Avond op het strand

– Een virtuele vakantie 9 –

Na de passage van de woelige wolkenband keerde de zon aan het eind van de middag nog terug. Erg lang duurde dat echter niet. Desondanks vertrokken we na het avondeten opnieuw naar het strand.
Wie weet wat de zonsondergang nog zou brengen …

Op naar de natte einder …
Morgen meer.

Wind en wolken

– Een virtuele vakantie 8 –

Met de wind in de rug liepen we de woelige wolkenband tegemoet.
Aan de andere kant van het strandpaviljoen leek de zon alweer te schijnen …


Twee blonde deernen in de duinen

– Een virtuele vakantie 6 –

Donkere wolken schoven over het strand en de duinen. Maar dat was nog niet het ergst. Die wolken werden aangevoerd door een plotseling aanwakkerende wind van zee, en die was zo vroeg in het jaar nog allerminst aangenaam.

Twee blonde deernen rezen met verwarde haardos op uit een duinpan aan de rand van ’t strand. Een plekje in de zon en uit de wind, dat ze nog niet eens zo heel lang geleden met zorg hadden uitgezocht. Daar ging hun middagje zonnen. Fluks waren ze in de kleren en op weg naar elders …



Zonnepanelen aan lager wal

GroenLeven heeft in juli en augustus een drijvend zonnepark geïnstalleerd op de zandwinplas van de firma Van der Wiel bij Nij Beets. Het zonnepark telt ruim 33.000 zonnepanelen en kan groene stroom opwekken voor zo’n 4.000 huishoudens in de omgeving …

Vanaf de weg levert dit zonnepark in tegenstelling tot de grote zonneparken die her en der op het land of in het veld verschijnen, hoegenaamd geen landschapsvervuiling op. Sterker nog: je ziet het niet eens vanaf de weg. Omdat de zonnepanelen laag boven het water zijn gemonteerd, blijft de andere oever van de plas gewoon zichtbaar. Er gaat geen natuur of landbouwgrond verloren met de aanleg van dit park. En zwemmen in deze plas was toch al nooit een goed idee …

Er was alleen 1 probleem. Enkele dagen voordat de tijdelijke verankering van het zonnepark zou worden vervangen door de definitieve verankering, trok er 20 augustus tegen middernacht een zeer zware onweersbui over de plas. De wind kreeg vat op het zonnepark, waardoor het deels op de oostelijke oever werd geschoven …

De foto’s in de dit logje heb ik 5 dagen na het noodweer gemaakt, op het moment dat een bui net wat sneller naderde dan ik had ingeschat. Een drone-opname van de Leeuwarder Courant van een dag na de onweersbui geeft een mooi zicht op het geheel. Daarop is goed te zien dat het hele zonnepark flink aan lager wal is geraakt : ‘Drijvend zonnepark Nij Beets slaat los door noodweer’

Pas op de plaats

Nadat ik mezelf en mijn onderdanen zowel maandag als gisteren weer flink op de proef heb gesteld met een paar heel aardige, maar vermoeiende fotokuiers, is het tijd om vandaag weer even pas op de plaats te maken …

Gewoon ‘ns een dagje bijna niks doen. Hooguit af en toe even een loop door te tuin om in de luwte wat naar de wolken kijken, terwijl ze in hoog tempo langs het zwerk worden geblazen …

Stormschade en oude druppels

Het is hier vandaag nog niet echt droog geweest, toch heb ik me tussen de buien door even in de tuin gewaagd om te kijken of er nog een aardig plaatje te scoren was. Dat viel weer lelijk tegen. Het waait nog steeds zo hard dat er geen druppel aan een takje of twijgje blijft hangen. De enige druppels die ik kon kieken, waren die op een paar door regen en wind gevelde krokussen. De komende dagen maar eens zien hoe veerkrachtig krokussen zijn … …

En dan prijs ik me in zekere zin toch weer gelukkig dat mijn weblogs uit de periode maart 2005 – juni 2010 verloren zijn gegaan op het wereldwijde web. De foto’s uit die periode bevinden zich namelijk nog steeds veilig in mijn eigen digitale archief. In donkere tijden als de huidige is het altijd fijn om daar af en toe even op terug te kunnen vallen …

En dus kan ik jullie vandaag laten meegenieten van een paar druppels die op 11 februari 2007 aan een sierlijk krullend takje onder de pergola hingen. Het kan niet missen of we moeten toen een stuk minder wind hebben gehad dan deze week …