Het kerkhof van Ald Beets

De begraafplaats bij Nijtap die ik hier gisteren liet zien, ligt nog geen kilometer ten noorden van Drachten. Tijdens een ritje over onbekende paden ten zuidwesten van Drachten kwam ik enkele dagen later langs de oude begraafplaats van Ald Beets. De begraafplaats bij Nijtap was nieuw voor me, deze begraafplaats ken ik al zeker 50 jaar …

In het verleden heb ik hier al verschillende fotoseries gemaakt, zowel alleen als met Johan en later met Jetske. Zo mooi als ik hem onlangs aantrof, had ik hem echter nog niet eerder gezien. Het is qua onderhoud het tegenovergestelde van de begraafplaats bij Nijtap. Daar was het gras gemillimeters, hier stond het bijna kniehoog. Maar ik vind het prachtig, het past helemaal bij deze echt bijzondere begraafplaats …

Dit is een plek met een rijke historie. In de 11e eeuw is op de plek van de huidige begraafplaats een Rooms Katholieke kerk gebouwd: de Sint Geertruidskerk. In 1889 werd er een nieuwe kerk gebouwd, de Adelskerk die werd gefinancierd door de adellijke families Lycklama à Nijeholt en Van Lynden uit Beetsterzwaag. Om een lang verhaal kort te maken, de Adelskerk is uiteindelijk na blikseminslag in 1984 gesloopt. Op de fundamenten staat sinds 1988 een klokkenstoel. Daar omheen ligt een keur aan oude graven …

Hier liggen teveel beelden en verhalen om snel even te bespreken. Ik kom er op enig moment zeker nog op terug.

Bloeiend gras in de tuin

In onze tuin ligt al ruim 30 jaar geen groen gazonnetje meer …

En toch groeit er af en toe wel eens wat gras, aangewaaid gras dat niet gemaaid hoeft te worden …

Dit gras mag zacht wuiven in de wind blijven staan om tot volle wasdom te komen …

Een zonnige start

Hoe het elders in den lande was, weet ik niet, maar hier in Fryslân is het jaar lekker zonnig begonnen. En vandaag schijnt de zon hier alweer. Als daar maar geen klap op komt …

Na de zachte decembermaand staat de hazelaar al in bloei. Tussen de langwerpige, geelwitte mannelijke katjes die zachtjes in wind heen en weer wiegen, hangen de veel minder opvallende kleine rode vrouwelijke bloempjes …

Eén van de twee stammen waaruit de hazelaar bestaat laten we binnenkort neerhalen. Op warme zomerdagen ben ik nog altijd blij met zijn schaduw, maar intussen beslaat die schaduw een groot deel van de dag vrijwel de hele tuin. Er zijn grenzen …

De gang van de blauwe iris

De fotokuiertjes in de natuur vallen me zwaar met het warme en vaak benauwde weer van de laatste tijd. Omdat het volgende week opnieuw warmer lijkt te worden, richt ik me voorlopig vooral op de tuin …

In tijden van warmte speelt de vermoeidheid door MS altijd weer extra op. Met een gevoel van elastiek in de benen en lood in de voeten is de tuin eigenlijk al jaren de beste plek om te vertoeven …

Gelukkig valt er zeker in het voorjaar en het begin van de zomer genoeg te fotograferen in ons tuintje. Kijk bijvoorbeeld eens naar de gang van de blauwe iris, die in een oude zinken tobbe naast de vijver staat …

En als die iris eenmaal zijn grootste pracht heeft verloren, dan komt mijn zo geliefde heksenbol aan de andere kant van de vijver weer wat beter tot zijn recht …   🙂

Terug naar de actualiteit

Mijn onderdanen laten nog steeds geen fotokuiertjes van enig formaat toe. Maar tussen de buien door heb ik de afgelopen dagen in de tuin wel weer wat foto’s bijeen weten te sprokkelen. Daarom schakel ik van de zeegezichten uit juni 2005 even over naar de actualiteit …

Niet eerder heb ik de prunus achter in de tuin zo vroeg zien bloeien als dit jaar. Al op 22 februari openden de eerste knoppen zich voorzichtig, terwijl dat in voorgaande jaren op zijn vroegst ergens in de tweede helft van maart het geval was. Ik zie de kwetsbare bloemetjes liever vrolijk afsteken tegen een strakblauwe lucht, maar met al die druppeltjes hebben ze ook wel wat …

Bloeiende brem

Even verkeerde ik vanmiddag in de veronderstelling dat ik een bijzondere waarneming had gedaan  …

150921-1335x

Op nog geen 25 meter afstand van een vliegenzwam staat op de Merskenheide de brem (Cytisus scoparius) in bloei …

150921-1337x

“Die vliegenzwam houdt zich keurig aan de kalender, maar de brem hoort toch echt in april-mei te bloeien,” dacht ik …

150921-1341x

Thuis gekomen ontdekte ik al snel dat het allerminst opzienbarend is dat de brem in september-oktober (nogmaals) bloeit. Maar hij is er zeker niet minder mooi om.   🙂

Valse start

De winter en ik hebben momenteel één ding gemeen, we hebben dit jaar allebei een valse start gemaakt.

De winter van 2013-2014 heeft in ons tuintje sinds 1 december slechts drie maal een nacht met lichte vorst opgeleverd met een laagste temperatuur van -1,9 ºC, en we hebben nog geen vlokje sneeuw gezien. Op de rand van de vijver staat momenteel zelfs een campanula vrolijk te bloeien alsof het eind mei, begin juni is …

140118-1318x

Hoe anders was dat in de winter van 2012-2013. Toen kleurde de eerst sneeuw ons tuintje al op 5 december wit en kon ik van 1 december 2012 tot 19 januari 2013 al 23 vorstdagen noteren. Wat was het een feest om half januari talloze schaatsliefhebbers in actie te zien op de ijsvlakten van de Jan Durkspolder en de Ryptsjerksterpolder …

130117-1501x

Het onbestemde weer van de laatste tijd, dat het midden houdt tussen herfst en voorjaar, doet mij bepaald geen goed. Sinds half december kamp ik al met die maar voortslepende vermoeidheid. Hoewel het langzaam maar zeker wel iets beter wordt, is het wachten nog op de grote doorbraak. Daarvoor heb ik toch even wat hulp van buitenaf nodig, denk ik. Het wachten is op een periode met mooi winterweer, maar die is voorlopig nog niet in zicht. Of op een avond met poollicht, maar die is ons onlangs ook weer door de neus geboord. Kortom: het blijft sukkelen …

140118-1317x

Voeg daarbij, dat de auto sinds woensdag problemen met de remmen vertoont, dan zal duidelijk zijn, dat er ook de komende week weinig spannends op de agenda staat. De komende dagen zal ik me daarom eerst maar eens op wat achterstallige weergrafiekjes storten (denk ik).