Weerbeeld juli en augustus 2018

De warmte van juli en begin augustus ligt alweer enige tijd achter ons, maar om ook volgend jaar nog te kunnen bekijken hoe warm het in ons tuintje was, lijkt het me wijs om nu toch de grafiekjes en enkele opvallende cijfers maar even vast te leggen.

Eerst maar even de maand juli. Met 17 zomerse dagen (max. temperatuur 25 ºC of hoger) en 5 tropische dagen (max. temperatuur 30 ºC of hoger) was dit met stip de warmste maand die ik tot nu toe heb kunnen vastleggen. De gemiddelde temperatuur kwam in juli uit op 20,6 ºC tegen ca. 16,5  ºC over de periode 1971-2000. Kortom: juli was hier ruim 4 graden te warm … …

Behalve warm was het ook erg droog in juli, meer dan 5 mm regen is er niet gevallen. En het was al maandenlang zo droog …

De foto van de heidelibel heb ik in ons tuintje gemaakt op 27 juli, de warmste dag van het jaar hier. De foto is ’s ochtends om 9:51 uur genomen. Op dat moment was het al 27,8 ºC en later op de dag zou het kwik stijgen tot 35,4 ºC …

De overgang van juli naar augustus werd gekenmerkt door een lange hittegolf, die in ons tuintje formeel gezien begon op 23 juli en eindigde op 8 augustus. De rest van de maand augustus kende een vrij normaal temperatuurverloop, waardoor de gemiddelde temperatuur uitkwam op 18,8 ºC, nog altijd ruim 2 graden warmer dan in de periode 1971-2000 …

Met een uitschieter van ruim 33 mm op 9 augustus was de maand augustus met in totaal 89 mm wat natter dan normaal. Maar dat maakte nog lang geen eind aan de enorme droogte die de natuur en land- en tuinbouw al bijna het hele jaar plaagde …

Volgende week kom ik nog met wat grafiekjes en bijzonderheden over de extreem lange, warme zomer van 2018.

Controle in de schaduw

Toch wel even verrassend, dat velen de foto van gisteren als een raadplaatje kenmerkten. Dat was geenszins mijn bedoeling, ik dacht dat het wel duidelijk was wat er te zien was. Hoewel het was bedoeld als een alleenstaande foto, rest me nu weinig anders dan het m.b.v. een aantal vervolgfoto’s maar uit de doeken te doen …









Er was iemand bezig met een controleronde langs een aantal kunstwerken in de vernieuwde N-381. Op de foto van gisteren maakte hij met zijn gsm een aantal foto’s in de Peelrugtunnel. Op de foto hierboven kijkt hij nog eens goed naar de plek waarvan hij zojuist een foto heeft gemaakt, en op de foto hieronder maakt hij – staand op de grens van zon en schaduw – een foto van de andere kant van de tunnel …









Nadat hij voldoende had gezien en gefotografeerd, verliet hij de tunnel om terug in zon en warmte op pad te gaan naar een volgende locatie …








In de vlindertuin

Daar had ik dus even niet aan gedacht toen ik het idee opperde om naar de Vlinderparadijs Papiliorama bij Havelte te gaan … Zodra we de kas binnenstapten, sloeg de vochtige warmte op ons neer …





De eerste tien minuten kwam er van fotograferen maar weinig terecht. Pas toen de camera de omgevingstemperatuur had aangenomen, hoefde de lens niet meer voorafgaand aan elke foto te worden droog gepoetst …





Ik was niet de enige die last had van de warmte, Pepijn nestelde zich na enige tijd met rode konen naast beppe op een bankje. Maar ja, Pepijn had het dan ook wel erg druk gehad met het ontwijken van verschillende grote vlinders die af en toe vervaarlijk om ons heen fladderden, want die waren knap indrukwekkend …





Om de vochtige warmte nog even te kunnen blijven trotseren, ben ik zelf ook een paar keer even op een bankje gaan zitten. Zodra er een vlinder in de buurt kwam, werkte ik mezelf weer overeind om een foto te maken. En dat is uiteindelijk toch een aantal keren aardig gelukt …





Tijmen had helaas minder geluk met fotograferen, al snel kwam hij erachter dat de batterij van zijn camera leeg was. Hem restte weinig anders dan maar een tijdje samen met mama bij een verkoeling brengende luchtstroom te blijven staan …





Nadat ik de onderstaande schoonheid met zijn doorzichtige vleugels had geportretteerd, was het de hoogste tijd om naar het restaurant te gaan voor een verfrissende versnapering …




Niet mijn zomer

Met de grote temperatuurverschillen van de laatste tijd is het mijn zomer niet. Terwijl de 15 graden vorige week maar amper werd gehaald, zat ik gisteren op zoek naar wat verkoeling bij een temperatuur van 30 graden te puffen op de oever van het Sneekermeer …





En vandaag ligt de temperatuur weer ruim 10 graden lager en daalt er uit een grijs wolkendek al een groot deel van de ochtend gestaag regen in ons tuintje neer …





Als ik donderdag weer wat fit wil zijn en plezier wil beleven aan het skûtsjesilen op het Tjeukemeer, en dat wil ik toch zeker, dan kan ik het vandaag en morgen maar beter weer even heel rustig aan doen, want die grote temperatuurverschillen zuigen me helemaal leeg.

Ouwe koeien

Ouwe koeien uit de sloot halen is over het algemeen toch al niet het beste wat je kunt doen, maar met dit weer moet je er al helemaal niet aan beginnen. Als je in de huidige weersomstandigheden een paar koeien in het water ziet staan, laat ze dan maar lekker staan, tenzij ze wegzakken in de modder en op het punt staan te verdrinken natuurlijk …





Het is met koeien eigenlijk als met mensen met MS, na een tijdje krijgen ze bij tropische temperaturen last van hittestress. Waarschijnlijk voelde de roodbonte Caudumer Hinke 97 zich aan het eind van de winter van 2011-2012 – net als ik – tussen het kruiend ijs een stuk beter dan vandaag bij een temperatuur van ruim 30 graden …