Waarom verzuipt de rietsnijder?



Intussen kom ik al bijna 10 jaar met een zekere regelmaat samen met mijn fotomaatje Jetske in het rietland van haar zwager. De eerste jaren grensden die rietvelden aan een grote oppervlakte boerenland. U kent dat wel: weilanden en akkers, die hier en daar worden doorsneden door sloten en boomsingels. Daar kwam enkele jaren geleden drastisch verandering in …









In 2012 en 2013 was het boerenland aan de Wetering West in opdracht van de gemeente Steenwijkerland, de provincie Overijssel, waterschap Reest & Wieden en Staatsbosbeheer het domein van een enorm leger aan graafmachines, bulldozers en vrachtwagens. Het boerenland werd wat je noemt ‘even grondig op de schop genomen’. In de onderstaande diashow uit maart 2013, is op de achtergrond in de verte het geboomte te zien is, dat de grens met het rietland markeert …




Deze slideshow heeft JavaScript nodig.






Morgen een paar actuele foto’s van het gebied, waarop het resultaat van al dit werk te zien is. Dan zal tevens duidelijk worden waarom de rietsnijder dreigt te verzuipen.

Rust en ruimte rond Firdgum

Als je op zoek bent naar rust en ruimte, dan moet je toch eens een ritje maken over de klei langs de Friese of Groningse Waddenkust. Graanvelden en akkers met andere gewassen rijgen zich tot in de verste verte aaneen aan de voet van de zeedijk. Hier en daar worden de lange rechte lijnen onderbroken door een boerderij of een dorpje aan de horizon …





Helemaal in het noordwesten van Fryslân ligt het terpdorpje Firdgum (kaartje Google Maps). Wel even snelheid minderen als je Firdgum nadert, want met naar schatting 29 woningen en pakweg 62 inwoners is het slechts een vlekje op de kaart waar je doorheen bent, voordat je het goed en wel in de gaten hebt …





De belangrijkste blikvanger van Firdgum is de toren, die aan de rand van het dorpje staat. Tot 1794 stond er een uit de 13e eeuw daterende hervormde kerk op de terp. De kerk werd in 1794 afgebroken, omdat hij te bouwvallig en te gevaarlijk werd om er nog diensten in te houden. De van kloostermoppen opgetrokken toren, waarin nog steeds een klok uit 1471 hangt, is blijven staan en rijst nog steeds als een baken op de deels afgegraven terp omhoog …




Op een Friese hoogvlakte

Tijdens een ritje door de provincie kwam ik vorige week woensdag in de buurt van het Fochtelooërveen langs een bordje “Weperbult”. Omdat het mooi weer was en de benen tamelijk goed aanvoelden, besloot ik daar nu toch maar eens een kijkje te nemen …





De Weperbult is een voormalige vuilstortplaats gelegen in de buurtschap Weper in de gemeente Ooststellingwerf. Hier werd van 1970 tot 1994 het huisvuil uit de provincie Fryslân gestort. Nadat de vuilstort in 1994 buiten gebruik werd gesteld, is hij op natuurlijke wijze ingepast in het landschap …





De berg is afgedekt met dikke folie, een ontgassingsmat, een drainagemat en schone teeltaarde. Het gas dat ontstaat uit vuilnis, is er voor het grootste deel uit gehaald. En er ligt een beheerssysteem met ringsloten zodat er geen giftige stoffen uit de berg in het grondwater sijpelen. Er zijn struiken geplant en bloemen gezaaid …





Over de top van de berg ligt een voetpad, aan de voet een fietspad en een ruiterpad. Kosten: iets meer dan 18 miljoen euro. Daar zitten de kosten bij inbegrepen voor de toekomstige controles van het grondwater, het afvalwater en de gassen. De komende honderd jaar moet Afvalsturing Fryslân de berg namelijk in de gaten blijven houden …





Vanaf de Weperbult heb je een mooi uitzicht over de omliggende landerijen. Over het Fochtelooërveen heen kijkend, is in de verte de Drentse hoofdstad Assen te zien, waar het politiebureau als beeldbepalend landschapselement hoog boven alles uittorent …





De zon zorgde samen met gestaag voortdrijvende wolken voor een fraai lichtspel op de omliggende akkers en weilanden …





Morgen neem ik jullie mee naar de top van de bult, waar een groot stalen kunstwerk staat van de Friese kunstenaar Ids Willemsma staat, dat hier in september 2004 werd geplaatst ter gelegenheid van de afronding van het project …




Bloeiende akkerranden

Hier en daar is al wat maïs geoogst, maar de meeste maïs staat nog op het land. Maïsland is niet mijn favoriete terrein, ik zie liever een weiland met grazende koeien. Maïs verstoort voor mijn gevoel op veel plaatsen het landschappelijk beeld, maar sinds vorig jaar verschijnen er ook in Fryslân steeds meer bloeiende akkerranden …





In heel Nederland hebben ongeveer 300 agrarische ondernemers zich intussen aangesloten bij Bloeiend Bedrijf. Met elkaar hebben zij dit jaar ongeveer 600 kilometer bloemrijke akkerranden aangelegd. Het samenwerkingsverband richt zich op het gebruik van speciale bloemenmengsels die nuttige biodiversiteit stimuleren …





Een kleurrijke zoom van bloemen maakt de aanblik van maïsland al een stuk vriendelijker, en belangrijker nog: het draagt bij aan het behoud van nuttige insecten als bijen en het kan door het lokken van bepaalde insecten een bijdrage leveren aan de bestrijding van schadelijke insecten als bladluis …





Ik vind het een aanwinst voor het Friese platteland, op sommige plaatsen biedt het vanuit het juiste perspectief haast een betoverend mooi en dromerig plaatje …




Drents maïsland

Het is tijd om tot een afronding van deze korte serie over de Zwartendijksterschans te komen. Zondag liet ik hier al een bovenaanzicht van de schans zien, dat afkomstig was van Google Maps. Daarmee kon ik jullie een beetje een indruk geven van het grootte van de schans. Gisteravond maakte Groninganus me erop attent, dat Kapturer onlangs een serie foto’s van de Zwartendijksterschans heeft gemaakt met zijn vliegercamera. Die foto’s completeren het beeld mooi, even kijken dus.

Tot slot nog een aantal foto’s die ik vorige week maandag vanaf de oostelijke wal heb gemaakt van het maïsland bij de schans. Ook hier was het land blijkbaar te nat om alle maïs in één keer te kunnen oogsten. Dat is niet zo gek, want in een groot deel van het land was oktober aan de droge kant, maar hier in het noorden was het juist natter dan normaal. Verder geen commentaar bij de foto’s, het ging me gewoon om het spel van lijnen en vlakken in het Drentse landschap …