Een vreemd strandmonstertje

Aan alles komt een eind, zo ook aan die mooie tweede stranddag. En dus liepen we tegen vier uur ’s middags weer in de richting van de zee om over het harde deel van het strand naar de strandopgang te gaan …

Toen ik later thuis de foto’s bekeek, ontdekte ik op de bovenstaande foto een vreemd strandmonstertje dat ik daar op het strand helemaal over het hoofd heb gezien. Kijk maar eens op de onderstaande vergroting wat daar uit het schuim tevoorschijn komt …  😉

Sporen in het zand

Gisteren liet ik hier al zien dat weer en wind hun sporen voortdurend achterlaten in het zand, en dat ze het strand zo eeuwig in beweging houden. Maar ook dieren laten hun sporen achter in het zand. Zonder verder commentaar laat ik daarvan hieronder een aantal voorbeelden zien …
















Een winters sfeertje

Toen ik gisteren aan het begin van de middag bij de Nije Heawei arriveerde, waren de bergen aarde en de diepe sporen al bijna volledig weggewerkt door een tweetal kranen …

Ik besloot voor het eerst sinds lange tijd weer eens een kuiertje te maken naar de dobbe aan de noordkant van het Weinterper Skar. Op het laatste stuk van het pad door het bos knisperden de bevroren bladeren gemoedelijk onder mijn voeten …

De dobbe lag er met een dun laagje ijs prachtig bij in een licht winters decor. De zon had met zijn warmende werk de rijp rondom al goeddeels doen verdwijnen …

Aan de zuidkant van de dobbe gluurde de zon net om het hoekje van de bosrand om ook daar aan zijn warmende en smeltende werk te beginnen …

Terwijl ik lekker op het bankje in de zon zat, maakte de rijp langzaam plaats voor kleine, in het zonlicht fonkelende druppeltjes. Een kleine winterse vliegenvanger richtte zich, steeds lichter wordend, langzaam verder op …

Hoge bergen en diepe dalen

De werkzaamheden in het kader van de herinrichting van het Weinterper Skar vorderen gestaag. Waar tot voor kort het oostelijk deel van de Nije Heawei liep, lagen gistermiddag grote bergen aarde …

Behoedzaam heb ik me over de nog maar licht bevroren toplaag van de omgewoelde aarde naar de bocht in de weg begeven. Voorzichtigheid was echt geboden, omdat ik hier en daar al snel door het bevroren laagje heen trapte, om vervolgens tot de enkels in de drek weg te zinken …

Daar waar geen bulten aarde waren opgeworpen, werd het landschap getekend door diepe sporen van de voertuigen waarmee de aarde is aangevoerd …

Vanaf de bocht werp in nog eens een blik in oostelijke richting. Op deze plek zal ik vanaf nu niet meer kunnen en mogen komen. Als de grond straks geëgaliseerd is, zullen blauwgras, koekoeksbloemen, orchideeën en een keur aan andere bloemen en planten hier welig mogen tieren …

Toch wel een beetje mismoedig liep ik na enige tijd terug naar de auto. In de verte naderden vanaf het parkeerterrein een paar schimmen. Even later stelden zij zich voor als ‘vaste volgers’ van dit weblog, die hier de toestand ook eens in ogenschouw wilden nemen en die zich net hadden afgevraagd of Afanja ook toevallig op pad was … 🙂

Na een prettige kennismaking en een gezellig gesprek over de stand van zaken in het Weinterper Skar, vervolgden we alle drie onze weg.

Zwaar materieel op de hei

Maandag heb ik hier al even laten zien, dat ‘vrij wandelen’ momenteel niet meevalt in het Weinterper Skar. Toch heb ik het er op die mooie maandagmiddag op gewaagd om de zuidkant van het Weinterper Skar even in te trekken …

Er wordt intussen niet meer alleen aan de weg gewerkt, maar ook aan de aanleg van het nieuwe pad, dat binnenkort als alternatief voor de Nije Heawei gaat dienen. Tot aan het hek was daar weinig van te merken …

Eenmaal voorbij het hek dat de heide begrenst, zag ik in de verte een rupskraan en een tractor op de heide staan …

Om een pad door de heide te banen, wordt er een strook heide geplagd. Die toplaag wordt met een tractor met dumper afgevoerd om elders in het gebied opnieuw te worden gebruikt …

Precies ter hoogte van we werkzaamheden ligt al enige jaren een omgevallen boomstam, die kon mooi als zitplaats dienen om het werk eens rustig te aanschouwen. Door biesgras en spinnenwebben had ik een mooi zicht op de kraan …

Intussen bleef de tractorbestuurder af en aanrijden om zijn vrachtjes te halen en elders weer te lossen …

Nadat deze zware jongen opnieuw was gepasseerd, kon ik de volle breedte van het pad benutten om terug te lopen. Het eerste stuk ging prima, maar eenmaal bijna weer bij de Nije Heawei en op het laatste stuk van die weg naar de auto was het weer een glibberpartij …

Vrij wandelen …

Vrij wandelen op wegen en paden in het Weinterper Skar …

Maar nu misschien toch maar even niet …

En als je het er toch op wilt wagen, dan kun je maar beter laarzen en reflecterende kleding dragen …

De paden hebben eerst hun beste tijd even gehad, en zware tractoren denderen van hot naar her …

Kraakijs

Het is maar goed, dat er op twee dagen hier en daar een laagje ijs op sloten en plassen lag, want nu ik eenmaal ben begonnen met ijsfoto’s op dagen waarop er in Sotsji geschaatst wordt, moet ik nu natuurlijk wel doorgaan. Dit temeer omdat die combinatie in het medailleklassement zijn vruchten lijkt af te werpen …  😉





De foto’s van vandaag heb ik op 31 januari gemaakt bij de Merskenheide. In de schaduw van het bos lag nog een klein laagje sneeuw en de diepe sporen in en bij het maïsland waren bedekt met een laagje bomijs met boeiende en vloeiende structuren …





Klaproos noemde het bomijs dinsdag “kraakijs”, en daar is niets mis mee want de online encyclopedie noemt bomijs ook wel: 1) Hol ijs. 2) IJs dat hol ligt. 3) IJs dat niet op het water rust. 4) Kraakijs. 5) Kuipersijs. 6) Niet op water rustend ijs of 7) Luchtbellenijs …





Al met al lijkt me dit een ijsvloertje waarop Ireen Wüst goed uit de voeten moet kunnen. Het zal niet makkelijk zijn, maar hier ligt zeker weer een kans op goud voor de toekomstige Koningin van de Spelen. En ook een tweede podiumplaats behoort weer tot de mogelijkheden. Het zal ongetwijfeld weer spannend worden …