Plas-dras in beeld

Ik besloot de meerkoet niet langer te storen bij zijn bezigheden Het werd tijd om de camera eens op het plas-dras deel in de landerijen voor me te richten. Daar was ik tenslotte voor gekomen, want dat is uiteindelijk toch de bron van de vogelrijkdom hier …

De plassen werden vooral bevolkt door grutto’s, maar er zat hier en daar ook een kievit en er dobberden wat eenden rond. Van de kemphanen die hier voorgaande jaren in groten getale zaten viel geen spoor te bekennen …

Plotseling kwam er een zwaan half rennend en half vliegend door het beeld zeilen. Volgens mij keek ik er meer van op dan de omringende vogels, want die bleven doodgemoedereerd zitten waar ze zaten …

De reeën zijn ’t haasje

Terwijl ik gefocust was op de twee reeën die samen een plekje tussen de maïsstoppels hadden gevonden, zag ik vanuit een ooghoek elders in het veld iets bewegen …

Toen ik mijn camera die kant op had gedraaid, zag ik dat er een paar hazen waren verschenen. De reeën waren zogezegd ‘het haasje’, ze moesten hun dis delen met de hazen. En daar hadden ze duidelijk geen enkel probleem mee …

Samen tussen de maïsstoppels

Goed, de democratie heeft gewonnen. Maar progressief Nederland en de sociaaldemocratie hebben – zoals ik hier gisteren al verwachtte – duidelijk verloren. Maar eerlijk is eerlijk, links had in de aanloop naar de verkiezingen ook geen goed verhaal. Rutte heeft dankzij zijn aanpak van Corona de verkiezingen gewonnen, denk ik. En hoe het nu verder moet …? Ik heb geen idee, want theoretisch kan het alle kanten. Ik wacht het af, en ga voorlopig maar weer over tot de orde van de dag. Terug naar de reeën!

Zoals ik gisteren al schreef, gingen twee van de zeven reeën na enige tijd hun eigen weg …

Een stukje verderop ging de reegeit tussen de maïskolven liggen. De bok bleef nog wat dralen en draaide even later wat om haar heen …

Na de vierde foto werd mijn aandacht even afgeleid door iets wat zich elders in het veld afspeelde. Daar kom ik morgen op terug. Toen ik terug draaide naar de beide reeën, lagen ze ontspannen maar attent naast elkaar tussen de maïsstoppels …

Ik sluit dit logje af met de foto waarvan vorige week in twijfel werd getrokken of hij de werkelijkheid liet zien of dat ik hem had gemanipuleerd in Photoshop. Heeft iemand nu nog enige twijfel …?

– wordt vervolgd –

Over een roedel reeën

Hoewel ik maandag al gebruik heb gemaakt van mijn democratisch recht om te stemmen, kan ik vandaag niet om de verkiezingen voor de Tweede Kamer heen. Ik vond het een rare campagne in deze verwarrende tijden. Rutte lijkt zijn rol als ‘vadertje des vaderlands’ in crisistijd goed te hebben gespeeld in de campagne. Je weet natuurlijk nooit hoe het uitpakt, de peilingen hebben er wel eens vaker naast gezeten, maar ik heb er geen goed gevoel over. Ik ben bang dat progressief Nederland nog verder weggedrukt zal worden de komende jaren …

Ja, het zijn vreemde en verwarrende tijden, ik heb zelfs een mooi rood kleurpotlood aan mijn stembusgang overgehouden. Maar gelukkig gaat de natuur gewoon zijn gang. Neem nu de roedel reeën die ik onlangs twee keer in hetzelfde stuk maïsland zag lopen. De eerste keer was op de laatste dag van de februariwinter. Ik was gestopt om wat foto’s te maken van de maïsstoppels in de sneeuw. Ik zou net op de reeën inzoomen, toen ze er spoorslags vandoor gingen …

Ruim een week geleden kwam ik opnieuw langs dezelfde akker. Omdat een roedel reeën vaak op dezelfde locatie komt foerageren, liet ik de auto voor de zekerheid rustig in de berm uitrollen. Tussen twee boompjes door had ik mooi zicht op het maïsland, zijraampje naar beneden en turen maar …

In eerste instantie zag ik niet meer dan wat kleine bruine stipjes in de verte. De zoomfunctie van mijn camera liet echter al snel zien dat er opnieuw zeven reeën in het maïsland liepen …

Na verloop van tijd viel mijn oog op twee reeën die zich wat van de rest van de roedel leken af te scheiden. Morgen meer foto’s van dit koppel …

– wordt vervolgd –

Buitenstvallaat – het begin

De foto’s en het verhaal van ‘De Jonge Trijntje’ brachten me in gedachten terug naar het Buitenstvallaat (Google Maps), waar het skûtsje ruim 100 jaar geleden is gebouwd. In 2008 heb ik daar eens een fotokuiertje gemaakt. De foto’s die dat heeft opgeleverd, heb ik wat afgestoft om jullie een idee te geven van de situatie ter plekke …

Buitenstvallaat is een buurtschap aan de westkant van Drachten. De eerste keer dat ik hier kwam, was ik nog een maar een kind. In 1970 heb ik samen met een paar vriendjes de Hooidammentocht geschaatst. Deze tocht van 20 km van Drachten naar de Hooidammen (vice versa) werd indertijd door de Politie Personeelsvereniging Smallingerland georganiseerd voor de jeugd tot 15 jaar. Start en finish lagen bij de brug De Pijp en de tocht leidde over de Drachtstervaart o.a. langs Buitenstvallaat naar de Hooidammen …

Behalve een sluis, een paar huizen en enkele boerderijen was er in de wijde omgeving in de toen ’s winters nog vaak bar koude witte wereld weinig te zien. Of het moet al zijn dat er toen nog een paar kalkovens stonden. Ik geef het toe, dat er ook een oude skûtsjewerf lag, daar was ik me toen nog niet van bewust. De oude sluiswachterswoning is één van de pronkstukjes die  nu nog resten …

Hier ligt echt een belangrijk stukje geschiedenis voor Drachten. Vanaf dit punt werd in 1641 begonnen met de aanleg van de Drachtstervaart. Om dat mogelijk te maken is hier een sluis of vallaat aangelegd. Het oude Buitenstvallaat is het beginpunt van de Drachtstervaart die in 1641 is aangelegd in opdracht van koopman en veenbaas Passchier Bolleman. Dat vormt eigenlijk ook het beginpunt van Drachten. De vaart maakte de afvoer van turf uit de omgeving mogelijk en dat bracht allerlei activiteit naar Drachten …

Er is sinds die tijd veel gebeurd. Buitenstvallaat ligt tegenwoordig ingeklemd tussen Drachtster nieuwbouwwijken en het dorp De Wilgen. Dit is nog het enige authentieke stukje van de oude vaart uit 1641, waarvoor naar verluidt 800 arbeiders tewerkgesteld werden. Het deel van de vaart vanaf de Hogeweg tot in het centrum van Drachten werd in de jaren 60 gedempt en in 2016 heropend …

Ik heb me voorgenomen om over niet al te lange tijd nog eens een fotokuiertje te maken bij Buitenstvallaat. Wil je nu nog meer weten over Buitensvallaat, kijk dan eens naar de geactualiseerde pagina over de buurtschap, van Frank van den Hoven op de website plaatsgids.nl. Daar kun je overigens informatie vinden over de kleinst mogelijke buurtschappen in ons land …

Uitgelicht verval

Door een noodlottige samenloop van omstandigheden zit ik sinds enkele dagen met het rechter pootje omhoog om een gekneusde enkel en een steriele ontsteking op mijn scheenbeen tot rust te brengen.
Hoe dat precies is gekomen …? Uit vrees dat haar schuldgevoelens dan nog groter worden, heeft Aafje liever dat ik daar niets over vertel …

Deze week ben ik dus nog wat meer aan huis en tuin gekluisterd dan ik sinds het begin van het coronatijdperk toch al was. Maar gelukkig kan ik in noodgevallen altijd terugvallen op mijn rijk gevulde archief. Op die manier lukt het in dit geval ook prima om mijn korte serie over licht en schaduw voort te zetten. Vandaag doe ik dat onder de titel ‘Uitgelicht verval’, want dat gaat in feite zowel op voor mijn voet als voor deze oude boerderij …

Mijn eerste kemphanen

Goh … alleen Jetske durfde het op basis van mijn vorige logje aan om een gokje te wagen dat ik kemphanen had gezien. Maar ja, Jetske had dan ook een kleine voorsprong, omdat ze enige tijd geleden bij Wetering-Oost ook een groep kemphanen heeft gezien: ‘Kemphanen in winterkleed’

Die vogels zaten toen een stuk dichterbij dan deze exemplaren hier. Een ander verschil is dat de kemphanen die Jetske fotografeerde en filmde allemaal nog in winterkleed waren, terwijl de mannen hier toch hun voorjaarstooi al lijken te dragen …

Ik heb vaak over kemphanen gelezen, maar ik had ze dus nog nooit met eigen ogen gezien. Eigenlijk verkeerde ik in de veronderstelling dat ze hier inmiddels als broedvogel zijn uitgestorven en dat de kans om ze ooit nog eens te zien verkeken was. Maar eind april bleek niets dus minder waar te zijn. Ik had graag wat betere foto’s gemaakt, maar daarvoor zaten ze simpelweg te ver in het weiland. Afijn, ik weet nu waar ze zich kunnen ophouden, daar moet ik volgend voorjaar dus zeker nog maar eens in de herkansing gaan …

“Deze spectaculaire, zeldzame weidevogel broedt in schrale, vochtige, bloemrijke graslanden, vrijwel uitsluitend in reservaten. Kemphanen zijn bekend door de fraaie voorjaarstooi van de mannetjes, die op de toernooiveldjes schijngevechten houden om de gunst van de vrouwtjes. Na de paring draaien de vrouwtjes op voor de zorg om het broedsel. Kemphanen zijn in ons land vooral nog te zien in de trektijd, maar ook wel in de winter.”
Aldus de Vogelbescherming op hun pagina over de kemphaan

Op de pagina van Sovon valt over de kemphaan het volgende te lezen: “Als broedvogel is de Kemphaan bijna uit ons land verdwenen. De laatste broedvogels houden zich op in extensief benutte graslanden (meest met aangepast beheer) in Friesland en Noord-Holland. Begin twintigste eeuw was de Kemphaan nog een lokaal algemene broedvogel, met een ruime verspreiding over de lage delen van het land en een plekgewijs voorkomen elders. Nog in 1950, ondanks een gemelde afname, werd het aantal broedende vrouwtjes geschat op ten minste 6000. Daarna ging het verder bergafwaarts, waarbij een tijdelijke opleving in het in 1969 drooggelegde Lauwersmeer enige tijd soelaas bood (maximaal 400 broedende vrouwtjes rond 1983). Afname is ook in andere delen van Noordwest-Europa het geval. Bij ons werd hij veroorzaakt door verlaging van grondwaterpeil, intensieve bemesting, zware beweidingsdruk en andere bijverschijnselen van de moderne landbouw …”

Je schijnt kemphanen het hele jaar in ons land te kunnen zien, met de hoogste aantallen in maart-april en in juli. Tijdens de trek kunnen ze overal opduiken, maar echt grote concentraties zijn in het voorjaar vrijwel voorbehouden aan Fryslân. De kleine aantallen overwinteraars concentreren zich met name in Zeeuws-Vlaanderen. De aantallen doortrekkers zijn drastisch verminderd, van ca. 50.000 rond de eeuwwisseling tot minder dan 10.000 nu …