Een schaapskudde van ‘de Wylde Weide’ begraast momenteel de groenstroken langs het riviertje de Drait weer. Toen ik er vorige week op de iLark langs kwam, speelde dit tafereeltje zich vlak naast het schelpenpaadje af. Daar heb ik met alle liefde even een tussenstop voor gemaakt …
We hebben in Fryslân enkele bijzondere dierenrassen. Het meest bekend is waarschijnlijk het Friese paard, het meest bijzonder is zonder meer het Friese stamboek dijkschaap. Fietsend langs de dijk passeerden we nogal wat van die wonderlijke schapen. Aan het eind van dit logje kom ik hier nog op terug. Hieronder zie je er alvast eentje lekker in zon en wind op de dijk liggen.
Na een half uurtje kwamen we op het punt waar we de zee de rug toe moesten keren om onze tocht landinwaarts te vervolgen. Nog even een laatste rondblik over winderige Waddenzee …
◊
◊
En dan nog even een kleine ’terzijde’ …
De Friese troubadour Pieter Wilkens heeft een ode gebracht aan het Friese dijkschaap, ‘It dykskiep’, waarvan je hieronder een live uitvoering kunt bekijken en beluisteren. Een Nederlandse vertaling van de tekst, waarin het dijkschaap nader wordt beschreven, kun je hier lezen: Vertaling ‘Dykskiep’ …
Volgens mij zou dit kleine ding best wat ondeugende huppelsprongetjes en ander kattenkwaad willen uithalen achter moeders rug om …
Maar met ook tante in de buurt, zou dat toch nog wel eens lastig kunnen worden …
Bovendien houdt pa ook voortdurend een oogje in het zeil … dat wordt voorlopig niks, kleintje … 😉
Terwijl ik vorige week vrijdag via ommelandse wegen in de richting van het natte rietland in de Kop van Overijssel koerste, zag ik bij Soarremoarre de eerste lammetjes in een weiland dartelen …
Daar kon ik natuurlijk niet zomaar aan voorbij rijden, en dus ging de auto even de berm in voor een kleine tussenstop. Al snel werd duidelijk dat de lammetjes niet alleen dartel waren, maar ook dorstig …
Dit kleine ding zocht zijn heil aan de toch wel erg steile slootkant. Na een tijdje zag ik hem gelukkig weer veilig in de richting van zijn moeder en de andere lammetjes huppelen … 🙂
In de buurt van Pean stond vorige week een lam zo mooi aan de waterkant dat ik wel even moest stoppen om een foto te maken …
Terwijl ik de foto maakte, zag ik een moedereend met drie jongen vanuit het weiland naar de sloot lopen …
Onder het toeziend oog van het lam hingen de eenden gevieren te water voor een zwemtochtje …
Even kreeg ik de jongen alleen voor de lens …
Moeder voegde zich al snel weer bij haar kroost, want met een fotograaf op de wal kun je maar niet voorzichtig genoeg zijn …
Niet veel later verdween het hele gezin in een dwarssloot uit beeld …
Er hing wat een grijze waas over de Friese weilanden …
Maar dat maakte moeder en kind zeker niet minder fotogeniek …
Het ziet er niet naar uit, dat we het grijze weertype dit jaar nog kwijt raken. Een kuier onder een heldere winterlucht zit er voorlopig nog niet in. Dat is wel jammer, want in de komende nacht is er weer een kansje op poollicht, maar dan moet het wel helder zijn … 🙁
Er rest me weinig anders dan nog maar even door te gaan met het tonen van wat foto’s die het weblog eerder dit jaar niet hebben gehaald.
Eerst maar even een typisch voorjaarsplaatje van een schaap en een lam met nog net zichtbaar wat koeien op de achtergrond …
Op één van de weinige mooie zomerdagen in juni hebben we op Terschelling een tijdje heerlijk aan het Wad gezeten …
In de trieste en regenachtige julimaand was er in ons tuintje niet veel te beleven, af en toe was er een zweefvliegje te zien …
Ook augustus kon de zomer niet meer goedmaken, regelmatig trokken er zware buien over land en water, zoals hier bij het Sneekermeer …
