Een tropische zonsondergang

Aan het eind van onze eerste vakantiedag – de tweede tropische augustusdag op rij – gingen we er eens goed voor zitten om vanaf het terras te genieten van de zonsondergang …

Even leek van een kleurrijke zonsondergang weinig terecht te komen. Nadat de lucht rondom hele dag kraakhelder was geweest, schoof er nu een dikke wolkenband voor de zon …

In fotografisch opzicht bleek het echter nog best een fotogenieke wolkenband te zijn …

De rand van de wolkenband verwaaide in rafelige structuren die fraai gedetailleerd een fusie aangingen met een al evenzeer verwaaide vliegtuigstreep …

Tegen kwart over negen kregen we nog even glimpje van de zon te zien …

Inzoomend werden in het zonlicht lagen gevormd door stof of rook in de atmosfeer zichtbaar. Die gelaagdheid in de atmosfeer was ook de dagen daarop tijdens zonsondergang goed zichtbaar …

Tegen half tien kwam er een eind aan wat toch nog een mooie en kleurrijke zonsondergang was geworden …

Vreemd licht in de lucht

Er hing gisteren een vreemd licht in de lucht, de weinige wolkjes die er waren kregen een gouden randje …

Wanneer er geen wolkjes waren, hing er voortdurend een oranje gloed rond de zon …

Geen moment werd de lucht zo mooi helder blauw als de voorgaande dagen …

Al ruim 2 uur voor zonsondergang kleurde de zon alsof hij op het punt stond achter de horizon te verdwijnen …

De oorzaak van dit alles: rookwolken afkomstig van de grote natuurbranden die al dagenlang woeden in Spanje en Portugal, en zand of stof uit de Sahara zijn met een zuidwestelijke wind vooral door toedoen van orkaan Ophelia naar onze regionen gevoerd. Hoog in de lucht deed dit alles verwoede pogingen om de zon bij ons te verduisteren …

Bij het Tempeltje van Ids

Voordat ik jullie meeneem naar het “Tempeltje van Ids”, laat ik nog even een foto uit het archief zien. Op deze foto, die ik op 25 augustus 2008 heb gemaakt vanaf de 24 meter hoge Seedykstertoer, is goed te zien hoe immens hoog de windturbines zijn in vergelijking met de traditionele poldermolen “de Kleilânsmole”. Een verrijking van het landschap kunnen we deze gigantische windturbines dan ook niet noemen, dit in tegenstelling tot het “Tempeltje van Ids”, want dat is een prachtig landschapselement …





Goed, op naar het “Tempeltje van Ids”, zoals dit kunstwerk in de volksmond wordt genoemd. De Tempel van kunstenaar Ids Willemsma staat op de Friese waddendijk, dichtbij het plaatsje Marrum. De Tempel is door Willemsma ontworpen in opdracht van het waterschap Friesland. Dit is ter afsluiting van het op deltahoogte brengen van de Friese zeedijken in het kader van de landelijke Deltawerken. Het kunstwerk werd in 1993 onthuld. De kunstenaar noemt het werk zelf het presenteerblad van staal waardoor de dijk als het ware wordt opgetild …





De Tempel wordt gedragen door twaalf palen. Deze palen stellen de twaalf provincies voor. De Tempel heeft de hoogte van de oude zeedijk. Bovenop de stalen dragers ligt een dak dat uit een stuk oude zeedijk bestaat. Op het dak is tweehonderd ton klei aangebracht, dat begroeid is met hetzelfde gras als de zeedijk. De Tempel staat in perfecte harmonie met de omgeving, vooral omdat op het dak het groen van de dijk terugkeert …





Het kunstwerk is goed te zien vanaf de weg Stiens-Holwerd. De Tempel laat zich kennen als een raadselachtig accent in een weids landschap. De ene keer zijn er vier palen zichtbaar, de andere keer acht en dan weer tien. Het lijkt net een bewegende streepjescode. Wanneer men in de Tempel staat en naar boven kijkt, weerspiegelen de palen zich in het glimmend zwarte plafond. Dit krijgt hierdoor iets van een groot zwart gat …





Zoals ik in het begin van dit logje al schreef, hebben zowel de omwonenden als kunstenaar Ids Willemsma tevergeefs lang geprotesteerd en processen gevoerd tegen de komst van de zeven grote windturbines. En er is nog steeds veel discussie gaande, om te kijken of het windmolenpark weer weggehaald kan worden. De rust en ruimte van het gebied wordt erdoor aangetast, net als  de uitstraling van de Tempel. En daar ben ik het op zich van harte mee eens. Maar we zullen toch op zoek moeten naar alternatieve vormen om in onze energiebehoeften te voorzien. Als windenergie daar op deze manier (voorlopig) een bijdrage kan leveren, dan moet het maar …





Wat op deze 5e augustus 2014 verder nog opviel tijdens mijn ritje langs de Waddenkust, is dat de lucht boven zee en boven de eilanden helderblauw was, terwijl er boven het vasteland voortdurend wolken opbolden. Dat was hier op de top van de dijk en dus ook op de foto’s heel mooi te zien …





Ik sluit de serie logjes over mijn rit langs het Wad, die ik op 5 augustus heb gemaakt, af met een beeld waarmee ik een week geleden ben begonnen: zicht op de oogstwerkzaamheden vanaf de Friese zeedijk aan het Wad …





Bron: Ecomare

Graanoogst bij molens en een tempel

Zo lang regen en kou het actuele weerbeeld bepalen, ga ik nog maar even door met foto’s die ik op 5 augustus heb gemaakt tijdens mijn tocht langs het Wad over de Friese klei. Na de tussenstop bij Zwarte Haan, waarvan ik in de drie voorgaande logjes verslag heb gedaan, ben ik in oostelijke richting verder gereden in de richting van Marrum. Ten westen van Marrum staat de in 1865 gebouwde poldermolen “Kleilânsmole” vlakbij een aantal reusachtige moderne windturbines. Ik blijf dat een bijzonder beeld vinden …





Een klein stukje naar het noorden staat op de achtergrond van één van die enorme windturbines een tempeltje op de zeedijk. Daar nemen we later nog even een kijkje, wat eerst de aandacht vraagt is de wolk aan de voet van de windturbine …





Nadat ik een stukje verder ben gereden, wordt duidelijk wat er aan de hand is. Net als eerder op de dag bij Westhoek, wordt ook hier het graan van het land gehaald …





Een wolk van stof achter zich latend, komt de combine dichterbij …





Korte tijd later verdwijnt de grote machine weer net zo snel in de stofwolk …





Voor mij stond de wind gelukkig gunstig …





Nog een laatste blik over de akker, dan wordt het tijd om koers te zetten naar het Tempeltje van Ids, dat op de laatste foto weer aan de linkerkant op de dijk te zien is …





– wordt vervolgd –

Graanoogst bij de Oudebildtdijk

Vanaf Firdgum heb ik mijn tocht op 5 augustus voortgezet in noordelijke richting. Bij Dijkshoek ben ik rechtsaf gegaan om over de Oudebildtdijk koers te zetten naar Zwarte Haan. Al snel werd mijn blik getrokken door een combine die verderop in het land een stofwolk opwierp. Tot mijn grote geluk was er ter plekke een uitwijkstrook, zodat ik de auto zonder hinder te veroorzaken kon parkeren …





Omdat de combine nog ver weg was, kon ik eerst mijn blik nog even rustig over het omringende akkerlandschap laten glijden. Vanaf dijkhoogte is goed te zien dat de verschillende producten als graan, bieten, aardappelen, etc samen een fraaie lappendeken van het akkerland maken …





Na een tijdje richt ik de camera toch maar weer op de combine, want dat soort imposante machines blijft toch elke keer mijn aandacht trekken. Afijn, kijk maar even mee, de foto’s kunnen worden vergroot door erop te klikken …





Toen de combine na enige tijd zijn last voor verder transport overbracht naar een tractor en wagen, ben ik in de auto gestapt om mijn weg richting Zwarte Haan te vervolgen.

Graanoogst op de Friese klei

Zodra we Firdgum (kaartje Google Maps) achter ons hebben gelaten, komen we tussen de goudgele graanvelden terecht …

Graan, aardappelen en bieten zijn de belangrijkste producten die hier worden verbouwd …

Bij de aanblik van al die korenhalmen moet ik onwillekeurig denken aan het pak Brinta van vroeger …

Pas waar de zeedijk oprijst, eindigen de rijke graanvelden …

Van bovenaf gezien vormen sporen altijd wel ergens een tekening in het graan …

De warmere en eindelijk eens wat langer durende droge periode rond half augustus wordt waar mogelijk benut om de oogst binnen te halen …

Combines, tractoren en wagens rijden af en aan om het graan te oogsten en af te voeren …

En voort gaat het weer over de stoffige en winderige vlakte …

Tussen graanvelden en weilanden door gaan we gaan op naar Zwarte Haan, helemaal aan het eind van de Nieuwe Bildtdijk, tegen de zeedijk aan …

Skywatch Friday 146

Terwijl ik woensdag rond het middaguur een deels gemaaid weiland fotografeerde, verscheen er ineens een donkere wolk in beeld …

While I was photographing a partly mowed (or is it ‘mown’) meadow, there was suddenly a dark cloud above me …

Zou het dan eindelijk weer eens even gaan regenen? Nou nee, niet echt  …, want ik kon slechts 17 hele kleine regendruppeltjes tellen op de voorruit van de auto …

Would it rain for sometime again at last? Well no, not really …, I couldn’t count more then 17 very tiny raindrops on the windshield of the car afterwards …

Een boer die in de verte op zijn akker aan het werk was, liet mooi zien hoe droog het dit voorjaar is …

A farmer who was working on his land in the distance, showed how dry spring is this year …

Vanaf 1 maart is hier slechts 13 mm regen gevallen, maar kijkend naar de rijke kleurschakering hebben de weilanden nog niet echt onder de droogte te lijden …

Since 1 March we’ve had only 13 mm of rain, but looking at the rich colours the meadows aren’t suffering the drought …

Ongeveer een uur nadat ik de eerste foto maakte, was er bijna geen wolkje meer te zien, we zullen toch nog even moeten wachten op regen …

About an hour after I took the first photo, there was hardly a cloud left in the sky, it seems we’ll have to wait a few days for some rain…

Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo

Skywatch Friday

Prettig weekend! … – …Enjoy your weekend!