geweest. Anderzijds heb ik het gevoel dat echt heel zonnige en warme dagen relatief weinig voorkwamen in 2017, en dat we vooral te maken hadden met wisselende bewolking. Dit alles voor wat het waard is.