‘Publieksvriendelijk’ naar de ijsvogels

Met het oog op de hitte die voor donderdag was aangekondigd, besloot ik op de net wat koelere woensdag even een ritje naar de ijsvogels te maken. Dat viel nog lelijk tegen. Met dank aan de boerenacties kon ik onze wijk slechts met grote moeite verlaten, nadat ik op twee minuten van huis ruim een kwartier stil had gestaan …


De heren waren blijkbaar begonnen aan hun blokkade- of langzaamaanactie van de A7 tussen Drachten-West en Heerenveen in beide richtingen. Er zat niets anders op dan binnendoor naar de afslag Drachten-Oost te rijden, maar ook daar stond alles al heel snel vast. Vluchtstrook en alles stond dicht! Twee aansnellende motormuizen hadden een klein halfuurtje praten nodig om het knooppunt weer enigszins vrij te krijgen. Tot die tijd zou er ook voor een eventuele ambulance geen doorkomen aan geweest zijn. Met hun publieksvriendelijke acties … *

Enfin, uiteindelijk kwam ik toch weer bij de ijsvogels aan. Ik trof het weer, de enige auto die er stond met een tweetal vogelaars, vertrok op het moment dat ik aankwam. Zo kon ik in alle rust op het beste plekje gaan staan …


Ik hoefde weer niet lang te wachten, na een klein kwartiertje zag ik voor het eerst die dag een ijsvogel op één van de takken neerstrijken. Nu eens kwam het mannetje aanvliegen, dan weer het vrouwtje …

Niet elke keer, maar toch regelmatig. werd er een visje het nest in gebracht. Aan het onderstaande exemplaar lijken de jonkies weer een flinke maaltijd te hebben. Ze zouden intussen bijna het nest moeten kunnen verlaten, lijkt me. Komende week toch maar weer eens een kijkje nemen …


  • Ik begrijp best dat de boeren boos zijn. Ik vind ook dat het kabinet weer eens(!) onhandig opereert door te komen met een kaart waarmee iedereen de gordijnen in gejaagd wordt en waarin andere sectoren dan landbouw en veeteelt (voorlopig) nog buiten de discussie rond het stikstofvraagstuk worden gelaten. Maar met dit soort ‘publieksvriendelijkeblokkades en diverse dreigementen van de boeren, waarin opnieuw de tractor meteen weer wordt ingezet als machtsmiddel, wordt op mijn sympathie er niet groter op.

Verkoeling bij de ijsvogels

Hoewel het hier vrijdagochtend nog lang bewolkt bleef, besloten Jetske en ik met het oog op de verwachte warmte om vrijdag nog maar eens samen een ritje naar de ijsvogels te maken. Het zien van water heeft tenslotte al vaak een soort van virtuele verkoelende werking …

Een groot deel van de dag zaten we lekker in de schaduw. Bovendien kregen we er regelmatig een fijn verkoelend briesje over ons heen van over het kanaal en het vlakke land rondom. Ook de takken in de buurt van het nest waar de ijsvogels regelmatig met of zonder visje even op neerstrijken, bevonden zich aan de andere kant van het water lekker in de schaduw …

Kortom, we hadden een prima plekje waar het goed toeven was. Ook de ijsvogels werkten met tussenpauzes aardig mee aan een genoeglijk dagje door zo af en toe even voor ons te poseren. Tegen de tijd dat we bijna zouden opbreken, namen pa en ma ijsvogel zelfs nog even samen plaats op een van de takken. Zij (links) was met een visje onderweg naar het nest, hij (rechts) kwam er net vandaan …

De ene vis is de andere niet

Eind mei kwam mevrouw ijsvogel ’s middags enkele minuten over één met een visje thuis …

Drie kwartier later kwam meneer ijsvogel terug van de visvangst. ‘Verschil moet er zijn,’ zal hij gedacht hebben …

Een stinkende strandvondst

– Virtueel naar Frankrijk 19 –

Het was te verwachten …, nog lang niet alle stemmen zijn geteld, maar Donald Trump heeft de overwinning alweer geclaimd. En alsof dat nog niet erg genoeg is, heeft hij opgeroepen om te stoppen met het tellen van de resterende stemmen die via de post zijn uitgebracht. Al die resterende stemmen zouden pure fraude zijn, aldus de meest on-presidentiële president die de VS ooit hebben gehad.

Ik hield er al rekening mee, daarom had ik de onderstaande foto, die ik ergens halverwege deze strandwandeling heb gevonden, al klaar gezet. Het stinkt! De gore stank die Trump verspreidt, zal die van deze vis de komende uren, dagen en misschien zelfs weken, weer ver te overtreffen …

– wordt vervolgd –

Verrassingen in de vijver (1)

Het zal duidelijk zijn dat ik afgelopen week met de warme weersomstandigheden weer menig uurtje in de schaduw aan de rand van de vijver heb gezeten. Het is geen grote vijver, maar dat geldt voor onze tuin al evenzeer. Maar het is wel een vijver die het momenteel uitzonderlijk goed doet. Daarvan wil ik jullie vandaag en morgen het een en ander laten zien …

Begin juni liet ik hier al zien dat de krabbenscheer het prima doet in onze vijver.  Vrijdag zag ik ineens iets wat ik niet eerder had gezien sinds ik de vijver bijna 30 jaar geleden heb aangelegd. De ielstikel (dat is de Friese naam voor krabbenscheer) bloeit in onze vijver …

Dat er ineens niet al te grote witte bloemen met gele tinten in het hart uit de onpeilbare duistere diepten van onze vijver opduiken, betekent dat ’t met de waterkwaliteit wel goed zit. De plant verlangt namelijke een schone, niet te voedselrijke omgeving en is erg gevoelig voor milieuvervuiling …

Zwemmende passanten

We hadden wel weer alle geluk van de wereld. Net als vorig tijdens onze vakantie op Terschelling werd het ook nu weer prachtig zomers weer. Al op dag twee was het mogelijk om in de luwte van het huis lekker in de zon te zitten. En dan blijkt dat er niet alleen in de verte van alles te zien is, maar dat er ook dichtbij in alle rust van alles gebeurt …

Regelmatig zwom één van de meerkoeten voorbij, op zoek naar wat lekkers voor zichzelf en de partner …

180504-1405x

Een wat treurig ogende fuut, die zonder partner door het leven leek te gaan, kwam ook enkele malen voorbij …

180504-1314x

En dan was er nog de stoere woerd, die we later in de week nog eens te zien krijgen, maar dan wat minder fraai …

180505-1056x

Tot slot zou ik nog bijna de school vissen vergeten, die ik enkele malen voorbij zag zwemmen, terwijl ik lekker op de steiger zat …

180509-1311x

Futen bij het prieeltje

Sinds half augustus ben ik een keer of drie, vier even bij het prieeltje op de oever van de Leijen bij Doktersheide geweest. Elke keer zwom er een futenkoppel met een jong in de buurt van de op palen staande hut …

140823-1425x

Over het algemeen gaven ze me niet zoveel kans om ze netjes op de foto te zetten, want zodra ze door hebben dat er één of meerdere personen in de hut zijn, zoeken de futen meestal een plekje ergens in de rietkraag …

140823-1426x

De eerste drie foto’s heb ik op 23 augustus gemaakt. Nadat één van de ouders in rustig tempo met het jong bij de hut langs was gezwommen, kwam de andere ouder er even later als een heuse racefuut in hoog tempo achteraan …

140823-1428x

Op 14 augustus was ik er getuige van dat één van de ouders met een pas gevangen visje in de snavel voorbij zwom, de andere fuut en het jong lieten zich op die dag niet zien …

140814-1350x

En zo zag het jong er vorige week vrijdag uit …

140919-1433x