Fietsend langs de Waddenzee

– Een virtuele vakantie 22 –

Daar stonden we dan op zeeniveau. Links de zeedijk, rechts de Waddenzee, en vóór ons een eindeloos lijkend fietspad. Even diep ademhalen en daar gingen we. Na een paar kilometer stelde ik voor om even een tussenstop te maken, zodat we een paar zeegezichten konden scoren. Zo gezegd, zo gedaan. Nadat ik een paar foto’s had gemaakt, vervolgden we onze tocht …


De andere kant van ’t eiland

– Een virtuele vakantie 21 –

Op de derde en laatste dag van ons korte verblijf op Terschelling besloten we een fietstocht over de zuidkant van het eiland te maken, langs het Wad en tussen de weilanden door. Hoewel ik als enige in het gezelschap over een e-bike beschikte, lieten de ritjes van de voorgaande dagen zich flink voelen in mijn bovenbenen.

Het hek en vooral het waarschuwingsbord op de eerste twee foto’s kwamen me eerlijk gezegd dan ook wel goed uit. Even een moment van rust en humor. Volgens onze gids moesten we over de dijk, om dan aan de zeezijde verder naar het oosten te fietsen. De beide vrouwen stonden erop om alle drie de fietsen gezamenlijk naar boven te brengen, zodat ik mijn benen nog even kon ontzien. Wat een kanjers, hè …!?


(V)luchtige mijmeringen

Weet je wat op zo’n mooie dag aan zee ook zo’n fijne bezigheid is …?
Lekker achterover liggen en de voorbij zwevende meeuwen aan het blauwe zwerk nakijken …

170601-1513x

Daar lag het in elk geval een stuk lekkerder dan op de behandeltafel in de Pijnpoli van ziekenhuis Nij Smellinghe gisteren. En het nakijken van die meeuwen was ook een stuk fijner dan het naar binnen voelen dringen van een lange injectienaald in mijn rechterflank …

170601-1503x

In Fryslân zeggen we dan: it moat earst op syn slimst ear’t it better wurdt ... (het moet eerst op zijn ergst, voordat het beter wordt). Voorlopig houd ik me maar weer hoopvol vast aan de gedachte, dat men me daar misschien dan toch eindelijk van die gemene buikpijn af kan helpen …

170601-1507x

Wie weet, misschien lukt het over enige tijd zelfs weer om gewoon een spijkerbroek met riem te dragen … Ik wacht het eerst maar weer af. Over een week hoop ik een eerste indicatie over het effect van deze behandeling te kunnen geven …

170601-1508x

Te water!

Op deze warme woensdag lijkt een serie verfrissende zeegezichten me wel een goede keuze. Op de vrijdag van onze vakantie op Terschelling was het weliswaar wat minder warm dan vandaag, maar het was toch wel warm genoeg om me (heel) even lekker in zee te laten zakken …

Deze diashow vereist JavaScript.

Een tegenvallende vliegshow

Zoals op de voorgaande foto’s al te zien was, was het niet echt druk op het Terschellinger strand – om maar eens een understatement te gebruiken – maar voor de oplettende toeschouwer viel er zo af en toe toch wel wat te zien …

170601-1451x

Terwijl ik op ons gerieflijke plekje tegen de duinrand wat om me heen lag te kijken, begon op zeker moment niet zo gek ver bij ons vandaan iemand een joekel van een kite uit te vouwen …

170601-1452x

“Nu zullen we het beleven,” dacht ik, en ik ging er eens goed voor zitten …

170601-1453x

Dan maar liever de lucht in … up, up and away …

170601-1457x

Dat viel echter lelijk tegen … Korte tijd later zag ik de man, met de kite losjes op zijn rug bijeen gehouden, wat mismoedig in oostelijke richting weglopen …

170601-1459x

Helmgras, zand en zee

In de beginjaren van onze relatie trokken we er vaak voor naar de Franse zuidwest kust …

170601-1315x

Ook toen al zochten we meestal een rustig plekje ver van de drukke strandopgang …

170601-1316x

Kilometers lange wandelingen, lekker blootsvoets vlak langs de waterlijn …

170601-1341x

En tussendoor alleen maar genieten van helmgras, zand en zee …

170602-1332x

De wandelingen zijn wat korter geworden, maar het plezier was er op Terschelling niet minder om …   🙂

170601-1404x

Strandweer!

De ACNES heeft zich ook na de derde serie injecties met corticosteroïden en glucose helaas niet laten temmen. Goede en slechte dagen blijven zich nog met een onzekere regelmaat voordoen. Als ik op de ene dag fluitend door het leven ga, is het goed mogelijk dat ik de volgende dag vanwege de pijn weer niets kan doen. Vooral die onvoorspelbaarheid is om gek van te worden. Vanwege de MS moet ik afspraken toch al vaak met een zeker voorbehoud maken, maar dat is nu helemaal waardeloos! Afijn, ik sla me er wel weer doorheen.

Voor verdere behandeling heb ik intussen een oproep voor de Pijnpoli van Nij Smellinghe in Drachten. Voordat ik daar terecht kan, zijn we echter weer een paar weken verder. Tot die tijd blog ik nog maar rustig wat door over die heerlijke vakantie op Terschelling. Kijkend naar het aantal dagen met pijn in de afgelopen weken, is het bijna niet te geloven dat ik uitgerekend in die week mijn buik bijna niet heb gevoeld. Het heeft zo moeten zijn …

170602-1259x

Op dag 4 liet de zon zich van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat ten volle zien. Het laat zich raden: rond het middaguur togen we opnieuw naar ons onvolprezen Noordzeestrand …

170602-1305x

De pas opgewaaide duinen op het brede strand deden hier en daar denken aan winterse sneeuwduinen. Ik zou bijna zeggen: “Het werd een lange barre tocht …” Zo erg als in ’63 werd het niet, maar het viel niet mee in het rulle zand …

170602-1308x

Uiteindelijk vonden we een plekje dat de goedkeuring van de dames kon wegdragen …

170602-1312x

Het grote genieten kon beginnen …  🙂

170602-1313x