Dag Nico

Ik had november willen afsluiten met een paar kleurrijke foto’s uit het archief. De actualiteit besliste helaas anders …

Gisteren hebben we op afstand afscheid moeten nemen van een oude vakantievriend. Nico is op 79-jarige leeftijd overleden aan de gevolgen van Corona. Zoals het monument op de plek waar we elkaar leerden kennen ooit is gevallen ten tijde van een storm …

Het was een feest om je te leren kennen, Nico. Voor mij was je een voorbeeld van doorzettingsvermogen en levensvreugd. Je zult gemist worden, vooral door Janske en de (klein)kinderen, maar ook door vele anderen.

Dag Nico …

Spelen met een druppel

November verloopt hier tot nu toe uitermate grijs en somber. Geen fotogenieke buien, druppels in de zon of fotogenieke mist …, het is allemaal niks de laatste tijd. Daarom heb ik maar even een greep in het archief gedaan …

Deze foto’s heb ik in november 2006 gemaakt van een enkele druppel, die achter in de tuin hing te schitteren aan een knop van de haagbeuk. En dan zie je wat een beetje zon kan doen …

Kijk, op zo’n moment valt er ook in november wat te beleven. Omdat er voor de komende nog geen weersverbetering op het programma lijkt te staan, morgen weer wat anders uit het novemberarchief ……

Wachtend op de winter

Nog steeds wijst alles erop dat we vandaag de winter in duiken. Maar of het tot de helse winter komt, die ons de afgelopen dagen in de landelijke media is voorgespiegeld, dat moet allemaal nog. De onderstaande druppel geeft niet echt een helder beeld over de toekomstige ontwikkelingen, maar ik weet wel dat de temperatuur hier intussen is gedaald tot 0,3 ºC en de gevoelstemperatuur ligt rond -4 ºC …

Voor de schaatsers lonkt er zeker perspectief voor de komende week. Het ondergelopen land bij De Headammen ligt er helemaal klaar voor. Na twee nachten met matige vorst verschijnen hier vaak al de eerste schaatsers om zich op glad ijs te wagen. En als het vervolgens nog een paar dagen lekker koud blijft, kun je hier vandaan via Earnewâld alle kanten op. En daar ziet het zeker naar uit met overdag lichte en ’s nachts matige tot strenge vorst. De sneeuw lijkt hier geen spelbreker te zijn om de ijsgroei te temperen, nu alleen nog hopen dat de wind na morgen snel gaat liggen. Maar hoe het ook uitpakt, de kenners kiezen niet meteen voor die uitnodigende route richting Earnewâld op de middelste foto, dat is een sloot en die zou wel eens verrassend diep kunnen zijn …   😉

Maar goed, ik schaats niet meer. Ik verheug me meer op fotogenieke sneeuwwandelingen. Samen met het eerste bloeiende sneeuwklokje heb ik daaromtrent vanmorgen echter een paar traantjes weggepinkt. Het eerder deze week aangekondigde pak sneeuw sneeuw lijkt ons namelijk opnieuw niet te worden gegund. Van een centimeter of 30 is het voor onze omgeving intussen teruggebracht tot 5 à 10 centimeter. En van lekker wandelen is in een sneeuwjacht ook al geen sprake …

Maar goed, het is en blijft natuurlijk wel weer, en dat kan zeker in een situatie als vandaag en morgen knap grillig zijn. Ik blijf de ontwikkelingen volgen en ik laat me graag verrassen. Voor wie op de hoogte wil blijven van de actuele temperaturen, dit is het linkje naar mijn weerstation: Meteo Afanja – Drachten (ook terug te vinden in de linker kolom onder het kopje ‘Afanja op internet’.

Waardeloos

Tot dusver vind ik het allemaal maar knap waardeloos deze week. Niet alleen is het weer schier eindeloos grijs, saai en nat. Ik heb in de tuin ook nog eens twee keer een voltreffer van een vogel te verwerken gekregen. En nee, dan bedoel ik niet dat ik een vogel netjes op de foto heb gezet, maar dat ik twee keer vol geraakt werd door vogelpoep. En dan heb ik alles wat verder tegenzat nog niet eens genoemd …

Deze druppel was weliswaar mooi helder, maar hij geeft met het oog op de toekomst niet meer inzicht dan de befaamde glazen bol. Misschien moet ik de rest van de week zekerheidshalve maar gewoon binnen blijven …