Oog in oog

Pas nadat ik de foto van de pootje badende hooglanders gisteren had gepubliceerd, herinnerde ik me dat er nog een verhaal achter die foto zit.

De foto is net als die van vandaag gemaakt op 14 september 2006. Het was een warme dag, maar desondanks besloot ik voor het eerst eens een fotokuier te maken bij de Dellebuursterheide (Google Maps). Ter plekke ontdekte ik, dat ik eerst bijna een kilometer over een lang recht pad moest lopen, voordat ik op de heide was. Dat was een tegenvaller, maar gelukkig kon ik die afstand toen nog vrij makkelijk hebben. Eenmaal op de heide bleef ik het pad langs de heide een stuk volgen, totdat ik een bankje in de schaduw vond. Daar ging ik even lekker zitten om van het uitzicht over de heide te genieten. Na enige tijd hoorde ik vlak achter me plotseling een krakend en snuivend geluid. Toen ik me omdraaide, sloeg de schrik me even om ’t hart, Ineens zat ik oog in oog met de onderstaande gedaante …

(Door op de één of andere manier op de foto te klikken, kun je hem op bijna angstwekkend groot formaat bekijken)

Het kan net zo goed 10 tellen als een volle minuut hebben geduurd, maar op enig moment besloot ik de bovenstaande foto van hem te maken. Hij snoof nog eens en daarna liep hij langs mij en het bankje om rustig sjokkend zijn weg in de richting van een ven op de heide te vervolgen.

Toen ik even later langs het ven liep, heb ik een serie foto’s van de hooglanders in het verkoelende water gemaakt. Op dat moment zag ik ook de auto van It Fryske Gea naderen, waarvan de medewerker bezig was geweest met het opnemen van de waterstand op diverse plaatsen in het gebied. Omdat onze paden elkaar een stuk verderop zouden kruisen, zette ik de stap er even goed in om hem een lift naar de weg te kunnen vragen.

Het ritje naar de weg was mijn geluk die dag. Ruim een kilometer naar de parkeerplaats lopen zou een enorme klus geworden zijn. Voor zover ik me herinner was het de eerste keer sinds de diagnose MS twee jaar eerder, dat ik mezelf flink tegen ben gekomen bij warm weer. Sindsdien ben ik een stuk voorzichtiger geworden. Bij temperaturen van 25°C of hoger begin ik niet meer aan fotokuiertjes, zeker niet in mijn eentje.

Bij de Dellebuursterheide ben ik sindsdien niet meer geweest, het is een prachtig gebied, maar dat lange rechte pad van bijna een kilometer is tegenwoordig ook zonder warmte al een onoverkomelijke hindernis.

Ecokathedrale fotokuier 24

Het werd tijd om mijn serie ‘Ecokathedrale fotokuiers’ op YouTube weer wat uit te breiden. Sinds de laatste aflevering (deel 23) heb ik alweer diverse kuiers gemaakt. Daarom hoop ik de komende weken op de zondag steeds weer een nieuw deel te plaatsen.

Op een mooie herfstdag in november 2018 heb ik bij een temperatuur die meer aan voorjaar dan aan herfst deed denken, weer eens een kijkje in de Ecokathedraal genomen. Er was weer veel veranderd sinds mijn laatste bezoek in augustus 2017. Om te beginnen stond er bij de entree een nieuw informatiepaneel over de voorgeschiedenis van de Ecokathedraal. Eén van de zes afbeeldingen op het paneel is een door mij gemaakte foto van de Porta Celi. Ook was er een mooie zithoek gecreëerd in het voorportaal van de Ecokathedraal …

Ecokathedrale fotokuier 14

Een korte en lichtvoetige fotokuier door een in fris voorjaarslicht badende Ecokathedraal in april 2013. Hoewel ook een paardenbloem nog even een poging doet om de show te stelen, is een speciaal gastoptreden ditmaal weggelegd voor een geaderd witje …

Omdat het zo’n kort filmpje is, voeg ik er vandaag nog een linkje naar een interessante site met fraaie foto’s van de Ecokathedraal aan toe: ‘De eigenaardige Ecokathedraal uit Fryslân’

Volgende week zondag deel 15.

Ecokathedrale fotokuier 13

Wat weersomstandigheden betreft komt deze dertiende Ecokathedrale fotokuier door een licht besneeuwde Ecokathedraal niet eens op zo’n gek moment. Gisteren lag er ’s ochtends vroeg in het uiterste zuiden van ons land lokaal een laagje sneeuw. Over het noorden trokken bij een maximumtemperatuur van amper 10 graden, die in buien nog verder terugzakte, regelmatig buien met hagel en een gemeen koude noordenwind.

Op deze Bevrijdingsdag zal het waarschijnlijk ook niet veel warmer worden. Voordat de MS mij in zijn greep kreeg, gingen wij nog wel eens naar het provinciale Bevrijdingsfestival in Leeuwarden. Ik kan me nog een editie herinneren op een prachtige dag met een temperatuur van zo’n 25 graden. Flink rood verkleurd door de zon en licht beneveld door drank en muziek keerden we na afloop huiswaarts. Dat zit er vandaag niet in.

Hoewel Bevrijdingsdag voor mij een dag van veel grotere waarde is dan Koningsdag, blijf ik vandaag lekker thuis. Volgend jaar vieren we 75 jaar vrijheid, hopelijk is het dan warmer. Vandaag is het prima weer om b.v. na afloop van een frisse kuier in een behaaglijke omgeving naar deze Ecokathedrale fotokuier door een licht besneeuwde Ecokathedraal te kijken. Afijn, wat je ook gaat doen, ik wens jullie een mooie Bevrijdingsdag …

Volgende week zondag deel 14.

Ecokathedrale fotokuier 12

Vooral het spel van licht en schaduw op verschillende bouwwerken tekende tijdens deze mooie najaarswandeling de sfeer in de Ecokathedraal. Springbalsemien, kardinaalsmuts en een mooi herfstblad zorgden met hun rode tinten voor fraaie kleurelementen tussen al het groen.
De verrassing van de dag was ditmaal een fiets die (tijdelijk) een plekje in de Ecokathedraal had gekregen …

Volgende week zondag deel 13.

Ecokathedrale fotokuier 9

Het was een zonnige herfstdag in november 2010. Het warme najaarslicht speelde door de goeddeels kale takken om bijzondere schaduwen over bouwwerken en boomstammen te leggen. De natuur zorgde op deze dag verder voor een paar fraaie verrassingen met een mooi roze bloemetje, een grote bonte specht en een boomklever.

De noeste werkers van de Ecokathedraal hadden een deel van het onlangs aangevoerde bouwmateriaal netjes gesorteerd. Alsof je door een bouwmarkt liep, zo netjes lagen de stenen en tegels soort bij soort opgestapeld langs het pad vooraan in de Ecokathedraal …

Volgende week zondag deel 10.

Ecokathedrale fotokuier 8

De achtste Ecokathedrale fotokuier vond plaats op een regenachtige dag in december 2007. Het was de eerste keer dat ik mijn fotomaatje Jetske meenam in deze gestage reis door de tijd. Enkele regendruppels boden die dag de gelegenheid om de zaak hier en daar eens even ondersteboven te bekijken …

Volgende week zondag deel 9.