Ruziënde meerkoeten

We stonden net op het punt om de grote grutto in het land van boer Bote achter ons te laten, toen ik zag dat er een paar meerkoeten achter elkaar aan begonnen te jagen. Omdat ik toch nog ter plekke was, heb ik er nog maar even een kleine fotoserie van gemaakt …

Daarmee komt er een eind aan deze 12-delige serie over de dag die begon in de kerk van Wiuwert met zijn raadselachtige mummies en die eindigde bij het gruttoland van boer Bote in Tjerkwerd …

Met dank aan mijn fotomaatje was het weer een mooie dag.

Langs een broedende meerkoet

Op weg naar de vogelkijkhut bij Skrok had ik gezien, dat er aan de overkant van de sloot langs het Swynzerpaad een meerkoet op een nest zat, Toen we er op de terugweg weer langs kwamen, vroeg ik Jetske om er even voorzichtig te stoppen …

De auto stond nog maar nauwelijks stil of de meerkoet ging er als een speer vandoor. Ik had van een anders zo felle meerkoet eerlijk gezegd wel wat meer vechtgedrag dan vluchtgedrag verwacht. Dat zat er echter niet in. Omdat de eieren nu onbeschermd en afkoelend in het nest lagen, zijn we meteen na het maken van deze foto’s doorgereden naar onze volgende bestemming …

De paring van 2 knobbelzwanen

Ik neem jullie nog even mee terug naar de weilanden rond de vogelkijkhut Skrok bij Wommels in Fryslân. We waren gebleven bij de die twee knobbelzwanen, die toenadering tot elkaar zichten. Dit was de laatste foto die ik daarvan heb gepubliceerd …

Nadat ze langzaam dichterbij gekomen waren, ging het plotseling los. Het was tenslotte voorjaar en er moest weer aan nageslacht worden gewerkt. Kort, maar krachtig stortten ze zich op die bezigheid …

Al na enkele seconden was de rust in de sloot teruggekeerd. Het werk was eerst even gedaan, ze hadden zelfs tijd voor een amoureus naspel …

Errie achter de grote rietmaaier

Gisteren heb ik een aantal foto’s getoond van het werk van rietsnijder Errie met de grote blauwe rietmaaier. Vandaag doe ik dat nog eens dunnetjes over met een dronevideo van een paar minuten …

– wordt vervolgd

Het werkterrein van de dag

Klaas Jan en oom Errie stonden die dag voor de klus om een stuk rietland te maaien, dat op deze foto deels rechtsonder te zien is. In een eerder blogje heb ik al eens wat geschreven over het belang van terreinkennis in het rietland. Dat was hier ook het geval. Tegen het rietland lag heel geniepig een sloot waar je niet met de zware rietmaaier in terecht wilt komen …

Vermoedelijk was dat de reden dat Klaas Jan de eerste strook riet langs de sloot maaide. Hij is hier wat beter thuis en hij is net wat sterker dan Oom Errie. Jetske was achter Klaas Jan aan gelopen. Aan het eind van de eerste strook vertelde hij haar het één en ander over de achtergrond van de huidige pachter. Het land is al sinds zijn overgrootvader in de familie, een bijzonder verhaal, dat te lezen is bij Jetske. En verder heeft ze daar weer mooie actiefoto’s van de rietsnijder, van een woelraten van de bestuurder van de drone gepubliceerd …

Intussen had oom Errie de rietmaaier ter hand genomen. Hij zal wel gedacht hebben, dat het riet er met gezellig bijpraten niet af komt …

– wordt vervolgd

Een glanzend model

Het was gelukt om de auto heel stilletjes uit te laten rollen. Intussen had ik ook het raampje soepel naar beneden laten glijden. De aalscholver bleef onverwacht netjes staan, maar de rimpelloze weerspiegeling die ik voor ogen had, werd verstoord door een passerende meerkoet …

Omdat de aalscholver ook toen nog in alle rust in zijn houding bleef staan, besloot ik van de gelegenheid gebruik te maken door nog wat verder in te zoomen op die glanzende veren. Als op verzoek draaide hij zijn kop ook nog voorbeeldig heen en weer …

Maar ik zag hem ook onrustig worden. Er was duidelijk geen tijd meer om te wachten op rimpelloos water. Maar ik heb met de laatste foto uiteindelijk toch een mooie serie overgehouden van dit treffen …

IJs aan de Hogeweg

We lieten de woudreuzen aan De Baars achter ons en daalden in westelijke richting af van 12.50 m naar -0,50 m aan de oostkant van De Weerribben. Daar stopten we voor een korte fotosessie aan de Hogeweg (kaart OpenStreetMap)

Aan de Hogeweg staan o.a. de spinnenkopmolen de Wigter en een mooie maalvaardige tjasker. Vandaag richtten we onze camera ’s echter op een paar van de pittoreske vervenershuisjes aan de weg. Op de sloot langs de oostkant van de weg lag nog een eerste dun laagje ijs. Daarachter stond een van de kleine vervenershuisjes. Mijn moeder is voor en tijdens de Tweede Wereldoorlog in een vergelijkbaar huisje opgegroeid met haar ouders en 7 broers en zusters aan een andere Hoge Dijk. Ik vind dat nog steeds onvoorstelbaar …

Aan de overkant van de weg staat achter een wat bredere gracht een vervenershuisje met daarachter een schuur of stal. Ik denk, dat we dit een keuterboerderijtje mogen noemen …