Na ruim anderhalve week waarin er regelmatig buien overtrokken, werd ons vorige week dinsdag een droge en zonnige dag in het vooruitzicht gesteld. Daarom vatte ik het stoutmoedige plan op om weer eens wat verder van huis te gaan voor een fotoserie. Ter hoogte van de afslag Mildam op de A32 besloot ik mijn koers toch maar te verleggen naar één van mijn last resorts …
De kans om mijn doel elders te bereiken, leek me bij nader inzien toch niet zo erg groot. Bovendien was ik ook al drie maanden niet meer in de Ecokathedraal geweest. Eenmaal in de Ecokathedraal ben ik voorbij de Porta Celi meteen naar rechts gegaan, daar had ik al enige tijd niet meer rondgekeken …
Het ging er behoorlijk op en neer en het pad liep al snel dood. Nadat ik gedeeltelijk op mijn schreden was teruggekeerd, heb ik mijn weg vervolgd over een bekend pad, dat een stuk vlakker was …
Maar ook daar kwam weer een eind aan. Helemaal vlak is het bijna nergens in de Ecokathedraal, zeker niet in dit deel. Het samenspel van natuur en cultuur komt er echter wel heel mooi tot zijn recht …
Nadat ik via deze omwegen de top had van de heuvel linksvoor in de Ecokathedraal had bereikt, heb ik even pauze genomen op één van de fijne zitplekjes die een paar muurtjes daar bieden. Daarna ben ik een donkere, dicht begroeide trap afgedaald, die de vast lezers misschien zullen herkennen van het logje ‘Last resorts (1)’...
Elke keer ziet het er weer mysterieus en spannend uit
Daarom blijft het ook boeien, hoe vaak je er ook komt.
Pingback: Hoogteverschil in de Ecokathedraal | Afanja's Weblog
Every time you show this place, it feels magical.
Altijd interessant en nooit het zelfde
Dankjewel, dat laatste is zeker waar.
Het is iedere keer weer anders. Komt wellicht ook door je creatieve manier van fotograferen. Een fijne serie.
Het was vast weer een hele toer om diverse hoekjes te bereiken.
Mooi dat er een gelegenheid is om een tijdelijk bouwwerkje te maken. Kinderen spreekt dat meestal wel aan om even mee te spelen, maar ook voor volwassenen is dat leuk om te doen.
De manier waarop ik het in beeld probeer te brengen zal ongetwijfeld meespelen, maar je weet ook uit eigen beleving dat het er eigenlijk elke keer anders is. Om deze hoekjes te bereiken, was goed te doen, maar ik was ditmaal al moe, voordat ik bij het atelier was. Maar om dat goed te maken, kreeg ik een fijne voorstelling voorgeschoteld.
Spannend. Ik ben benieuwd.
Morgen meer … 😉
Ik geniet nog steeds als ik jouw foto’s van de Ecokathedraal zie. Het is ondertussen alweer twee jaar geleden dat we er waren. Een heel mooie herinnering!
Mooi, dan heeft in ieder geval indruk gemaakt. 🙂
Nu heb ik echt wel een mooi zicht op de groene mos begroeing op de stenen. Dat schept een heel apart sfeertje !
De eerste foto’s doen me nog steeds denken aan Inca gebouwen, indrukwekkend mooi !
Om mosgroei te bekijken en fotograferen ben je hier wel aan het juiste adres. Dat was in de logjes die ik er in januari heb gemaakt naar mijn idee nog beter te zien. Het is een bijzonder stukje wereld, Dirk. 🙂
Leuk om de eco-kathedraal nu eens te zien in dit seizoen 🙂 Toch heel anders dan de winterse beelden Jan.
Elk seizoen heeft zijn charme, ook daar.
Klopt, Rudi, door de loop der seizoenen verandert de sfeer er regelmatig en ziet het er ook iedere keer weer anders uit. In de zomer gaan veel bouwwerken deels schuil onder het groen.
Prachtfoto’s. Wat een sfeer daar: het is daar op een onvergelijkelijke manier wild.
Hartelijke groet, Zem.
Dankjewel, Zem. Het was er weer prachtig nu de natuur steen en beton her en der weer probeert in te pakken en te verbergen.
Je raakt niet uitgekeken daar, het blijft boeien.
Het zal overgroeien en dan wordt het spannend voor padvinders. ☻
Dat laatste is nu al het geval in grote delen van het complex, zeker nu bomen en struiken weer ruim in het gebladerte zitten. 🙂
Wordt er nooit wat gekapt?
Jawel, maar dan vooral uit veiligheidsoverwegingen, b.v. wanneer een boom na een storm deels is afgebroken en boven een pad hangt.
als je daar zo stil zit merk je dan iets van vogelleven……? of insecten…?
Jazeker, vooral in het voorjaar, wanneer er nog weinig blad aan de bomen en struiken zit, kun je er diverse vogels aantreffen. En insecten zitten er ook. Woensdag (en misschien) donderdag laat ik hier een serie vlinderfoto’s voorbij gekomen, die ik tijdens deze wandeling heb gemaakt.
jij durft…….ik struikel al bij het kijken alleen. mooie verstilde foto’s alles bij mekaar.
Goed kijken waar je je voeten neerzet is in sommige delen van de Ecokathedraal wel zeer raadzaam. Andere delen zijn goed te belopen.
Op de eerste foto ziet het er m.i. veel te netjes uit. Net alsof ze een stukje aan de natuur ontfutseld hebben.
Dat is de hoofdingang van de complex. Daar wordt dus veel gelopen en er wordt ook nog steeds bijgebouwd.
Blijft een bijzondere (mooie) kathedraal
Ik ben er nog steeds niet uitgekeken.
het ziet er daar wel avontuurlijk uit Jan
ik kijk al uit naar het vervolg
groeten
Het is er elke keer weer anders, Willy.
Groetnis!
Mooi, avontuurlijk en fotogeniek!
Veel is herkenbaar en roept fijne herinneringen op. Het tweede kunstwerkje zag ik precies nog niet, of ben ik het vergeten?
Het blijft er mooi rustig genieten.
Grappig, je hebt vorige week maar twee bouwwerken of delen daarvan gezien vorig jaar. 🙂
Het tegeltableau op de tweede foto is een tijdelijk kunstwerkje, dat waarschijnlijk door kinderen is gemaakt. Zo zijn er vaak kleine bouwwerkjes te zien. Licht en temperatuur waren er heerlijk vorige week.
Het is er prachtig! Mooie rustige beelden zonder al teveel zon.
Temperatuur en licht waren er uitstekend vorig week.