Mijmeringen bij maanlicht

Terwijl de zon in het westen achter de einder was verdwenen, was achter ons de halve maan omhoog geklommen …

De rode gloed van de zon maakte plaats voor de blauwe waas van het blauwe uur. In de verte bewoog een vage schim zich langs de waterlijn …

Jetske was begonnen aan de terugweg, zij had de zonsondergang vanuit een heel ander perspectief bekeken. Ik ben benieuwd wat voor foto’s dat heeft opgeleverd …

Zo te zien kon ze er nog geen genoeg van krijgen. Terwijl een groot containerschip in oostelijke richting koerste, draaide Jetske zich nog eens om …

Er waren nog meer late strandgangers op pad …

Altijd leuk om af en toe eens even lekker te spelen met de scherptediepte …

Zo zie je het net, en zo zie je het net niet (zo goed) …

Jetske hield opnieuw halt en draaide zich nog maar eens om, en gelijk had ze, want er viel nog steeds van alles te zien aan de horizon …

En zo te zien probeerde ze ook nog even een plaatje van de maan te schieten …

Maar na een lange tocht over de brede zandvlakte voegde ze zich uiteindelijk toch breed lachend weer bij ons …

Einde van alweer een mooie vakantiedag, en er zouden nog enige prachtige dagen volgen … 😀

Zonsondergang op Terschelling

Ze waren al een paar dagen te zien in de header, vandaag begin ik deze serie van de zonsondergang op Terschelling dan met de originele foto van Jetske en Aafje …

Bepakt en bezakt loopt Jetske in de richting van de waterlijn …

Op pad met twee rugzakken en drie camera’s … dan is Jetske op haar best …  😉

Het lijkt zo’n klein en onschuldig rookpluimpje …

Nu even goed opletten of de beroemde ‘green flash‘ verschijnt …

Helaas, geen groene flits, maar wel een mooie ‘omega‘ …

De meest wonderlijke silhouetten schuiven in de verte voor de ondergaande zon langs …

Nog een laatste streepje zon …

En dan gloeit de lucht nog een tijdlang na …

Het was weer een mooie zonsondergang zoals we hem thuis niet te zien krijgen. Die kunnen we weer afvinken! ☑️

Langs de waterlijn

Dat gebanjer door het rulle zand op het eerste deel van het strand viel me niet mee zo vlak na het fietstochtje. Daarom heb ik maar zo snel mogelijk koers gezet naar het harde zand bij de waterlijn. Onderweg passeerde ik Fikkie, die met de bal op zijn baasje leek te wachten …

Witte schuimkoppen bleven gestaag het strand op rollen …

Een paar meisjes slenterden samen blootsvoets door het water …

Even heb ik overwogen mijn sokken en schoenen ook uit te trekken, maar ik kon er niet toe komen, want dan loop je daar met in de ene hand een camera en in de andere een paar schoenen, dat werkt niet …

En om Aafje nu met mijn schoeisel op te zadelen, dat is ook al weer zo wat …

Het is goed te zien dat er vlak boven de Waddeneilanden een druk bevaren scheepvaartroute loopt …

Het was er een komen en gaan van passerende schepen …

Morgen slenteren we terug naar de duinen, onderweg bekijken we dan wat strandvondsten …