Ronkende motoren in ’t vooronder

Ruim voordat we aanmeerden in de Harlinger haven werden bestuurders en passagiers opgeroepen om naar hun voertuigen te gaan. Terug bij de auto op het bovenste autodek had ik nog wel even tijd om wat om me heen te kijken, want de auto’s op het benedendek moesten het schip toch eerst verlaten voordat wij eraf konden. Omdat ik vanuit ‘het vooronder’ het geluid van ronkende motoren hoorde, besloot ik daar eens even een kijkje te nemen …

Bij het zien van de geopende boegdeur moest ik onwillekeurig even denken aan de ramp met de ‘Herald of Free Enterprise’ in maart 1987 bij Zeebrugge. Vanaf voorzijde van het bovenste autodek had ik een mooi zicht op wat wel het motorhome van de Ms Friesland wordt genoemd. Daar, helemaal vooraan in het schip stond een grote groep motorrijders met ronkende motoren te wachten tot ze het schip konden verlaten. Waarschijnlijk kwam de motorclub ‘Los fan ’t wiif’ terug van hun jaarvergadering op Terschelling of zo …

Omdat dit beeld niet zonder geluid kan, heb ik er tot slot nog maar even een videootje van gemaakt. En zo komt er na 30 logjes een ronkend eind aan dit intussen ruim twee maanden durende (beeld)verslag van deze heerlijke vakantie die in feite maar een week duurde. Omdat we uitgerekend in die week zo ongeveer het mooiste weer van dit jaar hebben gehad, en omdat ik juist in die week vrijwel geen last van mijn plaaggeest Acnes heb gehad, is het een vakantie geworden die ik niet snel zal vergeten …

Land in zicht

Te midden van een armada van zeilboten en een enkele kruiser komen we steeds dichter bij het vasteland van het vertrouwde Heitelân …

‘De Koegelwieck’, één van de twee snelle catamaran veerboten van Rederij Doeksen, komt ons in vliegende vaart tegemoet om weer een nieuwe lading passagiers af te leveren op Vlieland …

Voorbij de zeilboten tekenen de contouren van het industrieterrein van Harlingen zich steeds duidelijker af tegen de steeds dichter opeen gepakte wolken boven het vasteland …

Korte tijd later worden we voorbij gesneld door ‘de Tiger’, de tweede catamaran veerboot van Rederij Doeksen, die de sneldienst tussen Terschelling en Harlingen v.v. onderhoudt …

Tot slot nog wat foto’s van de recht toe recht aan bebouwing op het industrieterrein van Harlingen …

En als dan de skyline van Harlingen voor ons ligt en de haven in zicht komt, naderen we echt het einde van de vakantie. In het laatste logje van deze lange serie kijken we nog even naar het ronkende motorhome in het vooronder van de Ms Friesland …

Bij de haven

De volgende dag werd het weerbeeld opnieuw bepaald door een laaghangend grijs wolkendek, maar het voelde net wat lekkerder aan dan op de eerste dag. Aafje wandelde in de loop van de ochtend naar West om wat boodschappen te doen. We spraken af om elkaar rond half twee weer te treffen bij de haven waar ik vast wel een parkeerplekje voor de auto zou kunnen vinden …

Omdat ik vroegtijdig was vertrokken, kon ik in alle rust even rondkijken in de haven. Bij afwezigheid van de veerboten vielen vooral twee schepen op in de haven …

Om te beginnen was dat de zeesleper ‘Hunter’ van Rederij Noordgat, die West-Terschelling als thuishaven heeft …

Daar vlakbij lag de ‘Van Kinsbergen’ (A902), het opleidingsvaartuig van de Koninklijke Marine …

Rondkijkend, zag ik dat Aafje intussen ook bij de haven was aangekomen, een stuk verderop stond ze naar de naderende ‘Tiger’, de snelboot van Rederij Doeksen, te kijken …

Terwijl ik die kant op liep, stond de ‘Tiger’ op het punt af te meren aan de terminal …

Nou ja zeg … kijk eens wie Aafje daar even later tussen de stroom van uitstappende passagiers tegen het lijf liep … Als dat mijn fotomaatje en onze vriendin Jetske niet is …

Vrijwel meteen nadat we vorig jaar november het vakantiehuisje op Dellewal hadden geboekt, waren we het er snel over eens dat het leuk zou zijn om Jetske een paar dagen uit te nodigen. Zij had ons tenslotte in 2009 en 2011 een paar dagen uitgenodigd op Terschelling, nu was het onze beurt. Daar was Jetske wel voor te porren …

Op weg naar Terschelling

Na afloop van een warm en zonnig weekend, waarin in ons tuintje voor het eerst dit jaar de tropische 30 graden werd bereikt, was het grijs en kil toen wij maandagochtend 29 mei rond 9:20 uur in haven van Harlingen aan boord rolden van de MS Friesland. Jawel, voor het eerst rolden we eens aan boord van een veerboot naar één van de Waddeneilanden …

Toen Aafje vorig jaar oktober voorstelde om in juni een week naar Terschelling te gaan, heb ik daar meteen mee ingestemd, maar wel onder de voorwaarde dat we de auto mee zouden nemen. Tot nu toe waren we altijd gewend om fietsen te huren op de Waddeneilanden, maar dat was me de vorige keer op Terschelling slecht bevallen …

Na twee ritjes op een e-bike die nauwelijks enige ondersteuning bood, hebben we indertijd op de laatste dag van ons verblijf alsnog een auto moeten huren om het strand te kunnen bereiken en nog wat van het eiland te kunnen zien. Dat zou me niet nog eens overkomen …

Met mijn in oktober nog niet te voorziene buikklachten en de daarmee gepaard gaande achteruitgang van mijn conditie kwam de auto op het eiland nu helemaal goed van pas. En pas als je zelf met de auto inscheept, zie hoeveel auto’s er elke keer op zo’n veerboot mee gaan …

Het vertrek was weliswaar grijs en kil, maar eenmaal op open zee begon het wolkendek te breken en maakte de grijze grauwsluier plaats voor een veel vriendelijker licht …

Tegen het middaguur bereikten we Terschelling en kon de vakantie echt beginnen …

’t Wad bij Paesens-Moddergat

Paesens-Moddergat is een kleine gemeenschap in het uiterste noordoosten van de provincie Fryslân, die bestaat uit twee aaneen gegroeide dorpen: Paesens en Moddergat. Over het dorp, c.q. de dorpen wellicht later meer, nu richt ik me uitsluitend op datgene wat Paesens-Moddergat zo bijzonder maakt: zodra je er op de dijk staat, heb je er negen van de tien keer een geweldig zicht op het Wad …

Eenmaal over de dijk kun je langs een oude palenrij een stuk het Wad op lopen …

Als je even door de knieën gaat – wat aan het eind van deze dag nog lang niet meeviel – biedt de oude palenrij hier en daar mooie doorkijkjes …

Even om het hoekje gluren …

Kijk, daar hebben we weer een vuurtoren, ditmaal is het die van Schiermonnikoog … Je zou bijna denken dat je er bij eb zo naar toe kunt lopen …

Maar het lijkt me toch wijzer om de tussen de zandbanken door laverende veerboot te nemen …

Vogels scharrelen hun kostje bijeen …

Terwijl ik me richt op de ditjes en datjes die er te fotograferen zijn, scharrelt Aafje op de achtergrond ook het een en ander bijeen …

Aafje is op zoek naar schelpjes voor de oudste kleinzoon …

En dan is het tijd om terug te gaan en ons klaar te maken voor de klim terug over de robuuste zeedijk …

Ter afsluiting van deze intussen acht dagen durende reis volgen morgen in het kader van Skywatch Friday nog een paar ‘luchtige’ plaatjes van ’t Wad bij Paesens Moddergat.