Weer geen groene flits

– Een virtuele vakantie 20 –

Na een tijdje begon ik knap koude handen te krijgen, maar ik had me vast voorgenomen om pas te stoppen als de zon echt onder de horizon was verdwenen. Elke keer wanneer ik de kans heb om een zonsondergang aan zee te fotograferen, hoop ik de groene flits te kunnen vastleggen. De groene flits is een zeldzaam optisch fenomeen dat plaats kan vinden kort na zonsondergang of voor zonsopkomst. Hierbij is boven de opkomende of ondergaande zon even, vaak maar ca. 2 seconden, een groen licht zichtbaar. In andere gevallen kan dit licht als een soort straal omhoog schieten vanaf het punt waar de zon opkomt of ondergaat. Het is mij tot dusver niet gelukt om er een foto van te maken. Ook tijdens deze zonsondergang liet de flits zich weer niet zien. Maar het was wel weer een erg mooie zonsondergang met Bello de Hond in een fraaie bijrol …


Zie de zon zakken

– Een virtuele vakantie 19 –

Toen we na de maaltijd weer naar buiten stapten, wachtte ons een aangename verrassing: de dikke grijze wolken waren volledig weggeblazen. Dat beloofde een nieuwe kans op een mooie zonsondergang. En dus togen we opnieuw naar het strand. Daar wapperden de vlaggen strak in top. De koude noordwesten wind hield de meeste toeschouwers in de luwte van het strandpaviljoen. Ik waagde me vol in de wind voor een uitgebreide fotoserie. Zo vaak ben ik tenslotte niet aan zee om van de zonsondergang te genieten …

Aan de waterlijn

– Een virtuele vakantie 10 –

Het werd bepaald geen spectaculaire zonsondergang die avond, maar het was nog goed toeven op het strand. Enkele passerende vissersschepen zetten voor de beide fotografen in het gezelschap de kers op het bescheiden taartje dat aan de einder werd geserveerd. Omdat de wind was gaan liggen, was het ook voor Aafje geen straf om een tijdje aan de waterlijn te staan genieten …

Avond op het strand

– Een virtuele vakantie 9 –

Na de passage van de woelige wolkenband keerde de zon aan het eind van de middag nog terug. Erg lang duurde dat echter niet. Desondanks vertrokken we na het avondeten opnieuw naar het strand.
Wie weet wat de zonsondergang nog zou brengen …

Op naar de natte einder …
Morgen meer.