Zomerse tussenbalans

Tot dusver doet het lang aanhoudende warme zomerweer nog geen al te grote aanslag op mijn lichaam. Dat is in eerdere warmere perioden wel eens anders geweest. Dat het nu een draaglijke warmte is, heeft alles te maken met het feit dat we dankzij de ligging van hogedrukgebieden gelukkig steeds te maken hebben met een bijna on-nederlandse droge warmte. Oftewel: het is niet van dat plakkerige weer …

De zomerstop op het weblog bevalt me daarbij uitstekend. Lekker in de relatief koele schaduw van de hazelaar liggend of zittend, krijg ik zo af en toe eens gezelschap aan de rand van de vijver. Zo komt er bijvoorbeeld regelmatig een merel om even te badderen of wormen te zoeken. Ook een buurtkat komt zo af en toe eens langs. Die moet ik in de gaten houden, want volgens mij komt die vooral voor de vissen …

Met de insecten in de tuin schiet het nog altijd niet op. Zo af en toe zie ik eens een vlinder – meestal een witje – fladderen, maar even poseren is er ondanks de weelderig bloeiende ijzerhard en de vlinderstruik niet bij. Dan maar even een foto van een passerende zweefvlieg …

Om niet helemaal te verstoffen en te verstijven heb ik een paar maal een ritje met wat korte tussenstops gemaakt. Voor echte fotokuiers is het me te warm en dat is met vrijwel steeds dat toch 150 gram wegende Tens-apparaat aan een bandje rond mijn hals ook niets waard nu.

Tijdens één van die tussenstops heb ik wel ontdekt waar een groot deel van de insecten tegenwoordig zit … op en rond de boerderij blijkbaar …   😉

Ik sluit af met het relatief koel aandoende beeld van een foeragerende lepelaar in de Jan Durkspolder. Een groot deel van de plaatselijke kolonie liet zich daar vanuit de grote vogelkijkhut goed bekijken …

Zo, en nu duik ik met het oog op de naderende hittegolf mijn hangmat weer in, want mijn zomerstop zal zeker nog een week voortduren. Tot een uur of drie lekker in de schaduw met Radio Tour en als het daarna op het terras te zonnig en te warm wordt, nestel ik me in de nog steeds relatief koele woonkamer lekker voor de Tour op tv. Want wat is het spannend en wat kan het nog mooi worden …

Tot later, blijf koel.

Insecten uit eigen tuin

Menigeen zal toch wel even geschrokken zijn dat hier donderdag ineens een actueel logje verscheen, kan ik me zo voorstellen. Nou, wees gerust … dat was vooreerst weer een eenmalig gebeuren.

In het oosten van ons land schijnt momenteel plaatselijk al flink wat sneeuw te liggen. Hier in het noorden schijnt de zon nu nog vrolijk bij een graad of 4. Dat alles geeft mij mooi de kans om, voordat we vandaag of morgen mogelijk ook hier een pak sneeuw krijgen, eerst nog wat zomerse foto’s uit eigen tuin aan jullie te slijten …

Aan groenten en fruit heeft ons tuintje niets meer te bieden sinds de druif de geest heeft gegeven, maar ondanks de algehele neergang van de insectenpopulatie kan ik nog wel een paar insecten uit eigen tuin aanbieden …

Dit drietal – van boven naar beneden: een groene vleesvlieg, een (tuin)hommel en een blinde bij (met dank aan Soli voor de determinatie van de blinde bij) heb ik eind juli op en rond de vlinderstruik kunnen vastleggen …

Zweefvliegen op de blauwe knoop

Behalve de hommel die ik hier gisteren liet zien, waren er nog veel meer insecten die zich tegoed deden aan het lekkers dat de blauwe knopen in het Weinterper Skar te bieden hebben …





Vooral diverse soorten zweefvliegen vlogen af en aan om links en rechts neer te strijken op één van de vele bloemen …





De blauwe knoop (Succisa pratensis) is een wilde plant, die op de Nederlandse Rode lijst van planten te boek staat als algemeen voorkomend maar sterk afgenomen …





In het Weinterper Skar leggen de bloemen eind augustus – begin september een paarsblauwe deken over één van de blauwgraslandjes. Ik was vrijdag maar net op tijd om er wat foto’s van te maken, want er was al een begin gemaakt met het maaien van het veld …




De strijd om geel

In de Tour de France wordt vandaag in de etappe naar Alpe d’Huez uitgemaakt wie morgen in Parijs met het geel om de schouders de hoogste trede van het podium mag beklimmen. De Colombiaan Quintana is in feite de enige die Chris Froome het geel nog kan ontfutselen, maar dan moet hij niet weer wachten met aanvallen tot de laatste berg, zoals hij gisteren deed. Nee, hij zal al tijdens de eerste beklimming van de dag op de Col de la Croix de Fer voor de aanval moeten kiezen. Ik ben benieuwd …





Ook dichter bij huis wordt nog steeds fel gestreden om het geel. Het geel staat in dit geval voor de wederik, (Lysimachia) een mooie gele bloem met rode accenten, die op dit moment in het Weinterper Skar volop in bloei staat. In een voortdurend gezoem en gefladder gaan diverse insecten met elkaar de strijd aan om het lekkers dat de wederik te bieden heeft. Eén van de liefhebbers is de onderstaande vlinder, het koevinkje (Aphantopus hyperantus)…





Maar de meest geziene gasten op en rond de wederik zijn waarschijnlijk toch wel de diverse zweefvliegen, die er regelmatig even komen snoepen, zoals de onderstaande pyjamazweefvlieg (Episyrphus balteatus) …





Voor de bloemetjes en de beestjes zal het vanmiddag geen weer zijn als de negende julistorm sinds 1906 over de provincie trekt. Ik nestel me straks lekker voor de buis, hopend op een mooie en spannende rit naar “de Nederlandse berg” Alpe d’Huez. Zo mooi en spannend als in 1989, toen er voor het laatst een echt Nederlands feestje gevierd kon worden, dankzij een glorieuze overwinning op de fameuze Alpe, zal het wel niet worden. Maar ja, toen stonden we dan ook zelf ergens halverwege de beklimming en hadden we een onvergetelijke dag!




Zweefvlieg vouwt de pootjes samen

Het was tot dusver niet bepaald een goed jaar voor de macrofotografie, maar sinds eind juni heb ik toch een aantal kansjes kunnen benutten. Zo streek deze zweefvlieg vorige week naast me neer toen ik even bij de vijver zat …





Ik verbeeldde me dat hij even zijn voorpootjes samenvouwde om me vervolgens – recht in de lens kijkend – met een licht knikje te bedanken voor de fraaie portretjes die ik van hem had gemaakt …   🙂




Een geliefd bloemetje

Een paar weken geleden heb ik hier de liefde voor de nog steeds op de Nederlandse Rode Lijst van planten staande blauwe knoop (Succisa pratensis of Scabiosa succisa) al eens bezongen …





De foto’s van de blauwe knoop en de vele witjes die dat logje sierden heb ik indertijd gemaakt op een veldje bij de heide aan de westkant van het Weinterper Skar …





Tijdens een kuiertje aan de oostkant van het Weinterperp Skar ontdekte ik afgelopen week dat de bloemen geliefd worden door meer dieren dan alleen geaderde witjes en zweefvliegen …





Behalve witjes dartelden er nu ook verschillende citroenvlinders en een dagpauwoog rond. Hoe zeer ik mijn best ook deed, die laatste wilde niet even meewerken aan een kleine fotosessie …





Dat gemis werd echter ruimschoots goedgemaakt door deze fraaie roodbruine spin, die zich ophield bij een nog in knop staande blauwe knoop …




Zomerprogrammering

Langzaam, héél langzaam komt mijn door de hitte van de afgelopen dagen geteisterde lichaam weer wat in zijn gewone doen. Voor een gezond mens zijn temperaturen boven de 30 ºC al moeilijk te verteren, voor mensen met MS zijn die tropische temperaturen ronduit slopend. De koele en regenachtige dag van gisteren heeft me goed gedaan, maar aangezien we de warmte ook de komende dagen nog niet kwijt zijn, zal het nog wel even duren voordat mijn energiebalans weer enigszins is hersteld …





Om het mezelf niet moeilijker te maken dan nodig is, schakel ik voorlopig maar even over op een zomerprogrammering op mijn weblog. Dat wil zeggen dat ik mezelf even geen druk opleg, niet om te schrijven en evenmin om te lezen. Laten we het er maar op houden, dat ik een paar snipperdagen neem. Kalm aan, dan breekt het lijntje niet. Op die manier kan ik de zon toch in het water zien schijnen, want mijn humeur heeft er gelukkig nog steeds niet echt onder te lijden. …