Om de vergelijking met dat oude autootje van gisteren nog wat verder door te trekken, heb ik vandaag een paar foto’s van een qua formaat beter passend oudje …
Na afloop van een fotokuier tussen paddenstoelen en mooie herfsttinten bij Heidehuizen, trof ik deze gouwe ouwe Coca-Cola-truck tijdens een ritje in de buurt van Hoornsterzwaag aan. Hij ziet er nog niet echt vastgeroest uit, in dat opzicht doet hij het drankje wel eer aan …
Ik heb geen idee hoe oud de truck is, maar ik vond hem – samen met de kleine Engelse taxi, die er vlak achter staat – een kleine fotoserie zeker waard …
Op de eerste vrijdag van september zijn Jetske en ik weer een dagje samen op pad geweest. Ondanks het (nog) grijze weerbeeld had Jetske wel zin om weer eens aan het Wad te kijken. Ik stelde voor om dan nu maar eens in de noordwesthoek van Fryslân te beginnen en daar vandaan oostwaarts te rijden. En zo geschiedde …
We hadden de snelweg ter hoogte van Franeker nog maar net verlaten, of we kwamen in de buurt van Tzummarum al stil te staan bij het lossen van een vracht mest. We besloten van de nood een deugd te maken en stapten uit om wat foto’s te maken. De chauffeur dacht nog een minuut of tien nodig te hebben, die tijd kwamen we wel door …
We stonden bij een akker waarvan de graanoogst al binnen was gehaald. Door even door de knieën te zakken, kon ik de illusie creëren dat we ons in zuidelijke streken in een glooiend landschap bevonden. De spits van de kerk van Tzummarum leek tot net boven het maaiveld te reiken …
Niets was echter minder waar. Als de wereld ergens vlak is, dan is het wel hier op de Friese kleigronden in het noorden van de provincie. Hier en daar zien een terp of een oude dijk in het landschap. Rondom plaatsen als Tzummarum en rond boerderij zie je in deze streek nog wel wat bomen en boomsingels staan, maar afgezien daarvan kun je hier op veel plaatsen kilometers ver om je heen kijken …
Morgen gaan we naar Firdgum. Een voorproefje daarvan is al bij Jetske te zien …
Het einde van de Nije Heawei als lokale weg is vandaag echt definitief aangebroken. Vanmorgen is met een asfaltfrees begonnen met het verwijderen van het wegdek. Het donkere weer werkte lekker mee aan dit toch wat trieste beeld …
Dampend, brullend en ratelend schraapte het indrukwekkende monster de toplaag van de weg om het asfalt in kleine brokjes via een lopende band in vrachtauto’s te storten, die het materiaal vervolgens afvoerden …
de asfaltfrees aan het werk (1)
de asfaltfrees aan het werk (2)
de asfaltfrees aan het werk (3)
de asfaltfrees aan het werk (4)
de asfaltfrees aan het werk (5)
Na enige tijd leek er een kink in de kabel te komen. De machine werd tot stilstand gebracht, waarna de bestuurder en zijn collega de onderzijde aan een inspectie onderwierpen …
Samen kropen ze – gewapend met zwaar materiaal – onder het apparaat. Daar verrichtten ze enige tijd wat sleutelwerk, waarna de machine weer ‘onder stoom’ werd gebracht …
Zodra de machinerie weer in beweging was, ging het met gezwinde spoed in de richting van het oostelijke einde van de Nije Heawei. Toch wist de freesmachine de finishlijn niet in één keer op volle kracht te halen, want er moest eerst water worden bijgetankt …
de asfaltfrees vervolgt zijn weg (1)
de asfaltfrees vervolgt zijn weg (2)
de asfaltfrees gaat water bijtanken
het einde van de Nije Heawei komt in zicht
het einde van de Nije Heawei
Dat kwam mij wel goed uit, want het gaf me mooi de kans om in alle rust zowel letterlijk als figuurlijk nog even stil te staan bij het einde van de Nije Heawei …
De onderstaande borden en hekken staan intussen twee weken aan de westzijde van de Nije Heawei. Je zou toch zeggen dat dit beeld voor zichzelf spreekt: deze weg is afgesloten voor doorgaand verkeer …
Toch trof ik gistermiddag aan de oostelijke kant van de Nije Heawei het volgende tafereel aan: twee dames waren met hun autootje blijkbaar tussen de hekken aan de westkant door geslalomd, waarna ze bijna aan het eind van de weg werden geconfronteerd met een wel erg grote en brede tegenligger. Door stapvoets voorwaarts te rijden, trachtte de chauffeur van de vol beladen kiepauto enige tijd om de dames ertoe te bewegen om achteruit terug te rijden naar de plaats waar ze vandaan gekomen waren …
Vanuit de verte was goed te zien dat achteruit rijden niet echt de sterkste kant was van de bestuurster. Er zat voor de chauffeur van de zware truck dan ook niets anders op dan zelf maar een stukje achteruit te rijden, zodat de dames o zo voorzichtig ter hoogte van de kruising met het oostelijke pad van het Weinterper Skar door de modder konden passeren. Het recht van de sterkste ging dus uiteindelijk toch niet helemaal op … 🙂
Nadat de blauwe reiger eindelijk ruimte voor me had gemaakt, vervolgde ik mijn weg in de richting van de Earnewarre en de Dominee Bolleman van der Veenweg ten noorden van Earnewâld. Daar had ik kort van tevoren een grote bergingstruck van de fa. Broekhuizen naar toe zien rijden, wellicht dat daar wat te beleven en te fotograferen was …
Eenmaal ter plekke was al snel duidelijk dat een chauffeur van de fa. Reym het spoor even bijster was geraakt bij een kleine gaslocatie, die daar midden in een weiland ligt. Zijn zware truck was met de linkerwielen naast de rijplaten terechtgekomen, er zat geen beweging meer in …
De bergingstruck van Broekhuizen is ter plekke
Een eerste inspectie rond de weggezakte truck
Er werd een poging gedaan om de truck uit te graven
Er werd gegraven en geschept
Even kijken waar we hem vast kunnen haken
De bergingstruck maakte ruimte voor een kleine mobiele kraan
Er werd wat gekeken, er werd wat gegraven en gerekend … Uiteindelijk leek men tot de conclusie te komen dat de bergingstruck het in zijn eentje niet zou redden zonder de truck van Reym uit elkaar te trekken. Daarom werd na enige tijd besloten om een mobiele kraan en een vrachtwagen met extra rijplaten te laten komen. Dat duurde mij allemaal wat te lang, daarom heb ik tussendoor maar even een ritje gemaakt, waarbij ik nog een lunchende zilverreiger kon kieken. Toen ik ruim een half uur later terugkwam, werd de bergingstruck via de vers aangerukte rijplaten achter de gestrande truck gezet en de mobiele kraan werd aan de voorzijde gezet. Met vereende kracht werd de truck van Reym bevrijdt, waarna hij tegen half drie ’s middags op eigen kracht het weiland kon verlaten …
Naast de weggezakte truck werden meer rijplaten gelegd
De bergingstruck werd aan de achterkant geplaatst en de mobiele kraan ervoor
Wel even in de gaten houden of alles goed gaat
Met gezamenlijke kracht werd de truck omhoog getakeld
De mobiele kraan legt nog even rijplaat recht
En dan kan de truck van Reym na 3 uur eindelijk weg
Het weekend is weer voorbij en dus wordt er ook in en rond de bouwput van de tunnel in aanbouw aan de Peelrug weer volop gewerkt. Een continue stroom van grote gele trucks voert aan de westkant van de bouwput zwarte aarde aan …
Terwijl ik stond toe te kijken hoe een rupskraan de bulten zwarte aarde aan de zuidkant omvormde tot een mooi egaal hellend talud, werd mijn blik naar een beweging aan de noordkant getrokken …
Op wat ik maar het noordelijke bruggenhoofd zal noemen, was iemand gekleed in een regenpak druk in de weer met een hogedrukspuit …
De man zal blij zijn met het feit dat de stofwolken, die de trucks enkele weken geleden voortdurend opwierpen, zijn neergedaald, want anders had hij aan de gang kunnen blijven …
De stoffige paden zijn na de regen van de laatste dagen hier en daar veranderd in modderpoelen …
Het is maar goed dat er rijplaten liggen, anders zou de continue stroom trucks ongetwijfeld zo af en toe tot stilstand komen …
