Ecokathedrale Fotokuier 18

Getooid in fraaie herfsttinten lag de Ecokathedraal er op die dag in november 2014 weer mooi en rustig bij.
Nieuwsgierig geworden naar de voltooide Porta Celi en alle andere veranderingen in de loop der jaren, was mijn fotomaatje Jetske weer eens meegekomen naar Mildam. Tijdens de mooie en uitgebreide tocht die volgde, droeg Jetske nog een symbolisch steentje bij aan een van de vele gestapelde bouwwerken. Ook de ontmoeting met een wonderlijk wit egeltje mag hier niet ongenoemd blijven. Afijn, kijk maar weer even mee …

Ecokathedrale fotokuier 17

Tijdens de vorige fotokuier in de Ecokathedraal was de nieuwe toegangspoort nog niet klaar. Aan de bovenkant gaapte toen nog een gat, maar in september 2014 was het een echte poort. Hij had zelfs al een naam: ‘Porta Celi’, door een van de vrijwilligers van de Ecokathedraal vertaald als ‘Hemelpoort’.

Omdat mijn onderdanen een lange kuier in de weg stonden, bleef het die dag verder beperkt tot een korte rondgang door het voorste deel van de Ecokathedraal, die zich in 2:10 min laat samenvatten. Maar dat is vandaag helemaal niet erg, want het is toch te warm voor een lange wandeling …   😉

Skywatch Friday 445

In de Ecokathedraal (6)

Op dit moment zit ik midden in een serie blogs over mijn bezoek aan de Ecokathedraal bij Mildam (gem. Heerenveen). Deze zijn daar als ‘bijvangst’ gemaakt en als zodanig geschikt voor Skywatch Friday …

At the moment I am in the middle of a series of posts about a visit to the Eco Cathedral at Mildam (NL). These photos are made there as a bonus and as such suitable for Skywatch Friday …

De Ecokathedraal is een gebied waar mens, plant en dier op een gelijkwaardige manier eindeloos samenwerken, zonder plan vooraf en met vrije energie. Het is een plek waar natuur en cultuur samenkomen. Het is een plek waar overtollig straatmateriaal zoals stenen en betonranden een tweede leven krijgen. Ze worden er zorgvuldig opgestapeld tot metershoge bouwwerken …

The Eco Cathedral is an area where human, plant and animal work together in an equivalent way, without prior plan and free energy. It is a place where nature and culture come together. It is a place where surplus street material such as stones and concrete edges get a second life. They are carefully piled up to meter-high buildings …

Op de foto hierboven en de foto hieronder zie je een paar van die bouwwerken, die op sommige plaatsen doen denken aan overwoekerde Inca-tempels …

On the photo above and the photo below you can see a few of those structures, which in some places are reminiscent of overgrown Inca temples …

De lucht was zoals zo vaak dit jaar ook die dag weer kraakhelder. De eerste bomen hadden hun bladeren al verloren, de meeste kale takken reikten omhoog …

Like so often this year, the air was also crystal clear that day. The first trees had already lost their leaves, most bare branches reached up …

Op de laatste foto toont de kardinaalsmuts (Euonymus) zijn rode pracht. Hier pak ik morgen de rondleiding door de Ecokathedraal weer op …

On the last photo the Spindle (Euonymus) shows its red splendor. This is were I will pick up the tour in the Eco Cathedral tomorrow …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …

Skywatch Friday

Prettig weekend! – Enjoy your weekend!

– wordt vervolgd –

In de Ecokathedraal (4)

Sjoerd schreef gisteren in een reactie dat hij eigenlijk nog ergens een huisje met dak verwacht.
Nou Sjoerd, wie weet … de dakpannen liggen in elk geval alvast klaar …

We vervolgen onze weg verder de Ecokathedraal in. Daarbij komen we o.a. langs een verbouwde rioleringsbuis die een andere functie heeft gekregen …

Voordat we weer bij een groter bouwwerk komen, passeren we wat ‘klein grut’. De grotere bouwwerken worden met zorg opgestapeld door de vaste bouwgroep van de Ecokathedraal. Tussen de grotere bouwwerken is her en der ruimte voor een kleine ‘vrijplaats’ waar bouwers en bezoekers hun fantasie de vrije loop kunnen laten met de materie. Op een paar van de foto’s is mooi te zien welke planten op diverse plaatsen als eerste op of tussen het gesteente verschijnen: mossen en robertskruid …

– wordt vervolgd –

P.S. Een gezellig Sinterklaasfeest voor allen die het feest vandaag vieren!

In de Ecokathedraal (3)

Zodra we door de Porta Celi zijn, gaan we naar links. Daar wordt al ’n paar jaar gewerkt aan een rond bouwwerk …

Het is intussen wel zo ver klaar dat we even binnen kunnen kijken …

De buitenkant ziet er vrij eenvormig uit, maar binnen is enige variatie aangebracht …

Aan de vele spinnenwebben is duidelijk te zien dat insecten en vooral spinnen zich er wel thuis voelen …

Een blik door het open dak geeft zicht op de geelbruine herfsttinten van 2018 …

Door de deuropening gaan we weer naar buiten in de richting van de Porta Celi …

– wordt vervolgd –

In de Ecokathedraal (2)

Het hek met de niet te missen waarschuwing “BETREDEN OP EIGEN RISICO” aan het begin van de Ecokathedraal zoals dat in het logje van gisteren nog te zien was, is verdwenen. Vanaf de weg betreden we nu meteen het voorportaal van de Ecokathedraal. Hier is de laatste tijd hard gewerkt …

En dan worden we middels een nieuw bord – helaas met een vervelend spelfoutje – toch nog gewaarschuwd voor mogelijke gevaren die op de loer liggen …

Langs een nog niet zo lang geleden gestapelde muur gaan we in de richting van een imposante poort met een driehoekige doorgang …

De Porta Celi – de Hemelpoort – is na vele uren noeste arbeid en volhardend stapelen in 2014 gereed gekomen …

We passeren de Porta Celi en stappen dan eigenlijk pas echt de Ecokathedraal binnen …

– wordt vervolgd –

Warm weerzien

Elk jaar probeer ik op zijn minst toch één keer naar de Ecokathedraal bij Mildam te gaan. Dit jaar was het er nog niet van gekomen. Dat heb ik gisteren goed gemaakt. En dat was maar goed ook, want er was weer veel veranderd sinds mijn laatste bezoek in augustus 2017 …

Om te beginnen staat er bij de entree een nieuw informatiepaneel over de Ecokathedraal. Op dit paneel staat kort en duidelijk iets over de voorgeschiedenis van de Ecokathedraal. Eén van de zes afbeeldingen op het paneel is een door mij gemaakte foto van de Porta Celi

Ook nieuw was een bankje dat in de buurt van de Porta Celi staat. Een echt bankje, dat is een heuse primeur voor de Ecokathedraal. Hoewel het aanlokkelijk was om daar meteen even te gaan zitten, ben ik toch eerst maar aan mijn fotokuier begonnen. Het werd een warme en kleurrijke herfstkuier, waarbij de temperatuur meer aan voorjaar dan aan herfst deed denken …
De voor november record hoge temperaturen eisten al snel hun tol. Veel eerder dan verwacht sloeg vermoeidheid toe en vloeide de kracht uit mijn benen. Desondanks heb ik er weer volop van genoten. Zoals vrijwel altijd hing er een bijzondere, niet nader te omschrijven sfeer in de Ecokathedraal. En wat het ook op lichamelijk minder goede dagen een prima locatie maakt: de Ecokathedraal telt veel plekjes om af en toe even te gaan zitten en wat bij te tanken …

De overige foto’s van mijn rondgang volgen later. Het zonnetje schijnt hier nu nog, dus het is eerst tijd om nog even van het mooie novemberweer te genieten.