Een bloemenzee achter de dijk

Net iets eerder dan gepland verlieten we de doorgaande weg. Maar dat was in dit geval helemaal niet erg, integendeel! We kwamen op een smal landweggetje terecht, dat normaal gesproken waarschijnlijk alleen wordt bereden door landbouwverkeer. Al snel zagen we links van de weg een paar akkers met wel zeer brede bloemenranden …

Dit was zo ongeveer het laatste wat ik hier had verwacht. Dit is normaal gesproken het land waar kool, uien, graan en aardappelen worden verbouwd. Een zee van bloemen strekte zich uit tot de zeedijk in de verte. Het was een lust voor het oog en een verrijking voor de biodiversiteit …

Witte pakken zonder mannen

Als er ergens mannen in witte pakken opduiken, dan is dat meestal geen goed teken. De schilder laat ik hier even buiten beschouwing. Berucht zijn de mannen in witte pakken, die op zondagavond 4 oktober 1992 plotseling opdoken bij de Bijlmerramp.

Aan het begin van de avond boorde een vrachtvliegtuig van de Israëlische luchtvaartmaatschappij El Al zich door een appartementsgebouw in Amsterdam. Wat volgde, was een mysterie. Getuigen zagen mannen in witte pakken die mogelijk geheime vracht of radioactief materiaal (verarmd uranium) hebben laten verdwijnen. Verschillende overlevenden en hulpverleners werden onverklaarbaar ziek. Het enige dat vaststaat, is dat de Boeing ingrediënten voor het zenuwgas sarin vervoerde. De rest van de vracht blijft top secret tot 2062. Wie waren die mannen in witte pakken bij de Bijlmerramp? Daar is ook tijdens de parlementaire enquêtecommissie Bijlmerramp nooit echt een duidelijke verklaring voor gegeven …

Bij het Fochteloërveen zag ik half mei een paar witte pakken zonder mannen. Daar kun je beter mee te maken hebben dan met mannen in witte pakken …

Twee werelden

Zo lang Jetske bij de palenrij in gesprek bleef hangen, zat ik eerste rang voor twee totaal verschillende voorstellingen. Aan de noordkant was het een en al enthousiasme: twee honden die een bal achterna zaten alsof hun leven ervan afhing, en een vrouw die ze met zichtbaar plezier bleef uitdagen …

De bal werd gegooid, gemist, veroverd en opnieuw gegooid. En dat alles met een inzet en uithoudingsvermogen waar menig topsporter jaloers op zou zijn …

Aan de zuidkant ging het er een stuk rustiger aan toe. Na het nodige gepriegel had de boer eindelijk het hek aan de overkant van de Seewei open gekregen. Hij reed naar de juiste akker en begon daar met zijn trekker kalm zijn lijnen over het land te trekken. Geen gehaast, geen gedoe – gewoon gestaag doorwerken – zoals we dat ook de rietsnijders hebben zien doen. Alsof dat soort mannen een stilzwijgende afspraak heeft met weer en wind …

Het contrast kon bijna niet groter: voor me het onverstoorbare geploeter, achter me het fanatieke spring- en smijtwerk. En ik zat er precies tussenin, op mijn bankje, en vond dat eigenlijk de beste plek van allemaal. Gratis vermaak aan twee kanten, je zou er bijna kaartjes voor gaan verkopen …

Groenbemesters

Nadat ik gisteren weer een dagje met Jetske op pad was, begin ik de dag vandaag eens rustig met wat bloemen. Geen boeketje uit de natuur of de tuin, maar Afrikaantjes die als groenbemester op een akker staan. Jetske en ik kwamen er tijdens ons ritje in en rond het Drents Friese-Wold langs …

Tot nu toe kende ik groenbemesters eigenlijk alleen van de wandelingen, die Willy regelmatig maakt tussen de glooiende Vlaamse akkers in zijn omgeving. Nadat ik eerder deze week al een veld met een andere groenbemester zag in de buurt van Wijnjewoude, troffen we gisteren deze akker aan. Ik vind het een mooie stap voorwaarts, want het zal tot minder kunstmest en bestrijdingsmiddelen leiden …

Buitendijkse fietsers bij Koehool

We vervolgden onze weg langs de zeedijk. Al snel passeerden we Koehool. Over de buurtschap en over de bunker van de Stelling Koehoal heb ik drie jaar geleden al eens geschreven. We stopten wel aan de achterkant van de bunker, maar dat was vooral, omdat we daarmee al halverwege de klim naar de zeedijk waren. We wilden hier namelijk even genieten van het uitzicht vanaf de dijk over het Wad …

Je kunt tegenwoordig van Cadzand-Bad in Zeeuws Vlaanderen tot Bad Nieuweschans in de provincie Groningen langs de kustlijn fietsen over de 617 lange LF Kustroute. In Fryslân kun je fietsend langs het buitendijkse natuurgebied Noard-Fryslân Bûtendyks. Terwijl wij stonden te genieten van het schier oneindige landschap, passeerden er net een paar vriendelijk groetende fietsers …

Morgen nog wat meer beelden van deze oneindige weidsheid van het Wad

Schoffelaars en schapen

Er worden niet alleen (poot)aardappelen geteeld achter de zeedijk. Ergens in de buurt van Sexbierum reden we langs akkers waar groenten geteeld worden. Tijdens de tussenstop die we daar maakten, beklom Jetske de dijk om te bekijken of daar vogels op het Wad te zien waren. Ik richtte mijn camera even op het akkerland waar ik een trekker dichterbij zag komen …

Een stukje verderop stopte de trekker met twee passagiers. Zodra ze waren afgestapt, werd duidelijk dat de mannen op hun werkplek waren aangekomen, het waren schoffelaars. Onkruid wieden is hier nog handwerk. Ik vind dat mooi, want dat betekent volgens mij dat we hier te maken hebben met biologische akkerbouw. Mogelijk gaat het om het biologisch-dynamische akkerbouw en groentebedrijf Waddengeluk

Bij de nadering van een kudde Friese dijkschapen maakten we enkele kilometers verderop nog eens een tussenstop …

Jetske maakte van de gelegenheid gebruik door een tamelijk intensieve relatie met een schaap op te bouwen. Het kwam net niet tot een kusje …

Reeën en Friese paarden

Nadat ik maandag rond het middaguur letterlijk en figuurlijk lekker was uitgewaaid bij de Leijen, ben ik nog even naar de Jan Durkspolder gereden. Daar zag ik voor het eerst sinds lange tijd weer eens een sprong reeën …


Vorig jaar zag ik zeker maandelijks wel ergens een aantal reeën lopen. Dat was dit jaar een stuk minder. Nu de maïs weer van het land is, laten de reeën zich weer wat gemakkelijker zien in weilanden en akkers …


En dan nog even dit …

Gisteravond kreeg ik via Twitter van een entomoloog een reactie op mijn vraag wat voor klein beestje er op de heidelibel zat, die ik hier dinsdag liet zien. Het blijkt te gaan om een halmvlieg (Chloropidae)