Een vreemd strandmonstertje

Aan alles komt een eind, zo ook aan die mooie tweede stranddag. En dus liepen we tegen vier uur ’s middags weer in de richting van de zee om over het harde deel van het strand naar de strandopgang te gaan …

Toen ik later thuis de foto’s bekeek, ontdekte ik op de bovenstaande foto een vreemd strandmonstertje dat ik daar op het strand helemaal over het hoofd heb gezien. Kijk maar eens op de onderstaande vergroting wat daar uit het schuim tevoorschijn komt …  😉

(V)luchtige mijmeringen

Weet je wat op zo’n mooie dag aan zee ook zo’n fijne bezigheid is …?
Lekker achterover liggen en de voorbij zwevende meeuwen aan het blauwe zwerk nakijken …

Daar lag het in elk geval een stuk lekkerder dan op de behandeltafel in de Pijnpoli van ziekenhuis Nij Smellinghe gisteren. En het nakijken van die meeuwen was ook een stuk fijner dan het naar binnen voelen dringen van een lange injectienaald in mijn rechterflank …

In Fryslân zeggen we dan: it moat earst op syn slimst ear’t it better wurdt ... (het moet eerst op zijn ergst, voordat het beter wordt). Voorlopig houd ik me maar weer hoopvol vast aan de gedachte, dat men me daar misschien dan toch eindelijk van die gemene buikpijn af kan helpen …

Wie weet, misschien lukt het over enige tijd zelfs weer om gewoon een spijkerbroek met riem te dragen … Ik wacht het eerst maar weer af. Over een week hoop ik een eerste indicatie over het effect van deze behandeling te kunnen geven …

Te water!

Op deze warme woensdag lijkt een serie verfrissende zeegezichten me wel een goede keuze. Op de vrijdag van onze vakantie op Terschelling was het weliswaar wat minder warm dan vandaag, maar het was toch wel warm genoeg om me (heel) even lekker in zee te laten zakken …

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Sporen in het zand

Gisteren liet ik hier al zien dat weer en wind hun sporen voortdurend achterlaten in het zand, en dat ze het strand zo eeuwig in beweging houden. Maar ook dieren laten hun sporen achter in het zand. Zonder verder commentaar laat ik daarvan hieronder een aantal voorbeelden zien …
















Vormen, lijnen en structuren in het zand

Ook op dag vijf van onze vakantie op Terschelling scheen de zon weer volop. Omdat we toch in de buurt waren, besloten we nog maar eens naar het strand te gaan …

Het meest rulle zand zoveel mogelijk vermijdend, vonden we na een korte wandeling ergens ten westen van paal 8 weer een lekker plekje tegen de duinenrij …

Lang in de zon liggen luieren is er tegenwoordig niet meer bij, nadat mijn benen weer wat waren hersteld van de wandeling op weg naar ons plekje, begon de onrust weer te kriebelen …

Wat rondstruinend over het strand ben ik met de camera in de aanslag op zoek gegaan naar vormen, lijnen en structuren die wind en water in het zand hadden gecreëerd …

Menigeen zal het niks vinden, maar ik kan echt genieten van deze voortdurend veranderende creaties der natuur …

Bij de Bessenschuur

Onderweg van het strand naar huis kwamen we langs de monumentale ‘Bessenschuur‘. Naar verluidt is dit de enige originele cranberryschuur in Europa. Van oudsher is dit het middelpunt van de cranberryteelt op Terschelling …

In 1845 spoelde er een vat met bessen aan op Terschelling. In de hoop dat er iets van waarde in zat, werd het vat door jutters meegenomen. Het vat werd omgekeerd in de duinen. Helaas …, er bleken enkel bessen uit Noord-Amerika in te zitten. De pitten ontkiemden en voelden zich thuis in de Terschellinger zandbodem. Al snel was er geen houden meer aan. De cranberrystruik verspreidde zich over heel Terschelling. Daarvoor was deze cranberrysoort alleen bekend in Noord-Amerika. Er zijn andere soorten cranberries inheems in Europa maar daarvan worden geen producten op grote schaal gemaakt. Tegenwoordig komen er allerlei cranberry-producten uit Terschelling zoals cranberryjam, -compote en -thee …

We zaten nog maar net op het terras, of de beide dames bogen zich verlekkerd over de menukaart …

Toen het lekkers enige tijd later op was, hebben Jetske en ik onze camera’s nog even aan het werk gezet terwijl we een rondje door de museumtuin van ‘de Bessenschuur’ maakten …

Er stonden diverse machines en apparaten opgesteld, die voor de cranberry-oogst en -verwerking werden gebruikt, zoals een plukmachine, een kneusmachine, een destilleerketel, een kurkmachine en bliksluitmachine …

Achter in de tuin stond een aantal informatiepanelen over alles wat met de cranberryteelt te maken heeft …

Op één van de panelen werd het verhaal over het ontstaan van de cranberryteelt uit de doeken gedaan in de vorm van een stripverhaal dat ook op internet te zien is: het cranberryverhaal

Een tegenvallende vliegshow

Zoals op de voorgaande foto’s al te zien was, was het niet echt druk op het Terschellinger strand – om maar eens een understatement te gebruiken – maar voor de oplettende toeschouwer viel er zo af en toe toch wel wat te zien …

Terwijl ik op ons gerieflijke plekje tegen de duinrand wat om me heen lag te kijken, begon op zeker moment niet zo gek ver bij ons vandaan iemand een joekel van een kite uit te vouwen …

“Nu zullen we het beleven,” dacht ik, en ik ging er eens goed voor zitten …

Dan maar liever de lucht in … up, up and away …

Dat viel echter lelijk tegen … Korte tijd later zag ik de man, met de kite losjes op zijn rug bijeen gehouden, wat mismoedig in oostelijke richting weglopen …