Pas op de plaats

Nadat ik mezelf en mijn onderdanen zowel maandag als gisteren weer flink op de proef heb gesteld met een paar heel aardige, maar vermoeiende fotokuiers, is het tijd om vandaag weer even pas op de plaats te maken …

Gewoon ‘ns een dagje bijna niks doen. Hooguit af en toe even een loop door te tuin om in de luwte wat naar de wolken kijken, terwijl ze in hoog tempo langs het zwerk worden geblazen …

De grauwe dirigent

Zoals ik gisteren al schreef, was het vrijdag heerlijk rustig en haast onwerkelijk stil op en rond de plas bij de grote kijkhut in de Jan Durkspolder. Bijna surreëel in die wereld van grijstinten …

Alleen door flink in te zoomen, kon ik zien dat er aan uiterste zuidkant onnoemlijk veel eenden ronddobberden …

Vanuit een ooghoek ontwaarde ik na enige tijd dat er dichterbij, aan oostkant van de hut ineens iets gebeurde. Eén van de twee grauwe ganzen die daar al een tijdlang zij aan zij in het water stonden, begon omstandig met zijn vleugels te slaan …

Zodra hij in de gaten leek te hebben dat ik de camera op hem had gericht, wisselde hij van plaats met zijn partner. Parmantig ging hij recht voor me staan, waarna hij opnieuw met zijn vleugels begon te gesticuleren alsof hij dirigent was. Gelukkig bleef het bijbehorende gegak van een gans ganzenkoor uit. Dat zou ik pas later op de dag horen  …

 

Natuurfotografie in de Ecokathedraal

Vanaf de ‘RUSTPLAATS’ had ik eigenlijk over het lange pad tussen de ‘Inca-tempels’ door willen lopen, maar Anna had voor een andere koers gekozen. Nu volgden we het gluiperig oplopende pad aan de rechterkant. Tja, dat komt ervan wanneer je als ‘gids’ te lang blijft zitten rusten …

Ik voegde me bij de vrouwen op de plek waar ze beurtelings neerknielden bij een geknakte, omgewaaide boom. Enkele meters verderop had een leger zwammetjes boven de gapende afgrond een fijne en voorlopig veilige voedingsbodem gevonden op het afstervende hout …

Nadat ik er zelf een foto van een andere zwam had gemaakt, vervolgde ik mijn weg naar het hoogste en achterste deel van de Ecokathedraal …

Toen ik even later eens achterom keek, zag ik dat Jetske en Anna onderweg opnieuw tot stilstand waren gekomen. Zo te zien hadden ze weer een interessant object gevonden om hun camera’s op los te laten …

Aangekomen op het hoogste punt helemaal achterin de Ecokathedraal, besloot ik het mezelf maar even gemakkelijk te maken in afwachting van de komst van Jetske en Anna. Lekker achterover leunend tegen een deel van het bouwwerk waarop ik stond, voelde ik de weldadige rust van de gestaag herkauwende dikbillen in het weiland onder me oprijzen …

– wordt vervolgd –

Tussen riet- en weiland

Als je je daar aan de Wolwarren bij Oudega nog eens omdraait, dan kijk je in noordelijke richting uit over een sloot die riet- en weiland hier begrenst. In de verte ligt aan de andere kant van het rietland de vogelrijke Jan Durkspolder. Belangrijke kernwaarden zijn hier nog altijd rust en ruimte …

Maandagse mijmeringen

De warme en droge zomer, het verdwijnen van de Nije Heawei door het Weinterper Skar, en mijn lichamelijke malaise hebben ertoe geleid dat ik ‘mijn werkterrein’ de afgelopen anderhalf jaar geleidelijk heb verlegd van het Weinterper Skar naar de Jan Durkspolder …

Ik moet er net wat verder voor rijden, maar daar krijg ik dan ook een prachtig waterrijk gebied met een bankje aan de kant van de weg en een goed te bereiken vogelkijkhut voor terug …

De afgelopen dagen was hier te zien dat er veel vogels in het gebied zitten. De komende dagen zal ik daar nog het een en ander van laten zien. Maar dat het er ook heerlijk rustig kan zijn, is op de foto’s van vandaag te zien. En dan kun je er heerlijk zitten mijmeren …

Rustdag aan ’t Wad

Op dag 3 liet mijn lichaam ’s ochtends bij de koffie al weten dat het misschien beter was om het vandaag eens even rustig aan te doen. Mijn buik hield zich tot dat moment gelukkig wonderlijk rustig, maar de strandwandelingen van de voorgaande dagen hadden hun sporen wel in mijn bovenbenen achtergelaten …

170603-1604x

Zoals de meteorologen ons hadden beloofd, hadden de grijze wolken intussen plaats gemaakt voor een lekker zonnig weertype met alleen boven het vasteland nog wat wolken. Dat maakte goede raad in dit geval niet zo duur. Ik stelde voor om het overdag inderdaad maar rustig aan te doen, zodat we ’s avonds hopelijk met z’n drieën naar het strand zouden kunnen om te genieten van de zonsondergang …

170603-1603x

Dat leek Aafje en Jetske een prima plan. Omdat zij van mening waren dat ze nog wel wat beweging konden gebruiken, stelden ze voor om samen een wandeling te maken. En zo geschiedde het, dat ik me rond het middaguur lekker op het terras nestelde om in alle rust te genieten van het mooie weer en het uitzicht op het Wad in de verte, terwijl de beide vrouwen genoeglijk keuvelend op pad gingen …

170604-1956x

Tegen half tien vertrokken we ’s avonds naar het strand om weer eens een zonsondergang aan zee mee te maken. Bij aankomst leek het bijna te helder te zijn voor een mooie kleurrijke zonsondergang, maar dat bleek een half uurtje later gelukkig mee te vallen …

170531-2130x

Jetske nam meteen positie in bij een vreemd en roestig, maar vanuit fotografisch oogpunt alleszins interessant object …

170531-2142x

Zelfs Aafje begon te fotograferen, dat maak ik niet zo vaak mee …  😉

170531-2138x

Nadat ik mijn eerste plaatjes had geschoten, ging ik er eens goed voor zitten op mijn strategisch opgestelde zetel …

170531-2133b1-jetskex

Sportzomer 2016 – even bijkomen

De sportzomer van 2016 kwam afgelopen weekend tot een voorlopig hoogtepunt met een prachtige medailleregen op het EK atletiek in Amsterdam, een geweldige tweede plaats van Max Verstappen in de Grand Prix van Groot-Brittannië en een fantastische zege van Tom Dumoulin in een loodzware bergetappe in de Tour de France. Hoog tijd om op deze eerste rustdag in de Tour de France even wat  tot rust te komen …

140919-1543x

En waar kunnen we dat nou beter doen dan in het prieeltje aan de Leijen bij Doktersheide …? Zacht golvende weerspiegelingen te midden van een kleine oceaan van stilte, die alleen af en toe wordt onderbroken door de roep van een vogel of de zachte plons van een visdiefje dat het wateroppervlak doorklieft. Als je hier een uurtje hebt gezeten, dan kun je de hele wereld weer aan en ben je zo maar weer klaar voor het vervolg van de sportzomer van 2016 …

140919-1546x