Gisteren stond er weer een fotokuier met Jetske op het programma. Terwijl ik rond tien uur door het grijze landschap naar Overijssel reed, bedacht ik me dat een fotokuier in de eeuwig ruisende rietvelden in de Kop van Overijssel me in de koude wind niet echt aantrekkelijk leek, daarom bedacht ik een alternatief. Toen we even later aan de koffie zaten, stelde ik voor om weer eens een kijkje in de Ecokathedraal bij Mildam te nemen, daar zouden we in elk geval geen last hebben van de wind. Omdat we daar samen nog maar één keer waren geweest, stemde Jetske meteen in met dat plan.
Zelf was ik voor het laatst op 31 maart in de Ecokathedraal geweest. Toen werd er nog hard gewerkt aan een nieuwe toegangspoort, die er toen zo bij stond …

Zodra we gisteren aan het begin van de middag aan de Van Aylvalaan bij Mildam uit de auto stapten, zag ik dat de nieuwe poort intussen klaar is. Daarmee is de klus toch eerder afgerond dan de bouwers vooraf hadden gedacht. Toen in oktober 2013 met de bouw werd begonnen, spraken ze de verwachting uit dat ze er mogelijk twee jaar mee bezig zouden zijn …

Elke dinsdagochtend komen zes mannen in de Ecokathedraal bijeen om samen verder te bouwen aan het project, dat in de jaren zeventig is gestart door filosoof/’ecotect’/landschapsarchitect Louis le Roy (1924-2012). Zonder plan of tekening en zonder te metselen worden stenen en tegels opgestapeld tot indrukwekkende bouwwerken. Zodra een bouwwerk is afgerond, mag de natuur zijn gang gaan om het bouwwerk weer min of meer op te eisen …

In het programma “Hea” van Omrop Fryslân TV was onlangs een 4 minuten durend item te zien over de vrijwilligers die wekelijks in de Ecokathedraal aan het bouwen zijn. In deze opnamen is te zien hoe bijna de laatste hand wordt gelegd aan de poort, en tijdens een kleine rondgang door het complex wordt e.e.a. over de filosofie achter de Ecokathedraal verteld. Het item start op 4:00 in het filmpje over de Ecokathedraal en het is ook voor niet-Friestaligen goed te volgen …

Goed, genoeg gepraat …, het wordt tijd om door de “Porta Celi” te lopen, een naam die door een van de vrijwilligers wordt vertaald als “Hemelpoort”, zodat we verderop in de Ecokathedraal kunnen bekijken hoe de natuur en de oudere bouwwerken zich tot elkaar verhouden …

Voordat we het terrein verder verkennen, bestudeert Jetske de achterkant van de poort nog eens even goed …

echt gaaf gemaakt!
Wat leuk, dat je er weer bent geweest. Het is er bij ons dit jaar niet van gekomen.
Het is zo’n bijzondere plek, die me erg aanspreekt.
Daar zitten heel wat tegels en man uren in, mooi en knap bouwwerk,
ben benieuwd hoe het er over een jaar uit zal zien als de natuur er zijn ding mee heeft gedaan
Heb het tv-fragment bekeken, wist niet dat er nog steeds gebouwd werd. En met welk een resultaat met een gewone stoeptegel 🙂 Hemels!!
Ben er tijdens het NK schaatsen onderdoor gelopen, was toch in de buurt en had de kathedraal nog nooit in herfstgewaad gezien. Erg indrukwekkend bouwwerk is het geworden, geeft je echt het gevoel dat je iets speciaals betreedt…
Het is een apart bouwwerk geworden zo.
prachtig vind ik het! En het lijkt me ook erg leuk om te doen.
heel indrukwekkend.hulde aan de standvastige vrijwilligers.
Quite a construction!
Een heel speciaal project Jan en indrukwekkend ook maar ik zou er niet zo gerust in kunnen rondwandelen.
Wel heel knappe foto’s van het domein.
Heel bijzonder dit eco kathedraal Jan.
Een beetje onwerkelijk om daar te lopen.
In deze herfstsfeer heeft het iets mystiek’s over zich….
inderdaad een mooi doorkijkje door porta celi
Gr
Ben ik in ieder geval één keer door de hemelpoort gegaan. 😉
Het filmpje is leuk om te zien. Omdat ik er zelf ben geweest, spreekt het ook aan. Mooi om het verhaal uit de mond van de mannen te horen.
Leuk ook dat je die foto nog had waarbij de poort nog niet af is.
Je schrijft hierboven wel over kinderen en Ecokathedraal, maar bij een lange man met wankele benen én Ecokathedraal, hield ik ook van tijd tot tijd mijn hart vast.
Huh … “een lange man met wankele benen én Ecokathedraal …”?
Verklaar je nader!
Prachtig .. indrukwekkend zijn de eerste woorden die me te binnen schieten. Het heeft iets mystiek’s
Hum hum hum. Ik weet niet af er eronderdoor durf te lopen. Het hangt van losse stenen aan elkaar dus je weet maar nooit. Maar mooi is het, en het wekt ook indruk!
Met wat fantasie en ook een beetje hoop zie ik allemaal muurhagedissen die dit een perfecte torenflat zullen gaan vinden.
Altijd leuk, die eco-kathedraal. Wel vraag ik me af of je kinderen hier vrij zou laten rondlopen. Hoe stevig staat alles?
Het terrein is “op eigen risico” vrij toegankelijk, maar het is zeker niet geschikt als kinderpeelplaats. De grotere bouwwerken zijn over het algemeen dusdanig stabiel, dat er weinig mee kan gebeuren. Voor zover ik weet, is er nog nooit een ongeluk gebeurd, maar ja …, een ongelukje zit altijd in een klein hoekje …
StrangeInteresting. Isn’t it maybe a bit weak? Anyway, I like specially the second picture.
Most of the bigger construction are pretty stable. As far as I know there’s never been an accident with a visitor.
ohhh jan wat gaaf om daar te staan en met eigen ogen te zien dat het af is,
Geweldig, wat een werk zeg, wat hebben ze dat mooi gedaan, daar is écht over nagedacht,
super,
Toch wel speciaal, die poort…
een wel heel bijzonder project Jan…
en nu mag de natuur zijn werk doen ..
groeten
Prachtige serie foto’s weer van dit indrukwekkende project!
Mooie foto’s van dit project. Trouwens het filmpje was ook best te volgen. Wat ik me afvraag is of dit niet gevaarlijk is als daar ook kinderen gaan spelen.
Het terrein is “op eigen risico” vrij toegankelijk, maar het is zeker niet geschikt als kinderpeelplaats. De grotere bouwwerken zijn over het algemeen dusdanig stabiel, dat er weinig mee kan gebeuren. Voor zover ik weet, is er nog nooit een ongeluk gebeurd, maar ja …, een ongelukje zit altijd in een klein hoekje …
Knap en een pracht idee van die man. Ik ben ook benieuwd hoe die poort nu stilaan zal overgenomen worden door moedertje natuur. Wat mij opviel is dat bij jullie de bomen echt al wel bijna helemaal kaal zijn t.o.v. bij ons.
Zie mijn laatste blog: http://peterdmsfotoblog.blogspot.be/ (effe reclame maken ondertussen)
😉
(Als je dit niet wil, verwijder je deze reactie maar.)
Grt-jes
Peter
Leuk verhaal Jan, Moest weer terugdenken halverwege de jaren ’70. Hij gaf toen een lezing in IJhorst bij de Natuurbeschermingsvereniging. Het werd laat en hij kon niet meer terug. Heb hem toen ’s avonds laat teruggebracht en naar ik geloof in Oranjewoud. Kreeg toen zijn 1e boek en gesigneerd. Het en hij was een fijne ervaring. Liep altijd handen vol bloemzaad uit te strooien. Ga daar nu snel een keer kijken.
Prachtig blog, mooie foto’s!
De moeite waard om eens te bezoeken.
Vriendelijke groet,