Terwijl ik vanuit de fietstunnel bij Nijtap omhoog reed, zag ik op het talud links van de weg eerst een paar grote en daarna een hele serie kleine zwaantjes boven het gras uit steken …
Dat was voldoende reden om de Joiny even aan de kant van het fietspad te parkeren. Zonder pa en ma zwaan te verontrusten lukte het om er een aardige fotoserie van te maken …
Na twee dagen over begraafplaatsen is het tijd voor wat jeugdigs …
Willen jullie meer of minder jonge zwaantjes …?
De begraafplaats bij Nijtap die ik hier gisteren liet zien, ligt nog geen kilometer ten noorden van Drachten. Tijdens een ritje over onbekende paden ten zuidwesten van Drachten kwam ik enkele dagen later langs de oude begraafplaats van Ald Beets. De begraafplaats bij Nijtap was nieuw voor me, deze begraafplaats ken ik al zeker 50 jaar …
In het verleden heb ik hier al verschillende fotoseries gemaakt, zowel alleen als met Johan en later met Jetske. Zo mooi als ik hem onlangs aantrof, had ik hem echter nog niet eerder gezien. Het is qua onderhoud het tegenovergestelde van de begraafplaats bij Nijtap. Daar was het gras gemillimeters, hier stond het bijna kniehoog. Maar ik vind het prachtig, het past helemaal bij deze echt bijzondere begraafplaats …
Dit is een plek met een rijke historie. In de 11e eeuw is op de plek van de huidige begraafplaats een Rooms Katholieke kerk gebouwd: de Sint Geertruidskerk. In 1889 werd er een nieuwe kerk gebouwd, de Adelskerk die werd gefinancierd door de adellijke families Lycklama à Nijeholt en Van Lynden uit Beetsterzwaag. Om een lang verhaal kort te maken, de Adelskerk is uiteindelijk na blikseminslag in 1984 gesloopt. Op de fundamenten staat sinds 1988 een klokkenstoel. Daar omheen ligt een keur aan oude graven …
Hier liggen teveel beelden en verhalen om snel even te bespreken. Ik kom er op enig moment zeker nog op terug.
Er ligt weer een lang lila lint langs de Overstesingel …
Het water lag er letterlijk en figuurlijk spiegelglad bij, toen ik over de Wolwarren reed. Als op een presentatieblaadje kreeg ik een weerspiegeling aangeboden, die in eerste instantie ‘gefragmenteerd’ werd door een hek met het logo van de Friese natuurbeschermingsorganisatie It Fryske Gea …
Meestal zoom ik in bij een serie, ditmaal doe ik het weer eens andersom. Beginnend bij het hek, wordt er langzaam meer van het landschap zichtbaar. Ergens halverwege de serie komt er een zo ongeveer perfecte weerspiegeling getiteld ‘rust aan de Wolwarren’ voorbij …
Ik was net terug bij de auto na een bezoekje aan de vogelkijkhut in de Jan Durkspolder, toen ik aan de andere kant van de weg een fazant zag staan …
Hij zag mij ook. Even leek hij te twijfelen of hij zijn plan om de weg over te steken wel door zou zetten. Toen vermande hij zich, met de kop fier rechtop stapte hij mijn in paradepas de weg over …
Aan de andere kant van de weg liep hij naar de slootkant. Daar verdween hij achter een betonnen paal …
Nadat meneer IJsvogel was vertrokken om elders te gaan vissen, zag ik aan de andere kant van het water een vogeltje over de betonnen rand lopen. Aan de manier waarop hij regelmatig met zijn staart zat te wippen, dacht ik meteen aan een ‘boumantsje wipsturt’ (dat is Fries voor kwikstaartje) …
Toen ik inzoomde begon ik even te twijfelen. Het was wel een kwikstaartje, maar het was niet zoals ik eerst dacht een witte kwikstaart. Maar het was duidelijk ook geen gele kwikstaart. Alleen de grote gele kwikstaart bleef over, en die bleek het dan ook te zijn …
De grote gele kwikstaart komt in Fryslân nauwelijks voor. Daarom was ik erg blij met deze waarneming. Het is weer een mooie nieuwe soort voor mijn foto-archief. Het was dan ook de bonus van de dag …
Afanja's Weblog 