Graanoogst bij de Oudebildtdijk

Vanaf Firdgum heb ik mijn tocht op 5 augustus voortgezet in noordelijke richting. Bij Dijkshoek ben ik rechtsaf gegaan om over de Oudebildtdijk koers te zetten naar Zwarte Haan. Al snel werd mijn blik getrokken door een combine die verderop in het land een stofwolk opwierp. Tot mijn grote geluk was er ter plekke een uitwijkstrook, zodat ik de auto zonder hinder te veroorzaken kon parkeren …





Omdat de combine nog ver weg was, kon ik eerst mijn blik nog even rustig over het omringende akkerlandschap laten glijden. Vanaf dijkhoogte is goed te zien dat de verschillende producten als graan, bieten, aardappelen, etc samen een fraaie lappendeken van het akkerland maken …





Na een tijdje richt ik de camera toch maar weer op de combine, want dat soort imposante machines blijft toch elke keer mijn aandacht trekken. Afijn, kijk maar even mee, de foto’s kunnen worden vergroot door erop te klikken …





Toen de combine na enige tijd zijn last voor verder transport overbracht naar een tractor en wagen, ben ik in de auto gestapt om mijn weg richting Zwarte Haan te vervolgen.

Poollicht 29-10-2003 – Marum (Gr.)

Nadat ik woensdag 29 oktober 2003 bij Uithuizen (Gr.) voor het eerst van mijn leven poollicht in het echt had gezien (zie vorig logje!!!), aanvaardde ik rond 21:30 uur de terugreis. Na ongeveer drie kwartier besloot ik bij het benzinestation aan de A-7 ter hoogte van Marum even te stoppen en nogmaals een blik op de noordelijke lucht te werpen, omdat ik toch weer sterren meende te zien. Het bleek niet voor niets: opnieuw was er tussen de wolken door die vreemde groene gloed te zien.

Tegen half elf kwam ik dolenthousiast thuis. Nadat ik Aafje hierin had laten delen, dook ik de chatbox weer in. Met een welgemeend: “Tot u spreekt een gelukkig mens” kondigde ik mijn komst aan.

Ik bleek die avond één van de weinige gelukkigen te zijn geweest die het poollicht hadden mogen aanschouwen. Geheel volgens verwachting was het vrijwel in het hele land de hele avond bewolkt geweest. Ik vond het oprecht sneu en jammer voor de vele andere liefhebbers die niets hadden gezien, maar ik had het noorderlicht gezien!

Er kwam echter ook goed nieuws vanuit de chatbox: er had zich de afgelopen avond een nieuwe uitbarsting voorgedaan, een X10 die gericht was op de aarde. Verwachtte impact: rond 19:00 uur op donderdag 30 oktober.

– Wordt vervolgd –

Poollicht 29-10-2003 – Uithuizen (Gr.)

Woensdag 29 oktober 2003 zat ik een groot deel van de dag achter de pc. Behalve de diverse poollichtsites met grafieken en magnetometers hield ik ook de weerkaarten en satellietfoto’s in de gaten. 2003 had tot op dat moment een recordaantal uren zon opgeleverd. Het was dan ook frustrerend om te zien dat een depressie uitgerekend deze week was gaan oprukken en ons land in zijn greep had gekregen. Na bestudering van verschillende weerkaarten en satellietbeelden had ik in de loop van de middag mijn locatie uitgezocht. Vanuit het zuidwesten naderde een opklaringsgebiedje, dat met wat geluk in de loop van de avond over noordoost Groningen leek te gaan trekken …





Toen er aan het eind van de middag een Noorderlicht Alert kwam met de kop “Vannacht poollicht!!!!” wist ik wat me te doen stond. Gewapend met camera en statief en een fikse hoeveelheid proviand stapte ik tegen vijven in de auto om op zoek te gaan naar een helder plekje in de duisternis. De poollichtjacht kon beginnen …





Na enig ronddolen over de Groningse klei, nauwlettend de lucht in de gaten houdend, vond ik uiteindelijk vlakbij Noordpolderzijl een mooi plekje met uitzicht op het noorden. De idylle werd echter al snel verstoord, omdat men rond 19.00 uur precies op het veld tegenover mij aan de slag ging met een aardappelrooimachine met een enorme batterij licht. Ik besloot meteen te verkassen. Na enig rondrijden vond ik een aardige locatie even ten noorden van Uithuizen. Ook hier werd druk gewerkt aan de aardappeloogst. Een paar kilometer naar het noordoosten verscheen af en toe een fel licht in beeld, maar echt storend was dat niet.

Rond 19:30 uur zag ik voorzichtig de eerste sterren verschijnen. Om 19:45 uur had ik echt goed zicht op een groene gloed, die hier en daar nog duidelijk werd afgedekt door wolken. Ik hield mijn adem in … Jawel, voor het eerst van mijn leven zag ik het poollicht in het echt!
Om 19:50 uur -op het moment van publicatie van dit logje dus exact 10 jaar geleden- maakte ik mijn eerste poollichtfoto …






Even vreesde ik dat het feest van korte duur zou zijn, want al snel kwam er weer bewolking opzetten. Het viel gelukkig alleszins mee. Nadat een smalle wolkenband was voorbij gedreven, brak de lucht verder open …





Na enige tijd zag ik de groene kleur lichter worden en al snel kreeg ik een zweem van rood te zien. Verschillende keren strekten lange stralen, de zogenaamde streamers, zich uit tot bijna boven mijn hoofd …





Ik wist af en toe nauwelijks waar ik moest kijken, en vergat een tijdlang zelfs te fotograferen … Het was werkelijk fascinerend! De idylle werd alleen af en toe verstoord door de tractoren die regelmatig met lege dan wel volle karren voorbij denderden …






Die mannen hadden geen flauw benul waarom ik daar in uppie met camera en statief op de Groningse klei stond. Het leek me een goed moment om zo goed en zo kwaad als het ging even een zelfportret te maken, zodat ik mezelf later nog eens te midden van het poollicht zou kunnen zien staan …





Het was werkelijk een onvergetelijk schouwspel om het licht en de kleuren in de lucht voortdurend te zien veranderen. Steeds was het groen te zien, maar daarboven verscheen af en toe een soort rode kroon, niet met snelle bewegingen zoals je het op tv in de poolstreken ziet, maar langzaam en geleidelijk … easy does it





Tegen 21:30 uur begon de lucht dicht te trekken. Jammer, want het verveelde me nog lang niet, maar ik kon mijn geluk al lang niet meer op. Ik pakte m’n spullen bij elkaar en begaf me fluitend huiswaarts …





– Wordt vervolgd om 22:15 uur –

Skywatch Friday 235

Voorlopig is de winter verdreven, maar deze foto’s van de nevelige lucht van de laatste winterse vrijdag wilde ik jullie toch niet onthouden …

For the moment winter is over in the Netherlands, but I still would like to show you these shots of the misty sky of last weeks wintery Friday





Heel even zag ik de zon die dag door de nevel schijnen …

For a short moment I saw the sun shining through the mist that day …





Ongeveer een half uur later zag ik zelfs even een stukje blauw, daarna trok de lucht weer helemaal dicht …

About half an hour later I saw a tiny piece of blue, afterwards the sky turned grey again for the rest of the day …





En sindsdien hebben we eigenlijk alleen maar hoge temperaturen, regen en wind gehad …

And since then we’ve had mostly high temperatures, rain and wind …

Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo ...

Skywatch Friday

Prettig weekend! … – … Enjoy your weekend!


Graanoogst op de Friese klei

Zodra we Firdgum (kaartje Google Maps) achter ons hebben gelaten, komen we tussen de goudgele graanvelden terecht …

Graan, aardappelen en bieten zijn de belangrijkste producten die hier worden verbouwd …

Bij de aanblik van al die korenhalmen moet ik onwillekeurig denken aan het pak Brinta van vroeger …

Pas waar de zeedijk oprijst, eindigen de rijke graanvelden …

Van bovenaf gezien vormen sporen altijd wel ergens een tekening in het graan …

De warmere en eindelijk eens wat langer durende droge periode rond half augustus wordt waar mogelijk benut om de oogst binnen te halen …

Combines, tractoren en wagens rijden af en aan om het graan te oogsten en af te voeren …

En voort gaat het weer over de stoffige en winderige vlakte …

Tussen graanvelden en weilanden door gaan we gaan op naar Zwarte Haan, helemaal aan het eind van de Nieuwe Bildtdijk, tegen de zeedijk aan …

Rijen en lijnen op de vlakte

Na alle foto’s die ik hier de afgelopen dagen heb getoond van de uitgestrekte vlakten in het noordoosten van Fryslân zou het idee kunnen ontstaan dat hier niets anders wil groeien dan gras en graan …

Niets is echter minder waar, de Friese klei leent zich uitstekend voor de teelt van een breed scala aan landbouwproducten …

Op de akker naast het graanland aan de Boltawei richting Paesens staan momenteel koolplanten …

In het gebied langs de Friese Waddenkust, dat ook wel de Friese Bouwhoek wordt genoemd, worden naast granen ook nog suikerbieten, aardappelen en verschillende groenten verbouwd. In het voorjaar kun je er hier en daar wel een kleurrijk bollenveldje vinden …

Wat mij in deze streek naast de weidsheid aantrekt, zijn de rijen en lijnen op de uitgestrekte akkers. Als zon, wind en wolken ook hier hun lichtspel blijven opvoeren, dan is dat weer een fraaie bonus ….

Oudebildtdijk

Nadat ik woensdag wat foto- en video-opnamen had gemaakt van de combine, zijn we verder gereden in noordelijke richting tot we uiteindelijk uitkwamen op de Oudebildtdijk. De Oudebidtdijk is de eerste dijk die in 1505 werd aangelegd bij de inpoldering van het gebied van de tegenwoordige gemeente Het Bildt in noordwest Fryslân. De Bildtpolder maakte ooit deel uit van de Middelzee, maar slibde langzaam maar zeker steeds verder dicht. Om overstromingen bij vloed in de Waddenzee tegen te gaan werd deze dijk aangelegd. De Oudebildtdijk is met zijn lengte van ruim 14 kilometer en 1229 huisnummers de langste straat van ons land. De dijk steekt ruim twee meter boven het maaiveld uit, daardoor heb je er een prachtig uitzicht over de omliggende landerijen …

Aan de noordkant van de dijk werden in de loop der jaren arbeidershuisjes gebouwd. In de tweede helft van de 20e eeuw trokken veel van de landarbeiders weg, omdat er geen werk meer voor hen was.Veel van de huisjes kwamen leeg te staan en dreigden te worden gesloopt, omdat de gemeente rond 1960 wel van de verpauperde lintbebouwing af wilde. Dat pakte echter anders uit. Randstedelingen, op zoek naar rust en ruimte, kochten de leegstaande woningen. De sloopplannen gingen van tafel en de woningen op de dijk werden op het rioleringsnetwerk aangesloten. De huisjes werden opgeknapt en in bewoonbare staat gebracht. De Ouwedyk, zoals de dijk in de volksmond heet, werd in de jaren zestig en zeventig de straat die hij nu nog steeds is: een bonte mengeling van autochtone Ouwedyksters en verfrieste Hollanders, Duitse zomergasten en kunstenaars …

In de 17e eeuw verloor de Oudebildtdijk zijn beschermende functie doordat ten noorden van de dijk de Nieuwebildtdijk werd aangelegd. Nadat in het kader van de Deltawerken in de 20e eeuw de huidige zeedijk werd aangelegd, verloor ook de Nieuwebildtdijk zijn beschermende functie. Beide dijken zijn nu zogenaamde slaperdijken, die als monumenten in het landschap liggen …

Morgen vervolgen we reis over de Friese klei. We gaan dan via Nij Altoenae naar Zwarte Haan aan het eind van de Nieuwebildtdijk.
Door op dit kaartje maximaal in te zoomen tot streetview, en vervolgens in noordelijke richting te kijken, zie je het evenbeeld van de eerste foto. Richten we de blik iets naar het noordoosten, dan kijk je – net als op de onderste foto – richting Zwarte Haan. Uitzooomen levert een kaart op van het noordelijk kustgebied, waarop de ligging van de Oude- en Nieuwebildtdijk en de Deltadijk mooi te zien zijn.