Skywatch Friday 445

In de Ecokathedraal (6)

Op dit moment zit ik midden in een serie blogs over mijn bezoek aan de Ecokathedraal bij Mildam (gem. Heerenveen). Deze zijn daar als ‘bijvangst’ gemaakt en als zodanig geschikt voor Skywatch Friday …

At the moment I am in the middle of a series of posts about a visit to the Eco Cathedral at Mildam (NL). These photos are made there as a bonus and as such suitable for Skywatch Friday …

De Ecokathedraal is een gebied waar mens, plant en dier op een gelijkwaardige manier eindeloos samenwerken, zonder plan vooraf en met vrije energie. Het is een plek waar natuur en cultuur samenkomen. Het is een plek waar overtollig straatmateriaal zoals stenen en betonranden een tweede leven krijgen. Ze worden er zorgvuldig opgestapeld tot metershoge bouwwerken …

The Eco Cathedral is an area where human, plant and animal work together in an equivalent way, without prior plan and free energy. It is a place where nature and culture come together. It is a place where surplus street material such as stones and concrete edges get a second life. They are carefully piled up to meter-high buildings …

Op de foto hierboven en de foto hieronder zie je een paar van die bouwwerken, die op sommige plaatsen doen denken aan overwoekerde Inca-tempels …

On the photo above and the photo below you can see a few of those structures, which in some places are reminiscent of overgrown Inca temples …

De lucht was zoals zo vaak dit jaar ook die dag weer kraakhelder. De eerste bomen hadden hun bladeren al verloren, de meeste kale takken reikten omhoog …

Like so often this year, the air was also crystal clear that day. The first trees had already lost their leaves, most bare branches reached up …

Op de laatste foto toont de kardinaalsmuts (Euonymus) zijn rode pracht. Hier pak ik morgen de rondleiding door de Ecokathedraal weer op …

On the last photo the Spindle (Euonymus) shows its red splendor. This is were I will pick up the tour in the Eco Cathedral tomorrow …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …

Skywatch Friday

Prettig weekend! – Enjoy your weekend!

– wordt vervolgd –

In de Ecokathedraal (5)

We laten het kleine spul even achter ons en we verlaten ‘het Hoofdpad’ van de Ecokathedraal om rechtsaf een trap op te gaan …

De top van het bouwwerk op de foto hieronder, dat op een kunstmatige heuvel is gebouwd, is mogelijk het hoogste punt van de Ecokathedraal. Maar het zal wel om die titel moeten wedijveren met de oudste bouwwerken helemaal achter in de Ecokathedraal …

Dit is momenteel niet het meest interessante deel van de Ecokathedraal, daarom dalen we meteen weer af naar ‘straatniveau’. Via een overwoekerde ‘Inca-tempel’ en een bemoste muur gaan we op zoek naar zonniger en kleurrijker plekjes. Morgen richten we de blik hier in het kader van Skywatch Friday even wat meer omhoog …

– wordt vervolgd –

In de Ecokathedraal (4)

Sjoerd schreef gisteren in een reactie dat hij eigenlijk nog ergens een huisje met dak verwacht.
Nou Sjoerd, wie weet … de dakpannen liggen in elk geval alvast klaar …

We vervolgen onze weg verder de Ecokathedraal in. Daarbij komen we o.a. langs een verbouwde rioleringsbuis die een andere functie heeft gekregen …

Voordat we weer bij een groter bouwwerk komen, passeren we wat ‘klein grut’. De grotere bouwwerken worden met zorg opgestapeld door de vaste bouwgroep van de Ecokathedraal. Tussen de grotere bouwwerken is her en der ruimte voor een kleine ‘vrijplaats’ waar bouwers en bezoekers hun fantasie de vrije loop kunnen laten met de materie. Op een paar van de foto’s is mooi te zien welke planten op diverse plaatsen als eerste op of tussen het gesteente verschijnen: mossen en robertskruid …

– wordt vervolgd –

P.S. Een gezellig Sinterklaasfeest voor allen die het feest vandaag vieren!

In de Ecokathedraal (3)

Zodra we door de Porta Celi zijn, gaan we naar links. Daar wordt al ’n paar jaar gewerkt aan een rond bouwwerk …

Het is intussen wel zo ver klaar dat we even binnen kunnen kijken …

De buitenkant ziet er vrij eenvormig uit, maar binnen is enige variatie aangebracht …

Aan de vele spinnenwebben is duidelijk te zien dat insecten en vooral spinnen zich er wel thuis voelen …

Een blik door het open dak geeft zicht op de geelbruine herfsttinten van 2018 …

Door de deuropening gaan we weer naar buiten in de richting van de Porta Celi …

– wordt vervolgd –

In de Ecokathedraal (2)

Het hek met de niet te missen waarschuwing “BETREDEN OP EIGEN RISICO” aan het begin van de Ecokathedraal zoals dat in het logje van gisteren nog te zien was, is verdwenen. Vanaf de weg betreden we nu meteen het voorportaal van de Ecokathedraal. Hier is de laatste tijd hard gewerkt …

En dan worden we middels een nieuw bord – helaas met een vervelend spelfoutje – toch nog gewaarschuwd voor mogelijke gevaren die op de loer liggen …

Langs een nog niet zo lang geleden gestapelde muur gaan we in de richting van een imposante poort met een driehoekige doorgang …

De Porta Celi – de Hemelpoort – is na vele uren noeste arbeid en volhardend stapelen in 2014 gereed gekomen …

We passeren de Porta Celi en stappen dan eigenlijk pas echt de Ecokathedraal binnen …

– wordt vervolgd –

Met Tijmen in de Ecokathedraal

In het eerste weekend van mei hadden we beide kleinzoons een paar dagen over de vloer. Met het oog op de staat van mijn gezondheid kwam dat niet echt goed uit, maar daar hoefden de jongens niet de dupe van te worden …





Pepijn vermaakte zich vanaf het eerste moment weer uitstekend met de garage en de autootjes, en daar kwam in de loop van het weekend nog een legertje ridders bij ook. Om nog even van het mooie weer te kunnen genieten, brachten Aafje en Pepijn de middag deels door in de kinderboerderij …





Tijmen had zich erop verheugd om met mij op pad te gaan om ergens in de natuur wat te fotograferen, en dus legde ik hem zaterdagmiddag meteen de keuze voor waar hij naar toe wilde: bos, heide of water. Tot mijn grote vreugde koos Tijmen voor het bos. Dat betekende dat we mooi even een ritje naar de Ecokathedraal konden maken, een stukje bos met voldoende plekjes om her en der even te kunnen zitten …





Zodra we ter plekke uitstapten zei Tijmen: “O, we moeten hier dus wel voorzichtig zijn …,” terwijl hij naar het bord ‘Betreden op eigen risico’ bij de ingang van het terrein wees …





Tijmen keek zijn ogen uit bij al die wonderlijke bouwwerken, hij schakelde meteen over op de fotografiemodus …





En voor wie nu denkt: “Ach, zo’n kind klikt natuurlijk zomaar wat met zijn camera …” Niets is minder waar! Terwijl ik regelmatig even ergens op een muurtje of een andere stapel stenen ging zitten, was goed te zien, dat Tijmen wel degelijk op zoek ging naar mooie standpunten en composities …





Nadat we voor de tweede maal even ergens op een muurtje wat hadden zitten kletsen, eten en drinken, begon Tijmen al snel weer rond te struinen met zijn camera. Nu richtte hij zich vooral op de natuur …





“Ik heb een rood juffertje gefotografeerd, pake,” hoorde ik even later. Nadat ik me weer bij hem had gevoegd, wees Tijmen me het juffertje aan, zodat ik ook mijn eerste juffertje van het jaar kon fotograferen …





Ook met het fotograferen van een bont zandoogje was Tijmen me even later te snel af. Zijn dag kon duidelijk niet meer stuk. En die van mij ook niet trouwens …





Ruim een uur later stonden we samen weer bij de ‘Porta Celi’, daar heb ik nog even een plaatje van ons samen gemaakt …





Op weg naar huis hebben we nog een tussenstop gemaakt bij Smalle Ee, waar we nog even genoeglijk samen bij een picknicktafel aan de waterkant hebben gezeten. Het was een vermoeiend dagje, maar het was weer alleszins de moeite waard!

De “Porta Celi” is klaar

Gisteren stond er weer een fotokuier met Jetske op het programma. Terwijl ik rond tien uur door het grijze landschap naar Overijssel reed, bedacht ik me dat een fotokuier in de eeuwig ruisende rietvelden in de Kop van Overijssel me in de koude wind niet echt aantrekkelijk leek, daarom bedacht ik een alternatief. Toen we even later aan de koffie zaten, stelde ik voor om weer eens een kijkje in de Ecokathedraal bij Mildam te nemen, daar zouden we in elk geval geen last hebben van de wind. Omdat we daar samen nog maar één keer waren geweest, stemde Jetske meteen in met dat plan.

Zelf was ik voor het laatst op 31 maart in de Ecokathedraal geweest. Toen werd er nog hard gewerkt aan een nieuwe toegangspoort, die er toen zo bij stond …





Zodra we gisteren aan het begin van de middag aan de Van Aylvalaan bij Mildam uit de auto stapten, zag ik dat de nieuwe poort intussen klaar is. Daarmee is de klus toch eerder afgerond dan de bouwers vooraf hadden gedacht. Toen in oktober 2013 met de bouw werd begonnen, spraken ze de verwachting uit dat ze er mogelijk twee jaar mee bezig zouden zijn …





Elke dinsdagochtend komen zes mannen in de Ecokathedraal bijeen om samen verder te bouwen aan het project, dat in de jaren zeventig is gestart door filosoof/’ecotect’/landschapsarchitect Louis le Roy (1924-2012). Zonder plan of tekening en zonder te metselen worden stenen en tegels opgestapeld tot indrukwekkende bouwwerken. Zodra een bouwwerk is afgerond, mag de natuur zijn gang gaan om het bouwwerk weer min of meer op te eisen …





In het programma “Hea” van Omrop Fryslân TV was onlangs een 4 minuten durend item te zien over de vrijwilligers die wekelijks in de Ecokathedraal aan het bouwen zijn. In deze opnamen is te zien hoe bijna de laatste hand wordt gelegd aan de poort, en tijdens een kleine rondgang door het complex wordt e.e.a. over de filosofie achter de Ecokathedraal verteld. Het item start op 4:00 in het filmpje over de Ecokathedraal en het is ook voor niet-Friestaligen goed te volgen …





Goed, genoeg gepraat …, het wordt tijd om door de “Porta Celi” te lopen, een naam die door een van de vrijwilligers wordt vertaald als “Hemelpoort”, zodat we verderop in de Ecokathedraal kunnen bekijken hoe de natuur en de oudere bouwwerken zich tot elkaar verhouden …





Voordat we het terrein verder verkennen, bestudeert Jetske de achterkant van de poort nog eens even goed …