Ecokathedrale fotokuier 23

Een korte fotokuier op een mooie zomerdag in augustus. Behalve dat ik de koepel nogmaals van dichtbij heb bekeken, ben ik ook even neergeknield bij de kleine piramide die daarnaast was opgetrokken. Omdat mijn onderdanen die dag weer eens minder draagkrachtig waren, ben ik ergens halverwege de Ecokathedraal ter hoogte van de springbalsemien noodgedwongen ten halve gekeerd …

Ecokathedrale Fotokuier 22

Erg veel was er niet veranderd sinds mijn vorige bezoek aan de Ecokathedraal. Maar dat kon natuurlijk ook nauwelijks in minder dan twee maanden tijd. Maar ja, ook wanneer ik tijdens een ritje in de buurt van Mildam ben, zonder dat dat vooraf gepland is, maak ik er meestal even een tussenstop. Zo ook in januari 2017.

De in aanbouw zijnde koepel was weer een stukje opgehoogd. Hoewel hij vanwege de voortgaande werkzaamheden niet echt makkelijk te betreden was, heb ik er voor het eerst even binnen gekeken. Veel viel er niet te zien, maar ik moest het even gevoeld hebben.

De rest van deze grijze winterkuier stond goeddeels in het teken van mos. Want als er iets is wat het in alle jaargetijden goed doet in de Ecokathedraal, dan is het wel mos. In dit jaargetijde van de kale takken aan bomen en struiken waren de ‘Inca-tempels’ verderop in de Ecokathedraal weer van onder tot boven te zien …

Ecokathedrale Fotokuier 21

Om grote veranderingen en vernieuwingen te zien in de Ecokathedraal, is het goed om zo af en toe eens wat langer te wachten met een volgend bezoek. Nadat ik er in mei 2015 samen met kleinzoon Tijmen een fotokuier had gemaakt, duurde het anderhalf jaar voordat ik er weer kwam.

En dat loonde, want ter hoogte van de ‘Porta Celi’ was een groot koepelvormig betonnen bouwwerk in ontwikkeling, dat door de bouwers van de Ecokathedraal werd opgetrokken uit een enorme hoeveelheid straatstenen en stoeptegels.

Tijdens de rest van deze kuier draaide het vooral om de prettige herfstsfeer. In het grootste deel van de Ecokathedraal knisperden de droge herfstbladeren vrolijk onder mijn voetstappen. Op andere plaatsen, waar het bladerdek wat vochtiger was, drong zich een aangename najaarsgeur op …

Een koepel met witte randjes

Net als vrijwel alle gestapelde bouwwerken in de Ecokathedraal, krijgt ook het meest recente bouwwerk – de koepel die bijna vooraan op het terrein staat – extra cachet door de witte randjes …

Het is zeker met dat mooie laagje sneeuw rondom, van binnen en van buiten een indrukwekkend bouwwerk. Ook de blik van binnen naar buiten biedt een andere aanblik dan in oktober. Op de laatste foto wuift een zestal handen van één of meer voorgaande bezoekers ons ten afscheid toe. Maar dat zal geen langdurig afscheid zijn …

Een buitenbeentje in de Ecokathedraal

Bij het zien van de koepel met het open dak in deel 3 van de recente serie over de Ecokathedraal reageerde Sjoerd met de opmerking “Ik verwacht nog ergens een huisje met dak …”

Wel Sjoerd, dat huisje staat er al. Al jaren zelfs. Het is het enige gemetselde bouwwerk in de Ecokathedraal, echt een buitenbeentje dus. En net als een groot deel van de gestapelde bouwwerken is ook dit huisje door Louis Le Roy zelf gebouwd. Het zal bedoeld zijn als kantine, werkplaats en/of atelier, neem ik aan. Omdat het momenteel licht winters is, begin ik dit logje met een foto van het huisje op 6 december 2012. Op die dag lag de Ecokathedraal er wel heel mooi bij, want zo’n laagje sneeuw accentueert de vele randjes van de gestapelde bouwwerken heel mooi …

Tijdens mijn fotokuiers door de Ecokathedraal heb ik in het verleden een paar maal een kijkje bij het huisje genomen. En als je dan zo vlak bij de ramen staat, dan gluur je natuurlijk ook meteen even naar binnen. Kijk maar even mee …

Morgen sluit ik de serie over de Ecokathedraal voorlopig af met een “Filmische zwerftocht door de Ecokathedraal”.

Skywatch Friday 445

In de Ecokathedraal (6)

Op dit moment zit ik midden in een serie blogs over mijn bezoek aan de Ecokathedraal bij Mildam (gem. Heerenveen). Deze zijn daar als ‘bijvangst’ gemaakt en als zodanig geschikt voor Skywatch Friday …

At the moment I am in the middle of a series of posts about a visit to the Eco Cathedral at Mildam (NL). These photos are made there as a bonus and as such suitable for Skywatch Friday …

De Ecokathedraal is een gebied waar mens, plant en dier op een gelijkwaardige manier eindeloos samenwerken, zonder plan vooraf en met vrije energie. Het is een plek waar natuur en cultuur samenkomen. Het is een plek waar overtollig straatmateriaal zoals stenen en betonranden een tweede leven krijgen. Ze worden er zorgvuldig opgestapeld tot metershoge bouwwerken …

The Eco Cathedral is an area where human, plant and animal work together in an equivalent way, without prior plan and free energy. It is a place where nature and culture come together. It is a place where surplus street material such as stones and concrete edges get a second life. They are carefully piled up to meter-high buildings …

Op de foto hierboven en de foto hieronder zie je een paar van die bouwwerken, die op sommige plaatsen doen denken aan overwoekerde Inca-tempels …

On the photo above and the photo below you can see a few of those structures, which in some places are reminiscent of overgrown Inca temples …

De lucht was zoals zo vaak dit jaar ook die dag weer kraakhelder. De eerste bomen hadden hun bladeren al verloren, de meeste kale takken reikten omhoog …

Like so often this year, the air was also crystal clear that day. The first trees had already lost their leaves, most bare branches reached up …

Op de laatste foto toont de kardinaalsmuts (Euonymus) zijn rode pracht. Hier pak ik morgen de rondleiding door de Ecokathedraal weer op …

On the last photo the Spindle (Euonymus) shows its red splendor. This is were I will pick up the tour in the Eco Cathedral tomorrow …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …

Skywatch Friday

Prettig weekend! – Enjoy your weekend!

– wordt vervolgd –

In de Ecokathedraal (5)

We laten het kleine spul even achter ons en we verlaten ‘het Hoofdpad’ van de Ecokathedraal om rechtsaf een trap op te gaan …

De top van het bouwwerk op de foto hieronder, dat op een kunstmatige heuvel is gebouwd, is mogelijk het hoogste punt van de Ecokathedraal. Maar het zal wel om die titel moeten wedijveren met de oudste bouwwerken helemaal achter in de Ecokathedraal …

Dit is momenteel niet het meest interessante deel van de Ecokathedraal, daarom dalen we meteen weer af naar ‘straatniveau’. Via een overwoekerde ‘Inca-tempel’ en een bemoste muur gaan we op zoek naar zonniger en kleurrijker plekjes. Morgen richten we de blik hier in het kader van Skywatch Friday even wat meer omhoog …

– wordt vervolgd –