Na een korte pauze vervolgde ik mijn fotokuier door de Ecokathedraal vanaf de plaats waar ik gisteren was gebleven. Bij laatste foto van gisteren stond ik bovenaan de trap. De onderstaande foto heb ik gemaakt, nadat ik die trap was afgedaald naar de duisternis. Dat werpt dan toch weer een heel ander licht op het geheel …
De trap komt aan de onderkant uit op een tussenliggend niveau. Daarna hoefde ik voorlopig alleen maar af te dalen naar het normale niveau, en dat kwam me eerlijk gezegd wel goed uit …
Aangekomen bij de lange, nog altijd mooi strak gestapelde muur op de onderstaande is er een eind aan de afdaling. De muur laat het hoogteverschil mooi zien …
Op een kleine open vlakte aan de voet van de muur lijkt een oude beschaving ten onder te zijn gegaan aan een aardbeving. Terwijl ik daar wat rond scharrelde om nog wat foto’s te maken, begonnen mijn onderdanen het stilaan welletjes te vinden …
Al snel had ik weer een muurtje gevonden dat even als rustpunt kon dienen. Daarmee zijn we uitgekomen bij de vraag waarom ik de Ecokathedraal één van mijn ‘last resorts‘ noem. Het is goed en snel bereikbaar met de auto, het is er vrijwel nooit druk, er valt altijd wel wat te zien en te fotograferen en bovenal: er zijn een heleboel zit- en rustplekjes …
Terwijl ik daar zo wat zat te mijmeren, zag ik niet ver bij me vandaan plotseling het onderstaande tafereeltje. En er fladderde daar meer moois rond. Spoiler: de grote vuurvlinder en de koninginnepage zaten er niet bij …
- wordt vervolgd
die laatste foto weer, wat een geweldig moment en plaatje
Goede redenen die je noemt … vooral veel zitplekjes is wel leuk zeker in zo’n gebiedje. En dat het er niet druk is is zeker wel een pre.
Wat leuk die laatste foto, lijkt net een tropische bloem als je niet goed kijkt.
Het landkaartje had niet mooier kunnen gaan zitten. 🙂
Pingback: Vlinders in de Ecokathedraal | Afanja's Weblog
Ik heb genoten van je dwaaltocht door de Ecokathedraal. Je had er mooi licht bij. Je beschrijving maakt het plaatje weer mooi compleet.
Zelfs de ‘achteloos’ neergegooide stenen krijgen zo een betekenis.
Het was weer alleszins de moeite waard, vooral omdat mijn bezoek precies op tijd een verrassende wending kreeg. 🙂
Daar is altijd wel iets te bekijken of beleven
Mooi om weer even iets van die kathedraal te zien te krijgen.
Het staat nog steeds op mijn ooit eens heen lijstje, gave plek. Het is zo heerlijk groen daar.
Een rustpunt. Een plek om na te denken, tot bezinning te komen, om in gesprek te raken, voor alle dingen die je op retraite doen gaan. Zo ziet het er uit.
Het wordt ook al weelderiger. De vlinder is het vast met me eens.
Zo ziet het er niet alleen uit, zo is het eigenlijk ook wel.
Telkens weer doen deze beelden me een beetje denken aan de verlaten Inca steden in Zuid Amerika.
Ja, als je je fantasie even de vrije loop laat gaan, is hier veel mogelijk.
Op deze plaats zijn, is als een duik in het verleden maken. Overal verwacht ik om Inca strijders of Maya priesters te zien opduiken.
Echt wel een fascinerende plek ! Leuk om te zien hoe je speelt met het aanwezige licht.
De vlinder komt als dé kers op de taart vind ik 🙂
Je begrijpt dat het geen straf is om er een paar maal per jaar wat rond te struinen met de camera. Jij zou er ook niet meteen uitgekeken raken, denk ik. 🙂
Dat heb je goed gezien Jan,
Voor mij zou dat een paradijs zijn !
It really is a marvelous place.
Almost every time I come across a small surprise here.
Het suggereert einderdaad een oude, verloren gegane beschaving.
De groene kleuren en de lichtval zijn erg mooi op deze foto’s!
Hartelijke groeten, Zem.
Ik vond het er ditmaal ook bijzonder mooi. Jij zou je er waarschijnlijk ook wel prettig voelen zoals het er nu is.
Hartelijke groet terug.
de natte periode doen de Cathedraal enorm goed hij staat er geweldig mooi bij.
Het levert in ieder geval iedere keer ook weer andere beelden op. En af en toe een toegift is natuurlijk ook wel leuk.
Het doet inderdaad denken aan de resten van een oude beschaving Jan!
De laatste foto is echt geweldig!
Dankjewel, met die laatste foto was ik zelf ook erg blij.
een rustig plekje in de natuur Jan
een knappe foto van die vlinder
prettige dag
Dankjewel, Willy, jij ook een prettige dag verder.
Ik wilde net hetzelfde schrijven als Bea, schaduwen en zonnige plekken geven het geheel een magisch romantisch tintje. De plek om tot rust te komen, en simpelweg te genieten. En telkens ontdek je nieuwe aanvullingen. Ik ben zo blij dat ik het mocht ontdekken, met dank aan jou.
Fotografie is niet voor niks ‘schrijven met licht’. En om netjes te kunnen schrijven is wat inkt, of in dit geval zonlicht door het gebladerte mooi meegenomen. En dat maakt het verblijf er ook net wat mooier en aangenamer. Ik kijk nog steeds met genoegen op die middag terug. 🙂
Het spel van het licht en de blaadjes op de muur is zo mooi. Het licht op het groen vind ik iets magisch hebben. En wat een traktatie bovenop met de vlinders!
Het was er echt erg mooi vorige week. Het grote verschil met jullie bezoek aan de Ecokathedraal is inderdaad het licht. Toen was het nogal bewolkt als ik het me goed herinner, en dat scheelt een slok op een borrel qua sfeer.
Pingback: Last resorts: de Ecokathedraal | Afanja's Weblog