Wachtkamer met oude helden

Vorige week verscheen er ineens zo nu en dan een vlekje voor mijn linkeroog. Hing er een haar voor mijn ogen? Nee, want wegvegen bracht geen verandering. Vooral achter de pc was het vervelend en soms zelfs hinderlijk. Omdat het poetsen van zowel leesbril als beeldscherm geen verbetering bracht, hebben we maandag de huisarts maar eens gebeld. Daar kon ik dinsdagmiddag terecht. Nadat de huisarts de situatie in ogenschouw had genomen, vertrouwde hij het niet, temeer omdat ik vertelde dat er intussen 3 vlekjes zaten. Hij dacht niet direct aan een netvliesloslating, maar hij durfde het ook niet uit te sluiten. Daarom nam hij meteen de telefoon ter hand om een afspraak te maken bij een oogarts in het plaatselijke ziekenhuis. Dankzij dat telefoontje van arts tot arts, kon ik woensdagmiddag al bij de oogarts terecht …


En zo betraden we woensdag weer eens een nieuwe wachtruimte in ziekenhuis Nij Smellinghe, ditmaal bij de poli oogheelkunde. Er hingen weliswaar mooie kleurige platen van oude helden als Elvis Presley, James Dean, Marilyn Monroe en Ray Stevens aan de muren, ik zat toch niet lekker. Mijn oude vriend Johan heeft eens een netvliesloslating gehad, en daar zat ik allerminst op te wachten. Ik vond het dan ook niet erg, dat ik al snel werd geroepen voor een intake en vooronderzoek door een verpleegkundige …


Niet veel later zat ik ook al bij de oogarts zelf op de stoel. Na uitgebreide bestudering van beide ogen onder een bundel fel licht, luidde de diagnose dat het in principe een onschuldige aandoening betreft. De vlekjes zullen waarschijnlijk na verloop van tijd vanzelf weer verdwijnen. Maar het blijft een puntje van aandacht, dat dan weer wel. Minder goed nieuws was dat mijn netvlies slijtage vertoont. Maar voorlopig hoef ik me ook daarover geen zorgen te maken, zei de oogarts. Het zijn van die dingen waar je zelf verder toch geen invloed op kunt uitoefenen. “Gewoon gezond blijven eten en drinken, meer kun je er zelf niet aan doen,” aldus de oogarts. Met nog enigszins getroebleerde ogen reden we toch wel opgelucht huiswaarts …


De redding van verstrikte juffers

Het heideblauwtje van gisteren dat in de tentakels van de zonnedauw terecht gekomen was, was reddeloos verloren. De vleugels zaten aan alle kanten vast en er zat ook vrijwel geen leven meer in het diertje …

In onze tuin kwam kort geleden een vuurjuffer vast te zitten in wat spinrag op de klimop. Hij zat helemaal niet zo vast, maar desondanks lukte het hem niet om los te komen. Integendeel, hij leek het eerder erger te maken met zijn gekronkel. Daarom besloot ik toch maar even in te grijpen. Met een klein twijgje was het een fluitje van een cent om hem te bevrijden. Hij vloog meteen naar de top van de klimop rond de pergola. Daar kon ik nog een laatste close-up maken, daarna verdween hij uit zicht …

 

Tien jaar geleden stond ik voor een veel moeilijker klus.

Woensdag 18 augustus 2010 stuitte ik op de Merskenheide op een pol zonnedauw die meerdere waterjuffers in haar kleverige tentakels gevangen had. Eén van die juffertjes vocht voor het leven. Nadat ik daar gedurende enige tijd video-opnamen had gemaakt, kon ik het niet langer aanzien. Met wat hulp lukte het uiteindelijk om los te raken. Het lijkt alsof zijn vleugels daarbij beschadigd raakten, maar alsof er niets gebeurd was vloog hij weg …

Vee in een zilv’ren zee

Vorig jaar zag ik ze vlak nadat Sinterklaas ons land weer had verlaten, donderdagmiddag zag ik ze enkele dagen voorafgaand aan de intocht van Sinterklaas, hele weilanden die te lijken voorzien van een laagje engelenhaar …

141113-1527x

Duizenden spinnetjes hebben fijne spinnenweefsels gecreëerd, die als een tapijt bovenop het gras lijken te zweven. Deze weefsels bevinden zich eigenlijk het hele jaar wel in weilanden, maar je kunt ze vooral herfst en winter goed zien, omdat de zon dan laag staat. In tegenlicht levert het vaak een prachtig schouwspel op …

141113-1532x

In een Brits onderzoek heeft men eens berekend dat er bij een dichtheid van 50 spinnen per m2 op een weiland of een stuk landbouwgrond meer dan een miljoen spinnen per hectare kunnen voorkomen, en dat de insecten die door alle Britse spinnen worden verdelgd, meer wegen dan alle bewoners van het eiland samen …

141113-1535x

Maar hoeveel spinnen er ook verantwoordelijk zijn voor dit gigantische spinsel, het levert altijd weer een feeëriek schouwspel op om die schitterende zilveren draadjes zacht in de wind op en neer te zien dansen …

141113-1537x

Dat ik ditmaal zo’n glanzend weiland aantrof, terwijl er wat veel liep te grazen, maakt het beeld helemaal af …

141113-1540x

‘Engelenhaar’ in de wei

Nu Sinterklaas ons land weer heeft verlaten, wordt alom de kerstversiering weer tevoorschijn gehaald. Zelfs hele weilanden lijken weer van een laagje engelenhaar te zijn voorzien …

131202-1552x

Duizenden spinnetjes hebben fijne spinnenweefsels gecreëerd, die als een tapijt bovenop het gras lijken te zweven. Deze weefsels bevinden zich eigenlijk het hele jaar wel in weilanden, maar je kunt ze vooral herfst en winter goed zien, omdat de zon dan laag staat. In tegenlicht levert het vaak een prachtig schouwspel op …

131202-1551x

In een Brits onderzoek heeft men eens berekend dat er bij een dichtheid van 50 spinnen per m2 op een weiland of een stuk landbouwgrond meer dan een miljoen spinnen per hectare kunnen voorkomen, en dat de insecten die door alle Britse spinnen worden verdelgd, meer wegen dan alle bewoners van het eiland samen …

131202-1546x

In december 2009 heb ik eens een kort filmpje gemaakt van deze ragfijne, zacht in de wind dansende draden. Door te klikken op het linkje, kun je dat filmpje met de titel “Als Engelenhaar” bekijken …

091201-1500x

Later in de week wat foto’s van de spinnetjes die hier waarschijnlijk voor verantwoordelijk zijn.

De lange witte winter (1)

Jongens, wat hebben we een prachtig begin van de winter meegemaakt de afgelopen dagen. Jammer dat het inmiddels weer voorbij is, maar de winter is nog lang, wie weet wat ons nog te wachten staat in de komende maanden …

Om toch nog wat in de winterstemming te blijven, begin ik vandaag met de serie “De lange witte winter”. In deze serie neem ik jullie m.b.v. foto- en videomateriaal mee terug naar de sneeuwrijke winter van 2009-2010 in Fryslân. Ieder filmpje duurt ongeveer 10 minuten…

121209-0001x

Deel 1 is getiteld “Een groen en blauw begin” en speelt zich af op 1 december 2009, het begin van de meteorologische winter. De toeschouwer wordt op die stralende dag meegenomen langs fraai spiegelende sloten, een gigantisch glinsterend spinnenweb, dat door duizenden spinnetjes over een heel weiland is uitgespannen en een fenomenaal mooi blauw uur aan het Nannewiid. Deel 1 eindigt met dreigende wolken, die mooi worden weerspiegeld in een van de vennetjes in het Weinterper Skar. “De lange witte winter” kan op volledig scherm in HD kwaliteit worden bekeken …

Volgende week zondag deel 2: “De winter doet zijn intrede”.